Hoi, mijn ouders zijn al 4 jaar lang gescheiden. En mijn ouders hebben allebei al een partner en ze wonen samen. Maar de vriend van mijn moeder is een beetje kibbelig (tussen irritant en boos in). Bijvoorbeeld: als ik boos of verdrietig ben dan stuurt hij mij wel eens naar boven om een of andere reden die hij wel aan mama wil uitleggen maar niet aan mij. En het zou zo fijn zijn als het niet zo was. Als jullie tips hebben, lees ik het graag. Liefs Femke

Hoi mijn ouders zijn al bijna vijf jaar gescheiden. Mijn vader en moeder hebben allebei allang al een partner. Toch vind ik het erg lastig. Namelijk als de vriend van mijn moeder bij mij thuis is voelt het alsof mijn moeder zich zo anders gedraagt. Hetzelfde bij mijn vader, al hoewel mijn stiefmoeder bij ons woont. Ik heb hier wel al over gepraat met mijn ouders maar ik weet nogsteeds niet wat ik moet doen. Ik zit ik de laatste tijd echt niet goed in mijn vel en voel ik me heel angstig en rot op school en thuis. Hier heb ik ook over mee gepraat met mijn moeder, maar ik weet ook niet wat ik moet doen. Oke dat was het heb nog een fijne dag❤️

Een van mijn ouders heeft een andere relatie, En willen na een tijdje samenwonen bij ons . De nieuwe vriend is wel aardig, maar ik weet diep van binnen niet echt of ik dit wil. Het liefst wil ik weer terug naar hoe het eerst was, maar dit kan natuurlijk niet (STOM!). Ik had ook veel moeite met de verwerkingen van de scheiding . Hierbij heb ik hulp gehad van een expert (kindercoach). Dit hielp erg Kan iemand mij vertellen hoe ik weet of ik het samenwonen (intrekking) wil. Of wat mij kan helpen En een ervaring van anderen Of gewoon steun Groeten Daniel

Hallo iedereen! Mijn leven is een heel lang verhaal en om te beginnen mijn mijn broers geboorte. Mijn vader heeft gegokt(best lang) en daardoor had hij heel erg veel schulden. Nu is dat 12 jaar geleden en is hij er weer bovenop gekomen. Daarna werd ik geboren en dreigde hij wat mij, mijn broer en mijn moeder wat aan te doen. Toen is mijn vader 2 maanden de gevangenis in geweest en leefde ik bij mijn moeder. De rechter heeft toen de afspraak gemaakt dat ik en mijn broer de oneven weken op zaterdag half 10 naar mijn vader toe gaan tot dinsdag uit school. Op de even weken zondag 5 uur en dinsdag weer terug. Het ging allemaal goed en alle schulden waren met 10 jaar weer afbetaald. Toen kreeg mijn vader 4 jaar geleden iets met een collega die was getrouwd en ik had dat allang door. Ik bedoel; waarom zou je anders bij je collega vaak eten en uitstapjes maken? Toen zijn ze gescheiden en kwamen mijn vader en zij bei elkaar. Ik hield(houd) echt veel van haar en we konden goed samen. Maar mijn vader heeft vorig jaar een terugval gehad van het gokken… dit was een stuk minder erg want het duurde maar 2 maanden. Maar dat is genoeg om ruim 4 jaar nog ik schulden te zitten. Mijn stiefmoeder heeft een korte preek gehouden waarin ze zei dan ze altijd bij ons zou blijven en bij mijn vader. Ook dat wij haar altijd kunnen bellen als we iets nodig hebben. Maar 1 maand later is ze vertrokken. Mijn stiefvader is soms aardig, meestal doen we alles fout. Het is moeilijk dit allemaal te verwerken.

Hoi! Mijn ouders zijn ongeveer 2 jaar gescheiden. Mijn vader heeft een nieuwe vriendin. Ik ga met de vriendin van mijn vader de dochter van de vriendin van mijn vader en mijn vader zelf op vakantie in de zomervakantie. Maar ik ben altijd alleen met mijn ouders op vakantie gegaan. Ik vind dit heel raar. Ik zie hun dan een hele week lang! Hebben jullie nog tips? Doei!

Heyy, Effe wat backgroundinfo: Mijn vader heeft al bijna 2 jaar een vriendin (in mei 2 jaar), zij hebben langeafstandsrelatie en zijn vriendin heeft 2 zoons, de oudste is even oud als mij en de jongste even oud als mijn zusje, 16 zijn de oudste en ik en 13 de jongste en mijn zus. (na deze zin begint m'n probleem) Omdat ze langeafstandsrelatie hebben, ze allebei een ex hebben en wij vieren (de kinderen) nog naar school gaan, willen ze (nog) niet samenwonen of trouwen, maar mijn vader begint positiever dan aan het begin van hun relatie over hertrouwen en samenwonen etc te denken. Ik ben heel goed in piekeren en over random dingen die gebeuren/soort van hyperventileren of gekke ideeën bedenken wat zou kunnen gebeuren ( bijv als pap dit niet weet dan is hun relatie niets of juist als papa bij de Trevifontein een wens doet om terug te komen naar de Trevifontein in Italië maar dan een x met haar dan willen ze trouwen ofzoiets) dus ben ik behoorlijk erg bang dat ze hun plan gaan veranderen ofzo en ze opeens vertellen dat ze gaan trouwen etc. Heeft iemand tips hiertegen? Ik heb het echt nodig,ik pieker er steeds vaker over en ik heb komende week de laatste toetsweek voor de examentraining begint (ik heb m'n examenjaar) en die moet ik goed maken zodat ik wat meer zekerheid en rust heb. Ik ga trouwens ook met mijn buddy en SMW-er op school over praten (waar we het vaker rond dit thema hebben) Ty alvast en groetjes Louèn <3

Mijn vader en ik hadden een paar weken geleden ruzie… hij heeft toen iets heel erg gedaan! Hij heeft in mijn dagboek gekeken. En net die bladzijde dat ik iets stoms had geschreven over mijn stiefmoeder. Hij was boos op mij en ik moest al het negetieve er uit halen… dat heb ik gedaan en toen hij weg was heb ik heel hard gehuild. Nu durf ik niet meer in mijn dagboek te schrijven want als ik dat doe krijg ik die nare herinnering dat hij zei dat hij in mijn dagboek had gekeken. Ik weet niet wat ik moet doen… Iemand een tip?

Hoi dit is alweer mijn derde vraag Ik ben er 1 jaar geleden achtergekomen dat mijn vader is vreemd gegaan want hij moest naar België van zijn werk ontmoette daar * en bouwde een stiekeme relatie met haar op. Eerst zat ik daar niet zo mee maar nu zegt hij dat mijn moeder heel vroeg na de scheiding al een vriendje had (die heeft ze nu niet meer) Terwijl hij zelf is vreemd gegaan en nu een vriendin heeft waarmee hij samenwoont. Dat zou mijn moeder nooit doen! Ik vindt dat onterecht en daar wordt ik nu toch wel boos over maar ik weet niet zo goed hoe ik daarmee om moet gaan en waarom ik daar nu zoveel last van heb. Groetjes Willemijn

Mijn ouders zijn beiden sinds 2 weken geleden opnieuw verliefd geworden en ik heb hier enorm veel moeite mee. Mijn vader blijft aandringen dat ik zijn nieuwe vriendin moet ontmoeten, maar ik wil dat echt niet. Heeft iemand misschien tips voor hoe ik hier mee om moet gaan?

( hoe begin je zo'n brief?) Ik heb een hekel aan mijn vaders nieuwe vriendin. Ze zegt soms gemene dingen die ik niet goed kan aanwijzen. Of ze behandelt mij en mijn zusje niet fijn. Als ik dit zeg tegen mijn vader zegt hij: 'maar ze is toch wel aardig tegen jullie? Want ze doet heel erg haar best' ik durf dan geen nee te zeggen... Ben ik niet dapper genoeg? Eerst mocht ik soms nog wel thuis blijven bij mijn moeder maar dat mag nu niet meer. Iemand hier ervaring mee of heeft iemand tips? Groetjes Willemijn