Deze week heb ik extreem veel toetsen en opdrachten, waardoor ik veel stress heb. Daarom wilde ik liever niet naar mijn moeder, omdat het me extra gedoe en spanning geeft. Mijn moeder vond het goed als mijn vader het ook goed vond. Toen ik hem vroeg, reageerde hij meteen boos en zei hij dat ik gewoon moest gaan, ondanks dat hij zelf vaak afspraken niet nakomt. Door alle stress, en het overlijden van mijn opa en oma waar ik nog steeds mee zit, kon ik dit er niet bij hebben. We kregen ruzie en mijn vader schoot totaal uit z’n slof: hij maakte zijn krant kapot, gooide die op de grond en schold met het woord kanker. Ik schrok daar enorm van. Toen ik boven was, zei ik uit boosheid nare dingen over zijn vriendin. Hij kwam naar me toe, trok me aan mijn arm en eiste dat ik excuses maakte. Toen ik dat weigerde, liet hij me los en riep dat ik weg moest. Dit alles heeft veel invloed op mijn mentale gezondheid en schoolresultaten. Ik voel me onveilig, machteloos en weet niet wat ik ermee moet. Ik wil dat het beter wordt en dat ik hulp krijg, maar naar mijn moeder gaan voelt lastig.

Hoi Ik heb altijd dat als ik naar papa moet dat denk ik “nee ik moet weer naar papa ik heb hier niet echt zin in” en dan ga ik weer terug naar mama en dan denk ik “oh ja ik ga weer naar mama” maar ik vind papa niet stom ik vind hem juist heel lief/leuk maar ik krijg daar buikpijn van iemand die dit ook niet

Mijn vader wil dat ik bij hem kom wonen en dat vind ik niet fijn ,want mijn vader overlegt niets met mijn moeder en dat wil ik niet Hij behandeld me niet gelijk met mijn halfzusje en broertje. Mijn vader vertelt leugens over mijn moeder. En bij mijn vader verveel ik me dood Ik zie geen reden ervoor dat ik daar moet wonen Hij luistert nergens naar met wat ik zeg En bij mijn moeder heb ik alles en ik word gelijk behandeld met mijn halfbroertjes en zusje daar Mijn stiefvader voelt meer als mijn vader. En een van mijn halfbroertjes is overleden En dat ik nu al voor een volwassen keuze sta Heeft iemand hier tips voor.

Ik ben Fleur, 25 jaar en ik woon nog thuis. Vorige week heb ik te horen gekregen dat mijn moeder mijn vader heeft betrapt met een man in hun eigen bed. Nu woon ik al een week bij mijn schoonouders en mijn vriend, eind deze week ga ik weer naar huis. Papa gaat dan tijdelijk weg zodat ik de ruimte krijg. Ik heb papa al een week niet meer gezien of gesproken, maar merk de laatste dagen dat ik daar wel behoefte aan heb. Ofja... behoefte om het gesprek aan te gaan. Ik weet alleen niet zo goed hoe. Ik heb een hoop vragen en die wil ik aan hem stellen maar ik wil hier mezelf in beschermen. Mama heeft voor zich zelf de keuze gemaakt dat ze uit elkaar gaan, maar papa weet dit nog niet. Hoe kan ik het beste het gesprek met mijn vader aan gaan? Moet dit thuis of op een neutrale plek? Hoe kan ik, zonder mam haar keuze kenbaar te maken toch mijn vragen stellen? Moet ik dit gesprek alleen doen of moet ik kijken of er iemand bij zit? En als er iemand bij zit, wie is dit dan? Ik zit momenteel heel erg in worsteling met al deze gedachten... hopelijk heeft er iemand tips of een soort gelijke ervaring.

Hoi, sinds ik het contact met mijn vader heb verbroken betaalt hij het geld waar ik tot mijn 21ste recht op heb niet meer.. hebben jullie tips

Ik heb jullie advies nodig over een geld situatie.. Mijn vader heeft een hele lange tijd, toen ik nog geen 18 was, niet alle kinderalimentatie betaald aan mijn moeder. Dit gaat om duizenden euro's. Nu wilt mijn moeder dit laten varen, omdat zij het in principe niet nodig zou hebben en omdat mijn vader niks van haar wilt horen, zeker niet als het om geld gaat. Hij vind dat hij al meer dan genoeg betaald. Nou ben ik zelf inmiddels 18 en heb ik in principe recht op dit geld omdat dit kinderalimentatie is (denk ik?) en dit dus volgens mij mijn recht is om dit geld te vragen omdat hij dit nu ook aan mij zou kunnen betalen. Mijn vraag aan jullie is, wat zal ik doen. Ik kan het sowiso bespreken, om te zien of hij het een ander verhaal vind als hij het aan mij betaald ipv mijn moeder. Maar ik denk het niet. Ik vind het ontzettend oneerlijk als hij dit niet zou betalen. Hij probeerd altijd mijn moeder financieel dwars te zitten of het haar lastig te maken. Ik gun hem het geld niet. Nou kan ik het dus bespreken of zelfs een rechtzaak beginnen, maar dit zou gegarandeerd de relatie van mij en mijn vader verpesten, die al enorm slecht is. Dus soms denk ik wat heb ik te verliezen. Maar dit kan ook heel veel gezeur opleveren natuurlijk. 😬 help Wat zou jullie advies voor mij zijn en wat zouden jullie zelf doen?

Wat moet ik doen als ik verdrietig ben?

Hoi, mijn ouders zijn nu 4 á 5 jaar gescheiden, ik woon bij mijn moeder en kom aventoe bij mijn vader, maar zijn huis is heel vies. De muren zijn in plaats van wit, bruin. En ik durf er niet meer naar het toilet toe, die is véél te vies. Als ik bij papa ben, denk ik: 'Mama, wanneer kom je me ophalen????'. Dat is heel vervelend. Ik moet thuis ook huilen (bij mama) over papa zijn huis. Dan zeg ik tegen mama 'Mam, als im net drie minuten bij papa in zijn huis ben, ga ik al over m'n nek!' Papa rookt en drinkt in huis waardoor het daar ook stinkt. Heeft iemand nog wat tips??? Groetjes Nienke ❤️

Kan iemand helpen ik zit net pas 2 jaar in een scheiding

Hoi! Mijn ouders zijn nu al bijna tien jaar uit elkaar, maar ik merk dat ik vaak na enige tijd heel verdrietig wordt als ik nadenk over situaties en dingen die mijn jongere zelf heeft meegemaakt. Mijn ouders waren namelijk ook fysiek naar elkaar, er was veel sprake van politie en ik heb heel veel dingen hiervan gezien. Wat doen jullie op zo’n moment als je je verdrietig voelt? Liefs N.