Beste, Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 10 jaar was. Dat is ondertussen dus al 10 jaar. Mijn mama heeft het huis verlaten en is bij haar nieuwe partner gaan wonen. Deze partner bleek een vriendin van haar te zijn. Mijn mama bleek dus lesbisch te zijn. Dit was de eerste moeilijke confrontatie. Nu ben ik natuurlijk al ouder en speelt dit helemaal geen rol meer. Wat wel een rol speelt is mijn stiefmoeder. Er is natuurlijk wel het een en ander gebeurt tussen ons. Ik heb bijvoorbeeld per ongeluk een grote vaas van haar omver geduwd die tegen de deur stond zodat de katten niet weg zouden kunnen. De vaas op zich was niet zo erg, maar deze vaas bleek van haar moeder te zijn die al enkele jaren overleden was. Ik heb hier meerdere malen mijn excuses voor aangeboden, maar dat bleek niet genoeg te zijn. Volgens haar speel ik 'spelletjes'. Wanneer ik per ongeluk mijn bus mis, dan is dat volgens haar gepland. Toen ik 12 jaar was, wou ik naar een verjaardagsfeestje van een vriendin omdat dit eigenlijk ook een beetje afscheid nemen was van de kinderen van de lagere school. Nee, dit was een spelletje want mijn papa was daar ook en ik had dat zogezegd gepland. Terwijl ik hier helemaal niets mee te maken had. ZO zijn er allerlei dingen gebeurt. Nu ik lig nog steeds op de kamer met mijn stiefzus, die by the way ook nog eens autistisch is. Dit maakt het niet makkelijker. In de week is ze niet thuis en heb ik de kamer voor mij. Wat positief is volgens mijn stiefmoeder. (De bed is dat van vroeger van mijn stiefbroer, de kast daar heb ik drie schapjes die volsteken en waardoor ik gewoon geen orde meer heb in mijn kast. De armoire staat vol met haar spullen en de enige opslagruimte die ik heb is die onder mijn bed en één bak naast het bed) Vorig jaar, 1 november (2013), was er een vergadering over de slaapkamers... Ondertussen is er nog niets veranderd... De badkamer is gerenoveerd, de slaapkamer? NIETS. Wanneer ik 's avonds vraag om mijn feuilleton te kijken (Familie). Dan mag dat niet, want zij volgen dat niet. Enkel als er voor hen niets op televisie is mag ik hiernaar kijken. Gisteren vroeg ik om SYTYCD te kijken. Dit antwoord kreeg ik van mijn mama: 'Seg, wij volgen dat niet. En het is zondag en we moeten morgen gaan werken eh ...' HALLO, en ik dan? Ok, mama doet haar best en we gaan de week dat ik bij haar ben één keer zwemmen. Ik mag ook bij mijn vriend gaan slapen maar de sfeer thuis en met mijn stiefmoeder zit helemaal niet goed. Mijn broer is al vertrokken naar mijn papa en eerlijk gezegd ik twijfel er al zeer lang over om dit ook te doen... Het leven hier gaat gewoon niet meer... Ik help ook mee in het huishouden.. Ik doe de afwas zoals gevraagd, ik ruim mijn materiaal op, ben vriendelijk en zeg iedere keer dag en slaapwel ... Wat krijg ik terug van mijn stiefmoeder? 'Hallo, tot straks'... Ze is jaloers wanneer ik even alleen ben met mama en komt er dan tussen... Wanneer ik een verhaal vertel, vertelt zij het verder... Ik moet 'bijna' alles vragen wat ik thuis doe... Ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen ... Ik wil mama ook niet kwetsen, maar op deze manier is het leven voor mij ook niet altijd makkelijk .. Kan iemand mij raad geven of vertellen wat jij zou doen? Groetjes, Melissa

dit bericht is ook van mijn stief broertje lucas !!!!!!!!!!!!!!!!!! wij vinden dat we leuke stief ouders hebben . en ook een leuke broer /stief broer . wij hebben het heel gezellig en stoeien vaak . wij doen ook tikkertje in huis . ook voetballen wij graag .

mijn ouders zijn al 9 jaar gescheiden, alles ging prima, ik ging een week naar mijn vader en daarna een week naar mijn moeder. mijn vader en moeder zijn beide hertrouwd. dit was op het begin lastig maar ik ben gewend aan de situatie en heb een paar hele fijne nieuwe banden met ook familie van mijn stief ouders. mijn ouders hebben altijd in de knel gezeten over geld en andere volwassenen zaken, nu na de zomervakantie in 2013: eerste 3 weken gingen ik met mijn broer, mijn moeder en stief vader met zijn kinderen op vakantie, dit was een fijne vakantie, alhoewel mijn moeder en stief vader erg in de knel kwamen met mijn broer, die al lange tijd leugens vertelde bij mijn vader en zich zelf mengde in hun problemen. de laatste 3 weken ben ik met mijn broer op vakantie met mijn vader en zijn nieuwe vrouw gegaan, het was ook weer gezellig behalve dat ik de laatste tijd veel ruzie had met mijn vader en stiefmoeder, en ik voelde me totaal niet fijn daar. na de vakantie ging mijn broer bij mijn vader wonen, ik wilde de situatie zo normaal mogelijk houden en gewoon week op week gaan. ik kreeg steeds meer problemen daar en op welke manier ik het ook probeerde optelossen, een kind van (toen was ik 12) kan niet op tegen een man van 50. mijn vader, broer en stiefmoeder zeiden gruwelijke dingen over mijn moeder en de rest. ik wilde niet uit contact maar ik wilde graag een kortere tijd daar zijn. mijn reactie van mijn vader: dat past niet in mijn agenda, je kan beter maar een tijdje bij je moeder blijven. oftewel in mijn oren: ik ben niks voor hem omdat ik niet aan zijn kant sta, daarna heb ik alles op alles gezet om een goed contact met vooral mijn vader te krijgen, ik krijg hulp van sisca, mijn psychiater. ik heb wel duizende keren gesprokken met ze maar hij luisterde totaal niet, mijn vaders wil is wet, vorige vakantie ben ik dus ook niet met hem op vakantie gegaan (broer woont nogsteeds bij vader) het ging een tijdje goed, ik ging er nog maar een dag heen, maar dat bouwde wel wat op. totdat ik iets zei dat wel waar was maar niet slim, ik heb hem uitgelegd wat het betekende voor mij en sorry dat het anders op hem overkwam ( ik leerde van teun, mijn stiefvader om altijd rustig te blijven en geen ruzie) mijn vader ontwikkeld altijd een discussie tussen ons dat leidt op: hij heeft gelijk, de reactie die plaats vond toen ik dat niet zo handige zei was niet terecht. hij begon te dreigen met woorden als: ik kan een nieuwe vader voor je regelen en ik ga zorgen dat jou moeder in de gevangenis komt. ik schrok hiervan en het is nogsteeds moeilijk, mijn moeder komt echt niet in de gevangenis, ze heeft niks gedaan, dat weet ik. maar die woorden, en nog meer woorden lieten me enorm schrikken. mijn vader zegt dat ik een normale jeugd zou hebben als ik bij hem zou wonen. maar dat wil ik niet, ook beweert hij dat mijn moeder me beveelt om weg te blijven, wat niet zo is. na oud en nieuw deed hij alsof onze ruzie er nooit geweest was, hij vroeg me om leuke dingen te doen en naar een concert te gaan. ik zei nee, ik wil eerst alles uitpraten en mijn mening laten horen, hij beweert dat hij mij respecteert maar ik word daar even min als een hond behandeld, zelf dat mijn stiefmoeder zei: ik moet wennen dat je er bent, terwijl dat ik dat niet mocht toen zij zomaar in huis kwam, ook mijn huis. nu chanteerd hij me whapp profiel foto's van ons samen, ik voel me soms schuldig, maar sisca verteld me en herinnerd me dat ik ALLES OP ALLES heb gezet om een nieuwe goede band te creeren. tot de dag van vandaag blijft hij bezig, gelukkig heb ik geleerd hoe ik me weer kan concentreren op school (ik heb een niet al te goede start gemaakt omdat alles begon toen ik ook naar de 1e klas ging) vandaag heeft hij een tekening die ik heb gemaakt toen ik 8 was ong. als profiel foto gedaan: papa is de allerliefste x Jill, dat was het, ik heb altijd verteld dat ik van hem hou, en dat ik weet dat ik niet echt welkom meer ben bij hem. ik wil dat hij stopt met deze onzin over mijn moeder, stiefvader (ik heb een hele goede band met hem) en over de rest van de familie die hij kapot probeert te maken, ook wil ik dat hij stopt met mij te chanteren en mij begint te respecteren en wat ik wil (en nee ik vraag niet veel), hij moet stoppen met mijn broer en Mireille! maar ik heb er alles aan gedaan! wat kan ik nou nog meer doen??? ik wil niet helemaal uit contact zoals mijn broer zonder rede heeft gedaan! alhoewel ik vind dat ik dan wel eenrede zou hebben! iemand tips? xjess Jill

Mijn ouders gingen scheiden toen in 16 jaar was. moeilijk tijd gehad, maar uiteindelijk heb ik er wel vrede mee gekregen. tot dat mijn stiefouders in beeld kwamen. op het moment dat mijn stiefouders in beeld kwamen woonde ik nog bij mijn moeder. de eerste tijd ging het super met mijn stiefvader, altijd aardig, probeerde mijn broertje en ik het helemaal naar onze zin te maken. tot dat hij zich aan ons ging irriteren ging het mis. hij kon bepaalde dingen niet verdragen omdat zijn kinderen veel jonger zijn dan mijn broertje en ik. uiteindelijk besloten om bij mijn vader te gaan wonen om de relatie van mijn moeder en stiefvader te redden. ook bij mijn vader thuis ging het even goed. tot dat ik het gevoel kreeg dat ik altijd op mijn tenen moest lopen. niks was goed. ook hier speelde de kinderen van de andere kant een hele grote rol. beide zijn we heel verschillend. wat heel jammer is want we zijn allemaal ongeveer even oud. het meeste wat mij ooit pijn gedaan heeft is toen mijn vader aan mij vroeg of het niet het beste was om op mezelf te gaan. dit heeft mijn altijd het gevoel gegeven dat ik altijd ongewenst in huis ben geweest. ook heb ik het gevoel dat mijn stiefmoeder het nu voor elkaar heeft. ik ben nu het huis uit, mijn broertje gaat waarschijnlijk ergens in juli. ze heeft mijn vader nu en haar 2 kinderen. het ideale gezinnetje. ook al weet ik natuurlijk dat mijn beide ouders het beste met mij voor hebben, woon in toch met een dubbel gevoel op mezelf. aan de ene kant weet ik dat het bij mijn vader thuis niet meer ging. maar aan de andere kant neem ik het mijn stiefmoeder kwalijk dat ik daar ben weggegaan. hopen dat de keuze die ik gemaakt heb uiteindelijk goed uitpakt. ik hoop er door een betere band met mijn beide ouders te krijgen omdat ik ze nu niet meer elke dag zien. mijn beste tip voor jullie: praat er met je ouders over en doe dat alsjeblieft waar je stiefouders niet bij zijn. het zou mij een hele hoop ellende bespaard zijn geweest als ik er gewoon over had kunnen praten. neem even de tijd om met je ouders in gesprek te gaan. ga bijvoorbeeld even wandelen. of ga een keertje mee boodschappen doen. er is is niks beters om je gevoelens te bespreken bij de groente afdeling haha.

Hallo, Mijn ouders zijn nu zo'n 5 jaar gescheiden. Kerstmis komt eraan. Mijn stiefmoeder vindt eigenlijk vrij weinig leuk, dus het is extra moeilijk om een cadeautje te verzinnen. Ik vind het wel leuk om ook iets voor haar te kopen, maar ik zou niet weten wat. Heeft iemand misschien wat tips? Het liefst niet te duur, ongeveer vanaf 0,- tot 10/15,- Alvast bedankt.

Hoi ik heb een vraag ik heb wat problemen met mijn stiefouders en vooral mijn stiefmoeder hebben jullie tips om hier mee om te gaan heel erg bedankt alvast

Hoi, Mijn ouders zijn al sinds mijn 8e gescheiden. Mijn vader is opnieuw getrouwd en mijn moeder heeft een nieuwe vriend. Bij mijn vader heb ik nu ook een stiefzus en bij mijn moeder een halfbroertje. Het probleem is alleen dat ik nu 6 maanden geen contact meer met mijn vader heb. Ik ben weggestuurt, omdat ik brutaal was, maar ik verdenk mijn stiefmoeder ervan dat dit grotendeels door haar komt (dat ik weg ben gestuurt) Ik ben nu een gesprek aan het regelen tussen mij en mijn vader, maar ik ben bang dat ik nooit meer normaal tegen mijn stiefmoeder kan doen. Ik slaap slecht, ben misselijk en heb hoopfdpijn. Ook op school gaat het, door de ruzie, niet meer zo lekker en ben ik de vriendschap met mijn "beste" vriendin kwijt... Iemand tips wat ik moet doen?

hey iedereen, ik heb het al een hele tijd hel erg moeilijk met mijn gezinssituatie. Mijn ouders zijn al meer dan 10 jaar gescheiden ,maar ik lijk het er nog steeds heel erg moeilijk mee te hebben. Vooral met de 'stiefouders' heb ik het moeilijk. Langs de ene kant heb ik een kille stiefmoeder die niks om mij geeft en me constant wilt zwart maken bij mijn eigen vader en langs de andere kant heb ik een stiefvader die zich te veel bemoeid en te snel verkeerde conclusies trekt (bv. geen 'goeiemorgen' zeggen = negeren van hem..terwijl ik gwn niet zo'n ochtend persoon ben), hij is wel heel lief en bezorgd. Gelukkig wordt ik wel al minder betrokken bij de ruzies tussen mijn vader en moeder , want dat kwam er vorig jaar ook nog bij. maar het grootste probleem is dat ik me nergens echt thuis voel , ik woonde eerst bij mijn mama maar vermits studies woon ik nu in de week bij mijn papa. Ik krijg het gevoel dat ik nooit ergens gewenst ben.. ik weet niet wat ik moet doen , zou het toch aan mij liggen ? vele groetjes en hopelijk weten jullie raad,... :)

Mijn ouders zijn al heel erg lang gescheiden, vroeger had ik daar het meeste problemen mee. Nu ben ik dat meer gaan accepteren. Maar nogsteeds wil ik het liefst dat mijn ouders weer gewoon bij elkaar zijn. Het meeste moeite heb ik met mijn stiefouders. Ik heb heel snel het gevoel alsof ze mijn vader en moeder willen vervangen. Mijn stiefvader vind ik een engerd. Hij denkt dat hij de beste is van iedereen en alles kan maken. En hij is totaal respectloos naar mijn moeder toe en naar mij en mijn broer. Door hem geloof ik ook dat mijn band met mijn moeder slecht is geworden. Mijn stiefmoeder mag ik ook niet ze is heel erg streng en wilt zichzelf ook altijd gelijk geven. Ze bemoeidt zich met alles. En ze denkt echt dat ze mijn moeder is. Ik ben bang voor haar en zelfs mijn vader is ook bang voor haar. Mijn ouders hadden co ouderschap ik was de ene week bij mijn moeder en de andere week bij mijm vader. Mijn ouders dachten dat dit het beste was voor mij en mijn broer. Maar dat was het niet. Het gaat niet echt goed met me. En dat was ook een hele lange tijd met mijn broer. Mijn vader en mijn stiefmoeder hadden een knipperlicht relatie. De ene keer woonden ze samen dan woonde ze appart. Dat betekendeook dat er heel veel veranderden bij ons thuis. Omdat mijn kamer de enige plek was die niet vernaderde ging ik op mijn kamer zitten. Ik vind het helemaal niet meer leuk om bij andere mensen te zijn. Ik zat de hele dag op mijn kamer. Dat voelde als de enige veilige plek de plek die echt voor mij was, waar er geen problemen waren. Ook op school werd het slechter ik werd steeds minder sociaal. En had uiteindelijk helemaal geen vrienden of vriendinnen. Ik begon met mezelf te snijden, het hielp wel. Maar ik wou er steeds meer door gaan snijden. Later kwam ik er achter dat het werkte als een soort drugs. Door het snijden komt er een stofje in je bloed dat je beter laat voelen. Maar als dat stofje is uitgewerkt ga jeje weer stom voelen en wil je weer gaan snijden. Uiteindelijk ging ik me zo ellendig voelen dat ik zelfs zelfmoord wou plegen. Nu voel ik me soms nog steeds zo maar niet echt meer zoals toen. Ik denk dat het gevoel nooit echt helemaal weg zou gaan. Ik blijf dromen van 2 ouders samen in een huis met mij en mijnbbroer. Maar ikbweet dat dat nooitbzal gebeuren.

Hoi ik ben een meisje van 14 jaar en mijn ouders zijn al bijna 13 jaar gescheiden Ik woon bij mijn moeder en stiefvader. Ik kom regelmatig bij mijn vader. Maar bij mijn vader is het niet zo gezellig bij mijn moeder ook niet meer. Mijn moeder en stiefvader hebben heel vaak ruzie en dan gaat hij schreeuwen naar mijn moeder. Zo kende ik heb niet al ken ik hem al bijna 7a 8 jaar. Hij gaat altijd hard schreeuwen en mijn moeder pikt dat niet dus dan gaan ze schreeuwen tegen elkaar. Als mijn stiefvader vrij is van zijn werk hebben ze gemiddeld 3x per dag ruzie. Een paar maanden geleden kreeg mijn moeder kanker alle behandelingen zijn achter de rug maar het is nog steeds niet gezellig in ons huis. Ik heb al heel veel gepraat over alles waar ik mee zit maar het helpt niet. Help me. Lieve groetjes van dit anoniempje!! <3