Hoi Ik heb al zeven jaar gescheiden ouders en ik heb een zus en die is vijftien jaar een heeft een vriend en ze is echt een puber en me vader had lang een vriendin maar dat is sinds een paar maanden uit en me vader heeft ook geen werk hij is afgekeurd omdat hij in een ziektewet zat nu probeert hij zijn leven weer op rolletjes te krijgen en lekkerwijde helpt hem daar mee en hij werkt nu sinds kort in een restaurant mijn moeder een al vier jaar een relatie met mijn stiefvader hij is een toffe gast maar ik ging dis tweede kerst dag naar me vader met mijn zus heel gezellig maar me zus gaat sinds kort niet graag meer naar me vader Omdat ze dat niet zo leuk vind ofzo maar ze ging nu wel mee omdat et kers is en ze ging mee en de eerste twee dagen ging het goed maar de tweede avond ging het niet goed want ik kauwde effe op me nagels en toen zij me vader pak een nagelschaartje en mijn zus gaf me een tik en me vader zij doe eens niet en toen begonnen ze tegen elkaar te schreeuwen en nu zijn ze boos op elkaar en ik ben bang dat hij ook bood is op mij me zus gaat morgen weg want ze kwam maar voor een weekend en ik bleef tot oudjaarsdag maar ik weet nu niet of ik mee naar mijn moeder moet of niet

hoihoi, Ik ben Lara en mijn ouders zijn ongeveer 3 jaar geleden gescheiden, dit kon je meer een vechtscheiding noemen. Er kwam ontzettend veel gedoe bij kijken. Mijn vader bleek een spaanse vriendin te hebben en toen mijn ouders dus gingen scheiden, ging mijn vader samenwonen met haar. Zij woonden op een zolder dus mijn zus en ik, konden niet bij hem wonen. Wij gingen dus samen met mijn moeder verhuizen. In het begin hadden we eigenlijk geen contact met onze vader. Later vroeg hij of we eens wilden afspreken, en dus spraken we af. Mijn zus is een moederskindje en ik ben meer een vaderskindje. Maar na een paar keer afgesproken te hebben, hoefden mijn zus geen contact meer. Ik kon me bij de situatie redelijk neerleggen en ik had nog wel app- contact met hem in tegendeel tot mijn zus, want zij negeerde hem compleet als hij berichtjes stuurde. In het begin, toen mijn zus ook nog afsprak, gingen we met z'n drieën 1 keer in de maand uiteten. Maar toen zij dus besloot om een soort van het contact te verbreken, ging ik ook minder afspreken, eigenlijk helemaal niet meer, omdat mijn moeder aan mijn zus kant stond/staat. Ik durf het ook bijna niet meer omdat mijn moeder altijd aan de kant van mijn zus staat. Soms hebben we hier hele erge ruzie over, alleen ik ben altijd degene die 'sorry' moet zeggen, of dat het allemaal door mij komt. Het is natuurlijk mijn moeder en zus tegen mij. Ik vind dit echt verschrikkelijk, maar ik doe het wel altijd omdat ik weet dat zij mij niet zullen snappen en ik heb geen zin in nog meer gedoe.. Maar goed, ik heb nu dus nog steeds wel app contact met mijn vader en hij vraagt steeds om af te spreken, en dit wil ik ook wel, niet dat ik bij hem wil wonen of iets in die richting, maar dat ik gewoon met hem afspreek. Maar ik zeg vaak dat ik druk ben met school omdat ik het er eigenlijk niet over wil hebben met mama, of dat ik het niet durf te zeggen, omdat ik dan altijd het gevoel heb dat ze over me roddelen dan, vooral mijn zus. Of dat ik nog meer het buitenbeentje wordt bij ons thuis. Een paar weken geleden heb ik wel met hem afgesproken om een paar dingen van oma nog op te halen, tenminste, dit gebruikte ik als een soort smoes voor mijn moeder, hoewel ik dit wel ook heb gedaan. Maar soms denk ik welleens, als ik wil afspreken, zal ik het dan gewoon niet zeggen om het gezeur te voorkomen bij ons thuis.. Nu ben ik ook bijna jarig en mama begon over mijn rijbewijs, dus ze zei: ja vraag het eerst maar aan je vader, want ja, jij bent wel een papaskindje dus je krijgt vast wel iets voor elkaar. Waar mijn zus ook lekker op door hamerde: ''Ja doe maar ja, jij kreeg toch altijd alles wat je wilde''. Ik ben dus in februari jarig, en ik moet het dus aan mijn vader gaan vragen, maar ik vind het bijna asociaal om dit te vragen omdat ik hem eigenlijk ook niet echt zie.. en het is best wel een groot iets. Maar mama die zegt dat ik het maar gewoon moet doen. Ik doe dit jaar ook eindexamen Havo. En straks is ook de diploma uitreiking, en ik ben er nu al over aan het nadenken of ik hem dan ook uit moet nodigen. En iedereen die zegt wel dat ik het zelf moet weten, wat ik zelf wil. Alleen ik weet niet of ik hem er wel bij wil hebben, want dan zorgt dit wel voor meer gedoe. Aan de andere kant, het is wel je vader, alleen ik weet al bijna zeker dat het dan op die diploma uitreiking ongemakkelijk gaat worden. Bij wie moet ik dan gaan staan? Mijn moeder heeft mijn zus nog, en zij kent ook andere moeders. Mijn vader staat daar dan alleen. En het komt misschien vaak over alsof ik het voor mijn vader opneem, alleen dat wil ik totaal niet, maar ik ben het gewoon niet eens met mijn moeder en zus, en daarom zeggen zij ook steeds dat ik aan mijn vaders kant sta. En soms als ik met mijn vader afspreek is het zelfs ongemakkelijk.. en zijn er zelfs awkward stiltes.. Ik durf, bij wijze van, niet eens een boertje of een scheetje te laten in zijn buurt, terwijl het wel mijn vader is. En dit is een hele lap tekst, maar ik weet niet zo goed hoe ik het nou allemaal moet aanpakken met alles, dus ik hoop dat iemand me kan helpen en tips kan geven! Dankjewel alvast!

hoe moet je met (stief)ouders omgaan als je er niks tegen durft te zeggen

mijn woonsituatie is op dit moment probleemloos. maar mijn vader heeft bij de bank een gesprek gehad om ons oude huis te houden. dat is wel heel geluk hebben, maar toen mijn vader en moeder bij elkaar waren hadden ze samen heel veel geld. dus het is nog de vraag of we het huis langer kunnen houden. zo niet, moeten we een huis huren en mijn moeder heeft dat al gedaan. wel leuk, maar niet als we twee verschillende nieuwe huizen hebben. ik wil nog wel in het huis blijven wonen waarin ik ben opgegroeid. anders word ik heel erg verdrietig. mijn zusjes willen ook graag dat we dit huis houden. het was heel toevallig dat mijn moeder net wou scheiden toen we een blokhut lieten maken, de computerkamer werd de kamer van mijn jongere zusje, en we kregen een nieuwe vloer vanboven. allemaal net voor het scheiden. nu is het wel leuk dat ik met mijn oma en mijn moeder een hoogslaper uitzocht om in mijn kamer hoog te slapen. en voor als ik veel huiswerk moet maken, is eronder nog een bureau. superhandig, maar wel erg duur. ik vind het heel erg dat we van de ene naar de andere ouder moeten reizen. niet alleen ik vind dat erg, iedereen met gescheiden ouders vind dat erg moeilijk. ik heb medelijden met iedereen op de hele wereld die dat meemaakt, maar doordat ik zo verdrietig ben heb ik zomaar een gedicht dat ik voor vaderdag had gemaakt, verscheurd. zelf schrok ik er erg van. ik heb bijna niet kunnen slapen. ik voel nog steeds de tranen in mijn ogen. niet door dat gescheurde stukje papier, dat we nog hadden kunnen plakken, maar gewoon door die stomme f@##### scheiding. niemand vind dat leuk. ik zou willen dat scheiden niet eens bestond. nooit meer verdrietige ouders, behalve dan als er iemand overleed ofzo. maar het aaaaaaaaaaaalllerergste aan de scheiding vind ik toch dat je nooit meer dingen samen kunt doen zoals Pasen, nieuwjaar,kerst,Sinterklaas, vakantie maar gelukkig vieren we de kinderfeestjes wel samen. er zitten bijna geen voordelen aan scheiden. noem er maar eens eentje op. het zijn er heus niet meer dan nadelen. mijn juf is ook gescheiden. die kan me goed helpen. en dan maar duimen voor dat ik in het oude huis mag blijven!

hallo ik ben esmee en mijn ouders zijn twee keer gescheiden, de eerste keer dat ze gescheiden waren viel het allemaal mee en wist ik ook niet dat mijn moeder een vriend had. Maar bij de tweede scheiding was ik er zelf achtergekomen dat mijn moeder een vriend had. Voor mij was dat best wel erg schrikken want ik moest die man dus accepteren maar dat vind ik erg lastig, want diep in mij heb ik de hele tijd het gevoel dat mijn moeder meer tijd aan hem denkt enzo. Mijn moeders vriend is opzich aardig maar ik kan gewoon niet aardig over hem vertellen. dus gisteravond was het eerste kerstdag en had ik een diner bij me oma met de familie van me moeder. en me vader was niet uitgenodigd. dat vond ik niet leuk, dus ik was best wel stil en zat de hele tijd op me telefoon. totdat we gingen eten, me moeder zei iets over haar vriend en ik zei: dan moet je het maar uitmaken. en dus deze ochtend werd ze boos op mij nadat me broertje zei dat hij niet bij die vriend wou logeren en ik dus zei dat dat een broertje van mij was. dus ze werd boos op mij omdat ik dus haar geluk aan het 'verzieken' was. ik leende een camera van die vriend ( dat is ook heel aardig) maar die moet ik dus nu inleveren. Ik word er dus gek van dat ik de hele tijd met hem word geconfronteerd en dan gaan ze dus ook nog binnenkort samenwonen. help!

Me ouders gingen uit elkaar. Allebei nieuwe relatie. Ik kon het niet met de nieuwe vriendjn van me pa vinden. Ze deed raar tegen ons enzo. We gingen naar jeugdzorg omdat onze ouders geen afspraken konden maken. Uit eindelijk wou die vriendin dat me pa geen contact met zijn familie had ogzo dus hij heeft niemand meer. Hij is zijn ouders en zus kwijt. Hij heeft nu alleen me broertje nog. Me pa moest een keer naar zijn werk dat doet die liever niet als wij er zijn omdat die leuke dingen met ons wil doen. Maar hij moest. Me broertje was bij een vriend. En ik was alleen met haar thuis. Ik hoorde gerommel bij me deur. Had ze me dus opgesloten in me kamer. Ik moest naar de wc. En bonkte op de deur. En schreeuwde heel hard. Deed de ramen open en riep om hulp maar niemand hoorde me. Na 3uur kwam me pa terug. Hoorde ik weer gerommel deed ze me deur weer open. En liep zij naar beneden en begroeten ze me pa. Ik rende naar de wc deed het bijna in me broek. En ging daarna iets met me pa doen. Zins dien ben ik bang voor haar. Ze verkochten dat huis is Utrecht. En gingen in Gouda wonen. Zins dien is me pa zijn geld en spullen krijt die heeft zr allemaal verkocht. Toen heeft ze me mishandeld. Toen moest ik naar de kinderbescherming. En heb ik enkele rechtszaken gehad. Ik heb al zo vaak met me pa proberen te praten. Maar hij geloofd me niet met alles wat ik zeg. Zegt hij: dat zou ze nooit doen ze is zo lief voor jullie Me pa heeft het tegen haar gezegd en toen heeft ze gezegd dat ik niet over haar moet rodeelllen anders heb ik een groot probleem Als ze de vaatwasser uitruimt en ze heeft een mes in haar handen kijk ze me heel eng aan of ze daar iets van plan mee is Ik heb gelukkig geen littekens aan over gehouden maar had een snee in me hand. En was helemaal verbrand op me rug Toen kreeg ik last van nachtmerries. En durfde ik helemaal niks meer. Als ik bij me pa sliep stond ze soms zo opeens in me kamer Ik heb therapie moeten volgen om het allemaal te verwerken. Toen zag ik het leven niet meer zitten. En ben ik naar het station gegaan. Ik had 20 gemiste oproepen van me ma en 5 gemiste oproepen van me therapie omdat ik veelste laat was. Ik belde terug en zei dat ik nog moest vegen op school. Ze geloofde het maar heb nooit gezegd dat ik op de trein stond te wachten. Uit eindelijk verteld dat ik het leven niet meer zie zitten. (Niet verteld dat ik al een poging had gedaan). Me ma geloofde me ook nirt helemaal. Heeft wel jeugdzorg gebeld. Die belde me pa en zeiden dat hij contact met me moest opnemen omdat ik zelfmoord wou plegen. Hij zei: dat doet ze toch niet en hing op. Toen heb ik nog veel meer therapie gevolgd. Ik heb tegen die vrouw gezegd: u zal vast voot mensen helpen maar u kunt mij niet van gedachten veranderen. Ik kom niet meer. En ben weg gegaan. Na een lange tijd ging het wel weer goed met me maar toen ben ik een dierbaar iemand verloren aan kanker. En toen werd het alleen maar kutter en kutter. En ik geloofde het namelijk niet toen ze dood was maar ik zag het overleden kaartje en toen was ik er echt helemaal klaar mee Ik heb al van kinds af aan een goede band met me pa. En die is nu verpest. Met me moeder kan ik het niet goed vinden. Ze stond een keer achter me broertje en ik was zo verdrietig en boos te gelijk dat ik huilt scheeuwde: jij heb nog allebei je ouders dus je moet nu echt ophouden Ik ga huilend slapen en word huilend wakker elke dag! Als ik uit huis ga verbreek ik het contact met heel me familie. Er is te veel gebeurd. Dit is nog niet eens alles! Dan heb ik hrt nog nirt eens over het te huis en het pleeggezin enzo. Me moeder is elke dag boos op me en schreeuwd alleen maar. Ik doe alles verkeerd volgens haar. Het is al 8 jaar kutt. Hoop dat ik ooit normaal kan leven maar ben bang van niet.

Hallo ik ben een meisje van 13 en wil voor de rest anoniem blijven. Mijn moeder heeft sinds bijna een jaar een nieuwe vriend en dat vind ik echt klote want alle aandacht gaat nu alleen naar hem. Ik hoef maar 1 ding verkeerd te zeggen en ze word al boos. Mijn moeder wordt niet snel boos maar alleen als het over haar vriend gaat. Maar er zijn een paar probleempjes, mijn moeder en haar vriend willen volgende maand samen wonen maar dat wil ik echt niet ik mag hem niet hij is gwn kut en echt een betweter en daar kan ik echt niet tegen. En volgend jaar willen ze ook nog trouwen dat wil ik echt niet.En sinds mijn moeder met haar vriend is moet ik me ineens aan regels houden ik moet eerder naar bed alleen omdat me moeder met hem wil bellen of smsen en dan zegt ze dat ze privacy wilt terwijl ze elke dag bij hem is en in het weekend is ze sochtends om 11 uur weg en komt ze soms wel 23.30 thuis in de tussen tijd rond 19.00 brengt ze wel eten naar huis toe want ik ga echt niet bij me moeder en haar vriend thuis eten dat vind ik echt niet leuk. Ik heb ook nog een broertje van 8 en die vind het allemaal niet erg want het maakt hem niet veel uit wat er gebeurt. Ik heb nu wel best wel vaak ruzie met mijn moeder. Ik praat er ook over de vriend van mijn moeder dat ik het niet leuk vind enzo maar ze zegt dat ik me aanstel en als ik Door zeur met dat gezeik dat ik maar bij mijn opa en oma moet WONEN dat wil ik echt niet want mijn opa is echt super super super streng en daar mag ik ook bijna nix. En bij mijn vader wonen kan ook niet. Ik noem hem echt geen stiefvader hij is voor mij maar gwn een vreemdeling. GRAAG tips om weer een band met mijn moeder te krijgen en dat de vriend weggaat

Mijn ouders zijn vorig jaar gescheiden en ik heb nu een stiefvader die mag ik egt niet ik heb altijd ruzie met hem want hij probeert de baas te spelen over mij en me egt vader te zijn maar dat wil ik niet want ik heb een eigen vader. Maar ik wil dus bij mijn eigen vader gaan wonen maar dat mag niet van me moeder en me broer mocht dat wel. Dus nu zie ik mijn eigen vader nooit meer en me broer heel soms nog wel eens in de stad maar dan kan ik niet naar hem toe want dan zijn me moeder en hij erbij en dan mag dat niet maar ik wil heel graag bij mijn eigen vader wonen net zoals mijn broer

Mijn familie is de aardigste familie die ik ken. Bij het scheiden hielpen ze me. Mijn vader was verdrietig dat niemand aan de kant van mama naar hem toe wou komen om er over te praten. Mijn oma was naar papa gegaan op 18 december. Hij was verdrietig van eind mei tot 18 december. Maar hij vond het gesprek wel wat hebben. (Mijn oma is nog maar de enige die speciaal naar hem toe was gekomen) daar was hij heel blij om. Ik heb veel kwetsbare dingen meegemaakt. Dit is al de derde keer dat ik een blog schrijf. Ik heb de lezers wat beloofd. Ik had een geheim. Dat wordt nu vertelt; Mijn (ex) vriend was een keer nogal chagrijnig. Ik wou met mijn vrienden een pietengym organiseren. Maar drie keer raden: Hij Wou iets anders! Toen we moesten opruimen, ging hij op een mat liggen. Ik wou. Wel opruimen, dus ik was flink en probeerde hem eraf te duwen. Hij zei nonchalant; Doet geen pijhijn! Doet geen pijhijn! Ik vond het erg irritant. Maar ik wist wat zijn zwakke punt was. Ik wist waar hij wel om moest huilen. Wat hij nooit meer zou willen meemaken. Ik wou het toen allang uitmaken, dus ik deed wat ik doen moest. Daarna kwam er een conflict. Ik trok me daar niks van aan. Maar er is nog een andere reden geweest waarom ik hem pijn deed. Hij had mij ook pijn gedaan. Niet vanbuiten, maar ook vanbinnen! Hij had mijn hart geraakt daarmee en het was heel erg wat hij deed. Een echte vriend of vriendin zou zoiets nooit doen.... In mijn hele leven vond ik hem al een rare kerel. Ik ga niet zeggen wat hij deed, want hij zou het niet leuk vinden als ik het vertel op internet. Hij kan daarmee namelijk in de problemen komen. Maar het vervolg van deze ruzie wordt nog erg voor hem.... Als ik aan zijn ouders ga vertellen wat hij heeft gedaan krijgt hij eeuwig straf. Dat ga ik niet doen.... Want ik toon nog steeds gewoon respect voor hem. Maar hij niet voor mij! Dat is gewoon raar. Maar ik negeer hem en ik heb me nooit in mijn leven zoooo blij gevoeld. Ik heb het idee dat ik het veel eerder had moeten doen. Als hij nog een keer zo doet........ Dat is het verhaal. Heftig he? Het heeft niks te maken met de scheiding, maar misschien deed mijn ex misschien expres omdat....

Hallo, mijn ouders zijn al 2 jaar uit elkaar.Dat is nog altijd moeilijk maar het best van alles is dat ik mijn verjaardag bij mijn vader moet vieren na 11jaren zonder mijn mama. Van mijn vader mag ik hem de helft bij hem en de helft bij mijn moeder waar ik blij mee ben maar mijn papa zijn vriendin is koppig ze is jaloers op mijn mama en daarom moet ik daar de gevolgen van dragen (ik en mijn papa's vriendin haten elkaar)zij wil dat ik mijn verjaardag bij mijn mama NIET vier heeft imand mss tips het liefs voor 30 dec. want dan word ik 12 veel groetjes pleziertje