Hoii, Ik ben soof en ik ben 13 jaar. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 5 was. Ik ben nu doordeweeks bij mijn moeder en 2 weekenden van de maand bij mijn vader. Maar die 2 weekenden vallen echt zwaar voor mij. Het is niet dat hij niet zn best doet ofzo, maar ik heb gewoon geen band. Ook voel ik me schuldig omdat ik gewoon het liefst bij mijn moeder wil wonen. Ik heb het er best veel met mijn moeder over gehad en ze heeft me twee opties/ ideeën gegeven. Of ik ga met haar en papa aan tafel of ik stuur een brief naar de kinderrechter. Maar dat maakt het ook weer zo echt ofzo en ik wil niet een soort scene trappen ofzo snap je? Maar met mn ouders aan tafel zitten zie ik ook niet zo zitten. Zijn er jongeren die ook zoiets hebben gehad of die nu met hetzelfde probleem zitten? Ik zou het erg waarderen als jullie je tips of verhaal met mij zouden delen! Alvast heel erg bedankt! Liefss

Hoi allemaal. Mijn vader heeft al 6 jaar een vriendin. De laatste tijd komt hij wat vaker met haar bij mij en m'n vriendin eten. Alleen vind ik zijn vriendin geen fijn persoon om mee om te gaan. Voorbeeld: Ik ben meertalig opgegroeid waardoor zij een andere taal spreekt dan mijn vriendin. Als ze Engels met elkaar praten, verstaat mijn vader het niet. Ik ben de enige die alle talen begrijpt. Soms zijn er dus gesprekken die mijn vriendin, mijn vader of zijn vriendin even niet kunnen volgen. Zijn vriendin is de enige die dan aandringt dat we het voor haar vertalen. Ik vind het irritant dat het dan altijd om haar draait, terwijl mijn vader en mijn vriendin met elkaar praten bijvoorbeeld. Ik durf mijn vader en haar er niet zo goed op aan te spreken, omdat ik bang ben dat het gevoelig ligt - onze band is ingewikkeld. Zijn vriendin is de vrouw waarmee hij is vreemdgegaan waardoor mijn ouders zijn gaan scheiden. Daardoor voelt het vaak alsof ze daar nog voor aan het compenseren is, hoewel ik daar inmiddels vrede met heb. Alleen vind ik dus dat ze de aandacht te veel naar zichzelf toetrekt. Daardoor heb ik geen zin om mijn vader en haar te zien, terwijl ik wel contact met mijn vader wil. Ik weet niet of het echt aan haar ligt of aan mij. Hebben jullie misschien tips hoe ik beter met deze situatie om kan gaan?

de scheiding begon op moederdag. je zou denken, dat is toch leuk. nou bij mij was dat niet zo. op een zondag werd ik wakker. ik dacht moederdag dat is leuk. op weg naar beneden moest ik stil zijn. beneden las ik als eerst een Donald Duck. toen ging ik broodjes bakken. maar op het moment dat ik de broodjes open maakten kwam mijn vader beneden en zij wacht. ik wachten en luisterde wat mijn vader te zeggen had. mijn vader zij heb je wel op de datum gekeken. nee zij ik, maar ik vind deze broodjes wel passen bij moederdag. me vader zocht naar wat ouderen broodjes en zag een pak die bijna over datum was. het waren wel broodjes die ik en mijn zusje niet lusten. mijn vader en ik maakten ruzie. uiteindelijk had mijn vader gewonnen. toen kwam mijn moeder beneden en liep naar de oven. WAT! riep mijn moeder, dit zijn de verkeerden broodjes. ze liep naar de koelkast en trok het open. hier staan de broodjes die ik voor moederdag. mijn moeder ging huilend en boos naar boven. ik had echt een heel erg schuldgevoel. mijn vader dwong dat mijn moeder naar beneden moest komen. tijdens het eten zij mijn vader als je nu niet normaal gaat doen vraag ik een scheidingsformulier aan. na het eten ging mijn moeder naar boven. ik en mijn zusje hebben haar getroost. ik lag 3 dagen wakker. elke avond maakten ze ruzie. 3 maanden lang. tot vandaag 12-9-2024. ik had hun een brief gesteurd van villa pinedo en dat werkte.maar dit moment gaat het niet goed met mij er is iets te veel in de familie en op school.

Ik heb al jaren lang een bepaalde situatie waar mijn ouder ruzie over hebben, in het kort dan maar: het gebeurde bij de eerste kerst dag we gingen naar een restaurant mijn broer was al een beetje verdrietig ik ook maar liet het voor nu niet zien. Wij gingen naar mijn oma haar huis (van mijn vaders kant) ik en mijn oma en tante gingen een touriste route nemen met de auto ondertussen gebeurde er allerei dingen bij mijn oma haar huis, wij kwamen aan het mijn broertje en broer waren in tranen, terwijl wij dus weg waren had mijn zo genaamde stiefzus mijn broer geslagen ( met de vuist) dat was al een situatie 0,5 jaar later was er een gesprek met mij en veilig thuis want mijn tante had veilig thuis ingeschakeld invb de situaitie dat het niet meer veilig was bij mijn vader door mijn “stief moeder” zei had mij na al die gesprekken uitgescholden zoals: - je ziet eruit als een zwerver- (terwijl ik gewoon een joggings broek aan had van haar kind die mijn broer had geslagen 😂) echt dom dus en ook nog meer dingen maar dat is allemaal teveel voor nu eergister hoorde ik van mijn moeder dat mijn vader had gereageerd op het mailtje want mama en ik wouden dat ik voledig bij mijn moeder kwam wonen en dus hij had gereageerd dat dat goed was en eigenlijk helemaal geen contact meer met mij wou. En ik laat al mijn spieren los en val tot de grond huilden tot dat ik een bekertje water bijna kon vullen ik had de hele nacht niet geslapen. Papa als je dit leest waarom doe je me nou zo iets aan? 💔

De vriendin van mijn vader is altijd heel naar: ze moet NIET ketchup van mijn wang likken dat vind ik heel vies. en als ik er iets van zeg word ze boos . ze moet ook NIET me meetrekken, vastpakken, me doordringend aankijken en boos schreeuwen en nog veel meer (dat doet mijn vader ook soms)

Ongeveer 3 weken geleden ben ik samen met mijn broertje (15) uit huis gezet. Mijn stiefvader was enorm boos geworden (hij had een paar dingen stuk gemaakt en veel lopen schreeuwen) nadat ik 1 ding niet had opgeruimd, en eigenlijk wou hij eerst alleen dat we als straf niet meer op vakantie gingen (we zouden de dag erna op vakantie gaan), maar toen was mijn stiefvader zo boos geworden dat hij tegen mij en mijn broertje zeidat we niet meer welkom waren. Ook had hij letterlijk gezegd "lekker bezig Tab, je hebt mijn hele leven verkloot, jullie vakantie verkloot en de relatie van de moeder verkloot". Ik en mijn broertje zijn daarna naar mijn oma gegaan. Mijn moeder ging nog heel veel met mijn stiefvader praten en uiteindelijk na een paar dagen zei hij dat hij spijt had. Ik en mijn broertje wouden alleen niet meer terug. Mijn broertje is echt doodsbang voor hem nu. Mijn moeder wilt niet van hem scheiden, dus nu is mijn moeder vooral bij mijn stiefvader maar wel eet ze een paar keer per week (2/3x) hier bij mijn oma mee, maar ik zie haar amper. Ook was ze ineens een week met mijn stiefvader op vakantie gegaan naar Frankrijk. Ik heb al 4 jaar geen contact meer met mijn vader door zijn drugs gebruik, dus naast mijn oma kan ik nergens terecht. Ik vind het zo raar dat mijn moeder bij hem wilt blijven. Ze wilt wel een huis huren om met mij en mn broertje te wonen, maar dat duurt nog even. Heeft iemand anders iets vergelijkbaars meegemaakt? Of heeft iemand tips? Ik weet het niet meer

Ik ben verdrietig omdat ik sinds kort weet dat papa en mama uit elkaar gaan. Hoe kan ik hier het beste mee omgaan?😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭

Heyyy lieve mensen op Villa Pinedo, Mijn vader heeft sinds iets meer dan 1 jaar een vriendin. Ze heeft 2 zoons, de oudste is een paar maanden ouder dan mij, de jongste een paar maanden jonger dan mijn zusje, das wel chill dat ze ongeveer even oud zijn. Door mijn ouders huwelijk (nauwelijks echte liefde en vreemdgaan) heb ik met alles wat over mijn vaders vriendin en haar zoons te maken heeft dubbele gevoelens erover. Ik ben echt blij dat hij eindelijk een serieuze relatie heeft, helaas is het lange afstands relatie en is zij en haar zoons niet gelovig en mijn vaders familie en mijn moeders familie compleet christelijk. Dat vind ik best rot, dat hij geen christelijke vriendin gevonden heeft, want dat zal toch moeilijkheden met mijn moeder en familieleden opleveren,ook vind ik het rot dat ze erg van elkaar verschillen mijn vader en zijn vriendin,zij woont in een dorp, en mijn vader in een grote stad,zij heeft haar leven best perfect op de scheiding na,en mn vader echt niet,zij een rijtjeshuis en kan 2 dagen per week vrij hebben en alsnog genoeg verdienen, mijn vader heeft een portiekwoning en heeft geldproblemen,en dan zijn er nog een paar. Daardoor pieker ik vaak en ben bang dat het uitgaat en ze dan uit m'n leven moeten wissen. Dat maakt het lastiger om haar en haar zoons te zien enzo. Heeft iemand tips voor een 2e leuke ontmoeting om te doen als het bijvoorbeeld ongemakkelijk is/wordt en hoe ik met dat piekeren enzo om kan gaan? Liefs van Louèn😊👋

Heyy heeyy ik ben Linde mijn ouders zijn al een jaar en nog iets gescheiden. In juni hadden ze laten weten dat de liefde over was tussen hun, ik voelde het wel aankomen want ze hadden bijna elk weekend ruzie en het was ook niet echt gezellig meer. Snel vond papa een nieuw huis en mama bleef in het ouderlijk huis wonen. Ik ga week om week naar andere ouder eerst voelde het als ik bij papa was op een vakantie. Na een hele korte tijd begonnen ze ook allebei op een datingsite mama vertelde er veel over en papa was een soort gesloten boek daarover, ze vonden allebei een nieuwe partner maar ik weet niet hoe ik het mag noemen want ze wonen nog niet bij ons maar ze zijn er wel 3/4 van de week. Soms is het best ingewikkeld om in zo een korte tijd al 2 nieuwe (gezinnen) te hebben. Mijn wisseldag is er nog steeds maar ik voel mij daar niet zo goed bij elke donderdag moet ik wel wenen omdat ik dan iemand moet achterlaten want vrijdag is de wisseldag het is niet dat ik bij de ene liever ben dan bij de andere maar ik heb gewoon het gevoel dat ik mezelf niet meer kan zijn,geen eigen plek heb, mensen teleur stel,.. Ik kan er ook niet echt over praten want papa is in de scheiding een gesloten boek en mama zegt dat ik mij niet zo mag aanstellen maar ik weet dus daarom gewoon niet meer wat te doen.

Mijn ouders zijn sinds 1.5 jaar uit elkaar. Mijn moeder is na de scheiding meteen gaan daten, en heeft nu ook al 10 maanden een relatie. Mijn vader zit nu ook in een beginnende relatie. Ik ga om de week van mijn vader naar mijn moeder en vind het heel lastig te accepteren dat hun partners in mijn huis komen. Ik vind het vies en voel me er niet meer door thuis. Gedachten als “ hier heeft hij ook gezeten” gaan vaak door mijn hoofd. Het word eigenlijk met de week erger en sinds kort heb ik hierdoor ook last van paniek aanvallen. En geen idee hoe ik hier mee om moet gaan.