hoi ik zit met een groot problem, mijn vader wil graag dat ik bij hem kom wonen maar hoe vertel ik dat aan mn moeder zonder al te veel ruzie te krijgen? het nadeel is vooral dat hij wil dat ik het dit weekend vertel! ik ben pas sinds vandaag weer bij mn moeder en hij wil al dat ik zondag naar hem toe kom om bij hem te wonen! wat moet ik doen? -Anoniem

Sinds mijn ouders zich momenteel midden in een scheiding bevinden nadat mijn vader is vreemdgegaan, geloof ik niet meer in liefde. Mijn ouders kennen elkaar al sinds hun 15e, dat is ook hoe oud ik nu ben. Mijn ouders zijn altijd onafscheidelijk geweest, en wat er ook gebeurde, ze blijven van elkaar houden. Op het eerste gezicht zou je zeggen dat ze allesbehalve perfect voor elkaar waren. Ze waren totáál anders, maar dat vulden elkaar schijnbaar perfect aan. Ze hadden weleens kleine discussies, maar na een uur was alles weer goed. Sinds mijn geboorte was ik altijd al gelukkig met hoe het thuis ging. Ik ging graag naar school, en kwam natuurlijk graag thuis omdat ik mama en papa had gemist. Al mijn vriendinnetjes hadden gescheiden ouders. Toen der tijd kon ik me niet voorstellen hoe dat zou zijn. Tot aan deze week. Sinds deze donderdag is alles veranderd. Mijn moeder kwam erachter dat mijn vader haar heeft bedrogen. Momenteel weet ik niet meer dan dat, want dat wil ik ook niet. Diep van binnen weet ik de waarheid, ik wil het gewoon niet van de personen horen waarvan ik het meest in mijn leven houd. Ondanks alles gaat het me na heel wat tranen toch goed af. Ik heb het geluk dat mijn ouders zo vriendschappelijk mogelijk met elkaar proberen om te gaan. Op het begin stort je wereld misschien in, maar alles komt goed, je gaat er niet dood van. Je weet wat ze zeggen; ''what doesn't kill you makes you stronger'', en dat is ook zo. Je wordt er alleen maar sterker van, en je leert hoe je moet omgaan met moeilijke situaties. Onthoud dat je niet de enige bent, en dat je er altijd over kunt praten, want praten is heel belangrijk. Voor diegene die zich in dezelfde rot situatie bevinden: ik wens jullie heel veel sterkte, en ik vind het tof dat jullie je verhalen durven te delen! Emilia

Beste, Mijn ouders zijn nu ongeveer 11 jaar gescheiden, en van de scheiding zelf heb ik niks meegekregen wat misschien ook maar goed is. Ik ben nogal onzeker en durf niet echt te zeggen wat ik denk. Mijn ouders hebben elk jaar ruzie en elk jaar wordt het steeds maar weer erger. Ik zit er altijd tussen in want mijn ouders ( met name mijn vader ) vertellen mij ook alles. Ik durf niet echt te zeggen dat ik er last van heb en dat ik niet wil dat ze niks zeggen want ik ben bang voor mijn vader... Hoe zou ik dit het beste kunnen zeggen en ervoor zorgen dat ik het toch durf?

Hoi, ik ben Fleur en ben twaalf jaar mijn ouders zijn gescheiden toen ik 7 was mijn vader wil het liefst co ouderschap ik heb me er denk in laten praten dus nu heb ik gezegd dat ik dat wil om gezeik de voorkomen maar nu ik dat heb gezegd is er juist meer gezeik mijm moeder wil geen co ouderschap alleen ik durf mijn vader niet teleurtestellen nu weet ik echt niet wat ik moet doen dus vraag ik het aan iemand anders

mijn ouders gaan scheiden. als mijn ouders gaan scheiden dan moet ik ook uit dit huis en dat vind ik niet leuk want dit is een hele fijne buurt. hoe voelt dat met gescheiden ouders? groetjes lissa.

Hoi, ik ben Sharifa en bijna 21 jaar oud. Ik woon al 19 jaar in een pleeggezin, omdat mijn ouders vroeger veel foute keuzes hebben gemaakt. Ik zoek eigenlijk iemand waarmee ik dit soort ervaringen mee kan bespreken. Hoe ouder ik word hoe moeilijker ik met alles kan omgaan.

Hee Ik zeg liever niet wie ik ben dus ik zeg maar ik ben Kim dus niet mn echte naam. Ik heb gescheiden ouders en ze zijn gescheiden toen ik 12 was nu ben ik dus 14 maar mijn ouders zijn gescheiden omdat mijn moeder op iemand anders viel. voor mij was dit natuurlijk heel raar want mijn vader en moeder gingen in 1 klap uit elkaar het was gewoon zo ik hoorde geschreew mn ouders waren heel boos mn vader zei alleen je moeder is weer op ....... en toen ging die huilen dat was echt vreselijk Het is dus allemaal heel vaag gebeurt maar nou ja na 1 maand had mijn vader al een nieuwe vriendin ik was echt in de war van alles en heel verdrietig dat verdriet is trouwens nooit opgehouden want voor de scheiding waren er ook veel erge dingen gebeurt maar dat deel ik liever niet. Eerst dacht ik het word vast heel leuk want die vriendin had een dochter en ik mocht Haar erg en ze had ook nog een andere dochter en met haar had ik niet zoveel. Nu woon ik dus om de week bij mn vader en de andere week bij mijn moeder mn vader woont onderhand samen met die vriendin en mn moeder met mijn oom. Maar mijn probleem is dus dat mijn stiefmoeder alles heeft verandert ik moest op haar manier eten we kregen geen snoep alleen chips in het weekend en ik moest alles heel anders doen veel meer klusjes en ik deed heel veel fout en mocht veel minder en ik durfde er nooit wat van te zeggen maar ik vind het niet meer leuk bij mijn vader want ik zie mn stiefmoeder ook vaker als mijn vader dus ja ik wil minder naar mijn vader toe maar ik weet dus niet hoe ik dit moet zeggen want ik kan mensen niet Teleurstellen en ik weet ook niet aan wie ik het alseerst moet vertellen en ik vind het altijd heel erg om een week zonder mijn moeder te moeten ik zit hi et al 1 jaar mee dus ik hoop dat jullie kunnen helpen X kim

hoi ik ben kim, ben 18 jaar. ik woon officieel bij mijn moeder en mijn stiefvader en broertje. mijn vader woont vlak bij Belgie met mijn stiefmoeder en 2 stiefzusje. ik heb een lieve vriend en super leuke schoon ouders waar ik het heel goed mee kn vinden. ik woon al paar maande bij mijn schoonouders en vriend. en dat gaat goed. omdat ik thuis (bij mijn moeder) niet mezelf kan zijn. ik voel me buitengesloten en alleen. mijn broertjes is het (lievelings) kind thuis. daar doen ze leuke dingen mee en zo hij krijgt ook het een en ander. ook mijn stiefvader. doet hier aan mee. mijn moeder wilt de volle 100% controle over me hebben en eigelijk over alles. en ik voel of dat mijn keel woord dicht geknepen. mijn moeder is niet open ik heb al meerdere malen geprobeert te praten maar ook dat hielp niet, want het is mijn schuld... dus als ik 18 ben ga ik wonen bij mijn vriend. ik weet aleen niet hoe dat gaat met finachelen gedoe, en met contact met mijn moeder. ik zal nooit contact afbreken maar ik ga niet achter haar aan om haar gelukking te maken want dat doe ik al 8 jaar .. woord mij te veel en heeft geen zin, en bovendien ben ik dan niet gelukkig, ik kies voor me zelf.. ik vind dit echt heel moeilijk en weet soms niet wat ik er mee aan moet.... groetjes kim

mijn vader trekt mijn zusje voor en negeert mij bijna helemaal. als die mij een beetje aandacht geeft is hij meestal boos op mij omdat hij vind dat ik iets fout doe. mijn vader is een narcist. mijn ouders zijn gescheiden en ik wil eigenlijk niet meer bij mijn vader wonen. ik weet alleen niet hoe ik het hem moet vertellen omdat ik bang ben dat hij heel boos wordt. (ik ben ook sowieso bang om iemand te kwetsen of kwijt te raken). ik zit tegenwoordig alleen nog maar op mijn kamer met de deur dicht en hopen dat ik hem niet tegen kom. ik zit ook behoorlijk in de knoop met andere zaken buiten dit maar dat heeft niks met mijn ouders te maken. ik heb hier al over gesproken met een vertouwens persoon op school, mijn moeder en mijn vriendin. ik weet alleen niet meer wat ik moet doen

ik vind dat mij ouders het handig hebben geregeld met het wonen . want mijn vader woont aan de ene kant van de sloot . en mijn moeder aan de anderen kant .