liever bij mijn moeder

Hoi Valerie, ik kan me voorstellen dat je dit moeilijk vindt voor je vader en dat je je zorgen maakt om hem. Heeft hij iets gezegd waardoor je denkt dat hij je iets kwalijk neemt? Hoe dan ook, hij zal moeten begrijpen dat niet jij deze keuze hebt gemaakt, maar dat dit het gevolg is van de echtscheiding. Je zult toch ergens moeten zijn en je kiest om praktische redenen voor deze oplossing. Laat je vader weten dat je veel van hem houdt (als dat zo is). Het contact gaat niet om kwantiteit maar om kwaliteit. Jij hoeft je nergens schuldig om te voelen - de echtscheiding is niet jouw beslissing geweest, en jij bent bij niemand weggegaan. Je kunt jezelf nou eenmaal niet in tweeën splitsen. waarschijnlijk begrijpt je vader dat ook. Misschien wil hij je alleen maar laten merken dat hij je mist, en heb jij dat opgepakt als een verwijt. Praat er eens over met hem, laat weten hoe je je voelt, en vraag hoe deze situatie voor hem is - misschien lucht dat op en jullie begrijpen elkaar dan beter. Vraag ook hoe je jullie momenten samen het leukste kunnen invullen. Dit is gewoon wennen voor iedereen, en daar hoort ook voor iedereen verdriet bij. Ook voor jou. Dat mag je ook de ruimte geven. Veel sterkte en succes!

Hoi Valerie! Wat vervelend voor je dat je er een schuldig gevoel aan hebt dat je voor je gevoel niet zo vaak bij jou vader bent! Ik kan mij heel erg goed voorstellen dat dit je een beetje dwarszit. Ik heb dit zelf namelijk ook meegemaakt. Uit ervaring weet ik dat je er het beste over kunt praten met jouw vader. Doordat je er over praat met jouw vader kun je iets meer rust krijgen en dan zal het je ook minder dwars zitten. Jouw vader zal vast ook open staan voor dit gesprek. Doordat jullie er allebei over zullen praten, zal dit ook de band tussen jullie versterken en de sfeer in huis verbeteren! Veel succes! Groetjes Aron