Ik weet oprecht niet eens hoe ik dit bericht moet beginnen eigenlijk. De korte samenvatting vooraf: mijn ouders liggen als sinds midden 2020 in scheiding, maar weinig vorderingen tot nu toe ondanks een mediator en advocaten. In de periode ertussen zijn er nog een aantal heftige dingen gebeurd, maar dit slaat toch weer alles. Ik heb een paar weken geleden ontdekt dat mijn vader een affaire heeft met onze getrouwde buurvrouw. Aangezien mijn ouders zelf al 2-3 jaar in scheiding liggen, heb ik niet echt iets te zeggen over hun datingsleven verder (ook al wonen ze nog in 1 huis), maar mijn buurvrouw is gewoon nog getrouwd… en zij hebben twee kinderen, waarvan 1 net zo oud als ik. Mijn moeder heeft altijd al vermoedens gehad, maar ik heb het nog nooit echt gehoord of gezien tot nu dan. Ergens denk ik dat mijn moeder en de buurman dit al met elkaar besproken hebben, etc, maar ik weet niet of ik dit nu moet zeggen tegen hun kinderen. Ik heb echt geen idee wat de f*ck ik nu moet doen lol, iemand een suggestie? Daarbij schijnt t ook dat mn vader gewoon met de buurvrouw naar familiegelegenheden gaat, dus de hele situatie is echt bizar vreemd.

Hi allemaal, Mijn ouders zijn al heel lang uit elkaar. Er is veel gebeurd en ik heb daar altijd al last van maar er was thuis geen ruimte voor mijn gevoel. Sinds ik therapie heb komt alles omhoog en gaat het minder goed met mij. Mijn ouders proberen soms wel te vragen naar hoe het gaat en hoe therapie gaat, maar als ik er iets over zeg probeert mijn vader alleen maar het positieve te zien en mijn moeder begint over zichzelf. Mijn emotionele deurtje voor hen is dicht. Mijn contact met hen wordt steeds oppervlakkiger en het kost me steeds meer energie. Vaak zie ik er zelfs tegenop. Ik heb nog heel veel boosheid. Als ik alleen ben en ik denk over alles na voel ik de boosheid, maar als ik bij hen ben lijkt het alsof de boosheid plots weg is. Eigenlijk zou het er een keer uit moeten, maar ik ben bang om ze te kwetsen en ik ben bang dat ze zullen zeggen dat het allemaal niet waar is wat ik zeg. Hebben jullie ervaring met dat je emotionele deurtje dicht is? En is die nog open gegaan? Hoe? En hebben jullie ervaring met het moeilijk uiten van opgekropte boosheid omdat je bang bent ze te kwetsen? Ik wil eigenlijk niet dat het contact zo oppervlakkig is, maar open zijn lukt niet omdat er dan altijd een reactie op komt waarbij ik me niet gehoord en gezien voel. Iemand tips? Dankjewel alvast! Groetjes Anoniem

ik heb een vraag en daar zit ik heel erg mee en ik wil hier graag antwoord op en me vraag is uhm als ik later groter ben en ik heb een stiefvader of een stiefmoeder en die vindt ik niet fijn om in huis te hebben en me vader of moeder vindt die gene heel lief en ja wat moet ik doen?

Mijn vraag is hoe ik beter kan omgaan met de situatie waar ik nu in zit met m'n vader, ik heb daar hulp bij nodig

Mijn ouders zijn nu 7 jaar gescheiden, nog steeds heb ik het daar erg moeilijk mee, en de band tussen mij en m’n vader is ook minimaal. Hoe kan ik daar het beste mee omgaan.?

1. Hoe moet je omgaan met verlatingsangst.. 2. Hoe kun je een goede vriendin/vriend zijn voor iemand?… 3. Hoe moet je ervoor zorgen dat de buiten wereld bijv k ben christelijk dat het me niet gaat beïnvloeden?

Hee, ik heb een tijdje erge ruzie gehad met mijn ouders, met mijn moeder loste het snel al weer op maar met mijn vader is het nog steeds aan het sudderen.. ik ben een tijdje bij een psycholoog geweest maar zit er nu sinds vorige zomer niet meer, soms hoop ik wel dat ik daar weer kan maar dan heb ik het gevoel dat ik er heen ga voor saus, want alles is toch beter nu dan eerst... Ik ga dit jaar voor het eerst met beide gescheiden ouders naar het buitenland, met papa naar *** en met mama naar *** wel spannend want ben met papa lang geleden naar het buitenland gegaan. Laats ging ik met papa en zijn vriendin de zolder opruimen, we kwamen allemaal fotoboeken en babyspullen van ons tegen ik vond het juist schattig enz maar mijn vader deed het wel iets... Wij hebben met z'n 2tjes 3 bakken (mijn broer, mijn zus en voor mij) gemaakt voor als een van ons later uit huis gaat krijgen wij als eerste die bak mee. Later die avond is mijn vader naar mijn moeder gegaan om alles te laten zien en kijken wat zij wilde houden. Mijn ouders hebben regelmatig een woordenwisseling want de vriendin van mijn vader wil alles wat van mijn moeder en vader samen was weg uit huis hebben. Dus mijn 'stiefmoeder' is erg tegen mijn moeder, door haar zijn ook de meeste ruzies door gekomen. Mijn vader scheldt dan bv. mijn moeder uit via de app en dan negeert meestal mijn moeder het want zij wil niet dat door hun de sfeer word verpest bij mijn moeder thuis. De 'ruzies' komen vaak van pap

Hoi iedereen die dit leest. Ik heb een vraag. We wonen bij mijn moeder en gaan elke Woendag naar mijn vader en die avond terug naar mijn moeder. Om het weekend gaan we om vrijdag naar mijn vader en op zondag terug. Mijn vader kwam met de vraag of wij op woensdag wouden blijven slapen en nog voor school naar mama terug wouden en om het weekend op maandag het zelfde. Dus dan zou ik voor school naar mijn moeder moeten dan mijn spullen inpakken en weer weg. Wat vinden jullie hier van want ik weet het niet?

Hey! Ik ben Zoë, en ik heb een vraag: als ik me super verdrietig voel, dan weet ik niet goed hoe ik mijn gevoelens moet uiten… als ik in de klas huil schaam ik me, en thuis kan ik het niet omdat ik pap of mam niet verdrietig wil maken. Als je hele erge gevoelens hebt, en je weet niet goed hoe je ze moet uiten, hoe kan je dan een goed gevoel hebben? Er zijn ook andere dingen waar ik me aan stoor: -ik voel me ongemakkelijk in de klas. - ik val op jongens en meisjes… - ik ben bang dat mijn vriendinnen, mijn ouders en mijn familie mijn gevoelens niet goed begrijpt… Kan iemand mij helpen of eventueel tips geven? Zoë

Hoi ik ben unknown! ik vind het niet zo fijn om mijn leeftijd of naam te delen dus. ik heb een vriendje, en hij vraagt me veel over de scheiding van mijn ouders... ik vind dat niet zo fijn en voel me dan ongemakkelijk. ik heb hem het al een keer gezegt maar hij stopt niet, en mijn ouders zullen dit niet begrijpen. ik vind het nu ook een beetje eng om tegen hem te zeggen dat hij moet stoppen en ik ben bang dat mijn vriendinnen me een angsthaas vinden, Unknown