Hoi hoi! Laat ik gelijk met de deur in huis vallen: Ik haat m'n stiefmoeder! Meer dan 7 jaar geleden zijn mijn ouders gaan scheiden. Mijn moeder is vreemd gegaan en m'n vader was er kapot van. Zo'n 5 jaar geleden is mijn moeder vervolgens overleden. Halfjaar hierna heeft mijn vader zijn huidige vriendin ontmoet. Omdat ik altijd bij m'n moeder heb gewoond en mijn vader was veel afwezig door werk, heb ik ruim 2 jaar bij mijn oma gewoond. Helaas kwam de puberteit, waardoor mijn oma me niet meer aankon. Die 'heftige' puberteit is inmiddels alweer wat teruggenomen. Dus sinds drie jaar woon ik weer bij mijn vader. Het eerste jaar toen ik weer thuis woonde (en toentertijd bij m'n oma) had ik geen klik met m'n stiefmoeder, maar ook geen haatgevoelens voor haar. Toen ik van school moest gaan wisselen begon het, ik werd opstandiger en had een grotere mond. Een jaar later is ze weggegaan bij ons uit huis, aangezien ze niets met mij te maken wilde hebben. Sinds een maand wonen mijn vader en ik bij haar in huis. (dus we moesten weer verhuizen) Nu wonen we in een heel andere omgeving, zo'n 100 kilometer verderop. Dit betekent dus dat ik op 3 middelbare scholen heb gezeten in ruim vier jaar tijd. Dit levert natuurlijk stress op, maar deze hoeveelheid heb ik niet verwacht. Ik ben wel een sloddervosJE, nadruk op 'je'. En mijn stiefmoeder is heel erg netjes. Nou ja, natuurlijk botst dit. Maar de ruzies en frustraties tegenover elkaar worden steeds erger. Zoals ik al zei; Ik ben een puber. Hierdoor heb ik ook wel eens een meningsverschil met mijn vader. Zodra ik dit heb, is het tussen mijn vader en mij weer uitgepraat. En natuurlijk snap ik dat je als partners de dag bespreekt. Dus mijn stiefmoeder komt ook te weten over de discussies van mij met m'n vader. Hier valt zij op terug en hierdoor ontstaan ruzies. Ik zal een ruzie noemen van gisteren. Informatie in voren: Ik moet m'n dingen wel eens opruimen, maar doe het niet meteen. Volgens m'n ouders heb ik ook een weerwoord en een grote mond en ben ik super brutaal. Ook heb ik toegezegd 2 weken geleden dat mijn gedrag zou veranderen. (in mijn ogen is er al heel veel positief veranderd) M'n stiefmoeder ging het huis stofzuigen, wel is ze zo beleefd dat ze mijn kamer erbij doet. Hierbij heeft ze een dicht flesje gevonden, waar nog 3 slokken water in zat. Dit lag naast mijn prullenbak op de grond. Ik zat in de huiskamer en ze komt naar me toe gelopen op een normale manier en zegt: 'Er ligt een flesje water op de grond, wil je dit even opruimen? ' Dus ik sta op om mijn glas weg te zetten in de keuken en het flesje te gaan opruimen. Waarna ze vervolgens boos op mij wordt, dat ik arrogant ben dat ik meteen het flesje ga opruimen en in haar looprichting loop. Is prima dacht ik, ik had geen zin om daar verder op in te gaan. Ik zit vervolgens een tijdje op mijn slaapkamer en ik hoor mijn vader en stiefmoeder praten dat we nog wel een afsluitend gesprek hebben na het eten. Ik dacht Oké, kom maar op. Wil wel eens horen wat je allemaal te zeggen hebt. Nou, uit het gesprek is opgemaakt - dat ik m'n gedrag niet verander - ik altijd een weerwoord heb en super brutaal ben - ik egoïstisch ben - ik nooit iets doe wat zij willen. Kortom: Was een leuk gesprek. Waarna ze nog zei dat ik de afwas moet doen. Gelukkig had ik nog huiswerk en zei dat ik dat ging doen. Waarop ze zei dat ik eerst moest gaan afwassen. Vervolgens zei ik dat papa zei dat alles voor school ging. Waarna ze me bitchy aankeek. Is prima. Toen zei ze: Je gaat afwassen! Ik zei: Jullie spreken elkaar tegen, dus nee. Nou ja, dit ging wel even zo door. Nadat ze weer haar praatje had gedaan bleef ze me aanstaren. Nou, dat is vrij intimiderend. Dus ik vroeg waarom doe je dat, want dat doe je wel vaker. Omdat ze graag wil weten hoe ik er op reageer wat ze vertelt. Nou ja, ik probeerde een beetje er onderuit te komen, dus ik vroeg aan m'n vader die nog geen woord gezegd had of hij het met deze dingen eens was. Waarna hij zegt ja. Nou ja, toen kwam er een gesprek en ik sprak hem telkens tegen omdat het niet waar was of omdat ik het er niet mee eens was. Dus ja, ik heb een weerwoord en dat is 'super brutaal'. Ik was klaar met het gesprek, ik heb er een punt achter gezet. Mocht ik niet gaan. Dus ik stond op en mijn vader pakt me vast bij de polsen. Ik zeg op een redelijk duidelijke en harde toon Laat los of Blijf van me af. Dit heb ik zo'n halve minuut staan roepen, totdat het knopje bij me omging. Ik heb een arm losgekregen en ik begon hem op z'n armen te slaan om me los te laten. Want ik was nu aan het hyperventileren. (Trouwens ik heb al eens eerder zo'n reactie gehad, nadat m'n stiefmoeder me een klap in het gezicht gaf en m'n vader hield me vast, omdat ik toen furieus was.) IK WEET HET, HET VALT NIET GOED TE PRATEN. GEEN GEWELD GEBRUIKEN, MAAR HET IS EEN SOORT REACTIE VAN JE LICHAAM! Terug komend op het verhaal, ik ben uiteindelijk toch op m'n kamer gekomen. Waarna m'n vader me achterna liep en zei dat ik maar moest opdonderen en dat ik ongewenst ben. Toen heb ik m'n schoenen gepakt en ben weggegaan in de stromende regen, ik moest afkoelen. Ik woon er nog maar net, dus ik heb niemand om heen te gaan. Dus ik ben rondjes om ons dorp aan het lopen geweest, waarnaast ik m'n oma (waarbij ik heb gewoond)en m'n vriendje heb gebeld om van me af te praten. Ik ben na 3 uur weer terug naar huis gegaan. Ik wilde de ruzie even delen. Maar waar ik het meeste mee zit is dat mijn vader zo veranderd is in deze maand. Hij heeft geen eigen mening meer, hij loopt dom achter m'n stiefmoeder aan, hij heeft geen tijd meer voor mij (hij gaat alleen met haar), helpt me niet meer, zegt geen goedendag o.i.d. Mijn vader is zichzelf niet meer en ik weet zeker dat het door m'n stiefmoeder komt. Ook heb ik vreselijk het gevoel dat ik niets meer goed doe. Alleen de negatieve dingen van mij worden besproken en dat zijn ook vrijwel de enige dingen die ze zeggen als ze met mij in één ruimte zijn. Voorbeeld: Ik ruim niet alles meteen op. Worden ze super boos en word ik de grond ingetrapt. Als ik het meteen opruim, dan ben ik ineens arrogant en word ik alsnog de grond ingetrapt. Nog een voorbeeld: Ik mag geen weerwoord hebben. Als ik dit heb worden ze boos en dan is het huis te klein. Als ik niets zeg als er niets wordt gevraagd in een ruzie, dan krijg ik precies dezelfde reactie. Ook met alle foute dingen in huis wordt er meteen naar mij gewezen, terwijl ik het niet heb gedaan. Laatst lagen er sokken in elkaar gevouwen in de wasmand. Komt m'n stiefmoeder eerst naar mij toe, terwijl het duidelijk die van m'n pa zijn. In een ruzie of discussie heb ik een duidelijk onderbouwde mening (zit in debatteam) en ben niet snel van standpunt te veranderen. Dit zint haar niet. Als ze zegt die steen is paars, maar het is een groene steen. Dan zeg ik gewoon die is groen. En dan ben ik brutaal. Met familiefeest had ik de kop dwars staan en ging niet mee. Iedereen vroeg waar ik was. Zou mij echt niet uitmaken, heb me prima vermaakt. Maar ze kwam binnen voor een gesprek met mij: Als ik stoer was dan *blablabla (weet niet meer)* Dus ben je stoer vroeg ze. Ik zei Hoezo? Stiefmoeder: Je wil altijd weten waar het vanaf hangt en of het bij jou in het straatje past. Dat haat ik nou zo! Dus ben je stoer? Ik zeg Nee, dan ben ik niet stoer. Waarop ze zegt Dat ik een misselijkmakend kind ben en nog veel meer dingen. En tot slot door de vriendin van m'n vader is de band tussen mijn vader en mij ook hatelijk geworden, hier baal ik echt van. Dat hij haar boven mij kiest (heb al tegen hem gezegd, ontkent alles). Ik baal er gewoon van. Moest even m'n ei kwijt en ik hoop dat jullie tips hebben. Ik zit er echt doorheen. Elke dag 2 à 3 keer ruzie 7 dagen in de week. Ik begin nog meer fysieke klachten te krijgen. Oja, ik moet naar een psycholoog van m'n vader, dit ga ik niet doen. (Voordat jullie het voorstellen). Want dit wordt al m'n 14e. Als het bij de 6e niet lukt waarom dan wel bij de 14e? Lieve groetjes, Vera (Sorry dat het verhaal door elkaar loopt en dat je het daardoor niet kan snappen).

Hey, Mijn ouders zijn gecheiden toen ik nog jong was.. Ondanks dat heb ik veel ervan mee gekregen. Ze zijn uit elkaar gegaan omdat mijn vader vreemd ging. Mijn moeder heeft een heele zware tijd gehad. Ze hadden ruzie maar mijn vader bleef haar maar hoop geven dat t goed zou komen. Toen ging mijn moeder paar dagen weg naar Friesland met mij en mn zusje. Op dat moment is mijn vader vreemd gegaan in het bed van hem en mijn moeder. Toen mijn moeder terug kwam is ze naar het huis van die vrouw gefiets. En zag ze de auto van mijn vader voor de deur staan die beweerde dat hij een paar dagen bij zn moeder zou slapen wat hij nooit gedaan heeft! Mijn moeder heeft die vrouw heel erg uitgescholden. Toen gingen ze scheiden en werd die vrouw mijn stief moeder! Dit was een vreselijke tijd. Zij heeft mij nooit gemogen waardoor mijn vadewr mij ook niet mocht. ze heeft mij het leven heel moeilijk gemaakt en deed alles achter mijn vaders rug om. Haar zoontje werd door zowel haar als mijn vader voor getrokken. Ik ben een paar keer weggelopen en heb veel gehuild. Paar jaren later kreeg mijn moeder een nieuwe vriend. Hij is best oke en heeft twee zonen. De eene zoon is daad werkelijk vreselijk, hij is geen leuk persoon en maakt het leven voor ons erg lastig en ook voor zichzelf. Ik vind het niet fijn om een stief familie te hebben ik mis een echt gezin zo erg. Ik zou zograag een leuk gezin willen hebben zoals andere waar je alles mee samen doet. Onlangs is het uit met de vriendin van mn vader en hij heeft nu een nieuwe vriendin met drie kinderen. Ze zijn aardig maar omdat mijn vader niet om ons geeft, is het zwaar. wij moeten zo ons best doen. Hij wil dat we het perfecte plaatje zijn, in iedergeval dat zij dat denken. Dit zijn we absoluut niet. helaas weet mijn vader hier niets van want hij weet niets van me, kijkt niet naar me om.. het intreseert hem eigenblijk ook gewoon helemaal niks. Op de dag van vandaag hoop ik nogsteeds dat ik in een ander gezin met andere omstandigheden was geboren.....

Hey, ik ben nu 13 jaar en mijn ouders zijn gescheiden toen ik 8 was. bij mijn vader heb ik een stiefmoeder en een stiefzusje. Sinds ongeveer een half jaar heeft ook mijn moeder een relatie, alleen ik vind hem niet aardig. ik voel me erg ongemakkelijk bij hem. ik heb het al tegen mijn moeder gezegd, maar ik heb niet het gevoel dat ze me begrijpt. het lijkt alsof ze alleen blij kan zijn als hij er is. een bijvoorbeeld, als mijn broertje een glas laat vallen flipt ze bijna en als hij het doet blijft ze kalm en lacht ze. mijn moeder is ook boos op mij omdat ik me 'verstop' op m'n kamer, ik weet dat ik dat eigenlijk niet moet doen, maar ik voel me niet fijn bij hem. hij gaat nu ook mee op vakantie.. ik weet niet wat ik moet doen en heb al gezegd dat ik daar geen zin in heb. lieve groetjes, een meisje

Hey ik ben 14 jaar. mijn ouders zijn gescheiden toen ik 4 of 6 jaar was. Ik kan me niks meer herinneren van toen ze bij elkaar waren. Mijn broer en zus wonen bij mijn moeder. Ik ga om de 5 dagen heen en weer. Mijn moeder is al 7 jaar getrouwd met mijn stiefvader en hebben 2 kinderen erbij. Mijn vader heeft al ong. 5 vrouwen gehad, maar als ik bijvoorbeeld een glas omstoot wordt hij boos, maar als me stiefmoeder het doet zegt die alleen maar dat is nirt handig. Ik word er echt gek van. Als ik in de buurt ben en er gaat wat mis is het mijn schuld terwijl ik niks deed of als er iets is gebeurt wat niet handig of fijn is heb ik het 'gedaan'. (Terwijl ik er niks vanaf wist of net thuis kom) het komt er op neer dat het vaak mijn schuld is als er wat gebeurd wat niet van is. Ik ben het zat en wil graag op mezelf, maar daar ben ik te jong voor dus moet wat anders verzinnen, maar ik weet na 2 jaar nog nik. Als iemand tips heeft hoor ik dat graag. Xx

Lieve allemaal, Ik ben een stiefmoeder van twee ontzettend lieve kinderen; een jongen van 8 jaar en een meisje van 6 jaar. Sinds 5 jaar heb ik een relatie met mijn vriendin (de moeder) en sinds twee jaar ben ik bij haar en de kinderen ingetrokken. Mijn vriendin heeft de relatie met de vader van de kinderen verbroken omdat zij er achter kwam dat zij lesbisch is. Een jaar na hun breuk hebben wij elkaar ontmoet. De verstandhouding tussen de vader en de moeder, en de vader en mij was erg goed. De vader en ik raakten zelfs met elkaar bevriend en we kwamen vaak bij elkaar over de vloer, en ondernamen samen dingen met de kinderen zoals dagjes uit. De moeder en de vader hadden co-ouderschap. Toen de vader een vriendin kreeg, ging alles mis. Van de ene op de ander dag wilde hij niets meer van ons weten. Hij wilde geen vrienden meer met ons zijn, hij wilde niet meer met de moeder praten over de kinderen en samen met haar voor de kinderen zorgen. Hij wilde niets meer met ons te maken hebben. De situatie werd van kwaad tot erger en een co-ouderschap was niet meer mogelijk. Er is nu een omgangsregeling zodat de kinderen hun vader wel kunnen blijven zien. Hij betaalt geen alimentatie meer, maar daar maken wij geen punt van. We zijn bang dat hem dat alleen maar meer aanleiding geeft om ruzie te maken, en wij verdienen allebei een goed salaris waardoor de kinderen niets te kort komen. Wij begrepen niet waarom hij ineens zo veranderd is. Hij wil ook helemaal niet meer met ons praten, dus we hebben dit nooit aan hem kunnen vragen. In de loop van de tijd hebben we er wel een beetje een beeld van gekregen door wat de kinderen aan ons verteld hebben. Als de kinderen terug komen van hun vader, geven we ze geen kruisverhoor. Als ze er iets over willen vertellen is het goed, en als ze het niet willen is dat ook goed. Gelukkig voelen de kinderen zicht wel vrij om over hun vader en zijn vriendin te praten. Als ze bij een vriendje hebben gespeeld of bij opa en oma hebben gelogeerd vraag je hoe het was, en als ze bij hun vader zijn geweest natuurlijk ook. Als zij een leuk weekend bij hem hebben gehad, vertellen zij hier graag over. Maar ook de minder leuke dingen bespreken zij met ons. Zo hebben zij ons het volgende verteld: Hun vader en zijn vriendin zeggen tegen hen dat homoseksualiteit een ziekte is en vies is. Hun vader noemt ons "de zieken". Ze zeggen ook tegen de kinderen dat ze bij hen moeten komen wonen, want als de kinderen bij ons blijven wonen dan worden zij net zulke slechte en vieze mensen als ons. Een ander punt wat ik moeilijk vind voor de kinderen, is dat hun vader en zijn vriendin hen niet gelijk behandelen. Onze dochter is een jongensachtig meisje. Ze draagt graag jongenskleding, en speelt graag met jongens. Wij vinden dit niet erg, maar hun vader en zijn vriendin wel. Ze zeggen tegen de kinderen dat het de schuld is van hun moeder en mij dat zij jongensachtig is. Als de kinderen bij hun vader en zijn vriendin zijn, dan geeft de vader veel aandacht en liefde aan zijn zoon, maar aan zijn dochter niet. Het wordt niet tegen haar uitgesproken, maar zij heeft het gevoel dat haar vader niet meer van haar houdt omdat zij niet meisjesachtig is. Hun vader gaat bijvoorbeeld wel met zijn zoon buitenspelen en voetballen, maar met zijn dochter doet hij eigenlijk niks. Ze mag ook niet meedoen met voetballen. Dan wordt er tegen haar gezegd: "voetbal is niet voor meisjes". Ook wordt hun vader en zijn vriendin vaak boos op de dochter. Er wordt dan tegen haar geschreeuwd en ze wordt ook geslagen of geknepen. Ze is zelfs een keer met een blauwe plek thuis gekomen. De zoon is nooit geslagen, maar soms wordt er ook wel een beetje tegen hem geschreeuwd. Wel geeft hij aan dat hij niet alles tegen zijn vader kan zeggen en vaak zijn mond houdt als hij het ergens niet mee eens is, uit angst dat hem hetzelfde overkomt als zijn zusje. Ik vind het erg verdrietig voor onze dochter dat zij niet evenveel aandacht en liefde van haar vader krijgt als haar broer. Ze vindt het ook niet meer leuk om naar haar vader te gaan. Onze zoon vindt het wel leuk bij zijn vader en zijn vriendin, maar ziet hoe zijn zusje behandelt wordt en voelt zich schuldig dat hij het wel naar zijn zin heeft. Ik vind het moeilijk om dit met de kinderen te bespreken als zij met ons hier over willen praten. Ik weet niet goed wat ik dan moet zeggen. We kunnen dit probleem ook niet voor ze oplossen want de vader wil niet met de moeder praten. Als hij de kinderen komt ophalen groet hij haar niet eens en als hij de kinderen komt terug brengen dan parkeert hij zijn auto een eindje verder op en laat de kinderen zelf naar ons huis lopen. Ik ben bang dat beide kinderen geen goed vaderbeeld ontwikkelen. Onze zoon wordt door zijn vader en zijn vriendin voorgetrokken, en krijgt liefde en aandacht. Tegelijkertijd beseft hij wel dat het niet goed is dat zijn vader en zijn vriendin hem steeds voortrekken. Bij ons thuis worden de kinderen gelijk behandeld, en op school en op de naschoolse opvang gebeurt dit ook. Hij ziet de verschillen. Onze dochter ontwikkelt een beeld van een vader die haar afkeurt en haar het gevoel geeft dat hij niet van haar houdt, haar achterstelt en haar geen liefde en aandacht geeft. Ze heeft hier veel verdriet van en is ook boos op hem. Hebben jullie misschien tips over hoe wij het beste met de kinderen hier over kunnen praten? Ik wil niet kwaadspreken over hun vader, maar ik wil het ook niet goedpraten. Ik vindt het moeilijk om neutraal te blijven, want ik vindt dat hun vader en zijn vriendin eigenlijk met beide kinderen niet goed omgaat. Daarom zeg ik er maar niet zo veel over. Maar dat lijkt me ook niet goed. Het zit de kinderen dwars en ze hebben de behoefte hier over te praten. Ik hoop dat jullie kunnen helpen.

hallo allemaal ik heb problemen met mijn stiefmoeder .De ene keer doet ze lief de andere keer is het oorlog .Wie heeft tips om me te helpen om een betere band te maken.

hoi ik heb een probleem met mijn stiefmoeder. ik en mijn stiefmoeder lopen niet echt soepel met elkaar. mijn vader en stiefmoeder willen dat ik meer ga praten maar dat vin ik heel moeilijk want ik ben bang voor hun reactie die ik dan krijg. en het gaat nu wel wat beter ( behalve da praten dan ) en mijn ouders zien het wel maar me stiefmoeder niet , en dat is juist het belangrijkste. weet niet meer wat ik moet den om haar het te laten zien dat ik ben veranderd . HELP !!!!!

'hey allemaal, ik heb het soms zo gehad met mijn moeder. mijn ouders zijn al ruim 7 jaar gescheiden. ik ga 1 weekend in de 2 weken naar mijn vader en de rest ben ik bij mijn moeder. mijn ouders hebben allebei een nieuwe vriend/vriendin en zijn ook al getrouwd. altijd als ik dan thuiskom van mijn vader vraagt mijn moeder hoe het was dus vertel ik dat, maar dan heeft ze altijd commentaar daarop. in haar ogen doet mijn vader alles fout terwijl het vaak helemaal niet zijn fout is, of ze geeft mijn stiefmoeder de schuld. mijn broer vindt het helemaal niet leuk bij mijn vader en stiefmoeder en noemt het dan ook '''het strafkamp''' en dat vind ik rcht heel erg. waarom blijft mn moeder zo zeiken over mn vader en door mn broer wordt het alleen maar erger. ik heb het helemaal gehad met haar, iemand plzz tips hoe ik hier mee om kan gaan? xxx anoniem'

Hallo. Ik heb jullie hulp nodig mijn ouder zijn al aan het ruziën, zint's dat ik 4 was. En toen ik 6 werd gingen mijn ouders scheiden. Mijn moeder woont nu nog alleen, en mijn vader heeft sint's dat ik net 7 was een nieuwe vriendin. Maar nu over mijn vraag. Ik ben nu 12, 31 juli woord ik 13. Maar toen ik nog niet zo lang 12 was hoorde ik dat ik een zusje kreeg. Dat vond ik heel leuk, want ik weet dat ze dat heel graag wouden. En nu is ze geboren op 19 februari. Vroeger wou ik nooit een zusje! Nou dat kwam omdat ik dacht dat ze mij dan niet meer zouden staan. De hele week dat ik bij hun was, was er niks aan de hand. Maar ik merkte wel na een paar dagen dat ze me minder zagen. En dat mijn vader dan aan mijn stiefmoeder vrachten, wat ze wou drinken maar dan vergat hij mij gewoon, en normaal niet. En vroeger waren ze altijd boos als ik niks liet weten. Maar nu maakt het hun niks meer uit. En nu moet ik ook nog alles doen. Als ik binnen kom bij hun, dan is het niet hoe gaat het maar wil je de hond uit laten.En als ik dan nee zeg dan zeggen ze wil je ruilen of zo. Nu voel ik me als een dienst meid. En ze zien me niet meer staan. Nu wil ik niet meer na hun toe. En ze maken ook nog misbruik van me. Als er iemand op visite is en zegt ik wil een frisse neus hallen,en zegt dan ik neem de hond wel mee. Dan zegt mijn stiefmoeder of mijn vader, nee hoor dat hoeft niet dat doet N....... doet dat wel. Mijn naam zeg ik niet. Kan iemand mij helpen. Helppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppp. Groetjes n..........

mijn stiefvader is wel aardig hoor maar elke dag als ik bij me moeder ben zit ze de hele tijd met hem te appen, tijdens een film als we gaan ontbijten bij het avond eten, het is gewoon niet leuk en als ik bij me vader ben is het heel anders ze appen niet de hele tijd en me stiefmoeder is nog gezelliger ze lijkt wel me echte moeder, en ik durf het niet tegen me moeder te zeggen ik ben bang dat ik kwets of dat ze het tegen me stiefvader gaat vertellen, ze deelt bijna alles met hem help me alsjeblieft