hallo allemaal ik heb problemen met mijn stiefmoeder .De ene keer doet ze lief de andere keer is het oorlog .Wie heeft tips om me te helpen om een betere band te maken.

hoi ik heb een probleem met mijn stiefmoeder. ik en mijn stiefmoeder lopen niet echt soepel met elkaar. mijn vader en stiefmoeder willen dat ik meer ga praten maar dat vin ik heel moeilijk want ik ben bang voor hun reactie die ik dan krijg. en het gaat nu wel wat beter ( behalve da praten dan ) en mijn ouders zien het wel maar me stiefmoeder niet , en dat is juist het belangrijkste. weet niet meer wat ik moet den om haar het te laten zien dat ik ben veranderd . HELP !!!!!

'hey allemaal, ik heb het soms zo gehad met mijn moeder. mijn ouders zijn al ruim 7 jaar gescheiden. ik ga 1 weekend in de 2 weken naar mijn vader en de rest ben ik bij mijn moeder. mijn ouders hebben allebei een nieuwe vriend/vriendin en zijn ook al getrouwd. altijd als ik dan thuiskom van mijn vader vraagt mijn moeder hoe het was dus vertel ik dat, maar dan heeft ze altijd commentaar daarop. in haar ogen doet mijn vader alles fout terwijl het vaak helemaal niet zijn fout is, of ze geeft mijn stiefmoeder de schuld. mijn broer vindt het helemaal niet leuk bij mijn vader en stiefmoeder en noemt het dan ook '''het strafkamp''' en dat vind ik rcht heel erg. waarom blijft mn moeder zo zeiken over mn vader en door mn broer wordt het alleen maar erger. ik heb het helemaal gehad met haar, iemand plzz tips hoe ik hier mee om kan gaan? xxx anoniem'

Hallo. Ik heb jullie hulp nodig mijn ouder zijn al aan het ruziën, zint's dat ik 4 was. En toen ik 6 werd gingen mijn ouders scheiden. Mijn moeder woont nu nog alleen, en mijn vader heeft sint's dat ik net 7 was een nieuwe vriendin. Maar nu over mijn vraag. Ik ben nu 12, 31 juli woord ik 13. Maar toen ik nog niet zo lang 12 was hoorde ik dat ik een zusje kreeg. Dat vond ik heel leuk, want ik weet dat ze dat heel graag wouden. En nu is ze geboren op 19 februari. Vroeger wou ik nooit een zusje! Nou dat kwam omdat ik dacht dat ze mij dan niet meer zouden staan. De hele week dat ik bij hun was, was er niks aan de hand. Maar ik merkte wel na een paar dagen dat ze me minder zagen. En dat mijn vader dan aan mijn stiefmoeder vrachten, wat ze wou drinken maar dan vergat hij mij gewoon, en normaal niet. En vroeger waren ze altijd boos als ik niks liet weten. Maar nu maakt het hun niks meer uit. En nu moet ik ook nog alles doen. Als ik binnen kom bij hun, dan is het niet hoe gaat het maar wil je de hond uit laten.En als ik dan nee zeg dan zeggen ze wil je ruilen of zo. Nu voel ik me als een dienst meid. En ze zien me niet meer staan. Nu wil ik niet meer na hun toe. En ze maken ook nog misbruik van me. Als er iemand op visite is en zegt ik wil een frisse neus hallen,en zegt dan ik neem de hond wel mee. Dan zegt mijn stiefmoeder of mijn vader, nee hoor dat hoeft niet dat doet N....... doet dat wel. Mijn naam zeg ik niet. Kan iemand mij helpen. Helppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppp. Groetjes n..........

mijn stiefvader is wel aardig hoor maar elke dag als ik bij me moeder ben zit ze de hele tijd met hem te appen, tijdens een film als we gaan ontbijten bij het avond eten, het is gewoon niet leuk en als ik bij me vader ben is het heel anders ze appen niet de hele tijd en me stiefmoeder is nog gezelliger ze lijkt wel me echte moeder, en ik durf het niet tegen me moeder te zeggen ik ben bang dat ik kwets of dat ze het tegen me stiefvader gaat vertellen, ze deelt bijna alles met hem help me alsjeblieft

Beste, Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 10 jaar was. Dat is ondertussen dus al 10 jaar. Mijn mama heeft het huis verlaten en is bij haar nieuwe partner gaan wonen. Deze partner bleek een vriendin van haar te zijn. Mijn mama bleek dus lesbisch te zijn. Dit was de eerste moeilijke confrontatie. Nu ben ik natuurlijk al ouder en speelt dit helemaal geen rol meer. Wat wel een rol speelt is mijn stiefmoeder. Er is natuurlijk wel het een en ander gebeurt tussen ons. Ik heb bijvoorbeeld per ongeluk een grote vaas van haar omver geduwd die tegen de deur stond zodat de katten niet weg zouden kunnen. De vaas op zich was niet zo erg, maar deze vaas bleek van haar moeder te zijn die al enkele jaren overleden was. Ik heb hier meerdere malen mijn excuses voor aangeboden, maar dat bleek niet genoeg te zijn. Volgens haar speel ik 'spelletjes'. Wanneer ik per ongeluk mijn bus mis, dan is dat volgens haar gepland. Toen ik 12 jaar was, wou ik naar een verjaardagsfeestje van een vriendin omdat dit eigenlijk ook een beetje afscheid nemen was van de kinderen van de lagere school. Nee, dit was een spelletje want mijn papa was daar ook en ik had dat zogezegd gepland. Terwijl ik hier helemaal niets mee te maken had. ZO zijn er allerlei dingen gebeurt. Nu ik lig nog steeds op de kamer met mijn stiefzus, die by the way ook nog eens autistisch is. Dit maakt het niet makkelijker. In de week is ze niet thuis en heb ik de kamer voor mij. Wat positief is volgens mijn stiefmoeder. (De bed is dat van vroeger van mijn stiefbroer, de kast daar heb ik drie schapjes die volsteken en waardoor ik gewoon geen orde meer heb in mijn kast. De armoire staat vol met haar spullen en de enige opslagruimte die ik heb is die onder mijn bed en één bak naast het bed) Vorig jaar, 1 november (2013), was er een vergadering over de slaapkamers... Ondertussen is er nog niets veranderd... De badkamer is gerenoveerd, de slaapkamer? NIETS. Wanneer ik 's avonds vraag om mijn feuilleton te kijken (Familie). Dan mag dat niet, want zij volgen dat niet. Enkel als er voor hen niets op televisie is mag ik hiernaar kijken. Gisteren vroeg ik om SYTYCD te kijken. Dit antwoord kreeg ik van mijn mama: 'Seg, wij volgen dat niet. En het is zondag en we moeten morgen gaan werken eh ...' HALLO, en ik dan? Ok, mama doet haar best en we gaan de week dat ik bij haar ben één keer zwemmen. Ik mag ook bij mijn vriend gaan slapen maar de sfeer thuis en met mijn stiefmoeder zit helemaal niet goed. Mijn broer is al vertrokken naar mijn papa en eerlijk gezegd ik twijfel er al zeer lang over om dit ook te doen... Het leven hier gaat gewoon niet meer... Ik help ook mee in het huishouden.. Ik doe de afwas zoals gevraagd, ik ruim mijn materiaal op, ben vriendelijk en zeg iedere keer dag en slaapwel ... Wat krijg ik terug van mijn stiefmoeder? 'Hallo, tot straks'... Ze is jaloers wanneer ik even alleen ben met mama en komt er dan tussen... Wanneer ik een verhaal vertel, vertelt zij het verder... Ik moet 'bijna' alles vragen wat ik thuis doe... Ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen ... Ik wil mama ook niet kwetsen, maar op deze manier is het leven voor mij ook niet altijd makkelijk .. Kan iemand mij raad geven of vertellen wat jij zou doen? Groetjes, Melissa

dit bericht is ook van mijn stief broertje lucas !!!!!!!!!!!!!!!!!! wij vinden dat we leuke stief ouders hebben . en ook een leuke broer /stief broer . wij hebben het heel gezellig en stoeien vaak . wij doen ook tikkertje in huis . ook voetballen wij graag .

mijn ouders zijn al 9 jaar gescheiden, alles ging prima, ik ging een week naar mijn vader en daarna een week naar mijn moeder. mijn vader en moeder zijn beide hertrouwd. dit was op het begin lastig maar ik ben gewend aan de situatie en heb een paar hele fijne nieuwe banden met ook familie van mijn stief ouders. mijn ouders hebben altijd in de knel gezeten over geld en andere volwassenen zaken, nu na de zomervakantie in 2013: eerste 3 weken gingen ik met mijn broer, mijn moeder en stief vader met zijn kinderen op vakantie, dit was een fijne vakantie, alhoewel mijn moeder en stief vader erg in de knel kwamen met mijn broer, die al lange tijd leugens vertelde bij mijn vader en zich zelf mengde in hun problemen. de laatste 3 weken ben ik met mijn broer op vakantie met mijn vader en zijn nieuwe vrouw gegaan, het was ook weer gezellig behalve dat ik de laatste tijd veel ruzie had met mijn vader en stiefmoeder, en ik voelde me totaal niet fijn daar. na de vakantie ging mijn broer bij mijn vader wonen, ik wilde de situatie zo normaal mogelijk houden en gewoon week op week gaan. ik kreeg steeds meer problemen daar en op welke manier ik het ook probeerde optelossen, een kind van (toen was ik 12) kan niet op tegen een man van 50. mijn vader, broer en stiefmoeder zeiden gruwelijke dingen over mijn moeder en de rest. ik wilde niet uit contact maar ik wilde graag een kortere tijd daar zijn. mijn reactie van mijn vader: dat past niet in mijn agenda, je kan beter maar een tijdje bij je moeder blijven. oftewel in mijn oren: ik ben niks voor hem omdat ik niet aan zijn kant sta, daarna heb ik alles op alles gezet om een goed contact met vooral mijn vader te krijgen, ik krijg hulp van sisca, mijn psychiater. ik heb wel duizende keren gesprokken met ze maar hij luisterde totaal niet, mijn vaders wil is wet, vorige vakantie ben ik dus ook niet met hem op vakantie gegaan (broer woont nogsteeds bij vader) het ging een tijdje goed, ik ging er nog maar een dag heen, maar dat bouwde wel wat op. totdat ik iets zei dat wel waar was maar niet slim, ik heb hem uitgelegd wat het betekende voor mij en sorry dat het anders op hem overkwam ( ik leerde van teun, mijn stiefvader om altijd rustig te blijven en geen ruzie) mijn vader ontwikkeld altijd een discussie tussen ons dat leidt op: hij heeft gelijk, de reactie die plaats vond toen ik dat niet zo handige zei was niet terecht. hij begon te dreigen met woorden als: ik kan een nieuwe vader voor je regelen en ik ga zorgen dat jou moeder in de gevangenis komt. ik schrok hiervan en het is nogsteeds moeilijk, mijn moeder komt echt niet in de gevangenis, ze heeft niks gedaan, dat weet ik. maar die woorden, en nog meer woorden lieten me enorm schrikken. mijn vader zegt dat ik een normale jeugd zou hebben als ik bij hem zou wonen. maar dat wil ik niet, ook beweert hij dat mijn moeder me beveelt om weg te blijven, wat niet zo is. na oud en nieuw deed hij alsof onze ruzie er nooit geweest was, hij vroeg me om leuke dingen te doen en naar een concert te gaan. ik zei nee, ik wil eerst alles uitpraten en mijn mening laten horen, hij beweert dat hij mij respecteert maar ik word daar even min als een hond behandeld, zelf dat mijn stiefmoeder zei: ik moet wennen dat je er bent, terwijl dat ik dat niet mocht toen zij zomaar in huis kwam, ook mijn huis. nu chanteerd hij me whapp profiel foto's van ons samen, ik voel me soms schuldig, maar sisca verteld me en herinnerd me dat ik ALLES OP ALLES heb gezet om een nieuwe goede band te creeren. tot de dag van vandaag blijft hij bezig, gelukkig heb ik geleerd hoe ik me weer kan concentreren op school (ik heb een niet al te goede start gemaakt omdat alles begon toen ik ook naar de 1e klas ging) vandaag heeft hij een tekening die ik heb gemaakt toen ik 8 was ong. als profiel foto gedaan: papa is de allerliefste x Jill, dat was het, ik heb altijd verteld dat ik van hem hou, en dat ik weet dat ik niet echt welkom meer ben bij hem. ik wil dat hij stopt met deze onzin over mijn moeder, stiefvader (ik heb een hele goede band met hem) en over de rest van de familie die hij kapot probeert te maken, ook wil ik dat hij stopt met mij te chanteren en mij begint te respecteren en wat ik wil (en nee ik vraag niet veel), hij moet stoppen met mijn broer en Mireille! maar ik heb er alles aan gedaan! wat kan ik nou nog meer doen??? ik wil niet helemaal uit contact zoals mijn broer zonder rede heeft gedaan! alhoewel ik vind dat ik dan wel eenrede zou hebben! iemand tips? xjess Jill

Mijn ouders gingen scheiden toen in 16 jaar was. moeilijk tijd gehad, maar uiteindelijk heb ik er wel vrede mee gekregen. tot dat mijn stiefouders in beeld kwamen. op het moment dat mijn stiefouders in beeld kwamen woonde ik nog bij mijn moeder. de eerste tijd ging het super met mijn stiefvader, altijd aardig, probeerde mijn broertje en ik het helemaal naar onze zin te maken. tot dat hij zich aan ons ging irriteren ging het mis. hij kon bepaalde dingen niet verdragen omdat zijn kinderen veel jonger zijn dan mijn broertje en ik. uiteindelijk besloten om bij mijn vader te gaan wonen om de relatie van mijn moeder en stiefvader te redden. ook bij mijn vader thuis ging het even goed. tot dat ik het gevoel kreeg dat ik altijd op mijn tenen moest lopen. niks was goed. ook hier speelde de kinderen van de andere kant een hele grote rol. beide zijn we heel verschillend. wat heel jammer is want we zijn allemaal ongeveer even oud. het meeste wat mij ooit pijn gedaan heeft is toen mijn vader aan mij vroeg of het niet het beste was om op mezelf te gaan. dit heeft mijn altijd het gevoel gegeven dat ik altijd ongewenst in huis ben geweest. ook heb ik het gevoel dat mijn stiefmoeder het nu voor elkaar heeft. ik ben nu het huis uit, mijn broertje gaat waarschijnlijk ergens in juli. ze heeft mijn vader nu en haar 2 kinderen. het ideale gezinnetje. ook al weet ik natuurlijk dat mijn beide ouders het beste met mij voor hebben, woon in toch met een dubbel gevoel op mezelf. aan de ene kant weet ik dat het bij mijn vader thuis niet meer ging. maar aan de andere kant neem ik het mijn stiefmoeder kwalijk dat ik daar ben weggegaan. hopen dat de keuze die ik gemaakt heb uiteindelijk goed uitpakt. ik hoop er door een betere band met mijn beide ouders te krijgen omdat ik ze nu niet meer elke dag zien. mijn beste tip voor jullie: praat er met je ouders over en doe dat alsjeblieft waar je stiefouders niet bij zijn. het zou mij een hele hoop ellende bespaard zijn geweest als ik er gewoon over had kunnen praten. neem even de tijd om met je ouders in gesprek te gaan. ga bijvoorbeeld even wandelen. of ga een keertje mee boodschappen doen. er is is niks beters om je gevoelens te bespreken bij de groente afdeling haha.

Hallo, Mijn ouders zijn nu zo'n 5 jaar gescheiden. Kerstmis komt eraan. Mijn stiefmoeder vindt eigenlijk vrij weinig leuk, dus het is extra moeilijk om een cadeautje te verzinnen. Ik vind het wel leuk om ook iets voor haar te kopen, maar ik zou niet weten wat. Heeft iemand misschien wat tips? Het liefst niet te duur, ongeveer vanaf 0,- tot 10/15,- Alvast bedankt.