Ik ben net terug gekomen van vakantie, en ik heb echt lang gehuild. Niet omdat ik terug naar school ga, maar omdat ik zou mijn moeder weer zien, en weer in die huis zijn. We hebben heel vaak ruzie thuis, en zij stopt gewoon nooit met schreeuwen. Als ze dan wel stopt en opeens lief doet, weet ik dat t allemaal nep is. Haar stem doet zo veel pijn aan mijn hoofd. Ik heb ook niet zo een goede relatie met mijn vader en hij steunt mij ook nooit als ik ruzie heb met mijn moeder, of beter nog maakt hij het veel erger. Mijn vader vindt dat kinderen mogen geen rechten en privacy hebben enzo, en ik mag niet meer communiceren met vrienden of hulp zoeken op mijn telefoon (vanwege nog een ruzie). Bovendien accepteren mijn ouders me niet voor wie ik ben (maar dat is een andere discussie). Het huis voelt voor mij alsof ik hier vast zit, en ik weet niet wat ik moet doen. Mijn moeder zei tegen me voor de vakantie dat ze dacht aan misschien naar Turkije verhuizen zonder ons. Ik was echt blij en ik hoopte dat ze zou het doen, maar toen ik probeerde hier weer over te praten werdt ze echt boos n vroeg aan me als ik wilde da ze weg ging ofz. Ik zei van nee. Onze familie is al jarenlang nie echt fundamenteel als gezin en het wordt nog steeds gw erger voor mij. Heeft iem tips?

Hoe moet ik mijn spullen mee naar mij vader en mijn mpeder want door dat is mijn etuie kwijt

Ik woon bij me moeder en ga om de 2 weken naar me vader. Ik vind het lastig om naar me vader te gaan omdat ik me niet begrepen voel. Ik wil er nu een tijdje niet heen. Maar me vader doet moeilijk en reageert niet meer op mij mijn broertje en me moeder. We willen het ouderschapsplan veranderen maar mijn vader wil dat niet.

Mijn ouders hebben eerst afgesproken dat ik meer bij me vader was maar ik ben hier zo niet mee eens ! Ik durf het wel tegen mijn moeder te zeggen maar tegen mijn vader……. NEE MIJN MOND GAAT VOOR DAT ONDERWERP NIET OPEN ! Ik wil zo graag dat dit veranderd ! Heeft iemand tips?!?!

Af en toe komt er op school wel eens bij begrijpend lezen een verhaaltje over gescheiden ouders. Dan gaat de meester/juf gelijk ook vragen wie gescheiden ouders heeft ( hij weet het zelf al ). Maar elke keer als dat onderwerp voorbijkomt moet ik huilen in de klas. Ik voel me dan zo rot over en dan gaat alles in mijn hoofd rond wat er allemaal is gebeurd toen mijn ouders gingen scheiden. BEN IK DE ENIGE ?!?!??!?

Hallo ik ben olivia ll jaar mijn ouders gingen scheiden toen ik 10 was dus een jaar geleden ik vind het best moeilijk want ik ben in mijn verleden heftig gepest dus ging naar een andere school nu gaat het stukken beter met mij ik wilde er graag over praten met iemand ik was erg verlegen die tijd mijn broer en zus hebben een geestelijke/verstandelijke beperking dus met hun er over praten kon niet echt had vaak dagen dat ik me zo niet goed voelden .op school huilden ik op de wc eigenlijk best sneu door de scheiding werd dat ALLEMAAL erger😭 Mijn vader ging vreemd Nog wel moeite mee maar nu heb ik een buddy waar ik het over kan hebben Vraagje : zijn er nog meer mensen met een zus of broer met een beperking? En hoe ga jij daar mee om;(scheiding) doeg he groetjes Ollie

Ik heb een vraag. Mijn ouders zijn uit elkaar gegaan afgelopen jaar. Ik woon sinds mij bij mijn moeder, en koos bewust ervoor om niet bij mijn vader te wonen. Nu mis ik mijn oude thuis en wil eigenlijk soms ook bij mijn vader wonen. Ik weet niet hoe ik het tegen mijn ouders moet zeggen. Ik ben bang dat ik er een teleurstel

Hoi. Ik zie mijn vader bijna niet meer (hier kies ik zelf voor.) dat vind ik moeilijk, want dan denk ik, dat hij denkt dat ik hem niet meer wil zien en dat wil ik niet denken. Heeft iemand tips?

Mijn ouders zijn net 2 dagen uit elkaar. Het is geen vechtscheiding ofzo, ze wilden gewoon geen leven meer samen. Vanaf jonge leeftijd had ik dit verwacht, maar omdat het zo lang niet gebeurde (en m’n ouders eraan werkte samen), waande ik het ondertussen onmogelijk. Dit was dus ineens heel random. Het principe zelf vind ik moeilijk te vatten. Wat daarbij niet echt helpt is dat ze precies zo doen zoals ze eerst ook deden. M’n vader zou ergens anders gaan slapen, maar daar komt ook niks van. Ze leven gw als eerst. Dat is heel verwarrend. Ons gezin is fundamenteel veranderd, terwijl alles hetzelfde lijkt. Ik neem aan dat het bij anderen ook weleens zo gebeurt: dat de verandering pas later komt. M’n vraag is: hoe moet je het scheiden verwerken als het helemaal niet tastbaar is?

mijn ouders laten me meer bij mijn mama en ik zie mijn oma en opa meer en ik zie mijn andren oma en opa zie ik ze veel minder hoe kan ik daar beter me omgan