Contact verbreken met me vader

Heyy met Esther ik snap je volledig ik zou gewoon voor je zelf kiezen en je kan dan nog steeds wel gewoon lief doen tegen je bonus kant daar maar niet meer bij je vader komen mijn zus komt ook al 5 jaar niet meer bij m’n vader en zij kan nog steeds goed met de bonus kant alleen niet met m’n vader dus als ik jouw was zou ik gewoon voor jezelf kiezen en naar je moeder gaan die gaat je echt wel helpen mijn moeder heeft m’n zus ook goed geholpen en ik denk dat jouw moeder jouw ook goed zal helpen ik denk er zelf soms ook over na om het tedoen maar dat komt door m’n stief moeder en niet door m’n vader dus ik kan niet echt iets maar als ik jouw was zou ik dat doen komt goed schattie liefs Esther 🩷

Hoi Nienke, ik lees net je vraag en wilde hier graag op reageren. Ik zit in precies dezelfde situatie. Je hebt een goede reden om weg te gaan, je gaat niet voor niks. Ik snap dat je bang bent dat je dan het contact verliest met je bonuszusjes. Misschien dat je het nummer van je bonusouder hebt? Dan kan je die appen of bellen als je ze even wilt zien. Ik snap dat je bang bent voor jouw vaders reactie, dat was ik ook, maar je moet in z'on situatie gewoon eerst aan jezelf denken en niet aan een ander. Jij mag er ook zijn. Het is zijn schuld dat het allemaal niet lekker loopt, niet de jouwe, dus je hoeft je daar ook niet schuldig over te voelen. Denk er wel goed overna. Misschien dat je wel gewoon contact kan houden, maar niet meer bij hem komt slapen? Dat je soms gewoon even langs komt om bij te kletsen en je bonuszusjes te zien. Denk daar maar even overna. Ik hoop dat ik je hiermee een beetje hebt geholpen! liefs Fenneke

Lieve Nienke,

Ik begrijp heel goed hoe je je voelt. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 8 was. Mijn band met mijn vader was ook echt niet goed. Ik was niet graag bij hem thuis en was ook vaak verdrietig. Ik sliep 1 keer in de 2 weken bij mijn vader, net als jij! Op een gegeven moment heb ik met mijn ouders afgesproken dat ik even niet meer bij mijn vader zou slapen. Elke keer had ik zoveel spanning als ik daar moest slapen, daarom hebben we daarvoor gekozen. Ik ging toen 1 keer in de week iets met mijn vader doen, samen eten of een ijsje eten. Iets in die richting. Dat werkte voor mij wel heel goed. Ik heb mijn vader voor deze beslissing ook een brief geschreven, samen met mijn moeder. Ik heb opgeschreven waarom ik liever even niet meer bij hem sliep en dat ik mij ongelukkig voelde bij hem. Dit vond mijn vader heel moeilijk om te lezen en hij had het eigenlijk ook helemaal niet door. Hij voelde zich ook erg schuldig. Het was daardoor in het begin heel moeilijk tussen ons, maar het ging daarna steeds beter. We praatten toen veel meer en hielden meer rekening met elkaar. Voor mij heeft dit dus eindelijk wel geholpen. Heb jij het er al wel eens met je ouders over gehad? Met je vader, maar ook met je moeder? Je moeder kan je misschien ook wel helpen. Natuurlijk is het het allerbelangrijkst om naar je eigen gevoel te luisteren en als het echt niet gaat, kan het ook een oplossing zijn om even afstand te nemen. Ik vond het alleen toch wel belangrijk om mijn vader nog af en toe te zien en onze band is uiteindelijk alleen maar beter geworden. Zo kan het dus zeker ook! Ik denk dat je ook altijd je bonuszusjes kunt blijven zien. Misschien als je korte momenten met je vader afspreekt, zoals ik heb gedaan, dat je bonuszusjes ook mee kunnen!

Ik hoop dat je iets aan mijn verhaal hebt. Ik wens je heel veel succes toe en als je nog vragen hebt, mag je die altijd stellen!

Heel veel liefs Linde