Ik krijg een halfbroertje wie krijgt dan de meeste aandacht?

Mijn ouders zijn een half jaar geleden gescheiden, mijn vader had al voor die tijd een nieuwe vriendin. En een ongeveer 2 maanden later kreeg mijn moeder ook een nieuwe vriend. Met mijn stief moeder klikte het gelijk ze was echt super aardig en ik kan alles met haar delen. Maar met mijn stiefvader klikt het helemaal niet en ik vind hem niet echt aardig. Maar als mijn moeder met hem een relatie wil hebben wil ik niet dat die door mijn kapot gaat, omdat ik hem niet mag. Maar waarom ik hem nog minder mag is; Hij en mijn moeder hebben iets met elkaar gedaan terwijl ik er perongluk bij stond.Ik was voor die tijd al elke dag boos en op een gegeven moment ging het beter totdat dit gebeurde. Hoe kan ik dit oplossen en geen vervelende puber zijn die alle aandacht trekt?

Mijn ouders vertelde mij dat mama niet heel gelukkig meer was in het huwelijk. Dit kon ik me niet voorstellen aangezien ze alles had wat je maar kon wensen in een huwelijk! Ik zat hier best mee. Toen mijn ouders mij vertelde dat ze toch definitief gingen scheiden en ik mijn hoop moest opgeven stond mijn wereld helemaal op de kop! Ik hoorde dat mama een andere man leuk vond en ook het een ander gedaan had met deze man! Mijn wereld storte in! Ik ben woedend verdrietig en weet niet wat ik moet doen! Ik wil het mijn moeder vergeven maar niet nu! Ik kan er moeilijk mee omgaan! En heb niet echt iemand waarmee ik erover kan praten! Het speelt allemaal nu en ik denk er 24/7 aan en heb er gewoon hoofdpijn van! Hopelijk komt alles goed

Hallo, Mijn ouders zijn al jaren ongelukkig samen, sinds ik dit heb geaccepteerd herinner ik me een periode uit mijn jeugd wanneer ze elke avond schreeuwend in de keuken aan het ruziën waren. Ik deed mijn kussen over mijn hoofd en probeerde het te negeren en te slapen. Sinds kort zijn we (mijn gezin dus moeder, vader, zusje van 14 en ik) opener gaan praten over scheiden, ik zeg de hele tijd dat ze dat moeten doen, mijn moeder kan niet wachten om weg te gaan maar mijn vader en zusje vinden dat er niets aan de hand is. Nu ruziën ze ook niet meer maar die kleine conflicten zoals commentaar op het eten of blikken vol met haat (vooral van mijn vader) ik kan er niet meer tegen. Mijn moeder is zzp'er en heeft dus geen vast inkomen, daardoor mag ze niet lenen van de bank om te scheiden. (Ik dacht dat het zoiets was, ze hebben in ieder geval niet genoeg geld om te scheiden.) Het enige probleem is dus geld. Ook heb ik een beetje het gevoel dat ik weg wil van mijn vader, hij is een alcoholist en spaart geen geld, heeft geen cent voor mijn opleiding laat staan voor mijn zusjes opleiding. Is er geen andere uitweg behalve wachten tot ik 18 ben wanneer ze van plan waren te gaan scheiden als er geld was? Doeeg..

Hoi mijn ouders gaan scheiden. Mijn moeder is aan de drugs, ik ben bij de kinderrechter gehoord. Nu moet ik toch 1 x per week naar mijn moeder. Ik wil dit niet. Wat kan ik doen? Djimmie P.s de mail is van mijn tante maar die laat het mij lezen.

Soms heb ik het heel leuk met mijn vrienden en vriendinnen ofzo maar soms word ik dan zomaar boos of verdrietig herkennen mensen dat of weten jullie een oplosing want ik weet niet wat ik moet doen.

Heey allemaal, Ik heb al eerder wat gevraagd. Mijn ouders hebben ruzie sinds een korte tijd dit is zo vervelend dat ik er gewoon buikpijn van krijg. ik kan niet meer slapen en ik heb super veel last van mijn broertje omdat hij super boos wordt. Ik wil graag nog leuke dingen doen maar ik raak gewoon zo afgeleid door de thuissituatie dat ik daar gewoon geen tijd meer voor heb en dus ook geen energie. ik heb nog een probleem. Mijn vader vertrouwd me gewoon niet meer door zijn vriendin. Ik ga na de zomervakantie naar de middelbare en ik heb van mijn vaders huis nog steeds geen sleutel. Ook dit vind ik erg moeilijk omdat ik dan nog steeds naar de BSO moet. Niemand daar is van mijn leeftijd. Kan iemand misschien mij tips geven voor deze rot situatie???? ik mis de tijd dat mijn ouders nog samen waren... XXX Aria

Mijn ouders zijn vier jaar geleden uit elkaar gegaan, toen ik 16 jaar was. Alhoewel de scheiding als een enorme schok kwam, was het, wat men zou noemen, een rustige scheiding. Weinig ruzie, mijn ouders maken de ander niet echt zwart, en het werd mij nooit verboden om de ander te zien. Doordat ik al wat ouder was had ik de mogelijkheid om mijn ouders vaak te zien, ook als ik op dat moment niet bij diegene verbleef. Het besluit hoe de woonregeling zou gaan lag bij mij, en ik voel dan ook alsof mijn ouders veel aan mij hebben gedacht in de scheiding. Toch deed het veel pijn, we waren met zijn drieen, papa, mama en ik. Ik ben enigskind door een aandoening die mijn moeder heeft aan haar baarmoeder. Ik voelde me dan ook heel alleen na de scheiding. Mijn ouders waren de types die wel nog heel hard hebben geprobeerd om nog samen te komen, dat wil zeggen: mij werd verteld dat ze uit elkaar gingen wonen, maar nog wel naar oplossingen gingen zoeken om weer samen te komen. Deze periode bleek achteraf meer een proces voor hen te zijn om te leren om niet meer samen te zijn. Deze periode, die een jaar heeft geduurd, heeft mij toen der tijd veel hoop gegeven, maar het gaf hen de tijd om te verwerken en daarbij nieuwe partners. Ik voelde me bedrogen, en dat voel ik me soms nog steeds. Je zegt tegen een kind dat je je best gaat doen om aan de relatie te nemen, terwijl je ondertussen een nieuwe relatie start. Ik ben toen in therapie gegaan. Die therapie heb ik kort geleden geleden gehad, het heeft me best even geduurd, maar na vier jaar voelde het eindelijk alsof ik vrede had met de scheiding. Ik ben afgelopen jaar naar Liverpool verhuist en daar konden mijn ouders mij samen heen brengen, ze kwamen mij samen opzoeken op mijn verjaardag en ze waren ook samen bij mijn diploma uitreiking. Het voelde dus best oke. Totdat mijn vader aankondigde dat zijn veel jongere vriendin een kind wilde. Dit bracht mij behoorlijk van mijn stuk om verschillende redenen. 1. Ik ben een enigskinds, door een aandoening die mijn moeder heeft aan haar baarmoeder kon zij na mij geen kinderen meer krijgen. Dit heeft ons gezin veel pijn gedaan. 2. De optie van een nieuw kind voor mijn vader voelt voor mij als een leugen, maar het doet mijn moeder ook verdriet, omdat we zo lang samen een gezin zijn geweest en het leek alsof mijn beide ouders die optie voor nog een kind al 20 jaar geleden hadden afgesloten. 3. Ik wist dat dit de harmonie die we nu hebben binnen ons gezin, en waar we zo lang voor hadden gewerkt, verstoord zou worden. 4. Het verdriet dat mij meteen al overspoelde bij de aankondiging van de optie van een kind maakte me angstig. Ik heb zo lang gevochten om over het verdriet van de scheiding heen te komen, waarom moet dit nu meteen erna komen? Mijn vader kondigde in eerste instantie aan het echt niet te willen (een kind). Maar hij kon het niet over zijn hart verkrijgen weg te gaan bij zijn vriendin. En voor haar was de enige optie: ik wil een kind. Zij heeft nooit gezegd, ik ga bij jou weg, ik zie namelijk dat je geen kind wil. Ik heb het niet zo met haar op. Lang verhaal kort, we hebben veel gepraat en uit het niks besloot mijn vader toch voor een kind te gaan. Daarbij meldende dat dat niet zomaar binnen twee maanden zou gebeuren, zodat ik tijd zou hebben om er aan te wennen. Maar zoals mensen zijn, hield hij zich niet aan zijn afspraak, en twee maanden later kreeg ik het bericht dat ze niet zwanger is. Ik ben boos, verdrietig en angstig. Die gevoelens komen verschillend op en soms komen ze allemaal tegelijk. Ik wil dit echt niet, maar er is niks dat ik er aan kan doen. Het maakt met angstig om te zien hoe boos ik hier van kan worden, ik herken mezelf er niet meer in. Ik heb zo veel woede, voornamelijk naar mijn vader's vriendin, maar ook naar mijn vader. Mensen hebben de neiging om tegen me te zeggen, "ach, over een tijdje vind je dat kindje hartstikke leuk". Maar wat moet ik daar nu weer mee. Is er iemand die deze situatie herkent, misschien zelf heeft meegemaakt? Of misschien niet de situatie, maar de gevoelens?

Mijn ouders zijn sinds mijn 9e gescheiden. Voor heen ging het altijd heel goed. Nu hebben ze knallende ruzie en zijn mn broertje in ik daar de dupe van. Mijn droom is dat ze weer met elkaar kunnen opschieten!! Kan iemand mij de moed in spreken of gwn me aanspreken?? XXX Aria

ik stress heel erg over dat ik al mijn spullen moet gaan scheiden . heeft iemand tips voor me.