Ik voel me verantwoordelijk

Hoi Maud, Wat word ik geraakt door jouw verhaal. Ik kan me heel erg voorstellen dat je je moeder mist, zeker in zo'n mannenhuis. Gelukkig heb je, als ik het zo lees, wel hele lieve broers om je heen en kunnen jullie elkaar een beetje door deze periode heen trekken. Maar dat de ene kant van de familie je niet meer wil zien, vind ik onbegrijpelijk. Je bent toch nog steeds familie? En hetzelfde geldt eigenlijk ook voor je moeder... Je blijft haar dochter, dus waarom is er dan geen contact? Ik kan me heel goed voorstellen dat dat soms lastig voor je is, zeker als jij eigenlijk een beetje de zorg op je gaat nemen nu. Wat je docenten zeggen is wel waar, maar dat is nog best moeilijk om aan te nemen. Maar gelukkig zeggen ze het wel tegen je en kan je je verhaal bij hen kwijt, zodat je er niet helemaal alleen voor staat! Heb je wel eens geprobeerd contact op te nemen met je moeder? En heb je haar ooit gevraagd wat de reden is dat ze nog weinig van haar laat horen? Misschien kunnen jullie een keer afspreken om daarover te praten, het is toch je moeder. En dan kan je misschien tegen haar zeggen dat je haar mist en dat dit niet de goede manier is, in ieder geval niet voor jou. Lieve Maud, als je ooit nog tips wil of je verhaal nog eens kwijt wil, dan mag je altijd nog reageren op dit forum. We hebben allemaal gescheiden ouders en allemaal herkennen we wel iets in elkaars verhaal. Als we je dus ergens bij kunnen helpen, dan weet je Villa Pinedo te vinden. Heel veel sterkte in ieder geval.

hallo tessa, mij moeder wilt niks meer met me te maken hebben en mijn familie ook niet en als mijn moeder dat wel wilde had ik als nog geen contact opgezocht want ze heeft mij en mijn broers bedrogen ze wilde afstand van mij en mijn broers eerst had ik heb daar suoer zwaar mee maar na der hand ging iik er steeds beter mee te leven. natuurlijk is ndit niet wat ik wilde maar het is maar zo ik ga nu door met zijn leven met mijn broers n de rest van mijn (mini) familie en misschien zie of kom ik ooit nog wel eens terecht bij mijn moeder. na wat ze me allemaal heeft aangedaan hoef ik haar niet eens meer te zien, doordat ze me heeft achtergelaten zonder afscheid of doei het is hoe het is zeg ik dan maar... maar echt bedankt voor je reactie. dat doet me goed dankje

Hoi Maud, Sorry, ik had eerlijk gezegd niet echt uit je bericht opgemaakt dat de vork zo in de steel zat... Ik vind het heel naar om te lezen dat het zo is moeten gaan en ik kan me voorstellen dat het echt zwaar is soms voor je, met familie wat je laat zitten en dat je er dus af en toe eigenlijk best alleen voor staat. Maar daar tegenover vind ik het ook wel weer heel fijn om te lezen dat je zoveel geeft om je broers en je vader. Hou dit vast!!! En ook fijne docenten op school die naar je vragen... Probeer dit allemaal vast te houden. Laat je koppie niet hangen Maud! En als je eens een keer er helemaal door zit en je wil je verhaal hier delen, puur om het van je af te schrijven, dan kan dat natuurlijk altijd! En ondanks dat je het misschien niet zo voelt of ziet, maar je mag best wel een beetje trots op jezelf zijn dat je zo goed met de situatie omgaat. Soms heb je namelijk gewoon geen keuze en je moet maar door... Maar hoe je ermee omgaat, door met je docenten te praten, met je broer(s) en hier je verhalen te delen, terwijl alles doorgaat... Dat vind ik knap van je! Dus als je het zelf moeilijk vind om dat in te zien, dan heb ik dat bij deze even gezegd :) Lieve Maud, heel veel sterkte met alles, en je weet het... Je staat er niet alleen voor: bij Villa Pinedo kun je altijd je verhalen delen!

hoi Maud, ik herken dat verantwoordelijkheidsgevoel heel erg. Ik heb ook een jong broertje en mijn ouders hebben afgelopen vrijdag verteld dat ze gaan scheiden. Mijn broertje heeft het er heel moeilijk mee en ik vind dat heel erg om te zien. Vaak vind ik het nog erger voor mijn broertje dan voor mijzelf. Ik denk dat dat bij jou ook zo is. Op school vertellen ze mij ook dat ik meer aan mezelf moet denken, en dat het meer mijn moeders taak is om voor mijn broertje te zorgen. (mijn vader wou scheiden) Ik wou even aan je laten weten dat ik het heel erg herken, en dat je er helemaal niet alleen voor staat, ookal voelt dat soms misschien wel zo. Heel veel mensen houden van je! Ik zal aan je denken :) Groetjes, Ilse