Hoi iedereen, Ik ben een meisje van 17 en mijn ouders zijn al bijna 2 jaar gescheiden, de omgangsregeling is altijd al moeilijk geweest voor mijn vader. Al gelijk aan het begin van de scheiding wouden wij (ik en mijn 2 jaar jongere zusjes) niet mee. Mijn vader heeft toen twee keer een melding gemaakt bij de huisarts, huisarts weer melding gemaakt bij bureau jeugdzorg en toen hebben we daar een gesprek mee gehad en die heeft ons toen door verwezen naar de raad van kinderbescherming, daar ook gesprek mee gehad en uiteindelijk naar de kinderrechter geweest voor de uitspraak, het werd een jaar ondertoezichtstelling met een gezinsvoogd en allemaal andere hulpinstanties. nu een jaar later moesten we twee weken geleden weer terug naar de rechtbank en hebben we weer de volgende uitslag gekregen, een half jaar verlenging van de ondertoezichtstelling, maar na dat half jaar ben ik wel vanaf omdat ik dan bijna 18 ben maar nu is het zo, ik heb de laatste tijd veel vaker problemen met mijn vader, hij heeft steeds vaker commentaar en draait alles wat ik zeg om dus ik krijg het weer terug op mijn bord. Ik zit zelf de laatste tijd er steeds vaker over na te denken om een contact verbod aan te vragen... Of is er nog een andere oplossing want met hem en de hulpinstanties om de tafel te zitten heeft ook geen zin meer, ze zien hem juist als een slachtoffer.....

nou mijn ouder zijn al een lange tijd gescheiden en mijn moeder heeft echt kut dingen gedaan, gelogen, mn vader zwart maken en mn stiefma ook en k begin toch wel een hekel aan dr te krijgen maar eigenlijk vind ik het ook jammer en ben ik er verdrietig om omdat ik gwn nooit een goede band met mn moeder heb gehad gwn ook omdat ze me gebruikt zodat ik dingen voor dr doe enzo, is dat raar?

Hallo, mijn ouders zijn ongeveer 2 jaar gescheiden. Mijn ouders praten niet meer met elkaar omdat ze altijd ruzie hebben. Eerst woonde ik bij mijn moeder maar na 10 maanden ben ik bij mijn vader gaan wonen. We hebben deze keuze gemaakt omdat mijn moeder op dat moment niet voor mijn broertje en mij kon zorgen. Als we bij mama waren begon ze vaak over papa dat hij een oplichter was enz. Ik heb die verhalen 10 maanden aangehoord maar uiteindelijk kon ik het niet meer aan. Door de dingen die ze heeft gezegd ben ik mijn vertrouwen in haar kwijtgeraakt. Nu ik haar minder zie en het even de tijd heb kunnen geven komt dit langzaam weer terug. Mijn vader en ik hebben altijd een hele goede band gehad. Pap heeft nu al een jaar een nieuwe vriendin. Mijn stiefmoeder (S) is opgegroeid in een leven met drugs en geweld. Ze is 2 keer gescheiden. Ik heb in totaal 3 stiefbroers en 1 stiefzus erbij gekregen. Je kunt je denk ik wel voorstellen hoe druk het soms is met 6 kinderen en 2 volwassene. Mijn vader en stiefmoeder hebben een eigen bedrijf waar ze veel tijd in steken. Ze doen echt alles samen. Vroeger praatte ik super veel met pap, maar nu S er altijd bij is kan ik bijna niet meer met pap praten. Ik heb vaak het gevoel dat ze papa van me afpakt. Ik weet dat dat niet zo is maar vroeger als hij thuis kwam gingen we samen iets drinken en vroeg hij hoe mijn dag was, maar nu als hij thuis komt gaat hij meteen met S praten of met mijn stiefbroers praten en daarna kom ik een keer. Ik snap dat ik niet meer zoveel aandacht kan krijgen, maar vaak reageert hij niet eens als ik iets zeg. Ik denk dat ik onbewust S de schuld heb gegeven van dit alles. Ik wil helemaal niet boos op haar zijn, maar soms als ze weer eens met pap op de bank ligt ze knuffelen dan reageer ik bot op iets wat ze vraagt en dan word pap boos op mij dat ik niet zo dom moet reageren. Ik heb het hem uitgelegd dat ik de vader dochter momenten mis. Normaal gezien als ik dan begin te huilen dan slaat hij een arm om me heen maar nu bleef hij daar zitten en zei hij 'ja dat soort dingen gebeuren als je opgroeit'. Ik mis pap gewoon zoals hij vroeger was. Ik wil niet boos zijn op S maar soms kan ik er gewoon niet meer tegen. ik hoop dat jullie me kunnen helpen.

Hallo mijn ouders zijn uit elkaar gegaan omdat m'n vader vreemd is gegaan. Mijn moeder was die tijd depri en gaf hem geen aandacht Enzo toen was ik 14 jaar Dus toen op een normale dag we hadden nog samen gegeten en hij had al zgn spullen gepakt en is ervandoor gegaan .. Me wereld stortte in. Ik vind hem echt een egoïst en toen naar 8 maanden is die weer naar huis gekomen bij ons maar hij ging nog steeds vreemd stiekem met die kut wijf . een paar maanden geleden is die er weer vandoor gegaan en me moeder is er helemaal kapot van ze verzorgt zichzelf niet als eerst niks en ze reageert het ook soms op mij af . ze is ook ziek ze moet een operatie doen aan der buik ofzo.

Hallo, Mijn ouders zijn gescheiden, dat gaat verder op zich wel oke. Maar mijn moeder heeft geldproblemen en ze heeft net te horen gekregen dat ze ms heeft, maar het gaat echt niet goed met mij.. Want ik snij mezelf soms, ik weet ook niet waarom maar op een of andere manier voel ik me dan beter ofzo. En ik denk dat ik depressie heb, zo'n test zei dat ik hoog depressie heb, ik kan me niet concentreren, haal slechte cijfers en voel me altijd heel chagrijnig boos en verdrietig, ik wil niet naar psycholoog ofzo of met iemand praten die ik ken, want dat heb ik eerder geprobeert en helpt niet, dus kan iemand me misschien helpen?

Beste lezer, Ze zeggen altijd dat hoe ouder je wordt dingen meer duidelijk worden en op hun plek vallen. Nou ik kan je zeggen dat dat niet zo is. Mijn hele leven lang heb ik niet echt een zorgeloos leven gekend. Mijn moeder werd op mijn 12de chronisch ziek en is volledig afgekeurd en mijn vader is de enigste kostwinner thuis. Mijn oudere broer heeft altijd wel het zorgeloze leventje geleefd en altijd gedaan waar hij zit in had. Inmiddels woont hij al geruime tijd samen, en krijgt niets mee van de chaos hier. Mijn vader werkt soms 19 uur non stop als verhuizer op een dag omdat zijn baas hem gewoon uitbuit. Bang om zijn baan te verliezen gaat hij hier nooit tegenin. De afgelopen maanden is de hoeveelheid stress toegenomen tussen mijn ouders. Mijn vader is zwaar overspannen en mijn moeder zit er maar tussenin. Mijn vader is nooit agressief naar mijn moeder toe, maar wel naar mij. Gisteren nog hebben wij echt gevochten en heeft hij mij meerdere keren in mijn gezicht geslagen. Aangezien ik die man als mijn verwekker zie ben ik hem gewoon naar de keel gevlogen. Ik laat mij door niemand meer slaan, nooit meer. Aanleiding voor de 'ruzie' is het negeren van mijn moeder. Als mijn vader chagrijnig thuiskomt dan negeert hij gewoon mij en mijn moeder. Er komt geen zinnig antwoord uit en ik vind dat zo beledigend. Uiteindelijk is de boel dus ontploft omdat ik zei dat hij niet zo tegen mijn moeder moest doen. Gelukkig krijg ik in januari eindelijk de sleutels van mijn eigen appartement en ik kan niet wachten totdat het eindelijk zover is. Samen met de nodige stress op school en mijn boulimia heb ik het gevoel dat ik mezelf compleet kwijt ben. Ik zweef meer door de dagen heen en ben totaal mezelf niet meer. Toen mijn vader gisteren boos het huis is uitgegaan heb ik puur uit emotie mijn ziekte opgebiecht tegen mijn moeder. Ook dat zou moeten opluchten? Nou dat doet het dus niet. Vandaag kwam mijn vader weer in een bui thuis. Er was niets aan de hand maar van het ene op het andere moment zijn ze weer tegen elkaar aan het schreeuwen. Ik begrijp werkelijk waar waarom deze mensen niet gaan scheiden. Mijn moeder verdiend zoveel meer dan die man. De engste reden voor haar is dat zij de kosten niet kan opbrengen, en scheiden te veel geld kost. Momenteel is er weer gezeik blijkbaar gaat mijn vader weer weg ofzo. Ik heb al zoveel woningen geweigerd omdat ik mijn moeder niet alleen wil laten. Ik kijk uit naar mijn eerste huisje maar het feit dat mijn moeder dan alleen met hem is houdt mij tegen. Altijd maar thuis blijven wonen om ruzies te sussen kan natuurlijk niet, maar ik heb wel het gevoel dat ik niet anders kan. Ik ga in januari mijn appartement bewonen maar wel met een dubbel gevoel. Ik vroeg me af of er meerdere mensen zijn dit in zo'n situatie zitten en zoja, hoe jullie hiermee omgaan. Doe ik iets fouts, pak ik het allemaal verkeerd aan? Ik weet het allemaal niet meer, ik wil mijn moeder niet verdrietig zien, maar ik kan ook niet meer als 'ouder' voor haar optreden. Bedankt dat ik even mijn verhaal mocht doen.

hallo ik heet tyrone en ben nog steeds alleen ik voel me niet goed bij mijn pleeggezin en wil terug naar jorrit en robin

beste lezers vaders moeders ik hoop dat iemand me kan helpen of steunen . ik heb sins bijna 3 jaar nu een stiefvader en een stiefzus me moeder is hertrouwd dus was er eerst op tegen tot ik zag hoe goed hij voor me moeder is echt beter dan me eigen echte vader zonder meer maar goed ik was met me vriend destijds ben ik zwanger geworden me stiefvader was geen fan van me vriend en mocht uhm echter niet na de bevalling van mijn eerste kindje bleek bij mijn ex een knop zijn om gedraait mij helpen bij de bevalling neej hij ging spelletjes doen op zijn telefoon we zijn 5 jaar lang bij elkaar geweest tot vorig jaar 21 april ongeveer heb ik een punt gezet achter de relatie hij sloeg me dagelijk dus ja om me meisje te beschermen is dit het beste me meisje gaat in middels na school maar daar hebben ze wat zorgen over me meisje aangezien ik elke dag werken deed en me ex thuis was met me meisje is hij haar aantastelijk geweest hier lopen onder zoeken en therapie voor haar door dat even ter zeide waar ik het over wilde hebben was me stiefvader aangezien ik een vriend had na mijn ex dus die er voor me was ma opdat er een dikke afstand tussen zat had hij me vertelt niet met me verder te kunnen gaan een dag later zag ik dat hij weer terug was bij zijn ex vriendin jessica nu ziet me stiefvader dit als vreemdgaan en en niet waardig voor ons te zorgen elke keer dan zegt me stief vader wat moet je nou weer van die lul die klootzak ik zo niks gewoon praten ja zegt hij dan je hebt niks met hem te praten je moet er zijn voor je meisje je meisje hebt jou nodig en zei verdient je aandacht en je moet zorgen dat het met haar goed gaat . ik zorg goed voor haar dat doe ik al ma mag ik daarnaast niet liefde of iemand lief hebben op mijn dochter na dan ? me stiefvader wil hem niet meer acsepteren ma ik heb zo veel gevoelens voor die jongen dat ik me gevoel niet uit kan zette dus hou ik me stief vader ma te vreden en hoe ik me voel stop ik ma weg gisteren uite hij een dreiging als ik zo door ga met die jongen waar ik gek op ben zorgt hij er persoonlijk voor dat mijn meisje bij me weg gehaalt zal worden en dat ik dan ma alleen ben met kerst ik ben de weg kwijt weet niet wat ik moet doen maar als mijn stiefzus zijn dochter een relatie krijgt is oooow meid wat mooi nou hoop dat jullie gelukkig worden laatst ook hadde ze het over samenwonen op korte termijn en zei heeft ook een kind van10 jaar en haar vriend 2 kinderen ma goed daar word niet moeilijk over gedaan dat is asllemaal leuk lief en aardig dat mag en kan allemaal maar ik word gedreigt met me meisje mijn meisje word gebruikt als wapen tegen mij dit is gestelijke manipulatie en geestelijke iemand schade toe dienen lijkt mij gr mandy help mij

Beste lezers, Mijn ouders zijn sinds 3 jaar geleden gescheiden. Dat was best moeilijk, want in dat zelfde jaar is mijn oma overleden en mijn oma wist niks van de scheiding van mijn ouders. Ik weet eigenlijk niet zo goed hoe ik hier moet schrijven wat ik heb meegemaakt, maar ik probeer het zo goed mogelijk uitteleggen aan jullie. Mijn ouders zijn gescheiden doordat mijn vader is vreemd gegaan toen hij voor zijn werk in Engeland was. Hij is nu ook getrouwd met een Engelse vrouw en ik heb 2 Engelse stiefzussen. Vorig jaar zomer zijn ze naar Nederland gekomen voor mijn vader en toen veranderden pas echt alles. Sindsdien ben ik niet meer alleen met mijn vader en broer. Nu zijn hun er ook bij. Het communiceren met hun nog best moeilijk. Ik kan wel Engels, maar zij kunnen nog niet goed Nederlands. In het begin was het nog niet zo erg en waren er nog geen problemen. Later kwamen pas echt de problemen. Sinds de scheiding van mijn ouders had ik wel al een veel slechtere band met mijn vader omdat ik het hem niet kan vergeven dat hij mijn moeder zo in de steek heeft gelaten. Nu is die band alleen nog maar slechter geworden. Hij heeft 6 maanden lang voor zich gehouden dat hij getrouwd is met zijn nieuwe vrouw. Mijn stiefzussen mochten niks zeggen tegen ons. Totdat mijn moeder er zelf achter kwam. Ik ben nog steeds heel kwaad daarover. Maar ik probeerde toch maar door te gaan met mijn leven. Maar afgelopen zomer heeft hij weer gelogen. Hij zei dat hij niet genoeg geld had om echt op vakantie te gaan. Dus gingen mijn vader, broer en ik maar naar Engeland want daar heeft hij een huis. Op zich was dat best een leuke vakantie. Maar van de 3 weken dat ik bij hem zou zijn was ik maar 5 dagen bij hem. Toen de laatste 3 weken waar aangebroken zag ik op Facebook dat mijn stiefzussen naar Turkije gingen. Dus ik had hem daar mee geconfronteerd en hij biechtte alles op. Hij had nog zo gezegd dat hij niet genoeg geld had voor een duur reisje naar bijvoorbeeld Turkije. Ik heb mijn vader toen 2 maanden niet gezien omdat ik het niet wou. Hoe kan hij zo erg liegen om dingen. Hij praat slecht. Hij laat mijn slecht voelen. Hij voelt niet meer als mijn vader, ook al is hij het wel. Ik zie mijn stiefvader nog meer als mijn vader. Ik ben mijn vertrouwen verloren in mijn vader. Ik heb nu zo'n slechte band met mijn vader dat ik niet eens gewoon meer kan praten met hem. We hebben altijd ruzie. En de ruzie loopt uit op slaan. Ik ben bang voor mijn eigen vader. maar als ik dit met mijn moeder overleg krijgen mijn ouders weer ruzie en daar heb ik al helemaal geen zin in. Dan komt die ruzie door mij. En met mijn broer kan ik ook nergens over praten want die is een gesloten boek. Ik praat er alleen met vriendinnen over hoe moeilijk ik het eigen heb maar zijn kunnen mij niet begrijpen want zij maken dit niet mee. Ik hoop dat jullie wat tips hebben voor mij om beter om te gaan met deze situatie. want ik weet niet meer wat ik moet doen om de relatie met mijn vader nog te redden? Liefs, K.

Hallo Allemaal, Ik was wat aan het googlen en ka zo terecht op deze site. Mijn ouders zijn al jaren gescheiden 17 jaar maar liefst. Dit is en erg zware tijd geweest. Al deze 17 jaar.. Mijn vader was een man die vaak vreemd ging.. mijn moeder bedroog toen ze zwanger was van mij.. Mijn broer nu (24) was dus al geboren. Was volgens hem een bevlieging...Toen ik 3 jaar was wel het zelfde verhaal.. mijn moeder heeft hem toen het huis uit laten zetten. Daarna volgend heel wat vervelende jaren. Mijn vader en Opa spande samen en wilde mij en mijn broer via de kinderbescherming bij onze moeder weg halen.. Gelukkig weet ik hier weinig van. En gelukkig is dit nooit gebeurt.. ik heb een schat van een moeder. Mijn vader ging trouwen met de vrouw waarmee hij mijn moeder bedroog. Kreeg hiermee 2 kinderen inmiddels 17 en 14. Inmiddels ook van deze vrouw gescheiden. Ik kon nooit goed met de nieuwe vrouw van mijn vader.. Zij probeerde ons tegen onze vader op te zetten. Jaren van ruzie volgde.. mijn vader koos nooit partij voor ons.. Erg moeilijk en veel verdriet gehad. Nu ben ik 22 jaar en bijna een jaar geen contact met mijn vader. Met mijn verjaardag deze maand geen berichtje of belletje niets gehad.. Dit doet me erg veel verdriet. ik ben op zoek naar lot genoten waarmee ik advies/verhalen kan uitwisselen. . Omdat ik het er toch nog altijd moeilijk mee heb. Zelf heb ik er voor gekozen om eens niets van me te laten horen.. maar zijn bijna een jaar verder en schijnbaar mist mijn vader ons niet..Hij heeft dus 4 kinderen..en met geen van de 4 contact. Ik en mijn oudere broer hebben dus altijd bij mijn moeder gewoond. Mijn half broertje en zusje bij hun moeder. Ik woon nu een jaar op mezelf..en mijn vader is 3x bij mij en mijn vriend geweest. Zijn er mensen die adviezen hebben of waar ik mee kan praten om verhalen uit te wisselen?? Groetjes van mij..