In 2013 schreef ik voor het eerste mijn verhaal over mijn jeugd. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik nog jong was, ik ging niet meer met plezier naar mijn vader, hij stopte met alimentatie betalen en er kwamen verschillende rechtszaken. Misschien voor sommige heel herkenbaar. Sinds 2009 heb ik geen contact meer met mijn vader. Nu, zes jaar later probeert hij weer contact met me te zoeken en ik vind het erg lastig hoe ik hierop moet reageren. In mijn ogen heeft hij me kei hard laten vallen en in zijn berichten die hij stuurde schrijft hij dat hij me enorm mist. Aan de ene kant zou ik graag weer het contact op willen pakken zodat hopelijk al mijn vragen eindelijk beantwoord worden. Aan de andere kant heb ik het gevoel dat ik hier nog helemaal niet klaar voor ben. Ik vind dat mijn vader verantwoordlijk is voor de depressies waar ik op jonge leeftijd mee te maken kreeg en waarvoor ik psychische hulp nodig had. Kan iemand mij advies geven over hoe ik dit aan kan pakken? Moet ik hem negeren omdat hij mij een soort van 'genegeerd' heeft vroeger? Moet ik mijn woede opzij zetten en de confrontatie aangaan? Lees hier mijn verhaal uit 2013: http://www.villapinedo.nl//ik-ben-3-keer-verhuisd-in-een-jaar/

Hoe veel ik bijstand krijgen ???? per mand????ik ben zelf

ik mag mijn telefoon eigelijk niet naar boven als ik ga slapen want dan app ik de hele nacht door maar nu had ik dat toch gedaan voor 1x en nu is die voor 1 week afgepakt heeft iemand tips om mijn telefoon eerder terug te krijgen en als die in t huis zou liggen wat dan de beste plekken zijn om te kijken.. :)

hoii ik ben Lonneke en ik heb een vraagje...: mijn vader heeft sinds een paar maanden een vriendin en hij wil heel graag dat ik haar ga ontmoeten maar ik weet niet of ik dat wel wil... want volgens mij is ze heel onaardig en ja ik weet echt niet wat ik moet doen.... heeft iemand nog tips hiervoor??

Mijn ouders zijn al een tijdje gescheiden. Niet omdat ze veel ruzie hadden maar omdat ze niet dezelfde liefde meer voelden als vroeger. Eerst vond ik het verschrikkelijk maar nu kan ik er goed mee omgaan en heb ik het een plek gegeven. Ik ben elke maandag, donderdag bij mijn moeder. En vrijdag en het weekend doen we om en om. En dinsdag en woensdag en om het weekend bij mijn vader maar bij ons in de buurt wordt wel eens in gebroken. Dus hebben we een extra slot die hebben we al heel lang alleen nooit gebruikt. Nu heeft mijn vader de sleutel gevonden en het is er maar eén. Dus als ik bij mijn moeder ben kan ik het huis niet in. Hoe moet dat dan later met schoolboeken? Nu heb ik bedacht om bij mijn moeder te gaan wonen maar dan mis ik mijn vader te lang en voor andersom geld hetzelfde wat moet ik doen ?

Beste allen, Met moeite en al heb ik eindelijk gekozen om naar de kinderpsycholoog te gaan. Ik heb een vriend en soms hebben we ruzietjes (jaloezie, dacht ik). We hadden enorm veel ruzietjes om 1 persoon. Vandaag kwamen we samen erachter dat het helemaal geen jaloezie was en ik er juist maar alleen om draaide. Ik schrok hier zelf enorm van, want zelf had ik het niet door. Waar het wel om draaide en wat ik al ruim 7 jaar verborgen hield is dat mijn pa een hoerenloper is. Ik kan het niet aanzien dat mijn ma elke keer er zo kapot van is. Ook heeft hij ooit tegen mijn ma gezegd dat hij beter kon trouwen met n andere vrouw. Dit doet mij zo'n pijn elke keer. Ik kom uit een gezin met 2 broers een pa en een ma, ze zijn nog niet gescheiden. (Dat wil ik t liefst ook niet eigenlijk, maar ook weer wel). Ooit heb ik tegen mijn ma gezegd dat ik dat scheiden van hun echt niet wil, dus houdt ze er rekening mee. (Denk ik?) Ze praat er veel over via Skype met mijn tante.. mijn pa is trouwens ook zo'n persoon die t tegen iedereen verteld wat voor dingen hij doet met andere vrouwen.. het kwetst me zo enorm... ik heb er zoveel moeite mee.. het doet me zo'n pijn. Mijn psycholoog zegt dat het beste is om ermee te praten i.i.g. met mijn vriend. Want anders raak ik mensen kwijt die ik niet wil kwijt raken. Ik heb er zoveel moeite mee en kan janken en wil t liefst niet huilen waar mn vriend bij staat. Ik ben ook bang dat hij raar over mIjn familie denkt. Ik snap dat dit verhaal veel is op elkaar gestapeld.. maar ik heb dit 7 jaar verborgen gehouden dus als jullie nog vragen hebben kunnen jullie dit stellen, als het nog onduidelijk is. En natuurlijk hoop ik tips te kunnen krijgen. Kus.

Hallo, Ik ben Fenna en mijn ouders zijn al gescheiden sinds ik twee ben. We hebben een co ouderschap: ik ben de helft van de week bij mijn moeder en de helft van de week bij mijn vader. Maar ik wil eigenlijk liever gewoon bij mijn moeder wonen, en dan soms mijn vader opzoeken. Het is niet alsof ik hem haat, maar er zijn zoveel ruzies en onenigheden al om kleine dingen dat ik het gewoon niet trek. Heeft iemand anders dat ook of weet iemand hoe ik kan regelen dat ik bij mijn moeder kan wonen? X Fenna

Hoi Ik heet steven Ik ben 23 jaar Ik ben op zoek naar pleeg ouders Mijn familie heeft mijn in de steek gelaten Dat doet mijn erg veel pijn Laat mijn zo snel mogelijke weten Gr Steven

Hoi nou mijn vader heeft een vriendin die ik helemaal niet aardig vind dat heb ik ook tegen mijn vader gezegd maar eerst was het aan en toen uit en nu weer aan met verkering maar ik weet niet hoe ik haar aardig moet vinden of iets heeft iemand tips???????????

Hallo allemaal, Mijn ouders zijn 2.5 jaar geleden gescheiden, dit is lastig maar gelukkig wel te doen. Mijn vader is denk ik een jaar of misschien iets eerder begonnen met daten. Als hij dan een relatie met iemand had, vertelde hij het mij omdat hij vond dat ik er het recht op had om het te weten en het niet van iemand anders zou horen. Op het begin was dit lastig om aan te horen en daarom was (is) mijn moeder er ook boos om als hij zoiets zegt. Maar goed nu zat ik dus even voor de vakantie (morgen vroeg) op mijn moeders oude iPad, toen ik een email melding zag. Deze heb ik toen bekeken (wat fout is, dat weet ik) en toen zag ik drie berichtjes van een man waar zij (neem ik aan, aangezien de berichtjes nogal eh intiem waren) een relatie mee heeft. Maar moet ik nu zeggen dat ik dit weet, meer proberen te weten te komen of gewoon niets zeggen? Ik voel me echt een beetje veraden met hoe boos zij op mn vader was, ze doet het zelf ook! Eigenlijk vind ik mn vaders wijze ook gewoon beter, dan weet je het meteen en is er geen stiekem gedoe. Iemand advies hoe ik hiermee moet handelen? Had nooit gedacht dit te moeten doen 3 jaar geleden.