Ik wil mijn vader niet zien

Beste Anoniem, Dapper dat je jouw verhaal durft te delen! Dit is inderdaad een lastige situatie. Toen het slecht ging met de relatie tussen mijn vader en moeder, was het vaak niet mogelijk om naar familie-dagen van de familie van mijn vaders kant te gaan. Dit kwam omdat de broers en zussen van mijn vader altijd erg nieuwsgierig zijn en veel vragen stellen. Daar kwam nog bij dat het overduidelijk te zien is als mijn vader en moeder net ruzie hebben gehad, wat nog meer reden tot vragen stellen oplevert. Ook heeft mijn zus mijn moeder een tijdlang genegeerd vanwege verschillende redenen, dus ik kan me goed in jouw situatie vinden. Wat ik geleerd heb van deze situatie is dat het eigenlijk in geen enkel geval goed is om een familielid te negeren, aangezien dit tot veel lastige situaties leidt. Mijn moeder is vaak bij ons thuis langs geweest voor onder andere verjaardagen en het opstellen van een scheidingsconvenant. Het was eigenlijk bijna niet mogelijk voor mijn zus om mijn moeder te negeren en het voelde voor mij gewoon als een kinderlijke ruzie waarin de dochter boos is op de moeder en het na een tijdje weer goedmaakt omdat dat de enige goede oplossing is. Het beste is natuurlijk om het gewoon goed te maken met je vader en een manier vinden waarop je niet constant het idee hebt om het contact te verbreken. Als je dit echt niet wil of kunt, is het ook een idee om gewoon eens naar een verjaardag te gaan en kijken wat er gebeurt. Kortaf antwoorden op de vragen die hij stelt waardoor het duidelijk wordt dat je het liefst niet te veel met hem te maken wil hebben en komt voor de jarige. Het belangrijkste is dat je doet waar je je goed bij voelt en altijd volledig achter je eigen keuzes staat, met zo'n instelling weet ik zeker dat je een manier zult vinden om hiermee om te gaan! Groetjes, Ruben.

Hoi Anoniem, Ik kan me goed voorstellen dat dit een hele nare situatie voor je is. Ik heb zelf ook jaren geen contact gehad met mijn vader maar ik heb wel altijd contact gehouden met mijn tante en opa en oma van zijn kant. Gelukkig nodigden ze hem niet ongevraagd uit maar vooral mijn oma probeerde wel zoveel mogelijk over hem te praten en vertelde nadat ik geweest was altijd uitgebreid aan hem hoe het met me ging. Ik vond dit heel vervelend en het gaf me het gevoel niet echt veilig meer te zijn bij mijn opa en oma omdat ik altijd met mijn vader werd geconfronteerd waar ik al tijden geen contact meer mee had. Op een gegeven moment heb ik alle moed bijeen geschraapt en ben ik met ze gaan praten, heb ik verteld wat maakte dat ik me zo rot voelde en waarom ik liever had dat ze niet de hele tijd over mijn vader praatten. Ze vonden dit heel jammer maar gelukkig begrepen ze ook heel goed waarom ik me er zo ongemakkelijk bij voelde. Wat ik je dus zou willen aanraden is om eens met je oma te gaan praten en haar uit te leggen dat je het helemaal niet prettig vindt dat je vader overal bij is. Misschien heeft ze wel niet door dat het voor jou zo lastig is. Wat je vader zelf betreft kan ik maar een ding zeggen; praat met hem. Leg hem uit wat je dwarszit, wat je pijn doet en waarom je het niet fijn vindt dat hij berichtjes stuurt alsof er niks aan de hand is. En echt, ik weet hoe moeilijk het is om dit te doen, ik was zelf nog een paar jaar jonger toen ik dit aan mijn vader moest uitleggen maar het is de enige manier om hem te laten snappen waar je mee worstelt. Als je na dat gesprek nog steeds het gevoel hebt dat je hem niet wil spreken of zien dan is dat je goed recht, maar alleen op die manier weten jullie allebei wat er in het hoofd van de ander om gaat en kunnen jullie begrip voor elkaar kweken. Heel veel sterkte en liefs, Meike

Hoi, Wat een nare situatie. Misschien helpt het om tegen je vader te zeggen dat je graag wil dat hij hulp zoekt voor zijn drankprobleem. En dat je hem dan heel graag weer zou zien. Veel succes! Liefs