Alimentatie

Hallo Juul, Bedankt voor je bericht en ik snap heel goed dat jij dit niet eerlijk vindt. Mijn vader betaalt ook minder dan hij zou moeten, echter is het bij mij ook wat lastiger i.v.m Oostenrijkse wetten (aangezien hij in Oostenrijk woont). Maar ik weet in ieder geval hoe vervelend het kan voelen. Het is heel vervelend dat eigenlijk alles op papier staat, maar dat jouw moeder zich hieraan niet houdt. Ik vind het ook jammer dat zij zo boos blijft doen tegen jou, als je in gesprek met haar hierover gaat. Als ik jou was, zou ik haar nogmaals duidelijk maken dat het zo in de papieren staat en dat het dus ook allemaal zo is berekend. Het kan dus eigenlijk niet dat het haar niet zou lukken, aangezien het anders niet zo door de desbetreffende instanties was bepaald. Ik zou dus nogmaals eerst met haar in gesprek gaan, blijkt dit niet te werken, zou ik tegen haar wel zeggen dat je stappen gaat nemen. Jij hebt recht op dit geld en aangezien jij vast wel student bent, heb je dit geld ook wel nodig. Ik zou dan wel stappen zetten als ik jou was. Je zou bijvoorbeeld ook iemand tijdens het gesprek met je moeder erbij kunnen hebben, als steun, bijvoorbeeld een ander familielid. Ik hoop zo dat je hier iets aan hebt, ik weet hoe frustrerend en moeilijk het kan zijn. Ik heb hetzelfde mee gemaakt, maar aangezien mijn vader in het buitenland woont, maakt dit het nog lastiger. Ik wens je veel liefs, Anne

Hoi Juul, Wat een lastige situatie zit jij in zeg, ik kan mij helemaal jouw frustratie voorstellen. Fijn ook dat je dit met ons deelt hier:). Toen ik 18 werd kreeg ik ook de alimentatie van mijn vader die eerst naar mijn moeder ging. Dit was ook zo afgesproken inderdaad zolang ik naar school ging volgens mij. Voor mij was dit heel fijn omdat ik op kamers ging en het geld echt nodig had. Mijn moeder werd hier vervolgens weer boos over omdat zij best veel geld misliep toen, hierdoor voelde ik mij heel schuldig tegenover haar. Herken jij ook dat schuldgevoel naar je moeder toe? Dat het dus ergens wel jouw recht is maar je je misschien ook weer niet te hard wil zijn voor je moeder. Wat mij toentertijd heeft geholpen is om te laten zien wat ik per maand kwijt was. Dus wat mijn huur was, verzekeringen, eten en studie. Op die manier zag mijn moeder wel echt in dat ik dat geld nodig had. Misschien zou jij ook een keer rustig met je moeder hierover kunnen zitten? Of misschien is het een idee dat ze je niet maandelijks een vast bedrag betaalt maar bijvoorbeeld je studiekosten? Daarnaast heeft mij ook geholpen toentertijd dat ik mij niet altijd zo schuldig hoef te voelen over alles en iedereen. Natuurlijk is het een super goede eigenschap om rekening te houden met de ander maar jij mag ook zeker je stem laten horen, daar heb je recht op! Als laatste tip zou ik je willen wijzen op de Kinder- en jongerenrechtswinkel (https://kjrw.eu/) . Hier kun je namelijk terecht voor juridische en financiële vragen en op dit gebied. Volgens mij kun je hier veel info vinden voor jouw vraag op dat gebied:). Heb je iets aan mijn advies gehad? En als je nog ergens een vraag over hebt of meer info ergens over wil kun je die altijd hieronder weer stellen! Heel veel liefs xx

Hoi Juul! Wat fijn en goed dat jij ons hebt gevonden om jouw vraag te stellen! Jouw verhaal klinkt erg bekend voor mij, zo vervelend dat het rondom alimentatie soms zo’n gedoe moet zijn. Zelf kreeg ik geen alimentatie van mijn vader, hij weigerde te betalen terwijl ik ook, net zoals jij, op de formulieren had staan dat dat wel zo hoorde. Uiteindelijk heb ik toen de organisatie LBIO (www.lbio.nl) geraadpleegd en zij hebben mij geholpen met het krijgen van de alimentatie. Ik vond het heel erg fijn dat zij me hierbij konden helpen want ik wist zelf echt niet hoe ik het anders moest doen. Ik denk dat zij jou ook kunnen helpen, ik zou zeggen: bel eens, leg je verhaal uit en vraag of ze iets voor je kunnen betekenen. Je kunt ook nog informeren bij de kinder- en jongerenrechtswinkel: www.kjrw.eu. Ik zou je wel willen aanraden na te denken over hoe je het wil aanpakken. Ik denk namelijk dat je moeder het niet leuk vindt als je via het LBIO de alimentatie opeist. Dat is natuurlijk niet jouw verantwoordelijkheid maar het kan wel iets betekenen voor jullie band onderling. Misschien vind je het fijn om je moeder een brief te schrijven, waarin je jouw gevoelens uitlegt, voor je andere stappen onderneemt. Het zou fijn kunnen zijn om op deze manier aan je moeder uit te leggen hoe deze situatie voor jou is. Ik heb dat toen ik 18 jaar was zelf ook gedaan richting mijn vader. Ik vond het heel erg fijn om mijn gevoelens duidelijk uit te kunnen leggen, dat kon ik op papier beter dan face to face. Heb je hier iets aan? Ik hoop het, veel succes Juul! Liefs Nicole