Ik ben altijd bang geweest voor een scheiding, hoewel het al vrij duidelijk was dat het bijna kwam. Hoi, mijn naam is Loviène. En was 9 jaar toen mijn ouders scheidde van elkaar. Het heeft iedereen gebroken. En jammer genoeg ben ik niet de enige die dit is ondergaan. Uit het niet was de tafel leeg. Geen gesprekken meer over hoe je schooldag ging, alle nog maar stilte en vervelende blikken naar elkaar. Ruzies en dan het ergste. Een gaat het huis uit. Altijd bang over wat je moet zeggen." Moet ik wel zeggen dat mijn vader een vriendin heeft?" Of misschien is het wel.:" Ik moet het geheim houden, anders wordt het ruzie. Ik woon bij mijn moeder. En voor 4 jaar lang heb ik mijn moeder voor mezelf gehad. En mijn zusjes natuurlijk. Maar daarna kwam mijn moeder iemand tegen. Eerst was het "maar een uitje langs het meer". Maar later werd het nog veel meer dan dat! En dat is spannend. Hij/Zij komt ineens bij jou thuis, of wie weet zijn/haar kinderen ook. En ruzie kan ook nog eens voorkomen! Meestal zeg ik er niets van. Want anders " zit ik misschien in de weg". Hoewel mijn moeder zegt dat ik dat wel moet doen! Later vond ik deze website. Met een stukje "Open brieven". Als je je ouders iets niet zelf durft te zeggen (zoals ik) laat ze dat zien! En dan komen jullie er samen uit! Iedereen is bang voor de scheiding, misschien nog steeds. Misschien niet meer. Maar we begrijpen elkaar wel! De groeten en succes! Loviène❤️

Mijn moeder doet waar ze zin in heeft en gaat in de week dat ik bij haar ben bijvoorbeeld bij haar vriend slapen. We hebben elke week ruzie als ik bij haar ben over dit onderwerp. Ze vindt dat het haar leven is en ze moet kunnen doen wat ze wil terwijl ik daar anders tegen aankijk. Ze gaat volgend jaar waarschijnlijk met haar vriend ergens anders in Nederland wonen en dan moet ik permanent bij mijn vader wonen zonder dat ze dit heeft overlegd. Ik ben echt ten einde raad, het is net alsof ik met een kleuter aan het discussiëren ben de hele tijd. Wat moet ik doen?

Hoi, ik ben Bobbi vinden jullie het ook lastig als je elke week van huis naar huis moet gaan?

Hoii, Door verschillende omstandigheden ben ik 10 jaar geleden na de scheiding van mijn ouders met mijn moeder mee verhuisd naar een nieuwe woonplaats. Nu zijn er in die 10 jaar veel dingen gebeurd wat het moeilijk maakt om bij mijn moeder aan te geven dat ik bijvoorbeeld een weekend naar papa toe wil. In september begin ik met mijn afstudeerstage in echt een heel leuk ziekenhuis. Alleen is de reistijd vanaf mama 2UUR!!! en vanaf papa maar een half uur. Ondanks dat ik het liefste bij papa ben en mama al een paar keer gezegd heeft het niet erg te vinden als ik tijdelijk bij papa ga wonen, vind ik het erg lastig om de beslissing te nemen. Ik heb immers wel al mijn contacten en activiteiten bij mijn moeder in het dorp. Hebben jullie tips?

Mijn ouders hadden/hebben vandaag ruzie gehad. Mijn moeder zij tegen mij dat ik moest kiezen tussen papa of mama. mag ik eigenlijk wel kiezen tussen mijn ouders???

hallo ik voel mij de laatste tijd heel slecht er is nog veel onduidelijkheid of mijn papa en zijn lief over twee jaar gaan samen wonen ik probeer al plannen te maken hoe ik dan mij goed ga voelen ik heb ook al veel zorgen over het middelbaars heeft iemand tips groetjes lena

Hoihoi, ik ben een 14 jarig meisje. Mijn ouders zijn al gescheiden sinds ik 2 jaar oud ben. Al hoewel ik hier dus we aan gewend ben geraakt vind ik veel dingen nog steeds lastig. Mijn ouders hebben slecht contact met elkaar. Ik wil volledig bij mijn moeder gaan wonen door verschillende redenen zoals: mijn vader en ik hebben alleen maar ruzie, en dan word die heel boos. Ook heb k geen vrijheid hier en kan k dus niet mezelf zijn. Mijn vader heeft zelf ook problemen maar alsnog kan het niet langer hoe hij tegen mij doet als die boos is. Maar ik weet dus niet hoe k dit op tafel moet gaan brengen, vooral door het feit dat hij dus zo snel boos word. Ik dacht misschien heeft 1 van jullie tips voor mij om dit te doen, want ik heb echt geen idee. Ik heb zelf wel een paar x aangegeven dat ik het niet naar me zin heb, tegen allebei mijn ouders maar daar schoot ik niet heel veel mee op.

Heb ik het recht om te beslissen dat ik meer bij mijn vader ga wonen en hoe doe ik dat?

Hoii, Mijn vader heeft ongeveer al een half jaar een (nieuwe, 3e) vriendin. Ik vind het sws al lastig dat mijn ouders allebei nieuwe partners hebben omdat het moeilijk is om te zien en ik heb nog moeite met dat ze uit elkaar zijn. Nou komt die vriendin van m’n vader hier wel eens slapen, en dat vind ik echt heel lastig. Ik hoor dingen die ik niet wil horen, voel me niet ‘veilig’ en kan niet slapen. Ik heb al duizend keer aangegeven hoe moeilijk ik dit vind en hoeveel moeite ik met dit idee heb. We hebben hier vaak hele erge ruzie over, en ik weet niet wat ik moet doen. Tuurlijk moet ik het accepteren omdat het nu eenmaal de realiteit is, maar ik kan er gewoon niet goed mee overweg dat zij hier nu deel uitmaakt van het huis. Ik wil graag naar m’n moeder alleen die heeft ook een vriend dus voel me erg alleen. Heeft iemand misschien ervaring/ tips? Ik hoor het graag!:)

Hoe gaan jullie om met als je helemaal vast zit als je persé mee moet met een van je ouders en je durft niet zoals bij mij groetjes abby!