Wat voelen jullie?

Hoi Nick V, Wat dapper dat jij je vraag hier op het forum durft te stellen! Het is goed dat je deelt hoe je je voelt. Ik denk dat heel veel mensen/kinderen zich herkennen in wat jij schrijft. Ik in ieder geval wel. Ik heb me ook best verward gevoeld over de scheiding van mijn ouders. Dit kwam vooral omdat ik het gewoon niet goed snapte, ik vond het maar raar. Mij heeft het geholpen om erover te praten, om vragen te stellen. Door dat met mijn ouders te doen, werd het vanzelf steeds duidelijker en voelde ik me minder verward. Het kan dat jij je ook dingen afvraagt, of niet snapt, of gek vindt. Dan is het goed om het met je ouder of ouders over te praten, dan worden dingen duidelijker en kan je het meer een plekje geven. Ook heb ik me vaak verdrietig gevoeld. Het liefst had ik mijn ouders gewoon nog bij elkaar. Ook hierbij heeft praten me geholpen. En tekenen is iets wat ik altijd heel fijn vond, iets waar ik mijn gevoelens (en dus verdriet) in kon uiten. Jij benoemt hier op het forum bijvoorbeeld al dat je je weleens verdrietig er over voelt, dat is heel goed! Niet dat je je verdrietig voelt natuurlijk, maar wel dat je het deelt. Door je gevoelens te delen en erover te praten ga je je uiteindelijk wel beter voelen :) En zoals je al schrijft, is het waarschijnlijk beter zo. Die gedachten heeft mij ook wel geholpen. Ik had dolgraag opgegroeid met allebei mijn ouders bij elkaar, maar opgroeien met twee ouders die niet van elkaar houden en vaak ruzie hebben enzo, is uiteindelijk ook helemaal niet fijn. Toen ik zag dat mijn ouders allebei weer gelukkiger werden zonder elkaar, kon ik het ook beter accepteren. Het is goed om dat te blijven beseffen :) Ik hoop dat je hier wat aan hebt! Voel je altijd welkom hier op het forum mocht je ooit nog iets willen zeggen of vragen! Liefs, Samantha

Lieve Nick v. Wat fijn dat jij je vraag aan ons durft te stellen! Ik begrijp heel goed dat jij soms verdrietig bent. Dat is helemaal niet erg. Zelf ben ik ook heel vaak verdrietig geweest na de scheiding van mijn ouders en soms ben ik dat nog steeds. Scheiden is natuurlijk nooit leuk! Ik was in het begin van de scheiding ook heel verward, omdat ik niet begreep waarom mijn ouders niet meer samen wilde zijn. Ik begrijp heel goed dat de scheiding van je ouders verschillende emoties oproept, zoals pijn, verdriet maar soms ook misschien wel eens boosheid of dat je verward bent. Ik vind het heel knap van je dat je hier over durft te praten met ons! Zou je het misschien fijn vinden om iemand te hebben met wie jij je gevoel kan delen over de scheiding? Je zou je kunnen aanmelden voor een buddy. Dit is een persoon waarmee je via een chat kan praten. De persoon heeft ook gescheiden ouders en begrijpt jouw gevoelens daarom! https://www.villapinedo.nl/buddy/#zoek-een-buddy Natuurlijk mag je altijd je vragen stellen op ons forum, want wij zijn er voor je! Ik hoop dat je wat aan mijn advies hebt. Liefs, Esmée