Hoii allemaal, Mijn ouders zijn al gescheiden zins ik 3 was en had er vroeger niet zoveel problemen mee, balen natuurlijk maar het is niet anders. Nu ik ouder wordt zie ik steeds meer waarom het zo lastig is dat je ouders gescheiden, mijn vader woont 80km verder op dus dat maakt het ook niet veel makkelijker. Ik zie mijn vader nu 1 keer in de 2 weken in het weekend en heb er geen probleem mee want het liefst hoef ik hem eigenlijk nooit meer te zien, door een paar redenen, maar het is gewoon niet anders. Nu ik bijna 13 ben kan ik ergens een bijbaantje krijgen en ik wil eigenlijk ook wel op voetbal. Ik heb het al tegen hem gezegd dat ik dit heel graag zou willen en dat mijn bijbaantje ook in het weekend van hem kan zijn, maar toen werd hij een beetje boos, maar mijn stiefmoeder HEEL boos. Ik wil het nog steeds heel graag, maar weet niet hoe ik het hem nu verder moet uitleggen/vertellen wat ik precies eigenlijk wil, zonder hem maar vooral mijn stiefmoeder niet al te boos te maken. Heb jullie nog tips hiervoor?? Groetjes Mette/Hopeloos Ik

hallo, ik heb een vader die eigenlijk helemaal niet met ons bezig is en meer met zijn nieuwe vriendin. met mijn moeder kan ik heel goed praten en met mijn vader niet, ik kan hem niks vertellen en als ik dat probeer zit hij de hele tijd achter zijn telefoon of is hij bezig met iets anders. ook vertelt zijn nieuwe vriendin allemaal verhalen als ik alleen ben met haar over mijn vader, mijn vraag is, hoe kan ik beter met mijn vader gaan praten zonder dat ik een vervelende reactie terug krijg?

HELP!!!!!! ik weet niet wat ik moet doen. 1 jaar geleden zijn mijn ouders uit elkaar gegaan ik hed er veel moeite mee nu heeft mijn vader een vriendin en ze is heel aardig maar ik trek het gewoon niet dat papa en mama gescheiden zijn ik hoor vaak dat je er over moet praten maar dat durf ik niet en ga ik ook niet doen wat kun je nog meer doen?!?!?! Heb echt geen raad meer . groetjes van een kind dat het niet meer weet😨

hee allemaal, dit wordt waarschijnlijk een heel lang en ingewikkeld verhaal dus ik hoop dat jullie het snappen. Hier komt het dan. Ik was ongeveer 4 maanden oud en toen gingen mijn ouders scheiden, dus ze zijn nu ongeveer al 14 jaar gescheiden. Mijn moeder had al vrij snel een nieuwe vriend. Ik heb ook een half broertje erbij die is nu 9 jaar ( ik noem hem gewoon mijn broertje) . Mijn vader had ook al heel snel een nieuwe vriendin hun zijn getrouwd. Ik heb bij hun nu ook een half zusje die nu 7 jaar is ( die noem ik ook gewoon mijn zusje) . ik was om het weekend bij mijn vader en dat vond ik gewoon gezellig, maar toen ik ongeveer 11 jaar was ging het fout... Mijn moeder had namelijk aan mijn vader gevraagd of ik een weekje langer bij mijn vader kon zijn maar dat kon niet zeiden ze. Mijn moeder en stiefvader vonden dat raar dus gingen uitleg vragen maar mijn stiefmoeder zag dat als een aanval en werd heel boos op mijn moeder en stiefvader. Ze hadden op dat moment best wel erge ruzie met elkaar. Het gebeurde op een woensdag en ik moest die vrijdag naar mijn vader. Ik kwam dus binnen bij mijn vader en zo als altijd kwam me zusje me een knuffel geven. Ik liep door de woonkamer in en toen zei mijn stiefmoeder '' lever je telefoon maar in want ik wil niet dat je met je moeder appt of belt!'' en toen begon ze helemaal te schreeuwen dat ze niet meer wou dat ik bij hun kwam. Ze heeft echt vreselijke dingen tegen me geroepen maar ik mocht daar dus uiteindelijk niet meer komen. Nu nog steeds niet dus ik ga om het weekend met mijn vader naar mijn oma en dan blijf ik bij mijn oma slapen. Mijn vader en moeder praten nu helemaal niet meer met elkaar ik moet meestal maar zelf kijken bij wie ik ben met feestdagen... Het probleem is dat ik over ongeveer 4 weken dus met mijn vader, stiefmoeder en zusje op vakantie moet want mijn stiefmoeder zei '' je mag hier niet meer slapen maar nog wel mee op vakantie'' . maar ik wil dus helemaal niet mee op vakantie want ik ben echt bang dat ze weer zo boos wordt. Ik ben zo zenuwachtig dat ik er nu al wakker van lig... Mijn moeder weet hier wel van maar zij zegt dat ik er gewoon met mijn vader over moet praten maar dat durf ik dus niet want ik ben bang dat ik hem kwets. (het is trouwens ieder jaar dat ik het spannend vindt en dat ik wakker lig maar nu ben ik er klaar mee) hebben jullie misschien tips ? Groetjes van een meisje dat jullie tips wel kan gebruiken xx

Hoiii, ik ben Julia en mijn ouders zijn vorig jaar gescheiden. Ik was toen 13 jaar. Voor iedereen was het erg schokkend want niemand had iets door. Ik merkte al snel dat mijn upders vaker ruzie kregen, dan zei ik : "Hebben jullie ruzie?" En dan zei mijn moeder : "Nee gewoon een felle discussie". Maar ja dat is toch bijna hetzelfde? Toen mijn moeder niet meer bij mijn vader ging slapen wist ik dat er iets mis was. Er was heel veel spanning in huis en ik wilde eigenlijk niet meer thuis komen uit school. Mijn ouders waren ombestebeurt weg, dan zei mijn vader bijvoorbeeld: "ik ga met collega's iets drinken in de stad" en dan was hij de hele avond weg. Toen vertelde ze het. Ik wist niet zo goed waar ik me gevoelens moest laten en ik belde eigenlijk meteen mijn beste vriendin. Ze vond het super goed dat ik het aan haar vertelde, en ook zij was erg geschrokken. Mijn ouders gingen nog steeds vaak weg en ik mocht uiteindelijk niet meer op mijn moeders mobiel kijken, terwijl ik dat altijd mocht. Mijn vader had opeens allemaal selfies met een andere vrouw. En ze dachten allebei dat ik niets door had. Volgens mij denken ouders altijd dat kinderen niks doorhebben. Ze hadden dus allebei een nieuwe partner. Het was voor mij nog zo kort geleden dat ze vertelde dat ze uit elkaar gingen en nu zijn ze al met iemand anders. Ik dacht dat dit normaal was en omdat ik toch niet wist wat ik anders zou moeten doen vond ik het allemaal maar gewoon prima. Mijn ouders gingen gewoon goed met elkaar om, ze hebben geen vechtscheiding gehad. Eerst wisselden mijn ouders van een klein appartementje naar ons huis. Alleen dat was uiteindelijk heel vervelend dus toen moesten mijn broertje en ik maar gaan wisselen. Ik voelde me al snel heel erg verantwoordelijk voor mijn broertje. Ook omdat ik niet wist wat er met hem omging, hij is erg introvert. Mijn moeder ging meteen samen wonen met haar nieuwe vriend in een ander huis. Mijn vader ging ook samen wonen met zijn nieuwe vriendin in ons ouderlijk huis. We wisselen week op, week af.Het was dus best even wennen om opeens te leven met een vreemde. Ik was nooit even echt alleen met mijn ouders. Ik merkte al snel dat mijn ouders allebei verschillende personen zijn en dat ze alles verschillend doen. Dus bij mijn vader was het anders dan bij mijn moeder. Dat gebeurde rond november 2016 en sinds nu doen we dat zo. Ik ben natuurlijk mijn "stiefouders" (wat ik echt een heel stom woord vind) beter leren kennen en ze zijn heel lief. Alleen de laatste paar maanden merk ik dat ik maar niet kan wennen aan hoe het bij mijn vader gaat. Ik erger me mateloos aan hem terwijl hij eigenlijk niks fout doet. Hij doet te erg zijn best om het goed te doen en ik erger me er heel erg aan. Als ik even verdrietig ben en naar boven ga om even tot mezelf te komen, loopt hij achter me aan. Hij vergeet alles wat ik zeg. Als ik een orthodontist afspraak heb vergeet hij dat. We hebben vaak ruzie en dat zegt hij: "Ik ben wie ik ben, en ik ga niet veranderen" of "Ja ik doe weer alles fout natuurlijk". Laatst toen we moesten wisselen met mijn broertje toen was ik best wel belangrijke dingen vergeten, mijn vader werkt tot heel laat dus hij kon niet bij het inpakken van onze tassen zijn dus ik moest ook mijn broertje helpen. Ik raakte helemaal in de stress en het was echt niet leuk. We moesten namelijk eerst naar training en daarna zouden we meteen doorgaan. Toen was ik zo boos dat we alles alleen moesten doen. Toen ik later weer bij mijn vader was, zei mijn "stiefmoeder": "Ja je vader voelde zich erg schuldig". Toen dacht ik bij mezelf, ik moet mijn vader niet zielig vinden, want ik ben hier het kind hij niet! En daar heb ik nog wel moeite mee, hij gedraagt zich als een kind, als we ruzie hebben is het nooit zijn schuld maar de mijne. Mijn moeder en ik zijn echt beste vriendinnen. We dragen zelfs elkaars kleding, ik kan hier met haar over praten alleen het is mijn moeder en omdat het nog best vers is kan zij eigenlijk niet echt helpen. Want dan denkt mijn vader weer dat mijn moeder mij bij haar wilt. Ik heb zelfs geschreeuwd :"Ik ga bij mama wonen!" Alleen omdat het de snelste en makkelijkste uitweg is. Ik probeer me best te doen om lief te doen en aardig alleen ik vind het zo niet fijn bij mijn vader. We krijgen altijd ruzie en jij bezorgt mij ene schuldgevoel. Ik schaam me ook altijd als ik boos ben of huil of ruzie heb als mijn "stiefouders" er zijn. Ik heb het idee dat ze me echt heel vervelend vinden ookal zeggen ze van niet. Ik weet dat dit een heel lang verhaal is , echt heel lang maar het moest er allemaal even uit. Groetjes Julia

Mijn ouders zijn nu 3 jaar uit elkaar. In die tijd heeft mijn moeder een nieuwe man gevonden (ze zijn getrouwd) en mijn vader een nieuwe vriendin. Het probleem is dat mijn vader en moeder niet normaal kunnen praten met elkaar. Ik ben al 2 keer naar de rechter geweest hierdoor. Ook heeft mijn vader problemen om zich te beheersen. Hij word vaak boos uit het nies en dan vooral op mijn jongere broertje. De enige tijd dat ik me echt veilig voel bij hem is als zijn vriendin er is want dan word hij nooit boos. Ook wil hij de hele tijd mijn telefoon controleren of mijn moeder mij berichten heeft gestuurd. Een keer zag hij dit en heeft hij een foto gemaakt en is er mee naar de rechter gestapt. Ik vind het juist fijn als mijn moeder mij berichten stuurt want mijn hele jeugd is ze er voor mij geweest terwijl mijn vader heel vaak weg was enzo. Mijn vader stuurt mij trouwens nooit een bericht en dit vind ik vervelend ik heb het namelijk al een paar keer gezegd en hij zegt altijd dat hij me berichten zal gaan sturen maar dat doet hij nooit. Bij mijn moeder mag ik mijn vader appen en bellen zo vaak als ik wil maar andersom mag dat niet. Ook heb ik mijn whatsapp meldingen uit gezet en die van mijn broertje ook omdat ik hem gewoon niet meer vertrouw. Conclusie ik voel me niet veilig bij mijn vader hij is altijd boos en ik mag geen contact hebben met mijn moeder. Ik vind dit heel vervelend ik wil het liefste weg. Een keer heeft hij me tegen een muur geduwd en mijn broertje pakt hij soms bij de nek vast. Toen dit gebeurde ben ik samen met mijn broertje weggegaan. Ik weet nu niet wat ik moet doen ik heb het al zo vaak gezegd tegen mijn vader en hij zegt altijd dat hij niet meer boos word en zal opletten maar het is nog nooit gebeurd. Wat moet ik doen ik vertrouw en voel me gewoon niet meer veilig. (mijn moeder weet hiervan btw)

Hoi allemaal ik moest al wennen toen ik 5 was ik voelde me nooit fijn ik kon nachten niet slapen mijn vader en moeder ruziede de hele nacht. Nu gaat het wat beter maar ik mis me vader/opa en oma soms best erg maar het kan ook wel meevallen. Maar weer een voordeel ik heb een hele leuke stiefvader en broertje GR.Milan

Hoi ik wil niet bij papa thuis slapen want ik heb daar niet me spullen allemaal en is mo rommelig nog huis is nog niet af ik had het papa vertelt toe. Moest hij een beetje huilen wat kan ik nu doen

Hoi, laats aan is een van mijn ouders naar de rechter geweest om de tijden te regelen voor de hoeveelheid ik en mijn broertje bij welke ouder moeten zijn. dit ging al niet helemaal zoals ik het fijn zou vinden. uit het rapport bleek ook nog dat ze mij een kiestraining zouden adviseren (kies: kinderen in echte scheidingssituaties). mijn vader had een soortgelijke situatie als ik en hij zegt tegen mij dat het beter voor me zou zijn als ik mee zou doen met de kiestraining, hij zou het vroeger ook graag zelf willen hebben gehad. maar mijn moeder vind het juist niet zo'n goed idee, de precieze reden(en) van mijn moeder weet ik niet echt. ikzelf kan hierdoor moeilijk kiezen of ik nu wel of niet mee wil, omdat ik niet graag met andere mensen over mijn situatie praat, maar aan de andere kant, als het goed voor me is en het me als het ware van zou zuiveren zou dat wel weer fijn zijn. kunnen jullie als lezers daarom misschien laten weten wat jullie zouden doen en wat een kiestraining precies inhoud. alvast bedankt voor jullie reacties!