heb je ruzie ga dan even weg je moeder blijft huis en je vader stapt in de auto of anders om

Mijn ouders zijn gescheiden en ik heb een vraag. Op het moment woon ik bij mijn vader, tot nu toe ben ik altijd gedwongen via rechtszaken tot een omgangsregeling om mijn moeder te blijven zien. Eens per maand moet ik per se daar naar toe gaan maar dat wil ik niet. Mijn moeder en ik hebben onze problemen waar het nu niet over gaat. Is het mogelijk als 17 jarige om niet meer naar mijn moeder te gaan en gewoon alleen bij mijn vader te wonen, zonder dat mijn moeder gelijk een rechtszaak aanspant om toch die omgangsregeling te krijgen?

Hoi allemaal, Er zit mij iets dwars: Mijn moeder doet een leraren opleiding spaans en ik weet dat nu al 2 jaar verborgen voor me vader weten te houden want mijn moeder wil niet dat me vader dat weet. En nu ineens weet hij het. ik ga altijd als ik bij mijn vader ben naar mijn oma toe. en me oma wil altijd alles weten en gaat me waarschijnlijk het hele weekend uithoren. Ik weet niet hoe ik hiermee om moet gaan. Wat moet ik doen?

hoi allemaal, mijn vader mijn broer en ik zouden eigenlijk op vakantie gaan, alleen mijn vader gaat wel met zn vriendin op vakantie en 2 kinderen van haar maar neemt ons niet mee omdat hij niet genoeg geld heeft maar wel in mei op vakantie is geweest met vriendin in Turkey. dit vind ik niet eerlijk. ik wil wel met papa mee want we gaan naar Pony park Slagharen en dat vind ik leuk want je mag elke dag naar het park. met mn moeder ga ik op vakantie in frankrijk, gelukkig gaat die wel door maar nu ben ik misschien die 6 weken bij mijn moeder want mijn vader kan geen onderdak bieden.

Ik ben nu 23 jaar en het resultaat van een vechtscheiding. Twee jaar lang hebben de ruzies tussen mijn ouders geduurd voordat daadwerkelijk de scheiding daar was. Hoewel mijn ouders mij en mijn broertjes ons nooit (fysiek) iets hebben aangedaan verwijt ik ze veel. Ik zie mijzelf nog een verklaring afleggen op het politiebureau tegen een van mijn ouders. Na de scheiding ben ik bij mijn moeder blijven wonen. Ik was 15 jaar toen ik de keuze moest maken en werd door mijn moeder afgezet in de rechtzaal. 15 jaar lijkt oud genoeg, maar waar kies je in godsnaam voor? Zeker met je moeder buiten de deur die het liefst ziet dat je bij haar komt wonen. Ik wilde niet kiezen, waarom konden ze niet zelf iets besluiten? De scheiding is na het daadwerkelijke scheiden eigenlijk nooit gestopt. De schulden hebben ervoor gezorgd dat mijn moeder al snel een nieuwe vriend zocht. Ik was zo boos, we zouden het met zijn 4en doen en daar kwam de ene na de andere oelewapper solliciteren voor een relatie met mijn moeder. Met mijn vader heb ik na de scheiding 8 jaar geen contact gehad. Pas sinds een maar maanden heb ik het roer omgegooid. Ik wil geen slachtoffer meer zijn en mijn leven mag nu voor het eerst om mijzelf gaan draaien. Na een ruzie tussen mij en mijn moeder heeft ze beweerd dat ik als kind nooit iets te kort gekomen ben. Ik ben het daar niet mee eens. En dat ze dat niet inziet vind ik moelijk te vergeven. Twee weken geleden heb ik weer contact opgenomen met mijn vader. Ik miste hem ontzettend en het was alsof er een deel van mijzelf ontbrak. We bouwen het nu langzaam weer op. Mijn boodschap aan ouders? Het enige wat je voor je kinderen kan doen is zorgen dat de relatie met de andere ouder goed blijft. Dat ben je ze verplicht. Kun je dit niet zelf schakel dan hulp in, maar erken in ieder geval het probleem. Ga niet akkoord met kinderen die "hun vader niet meer willen zien". Ze willen hem zien, ze willen jou niet in de steek laten. Vertel je kinderen niet waarom je een hekel hebt aan de andere ouder. Dat is iets wat je met vrienden bespreekt. Voor je kinderen ben je een ouder. Het maakt niet uit hoeveel eten, cadeaus of uitstapjes je met je kinderen regelt, dit is allemaal compensatie, omdat ook jij (hoe groot je haat ook is) ziet dat ze iets missen.

Mijn ouders zijn al zo'n 11 à 12 jaar gescheiden nu. Mijn vader heeft sinds een aantal jaar een nieuwe vrouw die heel aardig is en echt top en ze hebben samen 2 kinderen, mijn halfbrertje en -zusje. Alleen dat is het probleem. Sinds zij geboren zijn is het alsof mijn vader een heel nieuw gezin erbij heeft en hen altijd eerst zet. Hij heeft bij hem geen foto's van mij en mijn broer en zus staan maar wel overal van zijn nieuwe gezin. Hij gaat altijd naar hun hockeywedstrijden/schooldingen/etc. Het doet gewoon heel veel pijn om te zien dat het lijkt alsof mijn vader me vergeet, en -hoe leuk mijn stiefvader ook is- te zien dat mijn stiefvader in veel opzichten meer een vader voor me is geweest dan mijn eigen vader.

Mijn ouders zijn gescheiden van toen ik 3 maanden oud was. Ik woon nu bij mijn mama en ik ga om de 2 weken naar mijn papa. dat vindt ik niet zo leuk.:-( In de vakantie zie ik hem gelukkig wel nog veel. Mijn mama en papa maken soms nog ruzie en dat vindt ik niet zo leuk. Het voordeel is dan weer dat als je jarig bent of het een andere feestdag is je een dubbel feest krijgt en dubbel cadeautjes!

probeer de ruzie te ontstaan door even weg tegaan uit de situatie dan kan je even relaxen

Lieve allemaal, Mijn ouders zijn nu bijna anderhalf jaar gescheiden. Al is het nog steeds niet officieel, de uitspraak van de rechter is nog altijd niet geweest om dat mijn moeder alsmaar tijd blijft rekken zodat mijn vader alles blijft betalen voor haar. In het begin ben ik veel bij mijn moeder geweest. Waar mijn vader woonde voelde ik me niet prettig. Sinds een half jaar trek ik meer naar mijn vader toe. Veel ruzie met mijn moeder. En een broer die ergens andees studeert en woont en af en toe de weekenden naar huis komt en alleen maar commentaar heeft op mij. Vorige week heeft mijn moeder mij na een hevige ruzie vertel dat ik wonen maar bij mijn vader doe en bij haar alleen nog op bezoek mag komen. Ook kampt mijn moeder met borderline (persoonlijkheidsstoornis). Mijn broer en vader hebben alleen ruzieënd contact. Lastig vind ik het wel, als ik contact heb met mijn moeder praten we en 5 minuten later komt er weer zo'n nutteloze discussie. En met mn broer, tsjahij praat over mama en ik over papa. Allebei het geen dat we niet willen horen. Hebben jullie tips voor me? Ik hoor ze graag! Bedankt voor het lezen, en ik raad aan: schrijf de verhalen van je af! Het helpt echt. Liefs Marloes xxx

Hallo allemaal! Mijn ouders zijn al 6 jaar gescheiden. Mijn vader was vroeger nooit thuis, dus ik had geen band met mijn vader. Mijn vader heeft nu een nieuwe (veel jongere) vriendin en ze hebben samen een kindje. De vriendin van papa heeft papa helemaal in de hand. Zij mag mij niet, dus papa moet het contact met mij verbreken. Hij zit zo onder de plak, dat die dat ook doet. Hij wilde geen contact meer en ik mocht mijn broertje niet meer zien. Mijn vader heeft nog goed contact met mijn zusjes, alleen ik val buiten de boot. Ik mag niet mee met uitstapjes en op vakantie maken ze mij het leven zuur. Ik heb het hier soms best wel moeilijk mee en ik weet niet wat ik nog kan doen om het goed te maken.. Misschien moet ik dat ook niet willen. Wat kan ik nog doen?