Zelfmoord

Hallo Vera, Ten eerste vind ik het heel erg dat je dit van je moeder te horen krijgt. Jij hebt recht om je vader te zien en eventueel daar te wonen en dan dreigen met zelfmoord plegen is werkelijk niet normaal. Dan heb je zelf natuurlijk ook angsten en schuldgevoelens. Heb je over dit weleens met je vader of een andere persoon gesproken? Ik raad je aan om dit aan iemand aan te vertrouwen en aan je moeder duidelijk te maken dat je deze dreiging helemaal niet oke vindt. Ik hoop dat je uit deze moeilijke situatie komt. Ik wens je veel liefs, Anne

Lieve Vera, Bedankt voor je bericht, Wat heftig! Ik denk dat je moeder jou, door zoiets heftigs te zeggen, geen goed doet. Jij hebt, zoals Anne het ook zegt, zelf te kiezen bij wie je liever zou willen wonen. Daarnaast betekent het volgens mij niet dat als je bij je vader gaat wonen, je jouw moeder nooit meer zou gaan zien. Je moet weten dat het echt niet goed is dat je moeder jouw soort van ''bedreigd'' met zelfmoord te plegen als je bij je vader zou gaan wonen. Mijn tip is om er met iemand uit je omgeving over te praten en het liefst ook met iemand die je moeder goed kent en vertrouwd. Misschien kan diegene in gesprek gaan met je moeder en haar uitleggen wat er in jou hoofd en hart omgaat. Je kunt ook proberen om al je gevoelens en gedachten over de situatie en over wat je moeder tegen je heeft gezegd, op papier te zetten en aan haar te laten lezen. Hopelijk zal ze jou dan ook beter begrijpen en respect hebben voor jouw keuzes! Heel veel succes lieve Vera, Liefs, Mehtab

Lieve Vera, Wat erg dat je dit moet meemaken. Het is geen goede manier van je moeder om jou zo bij haar te houden. Het is een vorm van manipulatie want nu durf jij eigenlijk niet naar je vader te gaan terwijl je dit wel wil. Het lijkt me niet dat ze het echt wil gaan uitvoeren maar dat het meer een dreiging is naar jou toe. Kun je er met haar over praten of is ze op dat gebied niet voor rede vatbaar? Misschien dat jij samen met haar en iemand die haar goed kent, kan gaan praten? Of misschien kun jij aan iemand anders vragen om met haar te praten. Ik hoop sowieso dat je iemand in je omgeving hebt waar je terecht kunt met je problemen en gevoelens. Het is niet niks wat je meemaakt en het is heel goed om het erover te hebben met iemand. Ik hoop dat het goedkomt. Liefs Pascalle

Hallo, Probeer iemand van buitenaf erbij te betrekken, een tante, oma of hulp van hulpinstanties. Misschien kunnen die je moeder makkelijker dingen duidelijk maken Groetjes danique,

Lieve Vera, Ook ik heb een moeder die zegt dat ze zelfmoord gaat plegen nu mijn vader en moeder een scheiding achter zich hebben liggen. Ik zal je hierom vertellen wat het met mij en mijn broertje(20) zus(22) en zusje(10) doet. Wanneer mijn moeder dit zegt doet het me natuurlijk pijn als ze dit zegt. Maar ik probeer er samen boven te blijven staan aangezien we weten dat het een schreeuw om aandacht is. Wij hebben haar daarom verteld dat ze dit niet tegen ons mag zeggen en dat het ons pijn doet dit te horen van haar. Ook zeiden we dat we van haar houden en dat dat zo zal blijven en versterkt kan worden wanneer zij sterker in haar schoenen komt te staan. Het is en blijft wel een moeilijke situatie mijn moeder zo te zien, waarvan ik denk dat dat voor jou ook zo is. Maar belangrijk voor je is jezelf af te vragen wat wil ik zelf? Jij bent 14 en het kind van je moeder, doe wat goed voelt voor jezelf. Daarnaast mag je hier natuurlijk zoals de anderen ook al schrijven met anderen over praten! Met ouders van vriendjes of vriendinnetjes kom je bijvoorbeeld al heel ver. Sterkte

Dit is geen goede situatie voor je maar je mag zelf bepalen wara je woont. Het is niet volwassen van je moeder om zo te reageren. Misschien de ene week bij je moeder en de andere bij je vader, is dat een optie? Anders vraag je vader om met je moeder te praten. Sterkte ermee

Lieve Vera je moet een psygoloog inschakelen en als je wil naar je vader gaan

Ik zou bij je moeder wonen aleen wat vaker naar je vader

Ik zou met andere volwassenen praaten

Hoi Lieve Vera, Jeetje, wat is dat heftig om te horen en ik vind het ook niet goed dat jou moeder dit zegt! Ik kan mij voorstellen dat jij door wat zij zegt je bang voelt of schuldig, terwijl dat niet de bedoeling is. Jij hebt helemaal het recht om te vertellen bij wie je graag zou willen wonen en geen van je ouders zou zoiets dan mogen zeggen. Eigenlijk ontneemt je zou een beetje de mogelijkheid om vrij te kiezen zonder schuldgevoelens. Is er op school een vertrouwenspersoon waarmee je hierover zou kunnen praten? Die kan je misschien ook helpen om dit met je ouders te bespreken.

Lieve Vera, misschien is het niet normaal dat je moeder het zo zegt. Maar begrijp wel wat ze voelt. Ze heeft je 9 maanden in haar buik gehad en nu wil je naar je vader. Die geen pijn had bij jou geboorte. Los het op door een week bij je vader en een week bij je moeder. Moeders hebben ook een moederinstinct zij zal ongerust zijn als je weg ben in plaats van je vader, zelf wil ik liever bij mijn moeder wonen dan mijn vader. Vraag ook dat ze dichterbij elkaar zullen wonen. Kan je altijd nog naar de ander -xxx- Emma