Hoi, ik woon sinds de scheiding anderhalf jaar geleden bij mijn vader (omdat hij een huis heeft met plaats voor me en mijn moeder echt niet, zij heeft mijn zusje in huis). Nu wilt hij dat ik op de even weken bij haar ga slapen, maar dan zie ik mijn vriendinnetje (die op de onevenweken bij haar strenge vader moet slapen) niet meer. Wat moet ik doen? Met hem is echt niet te praten en ik dacht dat ik in het volste recht stond om zelf te bepalen waar ik sliep...

ik ben hetzelfde meisje als van het bericht: geen steek verder. En van mijn moeder moet ik perse gaan, maar ik durf echt niet naar mijn vader. Heeft iemand tips over wat ik tegen mijn moeder kan zeggen/ naar mijn vader kan mailen?

Hoi dit is voor de gene met de zelfde verhaal als mij en gevoelens Ik ben Noor en ik ben 11 ik was 5 toen mijn ouders scheiden Ik ben 3 maanden bij mijn ene moeder uit huis geweest en trouwens ik heb twee moeders dus ik ging bij da ander kort wonen en later pas ben ik terug gegaan maar ik voel me vaak niet eerlijk behandeld ik heb vaak last van boosheid en verdriet en tegen commentaar krijgen van iemand anders over wat ik fout doe Ik reageer dat af bij mij vrienden dus dat ik vaak ruzie heb met ze om kleine dingen en ik heb best moeite om alles te vergeten en los te laten dus als ik ergens mee zit zeg ik dat tegen mijn juf maar zij kan mij ook niet zo veel daar mee helpen maar staat wel altijd voor mij klaar zoals als er thuis ruzie is en het gaat over ons en dat ze zeggen over wat ik fout doe maar bij de ander niet Ik durf vaak niet dingen te vragen tegen mijn andere moeder want ik ben bang voor haar boze reactie Merken jullie dit ook ? Doei x Noor

Ik heb mijn vader al heel lang niet gezien omdat ik bang was geworden van zich steeds opnieuw afspelende situaties waarin ik me niet veilig voelde. Mijn ouders hadden afgelopen dinsdag een rechtzaak over de omgang. En daar is uit gekomen dat mijn zusje(9) en ik komende vrijdag en de 3 vrijdagen daarna ook bij hem avond moeten eten. En ik wilde dat absoluut niet, ik was bang. Maar van onze moeder moesten we, want anders zouden ze ons misschien bij haar weghalen zei ze. En dat wilde ik natuurlijk ook niet! Mijn zusje wil heel graag, maar er is besloten dat er nooit meer maar één iemand van ons zou gaan, dus dat was geen optie. Ik had vóór de rechtzaak ook al mijn ideeen gegeven waardoor ik weer vertrouwen zou kunnen krijgen in mijn vader, maar mijn moeder zei dat dat per direct werd afgewezen. Nu heb ik via mailtjes en whattsapjes naar mijn vader een middenweg proberen te regelen, wat nog maar minder dan een kwart van mijn oorspronkelijke idee bevatte, en zelfs daar geeft hij geen reactie op, alleen maar dat dit niet is wat is afgesproken en dat hij het wel leuk vind dat ik kom(wat ik niet eens heb gezegd!). Het is nu woensdagavond en ik ben nog geen steek verder. Heeft iemand tips?

Ik wil dit weekend niet naar m'n vader want toetsweek en gezeur over m'n pet en m'n haar maar moet ik dan echt een reden geven of hoeft dat niet

Help me alsjeblieft! Mijn ouders zijn nu een half jaar gescheiden... Mijn vader is echt super lief, maar mijn moeder kan alleen maar aan zichzelf denken! Ze luistert nooit! Het is altijd IK dit IK dat, IK heb het zo moeilijk, IK ben zo zielig, maar ze heeft mij nooit een keer gevraagd hoe ik de scheiding beleefde... Nu heeft ze enorme schulden en ze zegt de hele tijd dat ik een enorme last voor haar ben. Ik kan echt nooit tot haar doordringen! Ik wilde haar laten weten hoe ik me voelde en wat ik er van vond, maar ze luistert nooit... Het is net of ik lucht ben, en ze dwars door me heen kijkt... Ik heb haar een keer een brief geschreven, ik heb met haar proberen te praten, ik heb met een andere mevrouw erbij geprobeerd het aan haar duidelijk te maken, maar niks helpt... Ik voel me daar heel erg rot over. Heeft iemand tips hoe ik misschien nog met haar kan proberen te praten? Xxx *Sérane*

hallo, Ik had een vraag en hoop dat jullie mij daar antwoord op kunnen geven of meer duidelijkheid over kunnen geven. Ik ben een meisje van 15 jaar. Mijn moeder is al ongeveer 5 jaar weg en is uit der ouderlijke macht gezet door de rechter. Ik woon nu sinds iets langer dan een jaar bij mijn oom en tante en wil helemaal geen contact meer met mijn vader. Ik zit ook al bij jeugdzorg maar ik zit nu ook zelf onderzoek te doen naar het volgende: Mijn vader uit zijn ouderlijke macht zetten op 15 jarige leeftijd. Ik weet dat je vanaf je 12de mee mag beslissen als je ouders bijvoorbeeld gaan scheiden, je wordt dan apart geroepen en mag je mening geven face to face of via een brief. Je hebt dus veel invloed op de beslissing want het gaat tenslotte om het kind. Ik vraag mij dus af of ik mijn vader op 15 jarige leeftijd uit zijn ouderlijke macht kan zetten? Zou dit mogelijk zijn? Weten jullie dan ook hoe ik dit moet aanpakken of hoe dit te werk gaat? Wat de gevolgen hiervan kunnen zijn? Liefs, S xxx

Hoi dit is voor de gene met de zelfde gevoelens die ik ook heb Ik heb gescheiden ouders en ik kan daar heel moeilijk mee om gaan omdat ik 3maanden uit huis ben geweest 😭. En ik word vaak sneller boos dan van vooren .ik ben ook vaak verdrietig om kleine dingen . Vaak door dat ik hier mee zit zit ik vaak niet zo lekker in mijn vel en ben hulp gaan zoeken zoals mijn juf of en kindercoach . En mijn juf merkt dat ik vaak gevoelig voor dingen ben en dat ik vaak ruzie heb met mijn vrienden . En dat mijn cijfers omlaag gaan omdat ik me niet fijn voel en omdat ik vaak het gevoel heb dat ik de schuld krijg of dat ze iets belooft en dat ze het niet doet Doei dit was mijn verhaal miss heb jij het zelfde en kan jij mij miss helpen x Noor

Ik heb vanvond schoolvoetbal, waar mijn vader, opa, oma, moeder en zus zouden komen. Maar mijn vader wil perse dat zijn vrouw (mijn stiefmoeder) meekomt... En ik wil dat niet en ik heb het hem duidelijk laten merken. Maar hij bleef maar door zeuren dat hij het verdrietig vond dat ze iets mee mag. Maar nu heb ik uiteindelijk tegen hem gezegd dat hij ook niet meer hoeft te komen, ik ben nu echt boos op hem. Dus is het goed wat ik gedaan heb of niet?

Mijn ouders hebben een zware tijd achter de rug, ze zeggen eigenlijk geen woord meer tegen elkaar. Dit is dus juist het probleem, nu moet ik allemaal dingen regelen omdat hun niet normaal tegenelkaar kunnen doen. Nu is het ook nog zo dat mensen waarmee ik erover praat, zeggen dat iedereen van zijn of haar ouders houd alleen betwijfel ik de band tussen mij en mijn vader. Binnenkort heb ik een gesprek met mijn vader en iemand die hier verstand van heeft maar moet ik eerlijk zijn?, moet ik zeggen dat ik niet van mijn vader houd? Ik hoop dat iemand mij wat tips kan geven! , want ik kom er niet uit.... Heel erg bedankt als je dit hebt gelezen, Alle tips zijn welkom!!