hey, 3 jaar geleden zijn mijn ouders gescheiden, het rare was dat ik amper echt verdrietig ben geweest, iedereen zegt altijd dat het een enorm zware tijd is als je ouders uit elkaar gaan nou daar heb ik dus amper iets van gemerkt, ik snap niet waarom ik amper verdrietig ben geweest... ben ik gevoelloos ofzo? boeide me het nx dat me ouders uit elkaar gingen? ik snap het niet!! hebben meer mensen dit ervaren? pleasee zeg het dan xx gevoelloos meisje

Hey, Mijn ouders zijn net gescheiden. En mijn vader woont ergens anders. Ik ben best verdrietig alleen ik durf dit niet tegen hen te vertellen. Mijn zus van 17 doet dit wel en staat erg aan mijn vaders kant. Mijn moeder heeft een nieuwe vriend. K heb m al gezien ik vind hem maar niks. Maar ja als zei er gelukkig mee is. Heeft iemand tips om dit tegen mijn ouders te vertellen? Ik kan me op school ook niet echt meer concentreren. helppp! groetjezzzzz

Hoi, Mijn ouders zijn al bijna 10 jaar gescheiden en ik woon bij m'n moeder. Ik ga om het weekend 2 dagen naar m'n vader, de laatste tijd is die regel iets versoepeld en kom ik soms een dagje later of sla ik een keer over. Nu wil ik aankomende zomer een week met vrienden op vakantie en moet de rest van de vakantie werken. Hiernaast wil ik best tussendoor mijn vader wat zien, maar m'n moeder wil mij minimaal 3 weken (de helft van de vakantie) niet zien. Ze wil zelf 'rust' en niet de verantwoordelijkheid over mij. Ik heb haar al uitgelegd dat ik met mijn 17 jaar prima voor mezelf kan zorgen en dat ik toch veel aan het werk zal zijn, maar ze vindt dat ze dan toch teveel rekening met me gaat houden. Aangezien mijn vader 2,5 uur reizen van ons vandaan woont, wordt van zijn huis naar m'n werk reizen een beetje lastig. Daarnaast is mijn vader zeker 2 weken met m'n zusje op vakantie dus is hij ook niet thuis. Ik kan niet met hen mee, omdat zijn financiële bijdrage aan mijn vakantie dan komt te vervallen. Ik heb dus geen plek waar ik die 3 weken kan wonen. Dat is toch ridicuul? Mijn moeder verbant mij gewoon voor 3 weken uit m'n eigen huis! Overigens vind mijn vader het prima als ik hem niet zo heel veel zie in de vakantie gezien ik toch over een jaar volwassen ben. Wat moet ik doen? Kan mijn moeder me zomaar verbieden thuis te zijn?

Hey Ik ben liesje ik ben 13jaar en ik heb een vraaag ik heb jullie hulp nodig, ik heb al maaden lang met mijn lieve vriendje we hebben gezoend en geknuffeld hij zei laatstdat hij een stapje verder wil daar bedoel ik mee seks, ik vind hem heel leuk en wil hem niet kwijt ik wil het wel doen maar ik ben bang dat ik nog te jong ben plzzzz geeeef me tips Xxxx liesje

Hoi mijn ouders zijn gescheiden. Ze gingen scheiden toen ik bijna 1 jaar was. Mijn vader drinkt. Als ik bij hem ben drinkt hij ook. Tegen mij doet hij altijd heel gemeen en hij doet of ik een stuk vuil ben. Als er iemand met mij mee gaat doet hij altijd leuk en aardig tegen hun maar niet tegen mij. Als hij te veel drinkt wordt hij meestal heel boos als er iets mis gaat en dan word hij snel boos en gaat dan met de deuren gooien vloeken en schelden. Hij heeft mij zelf gelukkig nog nooit geslagen. Maar hij zegt visiek wel dingen tegen mij waardoor ik me minder voel als hem. Hij kan me zo naar de grond praten. Als ik er iets van zeg zegt hij dat ik niet van hem kan winnen en dat hij veel beter is als mij. Ik was alleen bij hem en ik was aan het wachten op mijn eten en toen had ik ook mijn mening gezecht die hij niet leuk vond. Hij smeet mijn eten op tafel sloeg met de deuren en toen knapte er iets vanbinnen bij mij ik stond op begon te schreeuwen iets van dat ik er klaar mee was ofzo en rende langs hem heen naar buiten. Ik was bang. Omdat ik weet waar hij toe in staat was. (Achter mij aankomen) ik huilde en verstopte mezelf en belde mijn moeder. Mijn vader bleef me bellen maar ik wilde hem niet spreken omdat hij door de telefoon schreeuwde kom naar huis. Mijn moeder kwam met de auto mij halen. Alleen ik had mijn tas met spullen en mijn beugel nog binnen bij me vader liggen. Mijn moeder belde mijn vader op en vroeg of de spullen opgehaald konde worden maar mijn vader zij als je dat doet vlieg ik je naar je strot. Mij zou die niks aan doen maar mijn moeder wel. Ik nam de telefoon over en zij tegen hem, ik kom pas weer als je stopt met drinken. Uiteindelijk heeft het 3 dagen geduurd voordat ik mijn tas had. Uiteindelijk is dit goed gekomen en ging ik weer naar hem toe. Maar ik zag ietsje verbetering. Toen ging hij weer te veel druk op mijn schouder leggen. Ik kwam bijna niet meer omdat ik bang was en als ik ging moest mijn vriend mee want ik durfde niet alleen. Mijn vriend werdt normaal behandeld en ik niet. Dat viel mijn vriend op. Hij eiste dat ik vaker kwam hij zij je vader is niet belangrijk he. Ik zal alvast mijn graf graven dan hoef ik hem alleen maar dicht te gooien enz. En als ik dan bij hem kwam was het wie ben jij heb je 3 jaar niet gezien hoe heet je ookal weer. Terwijl t een paar weken waren. Ik werk en ga naar school en toch probeerde ik tijd te maken maar dat werd niet gewardeerd. Nu met kerst wilde ik t bij mijn moeder en mijn vriend vieren dat vond hij geen probleem hij zij "boeien" als je nieuwjaarsdag maar wel komt. Mijn oma is dan jarig zijn moeder. Alleen daar wil die niet meer mee in contact komen. Maar ik wil wel naar mijn oma en dat heb ik ook gezecht. Zijn antwoord was ik ben toch wel belangrijker zeker. Toen was er nog een beetje ruzie en toen moest ik huilen we waren aan het bellen maar ik kon het niet meer dus had opgehangen. Hij zij dat alles mijn schuld was. Sinds vorge week niks meer van hem gehoord zelfs niet bij kerst. Ik voel me schuldig omdat hij alleen is en ik voel me schuldig dat ik niet bij hem ben omdat hij alleen is. Dat is zo raar omdat hij zo lelijk tegen mij doet. Hij heeft t altijd zo kunnen draaien dat het mijn schuld was en het is hem altijd gelukt dat ik bij hem terug kwam. Ik weet alleen niet meer wat ik moet doen. Ik zit er zo erg mee.

Hoi Ik heb al zeven jaar gescheiden ouders en ik heb een zus en die is vijftien jaar een heeft een vriend en ze is echt een puber en me vader had lang een vriendin maar dat is sinds een paar maanden uit en me vader heeft ook geen werk hij is afgekeurd omdat hij in een ziektewet zat nu probeert hij zijn leven weer op rolletjes te krijgen en lekkerwijde helpt hem daar mee en hij werkt nu sinds kort in een restaurant mijn moeder een al vier jaar een relatie met mijn stiefvader hij is een toffe gast maar ik ging dis tweede kerst dag naar me vader met mijn zus heel gezellig maar me zus gaat sinds kort niet graag meer naar me vader Omdat ze dat niet zo leuk vind ofzo maar ze ging nu wel mee omdat et kers is en ze ging mee en de eerste twee dagen ging het goed maar de tweede avond ging het niet goed want ik kauwde effe op me nagels en toen zij me vader pak een nagelschaartje en mijn zus gaf me een tik en me vader zij doe eens niet en toen begonnen ze tegen elkaar te schreeuwen en nu zijn ze boos op elkaar en ik ben bang dat hij ook bood is op mij me zus gaat morgen weg want ze kwam maar voor een weekend en ik bleef tot oudjaarsdag maar ik weet nu niet of ik mee naar mijn moeder moet of niet

hoihoi, Ik ben Lara en mijn ouders zijn ongeveer 3 jaar geleden gescheiden, dit kon je meer een vechtscheiding noemen. Er kwam ontzettend veel gedoe bij kijken. Mijn vader bleek een spaanse vriendin te hebben en toen mijn ouders dus gingen scheiden, ging mijn vader samenwonen met haar. Zij woonden op een zolder dus mijn zus en ik, konden niet bij hem wonen. Wij gingen dus samen met mijn moeder verhuizen. In het begin hadden we eigenlijk geen contact met onze vader. Later vroeg hij of we eens wilden afspreken, en dus spraken we af. Mijn zus is een moederskindje en ik ben meer een vaderskindje. Maar na een paar keer afgesproken te hebben, hoefden mijn zus geen contact meer. Ik kon me bij de situatie redelijk neerleggen en ik had nog wel app- contact met hem in tegendeel tot mijn zus, want zij negeerde hem compleet als hij berichtjes stuurde. In het begin, toen mijn zus ook nog afsprak, gingen we met z'n drieën 1 keer in de maand uiteten. Maar toen zij dus besloot om een soort van het contact te verbreken, ging ik ook minder afspreken, eigenlijk helemaal niet meer, omdat mijn moeder aan mijn zus kant stond/staat. Ik durf het ook bijna niet meer omdat mijn moeder altijd aan de kant van mijn zus staat. Soms hebben we hier hele erge ruzie over, alleen ik ben altijd degene die 'sorry' moet zeggen, of dat het allemaal door mij komt. Het is natuurlijk mijn moeder en zus tegen mij. Ik vind dit echt verschrikkelijk, maar ik doe het wel altijd omdat ik weet dat zij mij niet zullen snappen en ik heb geen zin in nog meer gedoe.. Maar goed, ik heb nu dus nog steeds wel app contact met mijn vader en hij vraagt steeds om af te spreken, en dit wil ik ook wel, niet dat ik bij hem wil wonen of iets in die richting, maar dat ik gewoon met hem afspreek. Maar ik zeg vaak dat ik druk ben met school omdat ik het er eigenlijk niet over wil hebben met mama, of dat ik het niet durf te zeggen, omdat ik dan altijd het gevoel heb dat ze over me roddelen dan, vooral mijn zus. Of dat ik nog meer het buitenbeentje wordt bij ons thuis. Een paar weken geleden heb ik wel met hem afgesproken om een paar dingen van oma nog op te halen, tenminste, dit gebruikte ik als een soort smoes voor mijn moeder, hoewel ik dit wel ook heb gedaan. Maar soms denk ik welleens, als ik wil afspreken, zal ik het dan gewoon niet zeggen om het gezeur te voorkomen bij ons thuis.. Nu ben ik ook bijna jarig en mama begon over mijn rijbewijs, dus ze zei: ja vraag het eerst maar aan je vader, want ja, jij bent wel een papaskindje dus je krijgt vast wel iets voor elkaar. Waar mijn zus ook lekker op door hamerde: ''Ja doe maar ja, jij kreeg toch altijd alles wat je wilde''. Ik ben dus in februari jarig, en ik moet het dus aan mijn vader gaan vragen, maar ik vind het bijna asociaal om dit te vragen omdat ik hem eigenlijk ook niet echt zie.. en het is best wel een groot iets. Maar mama die zegt dat ik het maar gewoon moet doen. Ik doe dit jaar ook eindexamen Havo. En straks is ook de diploma uitreiking, en ik ben er nu al over aan het nadenken of ik hem dan ook uit moet nodigen. En iedereen die zegt wel dat ik het zelf moet weten, wat ik zelf wil. Alleen ik weet niet of ik hem er wel bij wil hebben, want dan zorgt dit wel voor meer gedoe. Aan de andere kant, het is wel je vader, alleen ik weet al bijna zeker dat het dan op die diploma uitreiking ongemakkelijk gaat worden. Bij wie moet ik dan gaan staan? Mijn moeder heeft mijn zus nog, en zij kent ook andere moeders. Mijn vader staat daar dan alleen. En het komt misschien vaak over alsof ik het voor mijn vader opneem, alleen dat wil ik totaal niet, maar ik ben het gewoon niet eens met mijn moeder en zus, en daarom zeggen zij ook steeds dat ik aan mijn vaders kant sta. En soms als ik met mijn vader afspreek is het zelfs ongemakkelijk.. en zijn er zelfs awkward stiltes.. Ik durf, bij wijze van, niet eens een boertje of een scheetje te laten in zijn buurt, terwijl het wel mijn vader is. En dit is een hele lap tekst, maar ik weet niet zo goed hoe ik het nou allemaal moet aanpakken met alles, dus ik hoop dat iemand me kan helpen en tips kan geven! Dankjewel alvast!

Mijn ouders zijn vorig jaar gescheiden en ik heb nu een stiefvader die mag ik egt niet ik heb altijd ruzie met hem want hij probeert de baas te spelen over mij en me egt vader te zijn maar dat wil ik niet want ik heb een eigen vader. Maar ik wil dus bij mijn eigen vader gaan wonen maar dat mag niet van me moeder en me broer mocht dat wel. Dus nu zie ik mijn eigen vader nooit meer en me broer heel soms nog wel eens in de stad maar dan kan ik niet naar hem toe want dan zijn me moeder en hij erbij en dan mag dat niet maar ik wil heel graag bij mijn eigen vader wonen net zoals mijn broer

Mijn familie is de aardigste familie die ik ken. Bij het scheiden hielpen ze me. Mijn vader was verdrietig dat niemand aan de kant van mama naar hem toe wou komen om er over te praten. Mijn oma was naar papa gegaan op 18 december. Hij was verdrietig van eind mei tot 18 december. Maar hij vond het gesprek wel wat hebben. (Mijn oma is nog maar de enige die speciaal naar hem toe was gekomen) daar was hij heel blij om. Ik heb veel kwetsbare dingen meegemaakt. Dit is al de derde keer dat ik een blog schrijf. Ik heb de lezers wat beloofd. Ik had een geheim. Dat wordt nu vertelt; Mijn (ex) vriend was een keer nogal chagrijnig. Ik wou met mijn vrienden een pietengym organiseren. Maar drie keer raden: Hij Wou iets anders! Toen we moesten opruimen, ging hij op een mat liggen. Ik wou. Wel opruimen, dus ik was flink en probeerde hem eraf te duwen. Hij zei nonchalant; Doet geen pijhijn! Doet geen pijhijn! Ik vond het erg irritant. Maar ik wist wat zijn zwakke punt was. Ik wist waar hij wel om moest huilen. Wat hij nooit meer zou willen meemaken. Ik wou het toen allang uitmaken, dus ik deed wat ik doen moest. Daarna kwam er een conflict. Ik trok me daar niks van aan. Maar er is nog een andere reden geweest waarom ik hem pijn deed. Hij had mij ook pijn gedaan. Niet vanbuiten, maar ook vanbinnen! Hij had mijn hart geraakt daarmee en het was heel erg wat hij deed. Een echte vriend of vriendin zou zoiets nooit doen.... In mijn hele leven vond ik hem al een rare kerel. Ik ga niet zeggen wat hij deed, want hij zou het niet leuk vinden als ik het vertel op internet. Hij kan daarmee namelijk in de problemen komen. Maar het vervolg van deze ruzie wordt nog erg voor hem.... Als ik aan zijn ouders ga vertellen wat hij heeft gedaan krijgt hij eeuwig straf. Dat ga ik niet doen.... Want ik toon nog steeds gewoon respect voor hem. Maar hij niet voor mij! Dat is gewoon raar. Maar ik negeer hem en ik heb me nooit in mijn leven zoooo blij gevoeld. Ik heb het idee dat ik het veel eerder had moeten doen. Als hij nog een keer zo doet........ Dat is het verhaal. Heftig he? Het heeft niks te maken met de scheiding, maar misschien deed mijn ex misschien expres omdat....

Mijn ouders zijn een paar jaar geleden verhuisd naar een of ander rotdorp en toen gingen ze scheiden en mijn vader had/kreeg een vriendin ik vind haar ook niet zo aardig mijn zusje 11 is haar lievelinskind samen met mijn stiefbroertje 8 Ik ben bij mijn moeder het liefst en ik zou graag vaker bij haar zijn maar ik weet niet zo goed hoe ik dit moet brengen ????? En ik ben bij mijn vader altijd iriterend en bij mijn moeder normaal HELP