Hey, Ik zocht deze site eigenlijk uit nieuwschierigheid op, maar was best verbaasd dat er veel oudere kinderen er ook wat op hebben gezet. Waarschijnlijk kunnen jullie me niet helpen, maar misschien herkennen mensen dit. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 3 was, en op mn 4de kreeg mn moeder een nieuwe vriend. Best snel al werd duidelijk dat we elkaar niet mogen, en hij heeft eigenlijk nooit aardig of lief tegen me gedaan (misschien de eerste maanden). Hij gaf me ook vaak een draai om mn oren of een klap tegen mn hoofd om de stomste dingen en lette altijd constant op me. Nu ik ouder ben is dat minder, waarschijnlijk omdat ie weet dat ik nu voor mezelf op kan komen. Het jammere is dat mijn moeder zelden voor me opkwam, en wist dat ik niet gelukkig was. Ik heb zelfs een paar keer gezegd dat ik wil dat ze gaan scheiden, maar dat wil ze niet. Tegen mijn moeder doet hij trouwens ook naar en je voelt gewoon dat iedereen in huis (ik heb ook een halfzusje van 7) op zn hoede is om wat te zeggen als hij in de buurt is. Ik en mijn moeder hebben er een tijdje voor bij een psycholoog gezeten, maar dat werkte ook niet echt. Ik heb wel een goede band met mijn vader, en daar ben ik ook grotendeels van de tijd. Ik heb alles al geprobeerd; brieven schrijven, praten, psycholoog, maar ik ben nogal machteloos in deze situatie. Mijn moeder is degene die er wat aan kan doen maar die doet niks. Groetjes, Stacey

Hoi iedereen, Ik zit in een situatie thuis wat onmogelijk voelt. Mijn ouders zijn 3 jaar geleden gescheiden en daardoor heb ik veel minder leuke dingen meegemaakt de afgelopen drie jaar. Maar ben altijd doorgegaan, ondanks het voor mij daardoor alleen maar slechter werd. Nu wordt mijn vader nog depressiever dan die al was en sleurt hij mij daarin mee. Mijn moeder en ik kunnen heel slecht met elkaar overweg, waardoor ik al lange tijd niet meer bij der wil wonen, maar der ook niet wil laten gaan anders ze namelijk gaat verhuizen naar Drenthe.. Nu voel ik me bij allebei m'n huizen niet meer thuis en gaat het steeds slechter met mij.. Ik heb met allebei m'n ouders gepraat, maar me vader kan het maar niet begrijpen hoe ik me voel en me moeder die wordt alleen maar boos.. Ik zou zo graag even rust willen en weer eventjes me goed voelen na die 3 jaar. Maar op dit moment weet ik niet hoe, en weet ik ook niet waar ik wil wonen, aangezien ik bij allebei niet meer wil wonen.. Weet iemand wat ik kan doen?

Ik heb een (stiefmoeder) ze kan heel aardig zijn maar kan ook heel erg vervelend ze let alleen maar op mij en heel minder op mijnmijn zusje en als ik mijn moeder mis dan mag ik haar niet missen en wordt ze boos heeft een van jullie tips

Hoi, mijn ouders zijn sinds een paar maanden gescheiden. Het scheidingsproces ging best moeilijk, waardoor veel ruzie is ontstaan tussen mijn ouders terwijl ze niet eens met dikke ruzie uit elkaar gingen. Nu ben ik over een week al jarig. Hoe 'verdelen' jullie je verjaardag als je ouders gescheiden zijn? De ene dag bij je moeder de andere dag bij je vader? En naar welke ouder ga je op de dag wanneer je echt jarig bent? Ik heb het namelijk best druk in de week van mijn verjaardag, dus dan ben ik maar een paar uur bij beide om het echt te kunnen vieren. (Al woon ik wel bij mijn moeder, dus ik eet/slaap wel bij haar). Ik voel me ook een beetje schuldig dat ik zo weinig tijd heb om het te vieren bij beide..

Ik vindt het niet leuk als me ouders ruzie maken. maar deze website helpt echt heel erg goed. En daarom wil ik jullie ook bedanken. mijn ouders:mijn ouders bianca en frits hebben vaak ruzie. dan komt de politie erbij en dat is al helemaal niet leuk. daarom doe ik dan me oren dicht en zorg dat ik niks hoor. me ouders kunnen dan ook niet goed praten.dus dan kunnen ze ook helemaal geen anderen regels maken.en dat is al helemaal niet leuk.Maar voor alle kinderen met gescheiden ouders heb ik een tip.ga gewoon met uw kind naar molendrift alles wat er door de weeks gebeurt wat erg is kunt uw kind tegen die mevrouw zeggen en dan gaan ze een oplossing zoeken en dan als je die hebt heb je er helemaal geen last meer van dus ga er nu heen op www.molendrift.nl

Hoi mijn naam is Caela ik heb gescheiden ouders (best logisch).Ze zijn al meer dan een jaar gescheiden maar toch heb ik er moeite mee ik ben daarvoor al naar de pschygoloog gegaan .maar omdat mijn moeder ging verhuizen moest ze ook haar spullen mee maar dat wou mijn vader niet uitendeijk waren ze aan het vechten daardoor moet ik alles steeds regelen ik word er gek van.Caela vraag dit aan je moeder Caela dat aan je vader . ik heb een vraag :wat moet ik doen of zeggen zodat ik niet meer het slaafje achtig ben?groetjes : Caela

Hoi, iedereen die mijn vorige berichtje hebben gelezen (getiteld nare dingen ) en een reactie geschreven bedankt voor de tips .ik wil ook zegen dat het zo erg is geworden dat ik mijn vader helemaal niet meer zie. Ik doe video gesprekken. maar hij wil altijd op bepaalde tijden bijvoorbeeld vanavond . Stond de hele middag klaar om het te doen. Neemt hij maar niet op. Als ik terug kom van zwemmen rond 8 uur belt hij mij en zegt: waneer doen we het video gesprek ?!😠 ik hoop dat ik later hem gewoon om gewone omstandigheden hem kan zien😢 nogmaals bedankt voor jullie tips

Hallo, Mijn ouders zijn nu ongeveer een jaar geleden gescheiden. Mijn vader is een militair en heeft dor verschillende missie naar het buitenland post traumatisch stress stoornis gekregen. Hierdoor zijn mijn ouders ook gescheiden! Ik wil mijn vader niet zwart maken, omdat hij zelf niks kan doen aan hoe hij geworden is na deze missies. Maar hij kan heel erg bot en gemeen zijn en de sfeer in huis was altijd gespannen en we liepen eigenlijk allemaal constant op ons tenen om niks fout te doen. Opgegeven was de sfeer zo erg dat er een uitbarsting kwam, wat eigenlijk elke keer zo bleef doorgaan. Een soort patroon! We hebben alles er aangedaan om hulp voor hem te zoeken, maar mijn vader wil zelf niet inzien dat hij hulp nodig heeft! Inmiddels is mijn moeder opnieuw getrouwd. Wat voor mij en mij zusje erg moeilijk was omdat ze net waren gescheiden. Mijn vader heeft inmiddels een nieuwe vriendin waarmee hij feb 2017 gaat trouwen. Nu ben ik er kortgeleden achter gekomen dat mijn vader al met deze vrouw ging toen hij nog bij ons thuis woonde. Hier ben ik over erg boos en verdrietig! Ik kom sinds kort daar over de vloer en heb inmiddels haar kinderen ook ontmoet. Nu zit dit me heel erg dwars! Ik heb namelijk gemerkt dat mijn vader heel erg liegt, over wie hij is en wat de reden is van de scheiding tussen mijn ouders. Hij betrek mij hier ook heel erg in, wn maakt het zo dat ik mee moet liegen. Hij zegt namelijk dat ze uit elkaar gegroeid waren en dat mijn moeder vreemd was gegaan. Nou weet ik dat dit natuurlijk niet waar is. Maar zijn nieuwe vriendin geloofd hier heilig in! Ook zegt hij steeds hoe gelukkig hij is met zijn nieuwe "GEZIN", en hoeveel beter hij zich voelt nu hij daar woont. Nu ongeveer een week geleden is bij zijn nieuwe vriendin ook een uitbarsting geweest, waarbij het zover is gekomen dat ik niet meer welkom was. Dit is inmiddels weer goed gemaakt, maar hij zegt nu doordat zijn nieuwe vriendin heeft gezegd dat hij met iemand moet gaan praten dat hij wil veranderen voor hun! Hier ben ik echt heel erg boos over! Waarom kon hij niet veranderen voor mijn gezin, en wel voor vreemde mensen die hij eigenlijk niet kent! Het liefste wil zeggen hoe hij echt is en wat hij heeft gedaan alleen ben ik heel erg bang voor zijn reactie. Zo bang dat ik snachts wakker wordt van zijn schreeuwende stem in me hoofd, en heb ik een keer in mijn broek geplast. Wat moet ik ingodsnaam doen! Ik wil niet meer liegen, en weet niet precies hoe ik dit kan aanpakken. Wat ik eigenlijk bedoel te zeggen, ik heb liever wereld oorlog drie thuis en me ouder bij elkaar dan hoe het nu is!

Hoi mijn ouders zijn twee jaar geleden gescheiden maar heb er nog steeds geen voordelen van gezien mijn moeder heeft onderhand al een nieuwe (k***) vriend en ze is een alcolisht drinkt ong. Elke woensdag 10 bier in de avond en na haar werk 4 help wat moet ik doen

hee allemaal, na lang twijfelen zet ik hier toch maar mijn verhaal openbaar. Ben namelijk erg benieuwd naar jullie reacties. Ik zal bij het begin beginnen, mijn ouders zijn al sinds ik het me kan heugen gescheiden. Ben er dan ook mee op gegroeid en ben aan allebei mijn stiefouders erg gehecht, heb ook een "stief"broertje waar ik heel goed mee kan. Nou ging het altijd w goed tussen mijn ouders, om het weekend en soms een extra weekend gaan we naar onze vader. Zo ging het altijd al en gewoon prima naar mijn mening. Nou hebben mijn moeder, haar vriend, opa oma en ik al een tijdje een idee om te verhuizen. Naja dat moet je dan toch gaan vertellen aan papa, dat viel totaaaal verkeerd. Was overigs een hele zware avond met van beide kanten veel lelijke woorden. Logisch dat hij boos wordt, het zou 1 uur rijden zijn ipv 20min. Maar natuurlijk houden we het zo als het is nogsteeds om het weekend naar paps. Helaas is paps nu nogsteeds onzettend boos en doet alles eraan om mama het leven zuur te maken. (zorgen dat wij de weekenden dat mama vrij is bij papa zijn en dat als mama moet werken de weekende bij mama zijn ectect ) ofcourse snap ik dat hij boos is, maar dit is echt heel verveld... Het plan gaat overgens pas ovr 2 jaar gebeuren ( dan ben ik dus 18 ) Ben obtzettend benieuwd naar jullie mening, tips ect hierover en hoe ik hier het best mee om kan gaan. Best een zware tijd.. Liefss