Troost

Hoii Bo, goed dat je een berichtje plaatst op het forum! Wat lastig dat je ouders zijn gescheiden en dat de band met je moeder daar nu onder leidt. Iedereen heeft wel eens zo’n moment dat je even alles eruit wilt gooien. Even zeggen wat je dwars zit! En je emoties de vrije loop laten. Ik snap het heel goed, ook ik heb die momenten. Ik begrijp ook dat je het lastig vindt dat je moeder nu zo tegen jou doet. Wat nu in mijn hoofd op komt wat misschien wel zou kunnen helpen is, schrijf een brief! Je kan dan op jou eigen manier aan jou moeder vertellen dat je het lastig vindt hoe ze nu tegen jou doet. Je kan zeggen van he mam lastig dit, ik wil jou ook wel eens vertellen waar ik mee zit. En het zou fijn zijn als je ook wel eens naar mij kan luisteren. Als je je gevoelens in die brief zet dan hoef je niet te vertellen wat je voelt. Als je dan die brief aan haar geeft dan kan je ook tegen haar zeggen dat je wilt dat ze dit echt even doorleest omdat het belangrijk voor je is. Mij heeft het heel vaak goed geholpen om het in een brief te zetten en dan aan de persoon waar het om gaat te geven. Voor mijzelf ging ik ook vaak mijn eigen gevoelens opschrijven. In een notitieboekje, in de notities van mijn telefoon of wat dan ook. Zo kon ik het allemaal even van mij afschrijven en dat luchtte ook heel erg op! Misschien is dat voor jou ook wel een ideetje! Ik hoop dat ik je een beetje verder heb kunnen helpen en dat het voor jou allemaal een beetje beter kan gaan worden! Succes en veel liefs, Felicia

Hi Bo, Ten eerste wil ik tegen je zeggen dat ik het knap vind dat je dit zo voor jezelf kan nagaan/analyseren - dat je troost nodig hebt van je moeder! Ik weet maar al te goed hoe zoiets je hele leven overhoop kan halen, en voor iedereen is een scheiding hartstikke zwaar. Je ouders zijn uit elkaar, iedereen is verdrietig en boos en met zichzelf bezig en weet niet hoe hij/zij hier mee om kan gaan. Juist dan is het belangrijk om elkaar hier in te steunen! Ik kan het me goed voorstellen dat het lastig is voor je moeder omdat zij met duizend dingen / gevolgen van de scheiding in haar hoofd zit. Maar zij is niet de enige: ook jij hebt daar last van. Misschien is het een idee om dit aan je moeder duidelijk te maken, en misschien is het fijn om jullie gevoelens hierover te delen, aangezien allebei jullie levens nu totaal anders zijn dan 4 maanden geleden! Ik ben het eens met Felicia: zoiets van je af schrijven kan enorm helpen: voor jezelf, en ook voor je moeder om alles wat beter te kunnen plaatsen / te kunnen begrijpen. Verder wil ik je graag wijzen op onze open brief aan alle kinderen van gescheiden ouders, deze vind je hier: https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-kinderen-van-gescheiden-ouders/. Hierin kan je lezen dat je zeker niet de enige bent, en vind je misschien wat steun in dat wij allemaal weten hoe je je voelt. Er is ook een open brief aan alle gescheiden ouders, deze vind je hier: https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-gescheiden-ouders/. Je kan deze bijvoorbeeld aan je moeder laten lezen, en haar ook wijzen op ons forum: dat is namelijk ook voor ouders om vragen te stellen! Ik wil je als laatste op het hart drukken om zoveel mogelijk te praten met je moeder over hoe jij je voelt en wat deze situatie allemaal met je doet. Het is voor iedereen hartstikke lastig, en misschien vind je steun ook een beetje bij elkaar. Wens je alle sterkte toe. Liefs, Rosa

Lieve Bo, wat fijn dat je dit met ons deelt en hier op het forum om advies vraagt! Wat een goede vraag zeg, hoe je haar kan laten weten wat JIJ voelt. Ik snap heel goed dat je je dit afvraagt als je moeder zo fel tegen je doet. Een scheiding is al iets heftigs, dan is het niet fijn als de band met je moeder er ook nog eens onder lijdt. Mijn moeder heeft kort na de scheiding ook wel eens zo gereageerd. Dan zei ze bijvoorbeeld dat ik (als ik verdrietig of boos was) dat zij dit ook niet verdiende want het was niet haar schuld, maar de schuld van mijn vader (volgens haar dan). Hallo, alsof ik op zo'n antwoord zit te wachten?! Het maakte me op dat moment niks uit wie de schuldige was, ik had gewoon even een knuffel nodig en wat lieve woorden. Net zoals jij er waarschijnlijk niet op zit te wachten om te horen "dat dit je hele leven nog zo zal blijven". Kort na de scheiding wisselde mijn moeder vaak tussen haar moeder-rol en volwassen-rol. Daardoor troostte ze me soms als volwassene (met harde realistische woorden) in plaats van als moeder (met lieve hoopvolle woorden). En, zoals je zelf al zo mooi zegt, de oplossing is denk ik om je moeder te laten weten hoe jij je voelt, wat jij fijn vindt en wat jou helpt. Zoals Felicia al zegt, heeft een brief schrijven zo zijn voordelen. Je moeder kan dan rustig lezen wat jij eigenlijk wilt zeggen en ze krijgt dan ruimte om rustig en doordacht te reageren (hopelijk vanuit moeder-rol :-)) in plaats van dat ze gelijk in zo'n automatische felle reactie schiet, die vaak vol zit met verdriet en boosheid om de situatie zo kort na de scheiding. Villa Pinedo heeft een brief geschreven die gericht is aan alle gescheiden ouders. De brief is gemaakt door kinderen van gescheiden ouders en geven in die brief een kijkje in het hoofd en hart van ons als kinderen van gescheiden ouders. Je zou die brief kunnen laten lezen aan je moeder, of hem zelf maken met een beetje inspiratie van deze brief. Je kunt hem downloaden via deze link: https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-gescheiden-ouders/. Mijn moeder en ik kunnen soms nog best wel eens botsen, ook over de scheiding. Na zo'n 'botsing' praten we het wel uit, en we hebben daar dan de beste gesprekken over als we allebei ontspannen zijn. Bijvoorbeeld als we samen wandelen, op de bank een film hebben gekeken, zoiets. Dus als je het met je moeder face2face wilt bespreken, is mijn tip om dat te doen op een moment wanneer je voelt dat jullie allebei wat ontspannen zijn, of bijvoorbeeld even quality time samen inplannen en dan jouw gevoel rustig ter sprake brengen. Ik hoop dat ik je een beetje heb kunnen helpen! Ik wens je heel veel succes en sterkte. Wij zijn er altijd voor jou op het forum! Liefs, Demi