Hoi lezers, Afgelopen zomer in 2015 hebben mijn ouders besloten om te gaan scheiden. Daarvoor hadden ze ook al vaak ruzie. Nu is het zover dat ik keuzes moet gaan maken. Waar wil ik het liefste heen? En hoe wil ik dat gaan doen? Ik heb werkelijk geen flauw idee! Ik word heen en weer geslingerd met mijn gevoelens en als ik eraan denk wat ik wil dan voel ik me ontzettend schuldig. Ook al weet ik dat dit niet mijn schuld is. Wat de plannen zijn? Nou allereerst dringt mijn vader er op aan dat ik nu moet weten wat ik wil als het gaat om de dagen bij wie ik ben zodat hij dat vast kan leggen. Ik begrijp het gewoon niet... Gaat dit hem dan om geld? Ik vind het al moeilijk zat en dan doet hij dit. Het geeft een enorme druk. Ik snap gewoon niet waarom er ineens zo haast mee is? Hij gaat tenslotte toch in mijn ouderlijk huis als mijn moeder er uit is. Want zij kan dit niet betalen, mede doordat mijn vader niet veel bijstaan in de financiën die voor ons van belang zijn. Mijn moeder betaalt bijna alles namelijk. Het andere plan is dat mijn moeder waarschijnlijk wil verhuizen naar het huis van haar vriend. Het vervelende is dat het zeker niet om de hoek is. Hij woont in Gendringen, ligt bij Doetinchem en ik woon in Gelderland. Weet wel bijna zeker dat ze dit plan doorzet omdat dit ook ligt aan het geld. Ze was dan nog niet zo zeker om hier in de buurt wat te gaan zoeken, wat ik zelf voorstelde. Zo laat ze mij geen keus eigenlijk om te kijken wat ik zelf wil. Zij heeft haar keuze al gemaakt. Ik vind het ontzettend moeilijk om een keuze te maken want ik ben liever bij mijn moeder dan mijn vader. Ik krijg ook vaak genoeg te horen van mijn vader dat hij wil dat ik vaker kom aangezien ik nu om het weekend bij hem ben. Hij zou willen dat ik week om week kwam. Aangezien ze deze plannen willen gaan doorzetten maakt mijn moeder zich ongerust. Ze is bang dat ik haar niet zou willen zien, terwijl ik juist graag bij haar ben en ze dat ook best weet. (zeg ik wel vaker namelijk) Ik weet het gewoon niet, daarom ben ik met mijn moeder erover gaan praten. Zei zij dat ik het zelf moest weten maar dat week om week misschien een optie zou kunnen zijn als ze gaat verhuizen. Het vage is dat ze het nu helemaal verschrikkelijk vind als ik dit zou doen terwijl ze het eerst voorstelde. Je begrijpt wel, daar had ik geen boodschap aan. Dus ben ik op school met mijn coach(mentor) over mijn situatie gaan praten. Zij dacht toen aan een psycholoog. Maar dat is juist NIET wat ik wil, want dat voelt alsof het iets heel groots is. Het lijkt mij gewoon niet fijn. Toen verwees ze mijn door naar het SAB. (Studieadvies bureau). Bij mijn school op het MBO noemen ze dit zo voor als je problemen hebt met leren etc. Daar heb ik gepraat met een orthopedagoog die daar zit en dat is mij eerst wel goed bevallen. Maar nog steeds, zelfs na er met beide over gepraat te hebben weet ik niet wat ik moet. Het enige wat ze mij kunnen zeggen is dat ik dan voor mijzelf moest kiezen. Dus had ik een schema gemaakt met plussen en minnen voor als ik met mijn moeder mee zou gaan naar Gendringen en als ik bij mijn vader zou blijven. Alsnog heb ik daar zo mijn bedenkingen over want het helpt mij niet.. Mijn gevoel dat ik mijn ouders pijn zal doen overwint het helaas. Ik weet het gewoon even niet... Het is enorm lastig omdat ik mijn ouders geen pijn wil doen, me schuldig voel en ze mij eigenlijk ook heen en weer slingeren in mijn gevoelens doordat ze op mij in praten. Hoe kan ik dit nu goed aanpakken? En hoe kom ik van mijn schuldige gevoel af?

mijn ouders zijn nu 2 jaar uit elkaar en ik woon bij allebij, mijn ouders wonen ver van elkaar vandaan en ik kan nooit heen en weer rijden als ik mijn oplader of kleren ofzo ben vergeten.. daarom wil ik graag bij een iemand wonen nouja eigenlijk èèn huis want tussen mijn ouders ga ik niet kiezen. het probleem is dat dit niet mag van mijn ouders. terwijl ik ben 15 dan zou dat toch moeten kunnen

Mijn ouders zijn net een half jaar geleden gescheiden en daar heb ik het heel moeilijk mee. Ik woon bij mijn moeder en slaap 1 keer per week bij mijn vader en eet er twee keer per week. Ik weet dat mijn vader er heel eeg mee zit dat ik niet zo vaak langs kom maar ik ben gewoon liever bij mijn moeder. Wat kan ik er aan doen dat ik me minder schuldig daarover voel?

heey mijn ouders zitten op dit moment in een vechtscheiding. Ik zit op hockey, maar mijn coach van de hockey is nu heel erg bezorgd om hoe het met mij gaat. Hebben jullie tips hoe ik dit moet oplossen? xx

Hee allemaal, Graag zou ik mijn verhaal hier willen plaatsen over mijn thuis situatie, Mijn ouders zijn nog niet zo heel lang gescheiden, we weten al wel een hele tijd dat ze uit elkaar zouden gaan maar sinds een paar maanden is het officieel op papier. Mijn vader woont ergens anders en daar komt zijn vriendin ook vaak naartoe, bij m'n vader is het niet altijd even gezellig altijd, vaak ruzie's of onenigheden, en bij m'n moeder is het ook niet altijd prettig ook daar ontstaan vaak ruzies. Toch ben ik dank baar, waarom ? Omdat mijn vader een vriendin heeft waar ik het gewoon goed mee kan vinden, kan met haar over vanalles praten en dat maakt het soms een stuk makkelijker. Ik weet ook als ik hier berichten en forums lees dat da niet voor iedereen is weggelegd. Ik ben de vriendin van m'n vader dan ook erg dankbaar dat ze er is, dat ze me helpt in heel veel dingen, en naar me luisterd. En ook dat het gewoon goed klikt. Iedereen zegt (stiefmoeder) maar zo zie ik haar niet, ik zeg veel liever (kado moeder) of eigelijk een goede vriendin. Want stiefmoeder is zo'n naar woord vind ik. Tussen mijn vader en mij klikt het niet goed, vaak gezeur en ruzie maar ook tussen mijn moeder en mij is er veel ruzie, helaas kan ik er niks aan veranderen en moet ik me erbij neerleggen, ik zeg altijd, alles komt goed! Misschien nu niet, dan is het wel later. Groetjes lizz

Hee allemaal, Graag zou ik mijn verhaal hier willen plaatsen over mijn thuis situatie, Mijn ouders zijn nog niet zo heel lang gescheiden, we weten al wel een hele tijd dat ze uit elkaar zouden gaan maar sinds een paar maanden is het officieel op papier. Mijn vader woont ergens anders en daar komt zijn vriendin ook vaak naartoe, bij m'n vader is het niet altijd even gezellig altijd, vaak ruzie's of onenigheden, en bij m'n moeder is het ook niet altijd prettig ook daar ontstaan vaak ruzies. Toch ben ik dank baar, waarom ? Omdat mijn vader een vriendin heeft waar ik het gewoon goed mee kan vinden, kan met haar over vanalles praten en dat maakt het soms een stuk makkelijker. Ik weet ook als ik hier berichten en forums lees dat da niet voor iedereen is weggelegd. Ik ben de vriendin van m'n vader dan ook erg dankbaar dat ze er is, dat ze me helpt in heel veel dingen, en naar me luisterd. En ook dat het gewoon goed klikt. Iedereen zegt (stiefmoeder) maar zo zie ik haar niet, ik zeg veel liever (kado moeder) of eigelijk een goede vriendin. Want stiefmoeder is zo'n naar woord vind ik. Tussen mijn vader en mij klikt het niet goed, vaak gezeur en ruzie maar ook tussen mijn moeder en mij is er veel ruzie, helaas kan ik er niks aan veranderen en moet ik me erbij neerleggen, ik zeg altijd, alles komt goed! Misschien nu niet, dan is het wel later. Groetjes lizz

hey. mijn ouders zijn al 4 jaar gescheiden en ik woon om de week bij mijn vader en dan weer een week bij mijn moeder. maar de laatste tijd gaat het slecht tussen mijn moeder en mij. ik krijg steeds meer een eigen mening en ik wil dat ze me met rust laat, maar dat doet ze niet en daar over heb ik steeds meer ruzie met haar. terwijl je de band met mijn vader juist veel beter wordt... ik zie er dan ook elke keer weer tegen op als ik naar mijn moeder moet en ik wil eigenlijk minder bij mijn moeder gaan wonen omdat ik het echt niet meer leuk vind om naar mijn moeder te gaan. maar hoe vertel ik dit aan haar? ik ben bang dat ze heel boos gaat worden of dat ik haar heel erg kwets... please heeft iemand hier ervaring mee?

Hoi Mijn ouders zitten al ruim 3 jaar in een vechtscheiding en op 5 december 2014 ben ik uit huis geplaatst eerst woonde ik 3 maanden bij me tante daarna ben ik naar 2 dagen een tehuis geweest in dort daana ben ik naar een pleeg gezin ge gaan iets na dort toen ben ik naar me zusje gegaan in maasluis daar heb ik 1 week gewoondt toen moest ik daar weg vanuit daar ben ik naar een tehuis gegaan in hoek van holland daar ben ik 2 weken gezeten toen ben ik weg gelopen en daarna ben ik naar een nicht geweest en nu woon ik weer bij me vader en nu ga ik om de 2 weken naar me moeder samen met me zusje Groeten

Mijn woonsituatie is ingewikkeld want mijn ouders zijn nu een half jaartje gescheiden en mijn moeder heeft al een nieuw huis en mijn vader gaat nu eindelijk ook verhuizen en het is allemaal best moeilijk ook tussen hen op dit moment en al mijn vrienden doen alsof het niets is, ze praten er nooit over en een vriendin zegt zelfs"dat het bij haar veel erger was omdat zij een vechtscheiding had, maar toen haar ouders gingen scheiden was ze 4.

Hoi, me ouders zijn me 2 jaar gescheiden en me stiefvader die zit nu telkens op mij heel boos te worden en te slaan en me moeder die trekt zig er niks van aan ze weet wel dat hij het doet maar ze doet net of ze het niet ziet en ik kan ook niet naar me eigen vader toe want die hoeft mij niet meer te zien zijn die een half jaar geleeden en ik weet niet waarom me vader me niet meer wilt zien want ik heb niks fout gedaan...tog? Maar ik mag tog gewoon al ik naar me vader toe wil naar me vader toe want het is en blijft mijn egte vader