Ik ben te snel boos en daardoor heb ik altijd de ruzie met me moeder en ze gingen scheiden toen ik drie jaar was ik vond dat niet leuk en ik zit op de sks alles kids

Ik ben wel eens ziek maar mijn ouders geloven dan niet dat ik ziek ben want ze denken dan dat het door de stress komt en dan zit ik soms op school terwijl ik hartstikke ziek ben (ik moest zelfs een keer kosten op school)😢

Hey allemaal, ik heb nu al 9 maanden (ja ik heb het bijgehouden) geen contact meer met mijn moeder. Ik ben weg gegaan bij haar omdat ze mij altijd (mentaal) pijn deed, het enige wat ik zag in de week dat ik bij haar was, was mijn kamer. Nu beginnen steeds meer mensen te vertellen dat het niet gezond is om zo lang geen contact te hebben met je moeder. Maar.....Voor mij is ze niet echt mijn moeder meer. Ja soms voel ik me leeg. En soms vraag ik me af hoe het met haar gaat. Maar ik weet niet of ik er wel klaar voor ben..... Hoe weet ik of ik hiervoor klaarben?

mijn ouders zijn al een tijdje gescheiden en mijn moeder heeft een nieuwe vriend . Ze gaan over 2 maanden al trouwen maar eigenlijk vind ik dat het veel te snel gaat ik wil echt niet dat ze gaan trouwen de vriend van mijn moeder is gewoon niet leuk ik vind dat het leuker was doen hij er nog niet was hij past er gewoon niet goed bij. Hij is op het slechte moment irritant hij is ook niet serieus, maar ik vind het gewoon moeilijk om met mama het over te hebben om te zeggen dat ik haar vriend niet zo leuk vind.

Hallo, Ik ben bang voor mn vader. Hij is heel boos op mama. Ik kom al 5 maanden niet meer bij hem. Mijn broertje wil ook niet meer naar papa. Hij is ook heel bang. Papa wil altijd praten over dat we bij mama willen wonen maar hij houdt dat tegen. Mijn ouders zijn al 4 jaar uit elkaar. Papa blijft boos. Mijn broertje voelt zich niet veilig meer. Papa controleert of hij tussen de middag op school is want hij mag niet naar opa en oma. Van opa en oma mogen wij altijd komen. Mijn broertje heeft nare beelden in zijn hoofd dat mama onder het bloed zit door papa en dat hij hem ook wat aan zal doen. Jeeudbescherming heeft al aangegeven dat wij beter bij mama kunnen wonen maar daar moet nog een rechtzaak over komen. Ik heb een brief aan de rechter geschreven dat ik bij mama wil wonen maar het duurt zolang (bijna 7 weken) voordat papa en mama naar de rechter kunnen. Ik ben het heel erg zat dat papa iedereen de schuld geeft en niet naar ons wil luisteren. Hij wil tegen mijn verzoek in beroep gaan. Ik voel me veilig bij mama en onze bonusvader. Ik wil graag bij hun wonen. Wat kan ik nog doen?

Ik wil bij 1 van mijn ouders gaan wonen, maar hoe?

wat moet je doen met gescheiden ouders

Hi Mijn ouders zijn nu sinds een jaar gescheiden. Ik heb hier nog veel moeite mee. Ik voel me niet lekker in mijn vel. Mijn vader doet heel vaak boos tegen mij en mijn broertje. Wat moet ik hiermee? Moet ik tegen hem zeggen dat ik het niet leuk vind en eigenlijk daarom niet meer zo graag naar mijn vader toe wil? Ik weet het niet. Kunnen jullie mij helpen?

Mijn ouders waren al zo'n 20 jaar getrouwd en nog veel langer samen toen ze gingen scheiden. Mijn vader had een nieuwe vriendin. Iets wat ik totaal niet van hem verwachtte en iets waarvan ik niet weet of ik hem dat ooit kan vergeven. Tuurlijk, soms wordt je gewoon verliefd, maar je niet zomaar gedag zeggen tegen je oude leven en er maar vanuit gaan dat iedereen gewoon vrolijk meedoet. Okee, mijn zusje ziet zijn nieuwe vriendin als een tweede moeder en nee, ik kan het totaal niet met haar vinden. Ik koos eigenlijk ook een beetje partij voor mijn moeder. Het was geen vechtscheiding hoor, maar mijn vader had gewoon alles verkeerd aangepakt en ik had er even genoeg van. Maar nu gedraagt mijn moeder zich eigenlijk, net zoals mijn vader, weer als een puber. Ik ben zelf net 18 en voel me soms volwassener dan mijn ouders. Mijn moeder hangt minimaal 5 der per dag met een voor mij onbekende man (ik wil het niet weten) aan de lijn en giechelt als en 14 jarige. Naar wie kan ik nu? Geen idee... Vroeger ging ik ook wel eens naar mijn mentor op school of naar mijn oma en opa met wat mij dwarszat. Maar ik ga niet tegen hen vertellen hoezeer mijn ouders zich als een stelletje pubers gedragen. Mensen zeggen ook: 'Oh maar het was toch geen vechtscheiding,' of 'Je weet het toch nu al best lang,'. Ja en ja, maar ik was 16 toen ze het vertelden en ik ga hier denk ik mijn hele leven niet aan wennen, onder andere omdat ik vaak denk dat ze gewoon normaal moeten doen. Nu heeft mijn vader een nieuw eigen huis gekocht en verwacht hij dat ik daar om de week een hele week kom wonen. Ik wil dat niet. Ik woon nu ruim een jaar alleen bij mijn moeder en we zijn sinds een half jaar verhuisd naar een nieuw, kleiner huis, waar ik nog steeds niet helemaal gewend aan ben. Ik heb hier niet voor gekozen en ik heb het liefst gewoon één kamer in één huis. Hetzelfde geldt voor vakanties. Ik wil met de Pasen helemaal niet 'gezellig' met mijn vader en zijn vriendin en mijn zusje op vakantie, zelfs niet als mijn moeder ondertussen op date gaat (ieuw). Dan blijf ik nog liever alleen thuis. Ik vind het wel heel moeilijk om dit soort dingen tegen mijn vader te zeggen. Maar eigenlijk moet hij wel weten dat ik diep van binnen best wel boos op hem ben, en natuurlijk ook wel een beetje op mijn moeder. Ik doe dit jaar eindexamen en kan niet nog meer stress gebruiken. Toch voelt het wel alsof dit verhaal niet mijn verhaal is, maar en verhaal uit een boek ofzo, of van iemand anders. Ik weet niet of anderen zich hier ook in kunnen verplaatsen, maar dit uittypen voelt heel fijn, eindelijk komt het opgekropte eruit...

Mijn ouders gaan binnenkort scheiden! Ik schrok hier heel erg van! Dit betekent dat ik mijn ouders minder vaak ga zien! Hebben jullie dat ook gehad? Ik wel! (Nu)