Waarom voel me ik zo vaak alleen

Mijn moeder heeft een vriendje die is wel oke Maar dat vriendje heeft een zoon. En die is echt echt heel irritant ik word om de week met hem opgescheept en dat is niet leuk kunnen jullie helpen?

Ik ben om de week bij mijn vader en moeder met mijn zus, de familie valt alleen maar verder uit elkaar, mijn vader wordt steeds sneller geïrriteerd wanneer we het niet met hem eens zijn of we geen antwoord geven die hij leuk vind, bijvoorbeeld laatst werd hij boos op mij omdat hij geïrriteerd was door mijn zus omdat ze geen antwoord gaf aan een berichtje ook al had ik mijn vader gezegd dat je niet op je telefoon mag tijdens het werken (me zus was aan het werken) hij wou haar bellen om avondeten te gespreken maar ze reageerde niet en toen wou hij dat ik de snackbar belde waar ze werkte omdat hij eten wou bestelen maar ik ben niet goed in praten met vreemden en werd nerveus en reageerde te laat en toen werd hij boos op mij. Bij mijn moeder hebben we erg andere interesses en raakt geïrriteerd omdat ik geen interesse laat zien laatst op een Pulledag viel ik in de stress vanwege de drukte maar durfte het niet uitteleggen en werd ze boos dat ik zo terughoudend was maar ze wil ook nooit toegeven dat ze boos is en zegt altijd dat ze gewoon geïrriteerd is en wanneer ik naar de winkel ga voor eten wil ze per se weten wat ik heb gekocht en ook zien als ze thuis is op dat moment en dan 'geïrriteerd' omdat ik zo veel koop en altijd op mijn kamer zit maar dat komt ook omdat zij ook nog een vriend heeft waarvan ik me nog minder mezelf mee kan zijn, zelfs op mijn eigen verjaardag maar ik kan de drukte dan gewoon niet aan. Ik zit altijd overal tussen en en school start weer het maakt me moe.

Mijn ouders zijn 5 jaar geleden gescheiden. Ik dacht dat het goed ging, maar merk sinds kort dat ik nog steeds regelmatig last heb. Hebben jullie tips en hoe kan ik hiermee omgaan? (Mijn ouders weten het)

hebben jullie advies hoe ik er mee moet omgaan dat we elk weekend dat ik bij hem ben ruzie heb

Hoi ik heb soms dat mijn moeder iets beloofd en dat ik het dan toch niet mag van mijn bonus vader en dat vind ik heel irritant. Groetjes van anoniem.

Waar heb ik allemaal mag ik in of over mee bepalen tijdens de scheiding van mijn ouders?

Hoi, Jules is niet mijn echte naam. Ik ben bang als ik mijn echte naam gebruik dat ik er dan dalijk gezeik over krijg. Ik durf veel dingen niet te zeggen tegen mijn vader waardoor ik met veel gedachtes opgekropt zit. Weet iemand hoe ik dit beter kan maken of dat ik het anders kan doen?

Hoi! Ik ben Hazel, dit is niet m’n echte naam maar mensen hoeven niet te weten dat ik ook op dit forum zit. Nou ik woon dus bij m’n vader bijna een jaar. Omdat mijn stiefvader hele nare dingen bij me heeft gedaan (s€xu€l€ mishandling) mijn moeder wou me niet geloven en verwaarloosde me. Ik werd geslagen voordat ik het allemaal aan m’n moeder had verteld van m’n stiefvader. Ik heb een hele goede band met m’n vader, hij is er altijd voor me en als ik het lastig heb op school met concentreren vanwege flashbacks komt ie direct van z’n werk naar huis toe. Ookal hebben we niet superveel geld maakt papa tijd voor me vrij omdat zijn werkgever het niet uitmaakt omdat ze van de situatie weet. Ik ben echt heel veel bezig met gedachten over “wat als ik nu nog bij mama woonde” “komt het ooit goed?” “Ben ik het wel waard om te leven” en dat soort dingen. Ik zou een nieuwe therapeut krijgen alleen natuurlijk hebben ze de handtekening van m’n moeder nodig. M’n moeder zei gewoon nee. En dit is nog niet eens de helft van wat er is gebeurd. M’n moeder zet zo kleren aan de deur, ze heeft me achtervolgt, ze heeft een rechtszaak aangevraagd die binnenkort plaats vind. Ik voel me zo ongelofelijk k*t dat ik me niet meer mezelf voel. Ik heb een therapeut nodig. Maar dan ook echt een. Ik denk dat als ik niet snel hulp krijg dat ik dan me weer ga verstoppen. Ik heb dat van m’n stiefvader ongeveer 3/4 maanden geheim gehouden. Heeft iemand tips hoe ik even kan focussen op leuke dingen??

mijn moeder geeft mij het gevoel alsof ik niet goed genoeg ben. ik zit op het gymnasium, maar ik ben dit schooljaar echt net overgegaan. mijn moeder liet mij telkens heel slecht voelen over mijn onvoldoendes. bovendien heeft ze besloten dat ik volgend jaar op bijles moet, terwijl mijn vader en ik dat helemaal niet vinden, maar ik ga er niet altijd op in wanneer ze erover begint (wat letterlijk altijd is), omdat het dan eindigt in ruzie en ik daar geen zin in heb. ik weet dat ze het niet slecht bedoelt, maar het geeft mij een heel naar gevoel. ik ben niet heel goed in over mijn gevoelens praten, dus ik heb het haar niet rechtstreeks verteld, maar ik vind eigenlijk wel dat ze het kan hebben aan mijn reacties. dit heeft vgm onze band heel erg verpest en ik wil nu ook fulltime bij mijn vader gaan wonen. sorry voor dit lange bericht, maar ik wou het even kwijt, heeft iemand mss tips over hoe ik het hier met mijn moeder over kan hebben zonder gelijk ruzie te krijgen.