Mijn verhaal..

Lieve Loekie, Dankjewel voor je eerlijke en uitgebreide bericht. Mooi dat je zo oprecht bent en alles goed beschrijft;-) Wat een heftig verhaal ook. Ik weet natuurlijk niet wat die jongen precies heeft gedaan. En je hoeft dit natuurlijk helemaal niet te vertellen hier op ons forum, dat zijn vaak hele persoonlijke gebeurtenissen en ervaringen. Toch wil ik jou adviseren om iemand in vertrouwen te nemen. Of met iemand te praten over wat er gebeurd is. Geweld, seksueel misbruik.. dit zijn dingen die niet kunnen en een grens overgaan. Niemand heeft het recht om een ander pijn te doen. Het zegt veel over jouw karakter dat je niet vertelt aan anderen, ook om hem niet in de problemen te laten komen. Maar mensen die anderen pijn doen, kiezen daar zelf voor. Ze weten wat de gevolgen kunnen zijn. Geweld of seksueel misbruik komt helaas nog steeds veel voor. Als we voor een deel willen stoppen, moeten we toch echt proberen om anderen te vertellen wat er gebeurd is. Ook om te voorkomen dat hij iemand anders pijn doet! Ik denk dat het jou heel erg zal helpen om met iemand te praten die je vertrouwt en goed kent. Dit kan iedereen zijn in je omgeving, van je oma tot je tante, decaan of een goede vriendin. Het is goed om dingen te bespreken en te kunnen afsluiten. In plaats van emoties weg te stoppen. Want ik vind het super knap dat je door bent gegaan met je leven. Dat moet je ook altijd proberen! Maar sommige dingen kun je niet zomaar wegstoppen en moeten een keer worden afgesloten. Anders komt dat later in je leven misschien terug, en vaak is het dan heftiger ;-) Loekie, ik vind het echt knap dat je jouw verhaal zo deelt. Je hebt al behoorlijk wat stappen gemaakt. Daar mag je trots op zijn! Yannick, forumcoördinator

Hoi Loekie, Wat ontzettend dapper dat je weer een berichtje hebt geplaatst op ons forum! Ik kan me voorstellen dat het onwijs moeilijk is en dat je veel lef nodig hebt om dit te plaatsen. Daarom mag je ook trots zijn dat je dit hebt geschreven. Een super heftig verhaal weer. Ik heb ook je andere verhalen gelezen en blijf me verbazen over hoe sterk en dapper je bent! Het is niet niks wat je allemaal meemaakt. Ik kan me voorstellen dat je er soms heel verdrietig van wordt en misschien ook wel bang. Ik ben dan ook blij dat je ons forum gebruikt om het van je af te schrijven. Zoals Yannick ook al schreef, weten wij natuurlijk niet precies wat er is gebeurd. We kennen je familie, deze jongen en jou niet. Ook kunnen we alleen maar reacties plaatsen als kinderen van gescheiden ouders. Wij hebben zulke heftige dingen (gelukkig) nog nooit meegemaakt. Daarom kunnen wij jou ook niet zo goed helpen, behalve reacties geven op de berichtjes die je stuurt. Ook ik denk dat het belangrijk is dat je iemand gaat vertellen wat er allemaal gebeurd. Het zijn vervelende dingen die je moet meemaken en dat is niet niks. Dat kan je alleen maar een plekje geven door er met iemand over te praten. Ook denk ik dat het heel belangrijk is dat deze jongen dit niet nog een keer gaat doen. Ik weet namelijk zeker dat jij dat ook niet wilt. Als je wilt dat hij stopt, moet je het tegen iemand gaan vertellen. Je zegt dat je het niet wilt vertellen, omdat hij dan straf krijgt en dat je respect voor hem hebt. Ook vertel je dat hij geen respect voor jou heeft. Ik denk dat het nu slim is om even aan jezelf te denken. Als je respect hebt voor jezelf, vertel je tegen iemand wat er is gebeurd. Op die manier kan het namelijk niet nog eens gebeuren. Vertel het tegen iemand die jij vertrouwt en die je verder kan helpen. Als je wilt kan je ook deze berichtjes laten lezen. Misschien is dat voor je fijner dan het te vertellen. Ook kan je contact opnemen met de kindertelefoon. Hier kan je anoniem mee chatten of bellen en je verhaal kwijt. Lieve Loekie, je bent echt heel dapper! Ik wens je heel veel sterkte! Heel veel liefs, Lynn.