Sinds een paar jaar zie en spreek ik mijn vader niet meer, compleet geen contact bedoel ik dan ook. Dit komt door bepaalde dingen die hij heeft gedaan waardoor ik en mijn kleinere zusje dit hebben besloten. Nu is het een paar jaar later en zit ik toch met het dilemma om wel of niet met hem te praten over de situatie. Hij doet best gemeen tegen mijn moeder in verschillende manieren en daarom voel ik mezelf soms nóg meer gepushed om er wel met hem over te praten ookal zegt mn gevoel dat ik daar liever nog mee wil wachten... Wat moet ik doen? Moet ik mn gevoelens overkomen, of naar mn gedachtes luisteren en mezelf nog de tijd geven?

Ik ben Fleur, 25 jaar en ik woon nog thuis. Vorige week heb ik te horen gekregen dat mijn moeder mijn vader heeft betrapt met een man in hun eigen bed. Nu woon ik al een week bij mijn schoonouders en mijn vriend, eind deze week ga ik weer naar huis. Papa gaat dan tijdelijk weg zodat ik de ruimte krijg. Ik heb papa al een week niet meer gezien of gesproken, maar merk de laatste dagen dat ik daar wel behoefte aan heb. Ofja... behoefte om het gesprek aan te gaan. Ik weet alleen niet zo goed hoe. Ik heb een hoop vragen en die wil ik aan hem stellen maar ik wil hier mezelf in beschermen. Mama heeft voor zich zelf de keuze gemaakt dat ze uit elkaar gaan, maar papa weet dit nog niet. Hoe kan ik het beste het gesprek met mijn vader aan gaan? Moet dit thuis of op een neutrale plek? Hoe kan ik, zonder mam haar keuze kenbaar te maken toch mijn vragen stellen? Moet ik dit gesprek alleen doen of moet ik kijken of er iemand bij zit? En als er iemand bij zit, wie is dit dan? Ik zit momenteel heel erg in worsteling met al deze gedachten... hopelijk heeft er iemand tips of een soort gelijke ervaring.

Wat moet ik doen als een papa liegt en boos doet als ik iets fout doe hij liegt over dat ik nog op vakantie ging maar hij is met zijn vriendin gegaan en niet met mij en papa belooft dat hij meer tijd gaat maken voor mij maar dat doet hij niet Als ik dit tegen hem zeg word hij ook boos

Hoi! Ik wil niet meer naar mijn vader toe en ik had hiervoor een brief naar de rechtbank gestuurd. Ik had later nog meer brieven gestuurd en ik ben er een keer geweest om mijn mening te geven. Vervolgens zijn mijn ouders en wat stichtingen en instellingen zonder mij ook nog bij de rechtbank geweest om te luisteren naar mijn mening. De rechtbank weet mijn mening nu maar ik heb toch een brief gekregen dat ik er nog een keer heen moet om mijn mening te geven. Waarom is dit?

Hoi allemaal ik heb het zelf moeilijk nog steeds met de scheiding maar tis nu 4 jaar geleden dat het is gebeurd maar heb er nog steeds last van elke x om het weekend me tas moeten inpaken om het weekend bij papa te kunnen zijn. Het is vervelend maar het was wel beter voor ze want ze hadden elke dag dag in dag uit ruzie met zn twee 1x zelfs had mn vader mn moeders pols gebroken gwn tezot voor worden. Maar jullie tips worden gewaardeerd. Groeten wesley

Hoi ik wil graag het contact met mijn vader verbreken maar weet niet hoe ben bang dat hij mijn moeder de schuld geeft

Stel je wilt je vader effe niet meer zien maar je weet niet hoe je het tegen je vader moet zeggen hoe zeg je het dan?

hey wij zitten nu al bijna 3 jaar in een rechtzaak dankzij mijn vader. we hebben al met de rechter gepraat en zo, maar ze gelooft als nog mijn vader en negeerd het feit dat hij ons gedumpt heeft toen ik 12 was bij de tweede rechtzaak wouw ze niet eens met ons praten omdat ze ons eerder al had gesproken, maar er was dat jaar heel veel gebeurd. mijn vader heeft mij ook geestelijk mishandeld, maar daar luisert ook niemand naar. inmiddels zijn we al bij kke, de kinderbescherming en wolfert geweest, maar iedereen wil dat we terug gaan naar mijn vader omdat het beter zou zijn, maar ik heb letterlijk aangegeven dat ik me daar niet veilig voel. dus asjeblieft iemand help wat moet ik doen??

Hoe kan je om gaan met een stiefmoeder en een stiefzusje?

Wat moet je doen als je even ouder Mist