hallo ik ben een meisje van 12 jaar. ik woon 6 dagen bij mijn moeder en stiefvader die ik eigenlijk zie als mijn eigen papa. op zondag ga ik naar mijn papa met mijn zusje en broertje nu vind ik het niet altijd leuk bij papa omdat hij niet veel met ons doet. met de kerstdagen heeft hij ons niet opgehaald wat hij ook nooit gedaan heeft in vakanties ook niet alleen de zomervakantie komt hij ons halen en dan alleen overdag. savonds zijn we dan weer thuis en dat 5 dagen per week in de zomertijd. nu ben ik 12 en wil ik liever niet meer naar hem. wat kan ik doen hiermee.

Hey Ik ben liesje ik ben 13jaar en ik heb een vraaag ik heb jullie hulp nodig, ik heb al maaden lang met mijn lieve vriendje we hebben gezoend en geknuffeld hij zei laatstdat hij een stapje verder wil daar bedoel ik mee seks, ik vind hem heel leuk en wil hem niet kwijt ik wil het wel doen maar ik ben bang dat ik nog te jong ben plzzzz geeeef me tips Xxxx liesje

Hallo allemaal, Mijn ouders hebben de laatst tijd veel ruzie en mijn moeder zegt dat ze niet meer van mijn vader houdt. Een scheiding is nog niet helemaal zeker, maar ik wil graag weten waar ik aan toe ben. Zou het voor mij mogelijk zijn om een tijdje bij een vriend te gaan wonen, stel dat mijn ouders uit elkaar gaan. Ik zou dan gewoon even niet bij een van beiden willen zijn. Ze zijn olgens de wet niet getrouwd, maar al wel heel lang samen, dus komt er in principe geen rechter aan te pas. Alvast bedankt

Hoi,ik ben nikki Mijn ouders zijn al heel lang gescheiden,al vanaf toen ik 1 jaar was.Ik ging om het weekend naar mijn vader tot om een gegeven moment vond ik het niet meer leuk dus ging ik ook niet meer heen.Na ongeveer twee jaar ging ik weer een weekendje heen,en daarna gingbik weer een jaar niet heen. Nu ben ik afgelopen week een week naar me vader geweesd en het was super leuk! Ik wil nu ook weer veel vaker naar me vader maar mijn moeder vind dat raar. Ook vind ik het leuker bij mijn vader!!En zou ik ook bij hem willen wonen. Ook later als ik ga studeren wil ik ook bij hem studeren! Wie kan me advies geven? Ps. Mijn vader woont in gouda en ik in hoorn

Hoi,ik ben nikki Mijn ouders zijn al heel lang gescheiden,al vanaf toen ik 1 jaar was.Ik ging om het weekend naar mijn vader tot om een gegeven moment vond ik het niet meer leuk dus ging ik ook niet meer heen.Na ongeveer twee jaar ging ik weer een weekendje heen,en daarna gingbik weer een jaar niet heen. Nu ben ik afgelopen week een week naar me vader geweesd en het was super leuk! Ik wil nu ook weer veel vaker naar me vader maar mijn moeder vind dat raar. Ook vind ik het leuker bij mijn vader!!En zou ik ook bij hem willen wonen. Ook later als ik ga studeren wil ik ook bij hem studeren! Wie kan me advies geven? Ps. Mijn vader woont in gouda en ik in hoorn

Aan iedereen die geen gescheiden ouders heeft en iedereen die wel gescheiden ouders heeft. Aan de ouders die gescheiden zijn en aan de ouders die nog samen zijn. Aan de ouders die het kind verwaarlozen en aan de ouders die het kind vertroetelen. Ik ben Yara, ik ben net als heel veel jongens en meisjes een doodnormale tiener. Toch is er iets dat mij anders maakt. Ik heb ouders net als ieder kind. Om precies te zijn heb ik gescheiden ouders net als veel kinderen. Maar ik heb geen normale gescheiden ouders. Mijn ouders hebben een vechtscheiding. Dat houdt 'wonen bij een van je ouders' in. Dat houdt '6 rechtszaken en en nog steeds niet goed' in. Dat houdt 'jezelf afvragen wie je kan vertrouwen en wie er liegt' in. Het is grappig want ik heb alles meegemaakt met mn ouders. Ik heb ouders gehad die gelukkig waren en ik heb ouders gehad die ongelukkig waren. Ik heb ouders gehad die samen waren en ik heb ouders gehad die gescheiden zijn. Ik ben verwaarloosd en ik ben vertroeteld. Na dit alles ben ik geen gelukkiger persoon. Dus voor alle ouders die willen scheiden een tip. Hou of je bek en doe alsof je gelukkig bent of scheidt goed. En als je geen van beide wilt/ doet, denk aan de kinderen. Want een vechtscheiding maakt het kind geen gelukkiger persoon.

Aan iedereen die geen gescheiden ouders heeft en iedereen die wel gescheiden ouders heeft. Aan de ouders die gescheiden zijn en aan de ouders die nog samen zijn. Aan de ouders die het kind verwaarlozen en aan de ouders die het kind vertroetelen. Ik ben Yara, ik ben net als heel veel jongens en meisjes een doodnormale tiener. Toch is er iets dat mij anders maakt. Ik heb ouders net als ieder kind. Om precies te zijn heb ik gescheiden ouders net als veel kinderen. Maar ik heb geen normale gescheiden ouders. Mijn ouders hebben een vechtscheiding. Dat houdt 'wonen bij een van je ouders' in. Dat houdt '6 rechtszaken en en nog steeds niet goed' in. Dat houdt 'jezelf afvragen wie je kan vertrouwen en wie er liegt' in. Het is grappig want ik heb alles meegemaakt met mn ouders. Ik heb ouders gehad die gelukkig waren en ik heb ouders gehad die ongelukkig waren. Ik heb ouders gehad die samen waren en ik heb ouders gehad die gescheiden zijn. Ik ben verwaarloosd en ik ben vertroeteld. Na dit alles ben ik geen gelukkiger persoon. Dus voor alle ouders die willen scheiden een tip. Hou of je bek en doe alsof je gelukkig bent of scheidt goed. En als je geen van beide wilt/ doet, denk aan de kinderen. Want een vechtscheiding maakt het kind geen gelukkiger persoon.

hoi , mijn vader dwingt mij om met hem te praten. ik vind het dan ook moeilijk om nee te zeggen. ik vind het vervelend dat het vervolgens soms ook moet. ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen?

Mijn woonsituatie is stres. Mijn broertje uit zijn woede op mij en mijn moeder en kan dus heel lelijk doen. Mijn moeder eet niet meer wat te doen. Ik ben van streek en weet zelf ook nit meer wat te doen terwijl mijn vader in engeland zit met zijn vriendin. Die vriendin denkt dat ze alles kan en wilt ook graag onze moeder spelen (dus een probleem). Dit was mijn verhaal zo ver

Hoi mijn ouders zijn gescheiden. Ze gingen scheiden toen ik bijna 1 jaar was. Mijn vader drinkt. Als ik bij hem ben drinkt hij ook. Tegen mij doet hij altijd heel gemeen en hij doet of ik een stuk vuil ben. Als er iemand met mij mee gaat doet hij altijd leuk en aardig tegen hun maar niet tegen mij. Als hij te veel drinkt wordt hij meestal heel boos als er iets mis gaat en dan word hij snel boos en gaat dan met de deuren gooien vloeken en schelden. Hij heeft mij zelf gelukkig nog nooit geslagen. Maar hij zegt visiek wel dingen tegen mij waardoor ik me minder voel als hem. Hij kan me zo naar de grond praten. Als ik er iets van zeg zegt hij dat ik niet van hem kan winnen en dat hij veel beter is als mij. Ik was alleen bij hem en ik was aan het wachten op mijn eten en toen had ik ook mijn mening gezecht die hij niet leuk vond. Hij smeet mijn eten op tafel sloeg met de deuren en toen knapte er iets vanbinnen bij mij ik stond op begon te schreeuwen iets van dat ik er klaar mee was ofzo en rende langs hem heen naar buiten. Ik was bang. Omdat ik weet waar hij toe in staat was. (Achter mij aankomen) ik huilde en verstopte mezelf en belde mijn moeder. Mijn vader bleef me bellen maar ik wilde hem niet spreken omdat hij door de telefoon schreeuwde kom naar huis. Mijn moeder kwam met de auto mij halen. Alleen ik had mijn tas met spullen en mijn beugel nog binnen bij me vader liggen. Mijn moeder belde mijn vader op en vroeg of de spullen opgehaald konde worden maar mijn vader zij als je dat doet vlieg ik je naar je strot. Mij zou die niks aan doen maar mijn moeder wel. Ik nam de telefoon over en zij tegen hem, ik kom pas weer als je stopt met drinken. Uiteindelijk heeft het 3 dagen geduurd voordat ik mijn tas had. Uiteindelijk is dit goed gekomen en ging ik weer naar hem toe. Maar ik zag ietsje verbetering. Toen ging hij weer te veel druk op mijn schouder leggen. Ik kwam bijna niet meer omdat ik bang was en als ik ging moest mijn vriend mee want ik durfde niet alleen. Mijn vriend werdt normaal behandeld en ik niet. Dat viel mijn vriend op. Hij eiste dat ik vaker kwam hij zij je vader is niet belangrijk he. Ik zal alvast mijn graf graven dan hoef ik hem alleen maar dicht te gooien enz. En als ik dan bij hem kwam was het wie ben jij heb je 3 jaar niet gezien hoe heet je ookal weer. Terwijl t een paar weken waren. Ik werk en ga naar school en toch probeerde ik tijd te maken maar dat werd niet gewardeerd. Nu met kerst wilde ik t bij mijn moeder en mijn vriend vieren dat vond hij geen probleem hij zij "boeien" als je nieuwjaarsdag maar wel komt. Mijn oma is dan jarig zijn moeder. Alleen daar wil die niet meer mee in contact komen. Maar ik wil wel naar mijn oma en dat heb ik ook gezecht. Zijn antwoord was ik ben toch wel belangrijker zeker. Toen was er nog een beetje ruzie en toen moest ik huilen we waren aan het bellen maar ik kon het niet meer dus had opgehangen. Hij zij dat alles mijn schuld was. Sinds vorge week niks meer van hem gehoord zelfs niet bij kerst. Ik voel me schuldig omdat hij alleen is en ik voel me schuldig dat ik niet bij hem ben omdat hij alleen is. Dat is zo raar omdat hij zo lelijk tegen mij doet. Hij heeft t altijd zo kunnen draaien dat het mijn schuld was en het is hem altijd gelukt dat ik bij hem terug kwam. Ik weet alleen niet meer wat ik moet doen. Ik zit er zo erg mee.