Hoi mijn vader heeft een nieuwe vriendin en is gaan samen wonen in een andere stad ik heb er voor gekozen om meer bij mijn vader te zijn dan bij mijn moeder. Ik ben 10 dagen bij papa en 4 bij mama. Nu woon ik eenmaal bij mijn vader en nu valt het mij allemaal tegen. Ik had hier voor de tijd allemaal niet zo over nagedacht Met mijn stiefbroertes enz ook doen zij dingen zonder mij en word ik buitengesloten als ik hier over praat met mijn vader zegt hij dat ik jaloers ben Ik wil liever weer wat meer bij mijn moeder zijn. Een week bij mama en een week bij papa (Mijn vader en moeder hebben ook afgesproken dat als ik weer meer bij mijn moeder wil wonen dat dit mag in de papieren toen der tijd) Ik heb dit besproken met mijn vader hij word heel boos en zegt tegen mij dat ik zo moet blijven komen of nog alleen maar in de weekenden mag komen. Ook zegt hij dat hij er heel hard voor gevochten heeft en veel geld heeft gekost om de regeling zo te krijgen. Ik wil mijn vader graag blijven zien en een keer in de veertien dagen vind ik ook te weinig. Ik ben er erg verdrietig van......

hoi ik ben Sofie ik heb wel eens eerder wat geschreven. mijn ouders zijn bijna een jaar gescheiden en mijn vader heeft een nieuwe vriendin en mijn moeder een vriend na dat de scheiding achter de rug is krijgt mijn zus(mijn bff) Anorexia en dat is niet leuk om steeds bij het eten te horen 'heb ik niet te veel gegeten " of 'is dit niet te vet ' boven dien heel irritant.

Hallo, Sinds mijn 4de zijn mijn ouders gescheiden, ik woon bij mijn moeder en sinds 5 mooie jaren bij mijn stiefvader, alhoewel ik hem liever papa noem. Het zit namelijk zo. Toen ik 7 was trouwde mijn vader met zijn nieuwe vriendin, mijn stiefmoeder dus, zij mocht mij niet. 2 jaar later werd er een kind geboren, mijn halfbroertje, en toen was ik helemaal weg. Mijn vader had enkel en alleen oog voor mijn halfbroertje. Soms kwam ik hem tegen in de bus, en dan keek hij me boos aan. Ik ging vandaag de confrontatie aan, en zei hem gedag, en wachtte af... hij keek me super boos aan, en negeerde het. Ik liep door en voel me nog steeds rot. Eerst was er verdriet, toen kwam de woede, en nu de onwetendheid over hoe ik hiermee verder moet! :/ :(

Mijn ouders zijn al best lang gescheiden, maar ik heb altijd ruzie met mijn vader... hij is ook niet normaal tegen de mensen om mij heen. daar heb ik best veel moeite mee :( maar als hij echt niet meer normaal doet loop ik naar mama en blijf ik daar. Hij denkt dat mama mij allemaal dingen over hem zegt... maar dat is niet zo. Het is bijna altijd zo als ik vertel

Hoi Sinds een paar weken ga ik op zondag avond naar mijn moeder. Maar mijn vader vindt het volgens mij niet leuk dat ik op zondag naar mijn moeder wil.

hoi ik heb er nog veel last van mijn thuis is alles anders mijn vader werkt allen maar en mijn zusje heeft nooit zin in iets daarom doe ik alles in huis hij krijgt alleen maar telefoontjes ik heb ook veel stemmen in mijn hoofd en vaak hoofdpijn en buikpijn en ik slaap niet mijn moeder is daar best onrustig over daarom ga ik naar iemand die met mijn gaat praten hoop dat het werkt misschien hebben jullie hier wat aan :):(:):(

Hoi allemaal, Het gaat allemaal al een stuk beter,vooral omdat ik op zondag avond al naar mijn moeder ga in plaats van maandag middag ik ben veel gelukkiger Sneeuwwitje

Mijn ouders zijn 2,5 jaar gescheiden en ik dacht altijd dat ik het een plekje heb kunnen geven.. Maar helaas. Ik heb doordat mijn ouders alleen maar problemen met elkaar hadden en ik alles moest regelen voor hun, het niet goed kunnen verwerken, daardoor is er nu bij mij een eetstoornis vastgesteld. Ik ben daar nu hard mee aan het werk dat ik weer gewoon normaal kan leven, en me ouders hadden beloofd dat ze mij samen zouden steunen en mij niet meer met hun problemen zouden lastig vallen. Alleen ze doen dus precies het tegenovergestelde, me moeder kiest voor haar vriend en is dus nooit meer thuis en als ze thuis is hebben we alleen maar ruzie over de stomste dingen. Me vader doet aardig z'n best maar wilt niet over m'n eetprobleem praten. Ik merk dat doordit alles me leven soort van op z'n kop staat, ik eet minder, ik merk dat ik te weinig energie heb om een dag door te kunnen komen. Ik wil me moeder niet meer zien.. Weet iemand een oplossing? Alsjeblieft..

hallo allemaal, ik zou graag mijn verhaal met jullie willen delen en graag advies willen hebben.. In 2009 zijn mijn ouders gaan scheiden.( ik was toen 9 jaar, mijn zusje was 6 jaar en mijn broertje was 2jaar.) Mijn vader is toen weggegaan.. en ik woon samen met me broertje en zusje bij me moeder en zien me vader om het weekend. Mijn ouders hebben nooit face to face contact maar altijd via de mail. Mijn moeder zegt dat dat door me vader komt maar ik weet dat dat niet zo is. Mijn vader betaald de alimentatie, mijn moeder zegt heel vaak dat hij te weinig of soms helemaal niks betaald maar ik heb het opgezocht en veel rond gevraagd en weet dat me vader gewoon netjes betaald. Ik ben zelf niet een hele goede prater en ben ook best bang om een mening te geven. Als ik ruzie met me moeder heb weet ik nooit zo goed wat ik moet zeggen omdat ze dan zo draait dat ik een rotgevoel krijg en dan maar stop met praten omdat ik het dan niet meer durf. Mijn zusje krijgt eigenlijk alles van me zusje en als ik vraag om nieuwe schoenen omdat mijn oude schoenen helemaal vertrapt zijn krijg ik als antwoord een diepe zucht en de hele dag gezeik dat ik dan maar naar me vader toe moet en daar nieuwe schoenen moet vragen. Maar volgens mijn moet me moeder dat toch gewoon betalen want ik woon bij me moeder en me vader betaald me moeder gewoon netjes. 3 maanden geleden is me oma overleden ( van me vaders kant) Er was toen natuurlijk een begrafenis. mijn zusje is toen niet gekomen en dat heeft me vader veel pijn gedaan. Mijn zusje komt nu ook niet meer naar me vader en zegt tegen iedereen dat het zijn schuld is dat ze niet meer naar me vader gaat terwijl ze zelf niet meer wilt gaan. Er zijn nog veel meer dingen gebeurd maar vind het niet fijn om dat allemaal te vertellen... Nu is het dus zover dat ik niet meer bij me moeder wil wonen maar bij me vader alleen het probleem is dat me vader in Brabant woont en mijn moeder in Amsterdam. Ik weet ook niet zo goed hoe ik het moet aanpakken omdat ik heel erg bang ben voor mijn moeders reactie.. Ik weet dat je dan naar de kinderrechtswinkel wilt gaan om daar dan een brief te schrijven voor de rechter. Ik ben alleen heel bang dat als ik dan bij de rechter ben ik dan word tegen gehouden door me moeder. Ik ben hier samen met school en me vader mee bezig en hoop dat jaar nog naar me vader toe te kunnen! Heeft iemand tips voor me?? Groetjes Anoniem

Hallo allemaal, Mijn ouders hebben de laatst tijd veel ruzie en mijn moeder zegt dat ze niet meer van mijn vader houdt. Een scheiding is nog niet helemaal zeker, maar ik wil graag weten waar ik aan toe ben. Zou het voor mij mogelijk zijn om een tijdje bij een vriend te gaan wonen, stel dat mijn ouders uit elkaar gaan. Ik zou dan gewoon even niet bij een van beiden willen zijn. Ze zijn olgens de wet niet getrouwd, maar al wel heel lang samen, dus komt er in principe geen rechter aan te pas. Alvast bedankt