Ik voel me verdrieteg👎🏼😭😢

Mijn vader legt alles op de weegschaal. Dit Is echt te gek voor woorden en gaat een stap te ver. Mijn vader weegt alles af. En het Is nu wel heel ver gegaan. Mijn vriend kreeg een appje van mijn vader (en het Is al eerder gebeurd bij mij). De vraag werd gesteld of mijn vriend een hekel heeft aan mijn vader en zijn vriendin met de reden (ja, hier komt het, je mond valt er vast van open) 'want je liket nooit iets op facebook van ons'. Dit slaat toch alles? Alles wordt afgewogen bij hem. Belangrijk nieuws wat eerder met oma van moeders kant werd gedeeld en wat later met oma van zijn kant. Met de sneer 'je andere oma wist het zeker al heel lang'. Een gesprek met hem aanknopen hierover heeft geen zin, als hij iets in zijn hoofd heeft Is het zo, en een andere mening bestaat niet. We hebben al een appje terug gestuurd met dat zijn aanname niet klopt, en dat mijn vriend geen waarde hecht aan social media. Dat het laatste wat hij zelf gepost heeft dik een jaar geleden Is, maar het wil er niet in bij mijn vader. En het ergste Is dat het meeste nog wel ingefluister wordt door zijn vriendin. Hoe kunnen mijn vriend en ik er voor zorgen dat het ons niet zo diep raakt dat mn vader dit zegt, en hoe kunnen We dit makkelijker los laten?

Mag je als kind zelf bepalen waar je woord als je thuis situatie niet goed/slecht is Bij een van je ouders ?

Zins de scheiding heb ik steeds uitbarstingen maar ik weet niet hoe ik daar mee om moet gaan weten jullie hoe ik er mee om moet gaan ik heb geen idee

Mijn ouders zijn al sinds mijn 4e gescheiden en ik heb sinds mijn 8e problemen met mijn vader. Ik zit al 2 jaar met het idee in mijn hoofd om het contact met hem helemaal af te kappen en heb vandaag de knoop doorgehakt en het hem vertelt. Hij werd erg boos en ging schreeuwen en verwijten naar mijn hoofd toe gooien. Dit gesprek vond plaats in een parkje vlakbij zijn huis. Alles escaleerde en hij nam mij mee teruggaat zijn huis. Eenmaal daar mocht ik het huis niet meer uit en kwam zijn vrouw (mijn stiefmoeder) en ging, tegen mijn verwachting, in ook tegen mij schreeuwen. Dit is bijna een uur door gegaan, daarna mocht ik eindelijk naar mijn moeder. Heb ik iets fout gedaan? Had ik het anders moeten zeggen? Ik weet dat ik de goede beslissing heb gemaakt, maar hij dreigde met een hoop nare dingen waardoor ik bang ben dat ik een slecht persoon ben. Hebben jullie advies voor mij hoe ik hier mee om moet gaan?

Hey, mijn ouders maken vaak savonds heel veel ruzie het loopt vaak uit tot hard geschreeuw en gaat altijd over de kinderen me moeder neemt het dan ook vaak voor ons op( heb nog een jonger Broertje 7 en zusje 11) maar daar voel ik me heel schuldig over dus probeer vaak in te springen en me moeder te helpen.. ze zeggen vaak genoeg tegen elkaar dat her gewoon klaar is en dag ze er geen zin meer in hebben maar toch komt t nooit zover. Ik weet niet of her beter zou zijn voor ons of niet.. iemand die dit ook heeft/gehad ..

Hallo, mijn ouders zijn al 9 jaar uit elkaar. Ik heb nooit bij 1 van mijn ouders willen wonen dus ik woon de ene week bij mijn vader, en de andere week bij mijn moeder. Na een erg lange tijd ben ik toch gaan merken dat ik met tegenzin naar mijn vader toe ga, en dat het ook werkelijk invloed heeft op mijn werk, schoolprestaties, sociale leven, en mijn eigen geluk. Als ik bij mijn moeder ben kan ik lachen en ben ik blij en gezellig, en bij mijn vader kan ik het niet voor elkaar krijgen om daar mijzelf te uitten en blij te zijn. Ik heb dus besloten dat ik bij mijn moeder wil gaan wonen. De reden dat ik hier op deze site een bericht plaats is omdat ik graag wil weten hoe andere mensen in deze situatie zijn omgegaan en misschien tips hebben. Want om eerlijk te zijn ben ik doodsbang om mijn vader te vertellen wat er speelt. Het is vreselijk om te horen te krijgen van je dochter dat je niet gelukkig bent bij hem, maar wel bij de moeder. Ik kies voor mijn eigen geluk, daar gaat het om, maar ik krijg het benauwd als ik er over denk, omdat ik het idee heb dat er met vingers gewezen gaan worden, en dat ik uiteindelijk niet meer welkom ben, volgens de gehele kant van de familie niet. Is er iemand die tips heeft of een gerust stelling want ik ben de draad gewoon een beetje kwijt en ik plan wel om het binnenkort wel te gaan vertellen. Liefs.

Over 3 weken vindt mijn diploma uitreiking plaats. Mijn ouders zijn al lang gescheiden en hebben beide een leuke nieuwe partner gevonden waar ik het goed mee kan vinden. Echt kunnen mijn ouders elkaar nog steeds niet uitstaan. Ik merk vooral dat er van mijn moeder nog veel woede en frustratie zit, en dat zij hier niet goed mee om kan gaan. Het liefst ontloopt ze mij vader en als we het over een dergelijk onderwerp hebben samen schiet ze al snel vol. Zelfs na meer dan 10 jaar. Toen de diploma uitreiking aan bod kwam wilde ik hier dan ook het liefste mijn vader, moeder en vriendje bij aanwezig hebben aangezien ik maar drie mensen me mag nemen en ik hier prima tevreden mee ben. Echter vindt mijn moeder het raar dat ik mijn stiefvader niet uitnodig (die al vrij gevraagd had zonder uitnodiging) en mij vader die eerst verhinderd was daarvoor in de plek uitnodig voor haar gevoel. Ze geeft aan niet normaal te kunnen doen voor die paar uur of zelfs niet te willen komen als mijn stiefvader niet mee mag. Wat raar is, want dit is mijn dag toch? Ik belast haar nooit met dit soort verzoeken. Wat moet ik nu doen? En hoe zorg ik ervoor dat mijn ouders weer normaal kunnen communiceren, vooral mijn moeder. Zonder vol te schieten, egoïstisch te worden of mijn vader te willen ontwijken. Het zou mij veel plezier doen als mijn beide ouders zonder afschuw over en met elkaar kunnen praten..

Lieve allemaal. Ik heb echt hulp nodig..:. Mijn vader en moeder zijn nu een jaar lang uit elkaar. Niet lang daarna kreeg mijn moeder een nieuwe vriend.. (A). Ik vond/vind dat heel lastig... maar op een of andere manier heb ik ook een bloedhekel aan hem! Hij is niet gemeen en is ook erg aardig. Maar toch blijf ik me ergeren aan alles wat die doet en zecht... mijn moeder wordt dan ook boos omdat ik volgens haar erg gemeen doe en hen dan kwets.. alsjeblieft. SOS. Emma (15)

Mijn ouders zijn al bijna mn hele leven gescheiden, en mn vader is iemand die heel veel aan zichzelf denkt en nu heb ik soort van ruzie met hem gehad en wil die me niet meer zien. Ik weet niet zo goed wat ik ermee moet want vind het wel moeilijk, misschien iemand die erover mee kan praten of gewoon tips of iets heeft ik weet het niet?