Mijn papa en mama zijn al zes jaar uit elkaar. Ik was nog maar 1 jaar. Ik kan het niet anders herinneren dat ik elke keer heen en weer moet. Toch heb ik ernog steeds last van. Ik moet huilen als ik naar papa moet, terwijl ik wel veel van hem hou en graag bij hem ben. Ik vind het afscheid nemen gewoon altijd moeilijk. Ik voel me dan verdrietig. Hebben jullie tips om het makkelijker te maken?

hallo allemaal, ik schrijf hier voor het eerst iets op. mijn ouders liggen in scheiding en mijn vader woont in Zwitserland wie heeft er tips voor mij?

mijn ouders zijn inmiddels al een half jaar uit elkaar dat vind ik zelf heel erg wand ik kan niet goed tegen veranderingen en ik krijg snel last van heimwee maar ik heb wel een tweeling broer en die helpt mij vaak als ik verdrietig ben.mijn vader gaat in een ander huis wonen en mijn moeder blijft in het huis waar ik opgegroeit ben.mijn vader zit tijdelijk in een huis voor een half jaar hij moet daarom nog zoeken voor een ander huis dat is heel moeilijk want we zitten in geld problemen mijn moeder heeft al een tijdje een vriend mijn vader vind dat heel erg en heeft daar veel moeite mee ik zelf vind ik dat niet erg wand ik vind het een hele aardige man mijn zus en mijn broer vinden het ook erg dat mijn moeder een vriend heeft ik ben ook in therapie gegaan om dat ik er echt veel last van heb het helpt wel we gaan vooral praten en tekenen

Hoii, mijn ouders zijn ongeveer 1/1.5 jaar gescheiden en mijn vader bleek al best lang een spaanse vriendin te hebben in Spanje. Mijn vader ging het huis uit en me zus en jk bleven bij me moeder. Inmiddels zijn we verhuisd. Eerst had ik niet zoveel contact met mijn vader maar later werd dat iets meer. Maar mijn zus denkt over deze situatie heel anders en mijn moeder is het eens met me zus. En soms als ik naar mn vader ga of als ik iets met hem afspreek dan maken me zus en moeder opmerkingen over rm dat is echt vervelend want het is gewoon 2 tegen 1. En ik vind het gewoon vervelend wat er allemaal is gebeurd en het kwetst me wel en het doet me wel pijn dat me zus en moeder zo soms doen.

hallo, ik ben maud en mijn ouders zijn vorig jaar gescheiden, mijn moeder is met een andere man vandoor gegaan. ik zie mijn moeder nu niet meer, ik had daar eerst veel moeite mee nu heb ik er wel vrede mee soms mis ik wel de tijden met mijn moeder, want ik leef in een familie met alleen maar jongens ik heb een broer een broertje mijn vader een opa een oom en 4 nefen mijn oma is in de periode overleden toen mijn moeder bij mij weg ging en mijn tante is nooit thuis ik zie haar zowat nooit dit is de familie van mijn vader. omdat ik mijn moeder niet meer spreek willen mijn andere familieleden mij ook niet meer spreken. mijn familie is mijn alles, dat mijn ouders gingen scheiden vond ik dan nog wel "óke " maar dat mijn familie mij niet meer wil zien doet me veel pijn. mijn broertje is nog maar 6 jaar hij snapt het allemaal nog niet zo erg allemaal, mijn broer van 18 jaar en ik proberen mijn broertje zo veel mogelijk te helpen met alles ik voel me zowat een moeder van hem ik denk altijd dat ik verandwoordelijk ben voor hem maar de docenten op school zeggen dat ik dat moet overlaten aan mijn vader. dat snap ik ook wel maar dat kan ik gewoon niet mijn broers zijn mijn alles, mijn broers zijn degene die mij bovenwater houden. de docenten van school hebben mij over deze site verteld en van hun moest ik even een kijkje nemen ik vind het heel fijn dat de docenten mij super erg helpen daar ben ik hun heel dierbaar voor.

Wat kan ik doen ???? Ik lieg veel om tegen mn ouders ik durf niks te zeggen ik krijg daar door veeel problemen ik zie mn vader bijna niet ik ga maar 24 dagen van een jaar naar papa ik miss hem heel erg brn ook naar een pysgoloog geweest dat helpte een beetje plzzz wie wil je me helpen : (

Dit is de eerste keer dat ik iets schrijf. ik heb veel tips nodig. als je tips hebt voor mij thxx dan xxjees danielle

Mijn vader heeft me meerdere keren tegen me gezegd dat hij, zodra ik 18 ben, de kinderalimentatie rechtstreeks naar mij wil laten gaan in plaats van naar mijn moeder. Mijn moeder zegt dat als hij dit doet en ik dit toesta, ik alles, maar dan ook álles zelf moet betalen. Nu geeft ze me elke maand wat zakgeld en betaalt ze tot mijn 21e mijn zorgverzekering. Ik heb echt geen idee wat ik hier precies mee moet. Ik heb totaal geen zin in drama of gezeur.

Mijn ouders zijn al sinds mijn geboorte uit mekaar, en dat vind ik erg vervelend. Ik ben erg blij dat mijn moeder een nieuwe vriend heeft, maar ook dat vind ik moeilijk. Mijn vader woont erg ver weg, en dat geeft ook een heleboel gedoe met zich mee. maar ik ben in ieder geval blij dat mijn ouders me zoveel steun geven!

Mijn ouders zijn gescheiden,,bijna 2 jaar. en mijn moeder gaat echt heel raar doen: Bijna nooit thuis,leugens,vreemd gedragen... Vooral als het over mijn vader gaat hij woont niet in Nederland. Ben bijna altijd alleen ;(