Vader weer depri

Lieve, Wat draag je daar een zware last op je schouders! Bedankt voor het delen van je berichtje, ik snap heel goed dat je een beetje geholpen wil worden (: Wat vond je de moeilijkste dingen in de tijden dat hij depressief was? Je zou die punten kunnen opschrijven, of met hem een gesprek voeren over hoe moeilijk je het vond. Het lijkt me wel heel fijn voor je als een volwassene in je omgeving je kunt helpen, vertrouw je iemand op school? Een familielid of buurman of buurvrouw? Daar kun je je verhaal tegen vertellen en je kunt ze ook vragen of ze je willen helpen proberen te voorkomen dat het weer zo’n zware tijd wordt voor jou en je vader; door je vader de goede hulp te geven! Ik hoop dat het gauw beter gaat! Liefs Emmeline

Beste anoniempie, Dit lijkt me erg moeilijk. Ik ben alleen bang dat jij er als kind niks aan kan doen. Je vader zal zelf hulp moeten zoeken. Je kunt dit wel (voorzichtig) tegen hem zeggen, misschien met hulp van een familielid? Veel sterkte ermee. Liefs Marijke

Hallo, Wat moeilijk voor jullie. Ik denk dat het heel belangrijk is om uit te spreken wat je denkt. Als je zo bang bent dat het weer slecht gaat met je vader, zou je dit misschien ook tegen hem kunnen zeggen. Dan ben jij het ook kwijt en kan hij er ook op ingaan en misschien ook hulp zoeken, als hij dit nodig heeft. Ik snap dat het heel vervelend is, want mijn moeder was in het verleden ook lang depressief. Vooral blijven praten over wat je lastig vindt en voelt, dat vind ik belangrijk. Hopelijk zoekt je vader hulp, zodat hij zich snel weer goed voelt. Ik wens je veel liefs, Anne

Lieve Anoniem, Bedankt voor je berichtje op het forum, fijn dat je dit met ons wilt delen. Wat een vervelende situatie zeg, ik kan me goed voorstellen dat je je hier erg druk om maakt. Ik heb er zelf geen ervaring mee, maar ik vind het al moeilijk om te zien wanneer mijn vader of moeder 'gewoon' verdrietig is. Dan moet het voor jou nog veel moeilijker zijn wanneer jouw vader depressief is... Heb je al eens met je vader besproken hoeveel zorgen jij je hier om maakt? Dit lijkt me goed om te doen, want dit is zoiets heftigs, daar moet je niet alleen mee blijven zitten! Dit zou jouw vader vast ook niet willen! Ondanks dat ik zelf mijn problemen soms eerste wat opkrop, lucht het uiteindelijk toch altijd heel erg op om erover te praten met iemand. Dit kan op zichzelf al zorgen dat ik me een stuk beter voel. Misschien kan je vader je een beetje gerust stellen en kunnen jullie samen wat afspraken maken voor de toekomst? Zou het bijvoorbeeld helpen als jullie afspreken dat je het direct aangeeft wanneer je je zorgen maakt? Aan hem of aan iemand anders uit jullie omgeving. Dan hoef je er misschien niet zo in je eentje mee te zitten. Of misschien helpt het je als je vader soms wat extra open is over hoe het met hem gaat? Ik noem zo een aantal dingen, maar wat zou jij zelf prettig vinden? Hoe kan jouw vader (of eventueel weer iemand anders) jou helpen zodat jij hier minder over piekert en wat meer gerust gesteld bent? Ik denk dus dat het goed is als je hier over nadenkt en dit dan met je vader gaat bespreken. Ik hoop dat je hier iets aan hebt! Heel veel succes, laat je anders nog even weten hoe het gegaan is? Verder mag je natuurlijk altijd nog een berichtje sturen als je wat kwijt wilt of wat advies nodig hebt. Heel veel liefs, Zoë