Bang dat ik haar kwets

Ik kan me enigszins in jouw situatie verplaatsen. Het enige wat ik je als tip mee kan geven is: doe waar jij op dit moment gelukkig van wordt, probeer er samen over te kunnen praten. Je blijft haar dochter en zij jouw moeder en ik denk dat hoe hard de klap ook bij haar aan zal komen, zij zich er wel over heen zet. Alles in het belang van haar kind(eren). Succes meid!

Lieve Jill, Bedankt dat je hier om advies komt vragen. Mijn ouders zijn sinds mijn vierde jaar gescheiden en het kostten mij ook een tijdje voordat ik dit een plekje kon geven. Ik heb ook een goede band met mijn moeder en voorheen had ik ook ruzie met haar. Dat is dan niet fijn en al helemaal niet als ze zegt dat je bij jouw vader moet wonen en je leven regeert. Ga eens met jouw moeder praten als jullie geen ruzie hebben met een kop thee en wat lekkers. Stel aan haar voor dat je serieus zit te overwegen om bij jouw vader te gaan wonen. Dan krijg je een eerlijk antwoord van haar. Ik vind het lief van je dat je met haar mee leeft, maar ik denk dat je haar er geen verdriet mee doet en dat ze alleen maar trots op je is. Omdat ze nu jou volwassen ziet worden en eigen keuzes maakt. Mocht je vaker je verhaal kwijt willen of even een luisterend oor, dan kan een buddy krijgen. Kijk eens op deze link of het iets voor je is: http://www.villapinedo.nl/buddy/ Veel succes en liefs, Eva

Hee Jill, Jouw verhaal klinkt heel lastig en ik begrijp je situatie. Mijn ouders zijn sinds 18 jaar uit elkaar, hoe ouder ik werd hoe meer last ik er ook van kreeg. Voor mij hielp het toen om er een brief over te schrijven, maar gewoon voor mezelf te houden, hierdoor kun je goed je gevoelens op schrijven en krijg je voor jezelf helder wat je wilt. Heb je wel eens overlegd met je moeder wat jullie beide graag willen? In een ruzie worden vaak dingen gezegd die niet gemeend worden, en dan komen ze gelijk heel hard over. Zou je met je moeder af kunnen spreken dat jullie beide een brief schrijven, en daarin jullie beide zorgen zetten, zodat jullie een duidelijk beeld krijgen wat er daadwerkelijk speelt. Ik heb dit gedaan en dit heeft goed geholpen! En over je woonsituatie, je zou kunnen proberen of het helpt als je een tijdje bij je vader gaat wonen, niet definitief, maar voor een korte tijd, zodat jij en je moeder beide aan het idee kunnen wennen , en beide even tot jullie zelf kunnen komen, even een ruzieloze periode. Het helpt het meest wanneer je een rustig gesprek kan voeren met je moeder. Plan dit moment samen met je moeder zodat jullie beide er op voor kunnen bereiden en jullie precies weten wat jullie willen zeggen. Laat je nog even weten hoe het af loopt? Ik wens je heel veel succes, en sterkte met de situatie. Liefs, Robin.

hallo Jill ik heb het ook met mijn vader ik zit er ook mee dat wil ik ook niet Jill liefs melissa xxxxx