Ik wil niet meer bij me vader wonen hij is gaan trouwen met een vrouw sindsdien schreeuwen ze alleen maar tegen me ik moet altijd bij hun zitten want ze denken dat ik anders foute dingen ga doen ik mag Nooit wat ik zelf wil ik kan nergens over praten van dan schelden ze me uit ik wil heel graag fulltime bij mijn moeder gaan wonen het is daar fijn ik mag dan met mensen praten waar ik me gevoelens kwijt kan. Groetjes, Naomi

Mijn vader en moeder zijn gescheiden al bijna 4 jaar. Mijn vader is al langer aan date zoeken. Nu heeft hij sinds paar weken een vrouw die in in onze omgeving woont in en kent van dating site . En nu heeft hij mij en mijn broertje al verteld dat hij haar ziet en dat ze elkaar heel leuk vinden en dat ik haar met mijn broertje al snel ga of moet ontmoeten Ik vind dit heel erg snel , wil dit niet . Hoe weet hij nou al dat ze echt verliefd zijn zo snel ? En dat ik haar al moet gaan ontmoeten ? Is dit normaal ?

Mijn ouder zijn geschijden en hebben allebei geen geld. Ik ga na de Vakantie naar de eerste. Mijn ouder hadden afgesproken dat ik 14 km ga fietsen op mijn moeders fiets naar school. Alleen die fiets is 15 jaar oud en hij valt bijna uitelkaar mijn ouder hebben geen geld voor een nieuwe fiets en ook niet voor de fietsenmaker. Wat moet ik doen? Ik lig dag en nacht met mijn hoofd bij die fiets ik heb daar zoveel stress van. Wat moet ik doen?

Mag ik als ik me niet fijn voel bij mijn vader, door dat hij veel boos is op me, in Zuid-Holland naar mijn moeder gaan in Brabant gaan?

Ik vraag me af hoe het gaat worden tussen mijn ouders. Ik zit nu in het begin van een scheiding dat nog moet gebeuren. Ik ben de laatste tijd heel erg moe en niet lekker in mijn vel. Door dit situatie heb ik geen motivatie voor de dingen wat ik normaal wel leuk vind om te doen. Er gebeurt zo veel tussen mijn ouders en het begint voor mij moeilijk te worden. Ik wil me gewoon rustig voelen en blij worden in plaats van verdriet en vermoeiend zijn. Ik wil gelukkig worden maar door dit situatie gaat het lastig. Het is moeilijk om om te gaan dat 1 van mijn ouders al iemand anders heeft gevonden terwijl mijn ouders nog getrouwd zijn en nog moeten scheiden. Ik wil samen als familie gelukkig zijn en geen ruzie zoeken.

Ik heb gescheiden ouders met een gedeelte custody en het is een week bij mijn vader dan een week bij mijn moeder en zo blijft het door gaan maar ik heb het gevoel dat ik steeds minder en minder met mijn vader iets wil doen en in de weken dat ik bij mijn vader zit wil ik eigenlijk meteen weer weg en ik wil gewoon mijn rechten weten als 16 jarige met gescheiden ouders

Mijn vader gaat binnenkort verhuizen. Omdat ik autisme heb vind ik dit heel moeilijk. Hoe kan ik zorgen dat ik me thuis voel bij papa

Mijn moeder heeft nu 6 maanden al een nieuwe vriend. Ik heb hier heel veel moeite mee. Ik heb vaak ruzie met mama over hem en dat doet me heel erg veel pijn. Onze band was zo sterk maar dat is nu een beetje weg door hem. Papa woont in het buitenland die zie ik bijna nooit. Ik weet allemaal niet hoe ik er mee om moet gaan.

Ik vraag me af hoe het gaat worden tussen mijn ouders. Ik zit nu in het begin van een scheiding dat nog moet gebeuren. Ik ben de laatste tijd heel erg moe en niet lekker in mijn vel. Door dit situatie heb ik geen motivatie voor de dingen wat ik normaal wel leuk vind om te doen. Er gebeurt zo veel tussen mijn ouders en het begint voor mij moeilijk te worden. Ik wil me gewoon rustig voelen en blij worden in plaats van verdriet en vermoeiend zijn. Ik wil gelukkig worden maar door dit situatie gaat het lastig. Het is moeilijk om om te gaan dat 1 van mijn ouders al iemand anders heeft gevonden terwijl mijn ouders nog getrouwd zijn en nog moeten scheiden. Ik wil samen als familie gelukkig zijn en geen ruzie zoeken.

Mijn ouders zijn sinds begin dit jaar gescheiden. Ze hadden inprincipe een goede regeling afgesproken over wanneer ik bij wie ben. Maar in april is mijn vader doorgedraait, en is hij met spoed opgenomen geweest bij de crisisopvang van het ggz. Onder meer vanwege suïcidale gedachten, die hij in mijn bijzijn meerdere malen heeft uitgesproken. Ik ben daar heel erg van geschrokken en voel me niet meer veilig bij mijn vader. Ik ben toen uit zijn huis gehaald en naar mijn moeder gebracht. Sinds april woon ik volledig bij mijn moeder en dat voelt heel goed en vertrouwd. Maar door alles wat er bij en met mijn vader gebeurd is, wil ik voorlopig even niets meer met hem te maken hebben. Maar hij blijft maar contact zoeken en laat me niet met rust, om dit gebeuren te verwerken en een plekje te geven. Daardoor wordt ik steeds gefrustreerder, bozer, en geïrriteerder. Mijn vader vindt dat hij genezen is terwijl hij geen hulp heeft gehad. Maar nu ik het bij mij moeder zo fijn heb en me veilig voel, wil ik eigenlijk gewoon niet meer bij mijn vader wonen. Dat vindt mijn vader natuurlijk niet goed, maar ik kan hem maar niet duidelijk maken wat het met mij gedaan heeft. Ik maak me erge zorgen over mijn toekomst en dat ik heel erg ongelukkig word als ik bij m'n vader ben. Wat kan ik hieraan doen? Heeft iemand tips, ideeën of wellicht een oplossing?