Toen ik nog heel klein was gingen mijn ouders scheiden door ruzie mijn vader was toen een paar jaar in Nederland en kon ik bij hem logeren maar paar jaar terug niet zo lang toen ging hij naar Servië en hij zei dat hij in Nederland was maar dat was hij niet ik miste hem erg hij Skypte en mailde heel weinig terwijl mam en ik dachten van hij kan toch langskomen maar toen kwamen we erachter en mijn oma ook dat hij in een ander land was ik was verdrietig een paar maanden geleden was m'n opa doodgegaan hij kwam naar de begrafenis hij moest huilen toen hij mij zag die dag nog zei hij ik kom op bezoek morgen hij kwam niet hij was terug naar Servië denk ik want nu is hij daar paar maanden later zei hij ik kom op bezoek toen kwam hij niet omdat ik ook niet kon ik wil hem zo vaak mogelijk zien maar nu zit hij wel in Servië we hebben wel whatsapp maar dat helpt niet echt voor mij ik mis hem en ik vond dit ook moeilijk te vertellen maar nu voel ik me wel wat opgelucht ik hoop dat villa pinedo mij kan helpen of jullie tips mij helpen dankje voor het lezen

heei iedereen, mijn ouders zijn gescheiden toen ik 2 was. al best wel lang geleden dus.... maar op de een of andere manier heb ik er nu heel veel last van.. Mijn vader denkt alleen maar aan zijn nieuwe vriendin die er al 5 jaar is. ik vind haar helemaal niet zo leuk! mijn moeder vindt haar ook niet leuk! ik heb nu CO ouderschap.. of tewel precies even veel bij mijn vader als moeder.Op de papieren ( officieel dus via de rechter enzo ) woon ik bij mijn moeder en ga ik 1 keer per 2 weken een weekendje naar mijn vader. Dat wil ik het liefste weer. maar ik durf het niet te vertellen aan mijn vader. hij zei namelijk: dat als ik me niet normaal kan gedragen in (hun) huis dat ik er dan uitgezet wordt. HELP please!!!!!!!!!!!!!!!! liefs Beertje

Hi Allemaal, Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 5 was. Sinds toen heb ik eigenlijk heel erg slecht contact met mijn mijn vader. Hij komt ons vaak niet ophalen en mijn ouders hebben vaak ruzie. Ik heb hem het afgelopen jaar helemaal niet meer gezien. Nu proberen we met jeugdzorg weer het contact beter te maken en had ik een gesprek en beloofde hij dat hij vaker zou bellen en contact op nemen maar hij doet dat nog steeds niet. Ik ben er heel verdrietig over. Het gaat daardoor ook heel slecht op school. Mijn vader vindt veel dingen van mij slecht. Ik doe VWO en hij zegt dat ik dat eigenlijk niet aan kan, Ik heb de droom om later piloot te worden alleen dat vindt ie ook suf. Ik woon nu thuis bij mijn moeder met mijn zusje en 2 honden maar ik wil toch veel liever ook contact met mijn vader en dat ie ook belt op mijn verjaardag. Dit was mn verhaal

Heei iedereen! ik heb heel erg last van mijn stiefmoeder, ze bemoeit zich overall mee en denkt dat zij mijn moeder is! ik durf ook niet te zeggen tegen mijn vader dat ik haar (stom) vind.... ik ben namelijk heel erg bang voor zijn reactie. ik woon bij mijn beide ouders. het is best wel ingewikkeld want ik heb een nog al druk schema. 4 keer per week hockey training en dan nog een wedsrtijd. en ook nog piano en zangles..... ik hoop dat jullie TIPS hebben!!!!!! dankjewel alvast

Ik ben nu ouder en probeer te begrijpen hoe mijn ouders er zo'n zooitje van hebben kunnen maken. Mijn ouders zijn hoogopgeleid, mijn moeder zit in de hulpverlening. Dat maakt allemaal niets uit. Als ouders met zichzelf bezig zijn tijdens de scheiding dan maakt dat allemaal niets uit. Als ze alleen maar met zichzelf bezig zijn, zijn ze niet met ons bezig. Nog steeds begrijp ik het niet.

Mijn ouders zijn nog niet eens een jaar geleden gescheiden. Mijn vader is nu heel snel kwaad. En ik doe het slecht op school. Ook ben ik nu al mijn vrienden kwijtgeraakt door alle problemen thuis. Ik moet nu halverwege het jaar een niveau omlaag, omdat ik door de scheiding me slecht kan concentreren. Ik heb daar veel moeite mee. Ik ken wel wat kinderen uit mijn nieuwe klas, maar die pestten me op de basisschool. Ik weet niet meer wat ik moet doen.

Waarom is alles goed wat mijn stiefvader doet. Hij is zo attent, behulpzaam en aardig. Hij doet blijkbaar nooit iets verkeerd. Nee, dat doen wij, de kids. Maar ja, die arme man moet ook zo verschrikkelijk wennen. Wij niet zeker... Tegen hem moet altijd bedankt gezegd worden, of een blijk van waardering. Maar als wij iets doen, dan hoort dan gewoon bij het gezinsleven en is verder niet bijzonder. En als ik tegen mijn moeder zeg dat ze door een roze brilletje kijkt, slaat het nergens op. (Bij het eerste stuk spat het sarcamse er van af)

ik weet het ik ben best jong maar ik heb een probleem. op school ben ik vaak alleen meestal ga ik bij een groepje meiden staan maar het voelt alsof ik er niet bij hoor. ik voel me altijd buitengesloten. als we iets leuks gaan doen in groepjes dan ben ik altijd als enigste over. ik probeer altijd vriendinnen te maken maar het helpt niet echt. ik vind het niet fijn in deze klas

Beste ouders, Als mensen gaan scheiden is dat nooit leuk, zeker niet met kinderen. maar als jullie dan toch gaan scheiden, word dan gelukkig. maar zorg er voor dat je altijd contact houdt met de andere ouder. zorg er voor dat het kind er niet de dupe van wordt. behandel elkaar normaal en gedraag je als een volwassene. mijn ouders zijn ook gescheiden, en mijn moeder praat niet meer met mijn vader, ze kijkt hem niet eens aan. en dat is eigelijk het ergste wat er is. mijn moeder is nu gelukkig met een andere man, en mijn vader met een andere vrouw. dus waarom gedragen ze zich dan nog zo?! tip: als je gaat scheiden en je hebt kinderen, houdt goed contact ook al wil je dat liever niet. doe het voor de kinderen en belast ze er niet mee. en als je even in je dip zit, denk aan dat je het voor je kinderen doet.

Mijn ouders zijn nog niet eens een jaar geleden gescheiden. Mijn vader is nu heel snel kwaad. En ik doe het slecht op school. Ook ben ik nu al mijn vrienden kwijtgeraakt door alle problemen thuis. Ik moet nu halverwege het jaar een niveau omlaag, omdat ik door de scheiding me slecht kan concentreren. Ik heb daar veel moeite mee. Ik ken wel wat kinderen uit mijn nieuwe klas, maar die pestten me op de basisschool. Ik weet niet meer wat ik moet doen.