Hoi, Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 5 was. Ruim 11 jaar geleden. Toen, als klein kind, had ik er weinig problemen mee. Ik woonde bij mijn moeder en kwam elke week of om de week een weekend bij mijn vader. Een paar jaar later kreeg mijn moeder een nieuwe vriend, we verhuisden en toen zag ik mijn vader nog maar 1x per maand. Het contact verslechterde naarmate ik ouder werd. Mijn vader zocht heel weinig contact op. Ik kwam steeds minder bij hem. Toen ik ongeveer 13 was, was het de laatste keer dat ik bij hem was. Nu, 3 jaar later, heb ik hem nog steeds niet gezien. Het was soms 2 maanden dat we elkaar niet spraken via telefoon/facebook. Doordat ik me verwaarloosd voelde, werd ik vaak erg verdrietig op bepaalde dagen, zoals vaderdag of mijn verjaardag. Ik voelde me vaak erg gekwetst. In die 3 jaar heb ik enorm veel last van mijn rug gehad. Soms dat ik zelfs niet naar school kon. Ik ben bij fysio na fysio geweest en niks hielp. Ook kreeg ik slaapproblemen. Ik kon soms nachten lang niet slapen. De laatste paar weken had ik het erg slecht hierdoor. Ik ben bij een soort van psychiater geweest voor dit allemaal. Met haar heb ik het besluit genomen om het contact met mijn vader helemaal te verbreken. Ik kon er niet meer tegen om steeds maar gekwetst te worden. Ik heb hem een email gestuurd, alles uitgelegd en niet om een reactie gevraagd. Door dit allemaal kwam ik in een depressie. Het werd me teveel. Ik ben 3 weken lang niet naar school geweest, kon niet slapen en had enorm veel pijn. Het gaat nu wel wat beter. Ik slaap meer door een soort slaappillen, en voel me wat rustiger in mijn hoofd. Ik heb nog wel 1 probleem : school. Ik vind het moeilijk om naar school te gaan. Ik ben bang voor reacties en dat ik zomaar instort of zoiets. Ik hoop dat iemand hier misschien tips voor heeft. Bedankt voor het lezen van mijn verhaal.

Hi! Mijn ouders liggen nu inmiddels een jaar in scheiding. Mijn vriendinnen weten dat maar niet alles. Ik heb namelijk thuis best heftige dingen meegemaakt waar ik me voor schaam. Aan de ene kant wil ik die dingen vertellen aan mijn vriendinnen, omdat het ontzettend oplucht, zodat ze weten in wat voor een situatie ik mij bevind en mij kunnen steunen. Aan de andere kant wil ik het juist niet vertellen aan mijn vriendinnen omdat ze dan hoogstwaarschijnlijk een heel ander en negatiever beeld krijgen over mijn familie en dat wil ik natuurlijk niet. Ik weet nu niet wat belangrijker is en wat ik wel en niet moet vertellen. Is er iemand die hier raad mee weet en mij tips kan geven? Dankjewel! Liefs

Zo. het is zover. ik schrijf een verhaal hier, op het forum. Gewoon, omdat het kan, en ik denk dat ik niet de enige ben die ooit in een vergelijkbare situatie zit. Over ongeveer een maand gaat er (DV) iets fantastisch gebeuren: ik wordt tante. Mijn broer word vader en samen met mijn broers en zus kijken we ontzettend uit naar het kleine wondertje. Tegelijk krijgen mijn gescheiden ouders wéér iets meer gemeen: ze worden beiden Opa en Oma. Opa en Oma van papa's kant. of ze nu gescheiden zijn of niet. Ding is: ik zou ongelofelijk graag willen dat het beter tussen hen zou gaan, zodat het nieuwste lid van onze familie nooit zal hoeven leiden onder het feit dat zijn of haar opa en oma niet getrouwd zijn met elkaar. Ik merk echter dat beiden het ontzettend moeilijk vinden hier mee om te gaan, of alleen al aan te denken. en denk: zou er niet een cursus/initiatief kunnen komen voor gescheiden opa en oma's ? die dan een kleinkinderen plan moeten schrijven? Ik snap dat er een heleboel emotionele drama's kunnen hebben gespeeld tussen opa en oma toen ze dat nog niet waren, maar daar heeft het kleintje toch niks mee te maken?

VERDRIET Het voelt alsof jullie als gekken aan mij trekken. Alsof ik moet kiezen Bij wie ik blijf of moet verliezen. Ook al hebben jullie dit nooit gewild Voelt het alsof ik word gekild. In het verdriet Omdat jij ons verliet.

Hoi ik ben een meisje van 14 jaar en mijn ouders zijn al bijna 13 jaar gescheiden Ik woon bij mijn moeder en stiefvader. Ik kom regelmatig bij mijn vader. Maar bij mijn vader is het niet zo gezellig bij mijn moeder ook niet meer. Mijn moeder en stiefvader hebben heel vaak ruzie en dan gaat hij schreeuwen naar mijn moeder. Zo kende ik heb niet al ken ik hem al bijna 7a 8 jaar. Hij gaat altijd hard schreeuwen en mijn moeder pikt dat niet dus dan gaan ze schreeuwen tegen elkaar. Als mijn stiefvader vrij is van zijn werk hebben ze gemiddeld 3x per dag ruzie. Een paar maanden geleden kreeg mijn moeder kanker alle behandelingen zijn achter de rug maar het is nog steeds niet gezellig in ons huis. Ik heb al heel veel gepraat over alles waar ik mee zit maar het helpt niet. Help me. Lieve groetjes van dit anoniempje!! <3

Hallo, mijn ouders zijn al gescheiden toen ik nog maar een paar maanden oud was. Sindsdien woon ik bij mijn moeder en heb ik nooit contact gehad met mijn vader. Ik wil mijn vader graag leren kennen maar volgensmij is er zo geregeld dat dat niet kan. Kan ik daar nog wat aan veranderen? Xx

mijn ouders zijn sinds mijn derde gescheiden, nooit last van gehad. mijn vader had geld problemen en kon moeilijk alles betalen. ik woon bij mijn moeder. laatst stelde ik voor aan mijn vader of hij mijn piercing wilde bestellen. ik gaf hem het geld en hij zei dat ik het mocht houden en dat ik die piercing van hem zou krijgen. al 3 weken later en hij heeft ze nog steeds niet besteld. en maar zeggen dat het de fout is van de winkel of webshop. hetzelfde gebeurde op mijn verjaardag. ik had toen een Brazilië shirt gevraagd. hij zei je krijgt hem wel. nooit gekregen. wat moetik doen? Lucie

Hoi allemaal ik heb een stief moeder Zij is heel lief en aardig als ik iets vraag zegt ze heel Vaak ja en ze wast alles en dat heb ik dan weer De liefste bonus moeder van het land kan niet anders

Kijk, ik ben al bijna 11 jaar bevriend met mn beste vriendin en sinds 5 jaar is ze mijn stiefzusje want haar ouders zijn gescheiden en mijn pa is overleden. Ik las allemaal verhalen over dat stiefvaders kun stiefdochters verkrachten als ze alleen thuis zijn dus nu durf ik niet meer alleen te zijn met hem want ik heb een vriendje waar ik heel veel van hou en ik wil dat hij mijn eerste is...

m'n ouders maken steeds een soort ruzie over de planning dat ik bij hun ben. ik woon nu bij m'n moeder en kom eens in de 2 weken naar mijn vader. 6 weken terug was dat niet en ik was totaal van slag. ik zou zeggen tegen mijn ouders regel de planning effe goed? toch ? nou is het opgelost maakt m'n pa weer een drama over mijn stiefzus der verjaardag. ZUCHT :(. Nouja kijken wat er gebeurd en maar is zien of het opgelost kan worden. ik zou daarbij graag willen dat het goed opgelost zou worden. ps. kou wel van ze hoor :)