Ik woon niet meer bij mijn vader

Hoi Nienke,

Wat vervelend dat je je vader zo veel moet missen. Ik kan me voorstellen dat dit heel lastig is, ook al weet je misschien wel dat het zo beter is. Misschien kun je proberen een soort dagboek bij te houden over je vader. Daarin kun je bijvoorbeeld herinneringen die je met hem hebt opschrijven of vertellen over dingen die je meemaakt. Dan is het toch een beetje alsof je het aan hem vertelt.
Ik schreef en schrijf ook veel over mijn gevoelens en gedachtes. Dan is het soms net alsof het letterlijk je hoofd uitstroomt en op het papier zijn plekje krijgt. Dat lucht mij altijd enorm op omdat het dan niet steeds in mijn hoofd zit.
Kan je er ook over praten met iemand? Met je moeder of een vriendin? Over iets praten maakt het vaak ook al wat minder :)

Heel veel liefs,
Doutsen