hallo Ik heb nu een weekendregeling ( om het weekend naar mijn vader). Nu vraagt mijn vader iedere zondag avond als ik weg ga naar mijn moeder " wanneer neem je je schoolboeken nou eens mee, dan kun je hier ook blijven ". Maar hoe vaak ik ook zeg dat ik dat niet wil, hij blijft het vragen. Ik vind het heel erg moeilijk als hij dat telkens vraagt, want ik heb telkens het gevoel dat ik hem teleur stel als ik zeg dat ik het niet wil. Nu gaat sowiso de hele scheiding super moeilijk. Het duurt als bijna 2 jaar. Ik vraag mij echt af of de rust er ooit nog komt. Hebben jullie tips? xxxxx

Hey allemaal, Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 9 was. We moesten bij mijn moeder wonen. (Broerte,zusje en ik) dat hebben we 3 jaar volgehouden het was gewoon verschrikkelijk. Ik was de moeder van mijn broertje en zusje. Ik heb ze zeg maar opgevoed. Af en toe waren we bij mijn vader. Toen ik 12 was zijn we met zijn drieën uit huis gevlucht. En naar mijn vader gegaan. Daar hebben we zo'n 9 maanden gezeten. I.v.m. verhuizing moesten mijn broertje en zusje naar mijn moeder. Ik was heel eenzaam en met mijn broertje en zusje ging het slecht. Vandaag heb ik mijn zusje opgehaald van de trein om haar te redden van onze moeder. Mijn broertje belde ons huilend op en wilde ook komen. Ik ga ervoor zorgen dat hij er overmorgen ook is. We zijn met zijn drieën heel sterk en zonder elkaar is het heel moeilijk. Mijn vader is heel belangrijk voor mij. Hij regelt alles met Justitie Enzo. Ik kan echt niet zonder ze. Groetjes 13 jarig hamstertje

Hey allemaal, Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 9 was. We moesten bij mijn moeder wonen. (Broerte,zusje en ik) dat hebben we 3 jaar volgehouden het was gewoon verschrikkelijk. Ik was de moeder van mijn broertje en zusje. Ik heb ze zeg maar opgevoed. Af en toe waren we bij mijn vader. Toen ik 12 was zijn we met zijn drieën uit huis gevlucht. En naar mijn vader gegaan. Daar hebben we zo'n 9 maanden gezeten. I.v.m. verhuizing moesten mijn broertje en zusje naar mijn moeder. Ik was heel eenzaam en met mijn broertje en zusje ging het slecht. Vandaag heb ik mijn zusje opgehaald van de trein om haar te redden van onze moeder. Mijn broertje belde ons huilend op en wilde ook komen. Ik ga ervoor zorgen dat hij er overmorgen ook is. We zijn met zijn drieën heel sterk en zonder elkaar is het heel moeilijk. Mijn vader is heel belangrijk voor mij. Hij regelt alles met Justitie Enzo. Ik kan echt niet zonder ze. Groetjes 13 jarig hamstertje

Hey, mijn ouders zijn niet samen maar me vader staat niet op me geboorteakte dus technisch gexien heb ik geen vader. Ookals heb ik wel contact met hem. Ik woon nu bij me moeder en ik ben superongelukkig hier. Ik hou niet van deze buurt en ik hou ook echt niet van deze school. Mijn moeder wilt absoluut niet verhuizen. Maar ik word helemaal gek van deze plek dat ik er soms aan denk me eigen leven te beëindigen want ik ben dood ongelukkig. Mijn zus is 21 en ik wil graag bij haar gaan wonen. En zij wilt ook graag dat ik bij haar woon. Alleen gaat me moeder dat nooit toelaten. Is het mogelijk dat d.m.v jeugdzorg of een maatschappelijk werker erbij te betrekken dat het toch lukt zodat ik uiteindelijk bij me zus kan wonen?

Hey, mijn ouders zijn sinds mijn 15de verjaardag definitief gescheiden. Omdat mijn vader alcoholist is heb ik na een hele tijd besloten om geen contact meer met hem te hebben. Helaas stuurt hij mij nog wel allemaal whatsapp berichtjes enzo alsof er niks aan de hand is. Ook mijn oma nodigt mijn vader de hele tijd bij kerst en alle verjaardagen. Ik ben daarom al een paar keer niet naar verjaardagen enzo geweest omdat ik mijn vader niet wil zien. Ik wil wel weer heel graag naar de verjaardagen enzo maar dan wel zonder m'n vader. Wat moet ik nu doen?

Mijn ouders zijn net gescheiden en ik heb het gevoel dat mijn wereld is ingestort. Waarom moet dit nou bij mij gebeuren? Ik voel me erg raar en ben constant aan het huilen. Daarnaast zit mijn hoofd heel erg vol. Ik weet soms gewoon niet wat ik moet denken. Is dit nou de beste oplossing? Ik weet het niet. De ene zegt dit de andere zegt dat. En op school houdt niemand rekening met me. Het is allemaal zoveel voorral nu ik in groep 7 zit. Het is veel leren, de entreetoetsen heb ik net achter de rug, ik moet 2x per week huiswerk maken, ik maak veel muziek en heb al theorie. De scheiding kan er dan ook nog wel bij. Weet iemand hoe ik hier mee om moet gaan?

Beste lezers, Ik (16/17 jaar.) zit al een tijdje ergens mee, en ging op het internet opzoek naar mogelijke tips die mij konden helpen. Daarom dit bericht, zodat mensen hun ervaringen misschien kunnen delen met mij :) Mijn ouders zijn onderhand nu 8/9 jaar gescheiden en nog steeds loopt niet alles soepeltjes. Ik woon bij mijn moeder en om de week ben ik een weekend bij mijn vader. Eerst had ik nergens last van , ik was Jong en sprak niet veel af met vrienden ik zat tenslotte nog op de basisschool. Maar nu ik de leeftijd heb bereikt waarin ik wil uitgaan en staan waar ik wil, stapelen de problemen zich veel meer op. Ongeveer 5 jaar geleden kreeg mijn vader een nieuwe vriendin, allemaal super leuk, alleen het nadeel was dat mijn vader besloot om met zijn nieuwe 'gezinnetje' een stuk verder weg te gaan wonen. En wat ik dus al zei dat was eerst geen probleem , maar hoe ouder ik werd hoe erger ik het vond om weer een vakantie of een weekend niets te kunnen doen met vrienden omdat mijn vader geen ' Taxibedrijf' is, zoals hij dat dan zelf noemt. En zijn kant snap ik ook zeker, hij moet telkens heen en weer rijden en heeft te maken met nog meer kinderen,en natuurlijk wil ik hem blijven zien (want als ik thuis wil blijven , denkt mijn vader dat alles beter is bij mij moeder. ) Alleen ik ben nu jong en heb ook geen rijbewijs, en wil toch de dingen kunnen doen die vrienden ook doen! Kan jij me helpen? X

Mijn ouders zijn al drie jaar gescheiden. Mijn broertje is 15, zusje 17 en we wonen meestal samen bij mijn vader. Allemaal maken ze een puinhoop van het huis, niks niet opruimen of schoonmaken. De kasten puilen uit van de rommel en ik maak de hele tijd maar schoon, waarna het hun niks kan schelen hoeveel moeite ik erin stop (ik ben nu aan het afstuderen aan het hbo). Vandaag heb ik de hele bijkeuken met 5 kasten volledig opgeruimd. Mijn broertje komt thuis en na geeneens 3 uren ligt er troep in de kasten: Ik had alles mooi gesorteerd en nu liggen er weer schroevendraaiers naast de maandverband.. Grrr! Ik tegen mijn vader dat hij ze tot verantwoording moet roepen maar net zoals altijd hoor ik weer; 'ze luisteren toch niet'. Zelf mag ik ook niks zeggen want dan wordt er toch wel weer gezegd door hen dat ik mijn 'bek' moet houden.. Praten heb ik 101x geprobeerd maar ik kan niet alleen aan het stuur staan, er is ook geen andere bemiddeling die voor mij op kan komen. Advies is welkom want dit is waanzin!!

Mijn ouders zijn zomervakantie 2015 gescheiden, mijn vader had al binnen 2 weken zijn nieuwe vriendin aan ons voorgesteld! dat is heel snel! Vorig weekend zouden we naar een camping gaan met mijn vader nieuwe vriendin en mijn broer en broertje, Het ging dus compleet anders!! we moesten met zijn vieren achterin. Dat mag niet en wilde niet, want we doen het vaker en het is gevaarlijk! mijn vader kwam me dus ophalen, en mijn (stief)zusje zat ook achterin, maar niemand wist het:(. toen besloot ik om thuis te blijven, mijn moeder pakte mijn spullen uit de achterbak, maar mijn vader drukte de klep meteen weer dicht. Toen (trok) nam mijn moeder me een hand om naar binnen te gaan, trok mijn vader me aan mijn andere arm... ik vond het echt niet leuk, toen ben ik samen met mijn moeder thuis gebleven en de rest ging weg... ondanks al dit gedoe heb ik wel een leuk weekend gehad maar, ik zit soms nog te piekeren over dit avontuur... wat vinden jullie van mijn keuze?...

Mijn ouders zijn gescheiden en ik woon bij mijn vader. De situatie bij mijn vader thuis is helemaal niet fijn! En bij mijn moeder kan ik niet wonen door te weinig woonruimte. Maar ik wil wel heel graag weg uit huis bij mijn vader. Ik ben 1 januari een eigen zaak begonnen dus ik zit financieel niet heel goed. Wat moet en kan ik doen?