Eerst bijna geen mening

Lieve Karina, Als ik je goed begrijp heb jij vooral moeite met het feit dat je vader keuzes voor jou maakt, zonder eerst met jou zelf te overleggen. Dit kun je rustig een keer bij hem aangeven, het zijn zaken die jou ook aan gaan en dan is het belangrijk dat jij je wel op je gemak voelt bij deze beslissingen. Jij bent 14 dus dan moet je ook gehoord worden op het moment dat er dingen gaan veranderen. Mocht je het eng vinden om hierover met je vader in gesprek te gaan, dan kun je ook een brief aan hem schrijven. Hierin kun je bijvoorbeeld aangeven dat jij het idee hebt dat je vader de keuzes voor jou maakt en hoe jij je hierbij voelt, vervolgens zou je er ook in kunnen aangeven hoe jij het graag voor je ziet; bijvoorbeeld dat jij samen met je vader uitzoekt hoe je daar naartoe gaat, hoe je kamer daar eruitziet, dat je ook graag één op één dingen doet met je vader, dat dit van jou weer een ingrijpende aanpassing vraagt en dat je er dan ook graag bij betrokken wordt omdat het jou ook aangaat. Dit zijn allemaal voorbeelden, jijzelf weet ongetwijfeld het best waarbij jij je goed zult voelen. Wanneer jij aan je vader duidelijk kan maken dat jij het niet eens bent met hoe de beslissingen nu worden genomen, dan kom je gelijk op voor je mening. Mogelijk kun je dit dan als opstapje zien voor situaties waarbij jij ook zeker je mening mag laten horen. Dit zal niet altijd makkelijk zijn, maar stapje voor stapje kom je er zeker! Heel veel succes en mocht er ooit nog iets zijn, dan weet je ons vast te vinden. Liefs