Wel gaan?

Beste Maaike, Het is altijd rot als ouders gaan scheiden en alles wat daar bij komt kijken. Vooral als je naar een nieuwe stad gaat is dat soms lastig. Maar je kan het ook zien als een nieuwe kans in het leven vol met nieuwe kansen om dingen te ondernemen en leren. Probeer ook al is het soms onmogelijk overal het positieve van in te zien. Wees blij dat je moeder een nieuwe partner heeft gevonden en dat er nieuwe mogelijkheden in het leven bestaan. Goed dat je op dat moment eerst voor jezelf hebt gekozen, dat is soms lastig te doen, maar wel heel volwassen. Goed ook al voelt het soms niet zo, dat je weer contact met je ma na een tijd heb opgenomen. Dit lijkt soms lastig , maar is toch wel iets wat we nog even soms nodig hebben. Wat ik zou doen met je moeder, is heel uitgebreid , rustig, open over haar relatie praten, waarom zo daarmee zo gelukkig is en dus wil trouwen. Zeg wat je wel en niet leuk vind , maar hou het vriendelijk en sta open voor nieuwe mogelijkheden. Dan komt vast alles goed, dan heb je alles weer op een rijtje. Veel Succes, En blijf bij jezelf! gr Pim

Beste Maaike, Dit is inderdaad een lastige keuze. Het beste is om een afweging te maken in hoeveel je moeder voor je betekent en hoe erg dit huwelijk tegen jouw principes in gaat. Is het het waard om de afkeer voor het huwelijk opzij te zetten en er voor je moeder te zijn, dan moet je gewoon gaan. Kun je de afkeer niet van je afzetten, dan ga je niet, zet je je moeder aan de kant en kies je voor jezelf. Je moet doen waar je je goed bij voelt en een zo goed mogelijke afweging maken tussen deze twee situaties, en jij zult de enige zijn die deze afweging (en keuze!) kan maken. Vraag desnoods hulp aan mensen die je goed kent en weten van deze situatie, die kunnen je zeker weten beter adviseren in jouw keuze. Ik hoop natuurlijk wel dat het contact tussen jou en je moeder ooit weer zoals de oude is, aangezien jouw moeder altijd van jou zal blijven houden en jij altijd om haar zult blijven geven. Elkaar steunen in moeilijke tijden is daarom ook erg belangrijk voor het onderhouden van jullie band. Heel veel succes met het maken van je keuze! Groetjes, Ruben.

Beste Maaike, Ik kan me voorstellen dat dit een hele moelijke keuze is waar je voorstaat. Je moeder heeft natuurlijk het liefst dat jij bij de bruiloft bent. Maar of je dat zelf wil is nu de vraag. Wat ik zou doen in jouw situatie is heel goed aan mijn moeder uitleggen waarom ik twijfel om naar de bruiloft te gaan. Daarna kan je je misschien ook verplaatsen in je moeder. Zij heeft lange tijd een man gehad en kwam er achter dat ze op vrouwen valt. Op dit moment is ze ontzettend gelukkig met haar nieuwe vriendin en wil ze trouwen. Zijn heeft jou natuurlijk het liefst bij de bruiloft. Iedereen heeft zo zijn eigen mening over het homohuwelijk of over bepaalde mensen, maar uiteindelijk gaat het erom dat iemand gelukkig is toch? Dus misschien is het makkelijker te accepteren als je bedenkt dat ze nu echt gelukkig is. Maar het is echt je eigen keuze en ik snap dat het misschien moeilijk te accepteren is. Misschien dat het helpt om erover te praten met iemand die je kent die dezelfde situatie heeft meegemaakt? Of misschien is er nog iemand anders in je familie of vriendenkring die ook moeite heeft met de situatie waarmee je het erover kan hebben? Ik hoop dat je hier wat aan had! Liefs Nicoline

Hoi Maaike, Ik snap je zooooo goed! Mijn moeder en vader zijn ook uit elkaar en mama heeft een nieuwe vriend. Al langer dan 3 jaar... Iedereen die al een reactie heeft geplaatst proberen je echt te helpen enzo maar ik snap je gevoel heel goed. 'Je gunt het je moeder/vader toch? Waarom vind je het dan toch zo lastig?' of 'Je moeder/vader is nu blij en dat wil je toch?'. Ik krijg dit vaak te horen en ik weet dat meer mensen dit te horen krijgen/hebben gekregen. (bijv. de reacties onder jouw berichtje maaike). En natuurlijk gun je het je moeder maar het is en blijft moeilijk. IK heb dat ook. Je wilt blij zijn voor je moeder/vader maar zo makkelijk is het niet. Ik wil mijn stiefvader ook aardiger gaan vinden maar dat is nu nog steeds niet. Niet dat het bij jou zo hoeft te zijn maar wat ik wil zeggen is, je wilt blij zijn enz maar dat lukt niet altijd en dat hoeft ook niet altijd te lukken! Het zal zeker helpen om positief te blijven maar als dat eens een keer niet lukt, geeft dat niet. Ik hoop dat je hier wat aan hebt! En wat betreft de bruiloft, ik zou daar geen antwoord op kunnen geven. Ik zou het zelf namelijk ook niet weten. Je wilt erbij zijn voor je moeder maar je vind het wel vervelend dat ze gaan trouwen. Ik snap je dilemma. Sorry dat ik je hier niet mee kan helpen..... xxx Snappie