Vervolg op 'het moet van haar'

Hoi Robin, goed van je dat je nog even terugkomt op je vorige berichtje en dat je nu opnieuw iets plaatst. Volgens mij heb ik ook op jouw vorige bericht geantwoord. Wat naar voor je dat je moeder jou zo heeft gekwetst. Zelf heb ik niet te maken gehad met een ouder die mij zo erg kwetste, maar ik kan me voorstellen dat dat echt heel vervelend moet zijn. Goed van je dat je voor jezelf hebt gekozen door bij je vader te gaan wonen. Ik begrijp uit je berichtjes dat je familie je steeds appjes stuurt en dat je denkt dat dat moet van je moeder, waardoor je een deel van je familie niet echt vertrouwd. Ik denk dat het belangrijk is dat je hierin iemand betrekt die je wel vertrouwd en die misschien ook tot je familie kan doordringen. Bij mij werkte het wel altijd het beste als ik zelf aangaf bij mijn ouders wat ik wel of niet wilde., dus ik zou dan ook eerst zelf je moeder/familie laten weten dat je even rust/geen contact wilt. Als daar niet naar geluisterd wordt, kun je misschien hulp vragen aan je vader of oma. Wie weet kunnen zij eens met jouw moeder/familie praten, en kun jij bijvoorbeeld op een briefje schrijven wat jou het meest zou helpen. Ik denk dat het al heel erg scheelt als bijvoorbeeld je oma (of iemand anders uit de familie die je vertrouwd) met jou zou kunnen meedenken en je zou kunnen helpen. Want zij kennen jou en je familie natuurlijk het beste. Ik hoop voor je dat je gauw weer een beetje rust vindt! Je mag natuurlijk altijd weer opnieuw een berichtje plaatsen. Liefs en veel succes, Demi

Hoi Robin! Goed dat je nog een berichtje hebt geschreven, dat klinkt heel vervelend. Maar vertrouw je je vader ook niet? Waar je nu bij woont. Ik denk dat het goed is dat je afstand neemt van je moeder, maar het helpt natuurlijk niet dat ze blijft proberen contact te zoeken. Ik denk dat het dus goed is dat je wat afstand hebt genomen, zodat je moeder weet dat ze echt niet leuk tegen je heeft gedaan, het is superlastig, maar je hebt er voor gekozen om nu even niet bij haar te wonen, dus je moet niet terug komen naar een huis waar je je helemaal niet fijn voelt omdat je denkt dat het moet van haar. Kan je er misschien met iemand over praten die je wel vertrouwd, je oma, iemand op school als een mentor ofzo, of een vriend of vriendin? Hier bij villa pinedo hebben we ook buddy's, misschien kan dat iemand zijn die je vertrouwd, en die hebben ook nog verstand van gescheiden ouders! Hier op de site kan je er meer over vinden: https://www.villapinedo.nl/buddy. Succes!

Hoi Robin, Ik ben blij dat je in ieder geval je nichtjes en je oma vertrouwt. Het is inderdaad wel heel erg verdrietig dat je de rest van je familie niet kunt vertrouwen, dat zou eigenlijk wel moeten. Ik snap je gevoel wel. Mijn ouders hebben me allebei op sommige momenten zo enorm pijn gedaan dat ik hun beide nooit meer echt kan vertrouwen. Ik ga wel met allebei mijn ouders om omdat ze inmiddels wel veranderd zijn. Tijdens en rond de scheiding waren ze allebei geen goede ouders. Misschien dat het bij jou ook weer gaat veranderen, en dat je ze over een hele tijd toch weer kan gaan vertrouwen. Soms zijn mensen een tijdje onbetrouwbaar als ze in een stressvolle en moeilijke periode zitten, maar verandert dat daarna toch weer. Succes! Liefs Pascalle