Hoihoi, mijn vader en moeder hebben soms, nu ze al best lang gescheiden zijn, nog steeds wel ruzie. Ze willen dan ook niet met elkaar praten. Mijn moeder of vader gaat dan met mij bellen om te vragen of ik dit aan de ander wil vragen of zeggen. Dit heb ik liever niet, maar ik weet niet hoe ik dat tegen hun moet vertellen. Kan jij mij helpen? Groetjes

Hoi lieve allemaal, Ik ben 24 jaar oud en ik struggle nogal met mijn diplomauitreiking en verjaardag over een tijdje. Ik ben op dit moment de enige binnen mijn gezin die mijn vader en zijn vrouw + haar kinderen ziet. Mijn broers/zussen hebben allemaal ruzie of geen contact met hun. Als ik straks eindelijk mijn diploma heb gehaald, wil ik graag een leuk feest geven. Ik wil dan ook graag mijn stiefbroer en stiefzus uitnodigen, maar als ik dat doe, komen mijn brussen niet, dat hebben ze al uitgesproken naar mij. Ik wil hun er wel echt perse bij hebben omdat ze veel voor me hebben betekent, maar ik wil mezelf eigenlijk ook niet laten manipuleren door mijn stiefbroer/stiefzus niet uit te nodigen. Mijn broers/zussen zeggen simpel: ‘je moet doen wat jij wil, is echt altijd goed’. Maar ja ze weten heus wel dat ik hun erbij wil hebben. Hoe kan ik met deze situatie omgaan? Ik vind het erg lastig en het maakt me heel erg verdrietig dat ik als 24 jarige nog met een situatie als deze struggle.

Mijn ouders hebben co-ouderschap en ik wil geeoon week om week wisselen ook bij ern lock down. Mag dat???

Mijn ouders hebben co-ouderschap. Als er een lockdown komt mag ik dan nog wisselen?

Hi allemaal, Mijn ouders zijn al 2 jaar bezig met scheiden. Ik heb 2 zussen die niet meer thuis wonen. Afgelopen 20 jaar hebben allebei mijn ouders gewoon gewerkt tot hun max. Nu heeft mijn moeder natuurlijk recht op de helft van alle bezittingen (wat ik al niet echt eerlijk vind). Nu hadden ze een bepaald bedrag afgesproken maar door de afgelopen crash van de markt wordt het lastig voor mijn vader om te betalen. Mijn moeder reageerde na een bijna 35 jarige relatie dat hij het maar van zn ouders moet lenen. Nu ben ik het hier totaal niet mee eens en wil ik er wat van zeggen. Hoe kan dat het best? Bij voorbaat dank!!

Hallo lieve forumleden, Waarschijnlijk zitten velen van jullie nu in hetzelfde schuitje: zoveel mogelijk thuis vanwege de corona-situatie. Dat is natuurlijk niet heel fijn als je uit een gezin komt waar ruzie is of wanneer je een ouder moet missen op dit moment. Toch is het even niet anders op dit moment. We moeten er dus het beste van zien te maken! Hoe zorgen jullie ervoor dat je van je kamer een fijn plekje maakt voor jezelf, waar je tot rust kan komen? Deel je tips hier met elkaar. Ik heb om te beginnen drie dingen die ik elke dag doe om zo goed in mijn vel te blijven zitten: 1. Ik ga twee keer per dag lekker een stukje wandelen alleen. Dit doe ik in de avond zonder telefoon, om mijn gedachten even te kunnen verwerken en in de ochtend met een lekker vrolijk muziekje, om energie te krijgen voor mijn dag! 2. Ik laat de hond van mijn buurvrouw uit. Dit hondje geeft mij veel liefde en afleiding. Ook help ik de buurvrouw er mee. Zij is oud en vind het nu een beetje spannend om naar buiten te gaan. 3. Ik zorg ervoor dat mijn kamer een fijne plek is. Omdat ik toch tijd over heb, heb ik mijn kamer heel goed schoongemaakt, kaarsjes neergezet en mooie plantjes. Het is voor mij zo een heel fijne plek om te zijn. Wat zijn jullie tips?

Ik heb gescheiden ouders en ik woon met mijn vader in een samengesteld gezin, mijn stiefmoeder is helemaal klaar met mij en mijn zussen en gaat helemaal op ons zeiken😭 en mijn moeder heeft niet veel geld maar ze is net weer in het ziekenhuis gaan werken 💗 weet jij wat ik moet doen?

Heee, Mijn ouders zijn nu ongeveer 4 jaar gescheiden en ze hebben ook beide andere partners gevonden. Super leuk, want ze zijn nu zoveel gelukkiger en ze gaan ook veel beter met elkaar om nu ook. Toch zit iets me niet lekker wat me eigenlijk echt al sinds het begin van de scheiding niet lekker zat: ik voel me zoveel fijner bij mijn moeder dan bij mijn vader. Ik ben sowieso totaaaaaal niet gemaakt voor wisselen van spullen, wat een ramp is dat. Ik wil het liefste alles op 1 plek hebben maar het voelt dan enorm als kiezen tussen mijn ouders als ik beslis om bij mijn moeder te gaan wonen. Het is zo niks persoonlijks want ik hou van mijn vader, en toch vind ik het gewoon super moeilijk als ik bij hem ben omdat hij me niet zo goed kan aanvoelen en me daarom ook niet altijd geeft wat ik nodig heb of behoefte aan heb. Vandaar dat we vaak ruzie krijgen over kleine dingetjes wat gewoon voor veel stress zorgt en me ook erg eenzaam laat voelen. Ik heb ook een klein broertje van 15 en hij heeft dit probleem dus precies andersom: hij kan het beter vinden bij m’n vader juist. Ik voel me enorm verantwoordelijk voor mijn broertje, wat al wel veel minder is dan eerst hoor, en ik vind het daarom nog lastiger om deze keuze te maken als ik hem zou maken. Ik ga bijna studeren en ik zou dan het liefste een eigen huisje willen maar tot die tijd zit ik hier dus wel mee. Ik weet niet zo goed waar ik goed aan doe en hoe ik dit het beste kan zeggen tegen mijn ouders en vooral mijn vader.