Hoi, Ik heb een probleem, sinds midden augustus zie of spreek ik mijn vader niet meer door dat ik een heftige ruzie met hem heb gehad. Ik heb ruzie met hem gehad omdat de vriendin van mijn vader tegen mij zei 'wij missen je helemaal niet, het is leuker als jij er niet bent' . Hier werd ik heel boos en vooral verdrietig van. ik heb tegen mijn vader gezegd dat dit mij pijn en verdriet deed waarop mijn vader tegen mij zei ' ik steun haar hier in, omdat ik het eigenlijk met haar eens ben', nadat hij dit tegen mij had gezegd ben ik weggelopen en bij mijn moeder gaan wonen. Mijn moeder steunt mij in deze situatie, maar toch kan ik niet alles bij haar kwijt. En daar om mijn vraag, wat zouden jullie doen in deze situatie? Moet ik weer contact opnemen met mijn vader? (wat ik eigenlijk wel graag wil maar niet durf) Of moet ik het nog laten rusten?

Mijn ouders hebben een paar weken geleden bekend gemaakt dat ze gingen scheiden. Ondertussen ben ik er achter gekomen dat mijn moeder ontrouw is en al een paar weken een vriendje heeft. Er is ook een ruzie ontstaan tussen mijn vaders kant van de familie en mijn moeders kant. Ik heb besloten dat ik van geen van beiden meer houd. Ik wil niet graag thuis blijven maar ook niet op school wat de F@#*CK moet ik doen?

Ik denk soms na over de dood wat moet ik nu doen ?

Ik zit nu in groep 8 en dus na de zomer op het VO bijna iedereen heeft al een telefoon behalve ik. Mijn ouders praten niet met elkaar maar wil wel een religieuze hoe kom ik aan een telefoon?

Hoi Ik heb nooit eerder van dit gehoor maar Door de toespraak van Isa in de Ziggo dome Ben ik op dit gekomen mijn ouders zijn dit jaar gaan scheiden toen ik groep 8 zat Ik zit al met veel problemen met alles thuis en dan krijg je op een dag te horen Je moeder houdt niet meer van je vader het is nog niet zeker we gaan scheiden. Maar 2 weken later werdt het devenitief gemaakt dat ze echt gaan scheiden Ik had het totaal niet zien aan komen me moeder wonden na dat ze het devenitief heeft gemaakt Heeft me moeder Ongeveer 1 maand nog bij ons gebleven in die 1 maand Heeft me moeder gezegd dat ze iemand anders leuk vind ( een vriend van de familie) Ik mag hem helemaal niet de vriend van me moeder daar Door heb ik nu ook stroef contact met me moeder me moeder Is meteen toen ze uit huis was bij die vriend gaan wonen ik heb me ouders zijn 6 maanden uit elkaar En me moeder gaat nu al trouwen weet die vriend . Ze gaan in november trouwen Het lijkt ook dat niemand me snapt omdat ik hem niet mag maar wat ik elkekeer zeg is Het enigste positieve punt aan de scheiding zag was dat ik hem nooit meer hoefde te zien En de familie van me moeders kant zeg wat heeft hij jou toch aan gedaan Hij heeft me niks aangedaan maar ik mag hem gewoon niet en dat snapt bijna niemand Ik scheldt me moeder uit via de app omdat ze me constant niet begrijpt en zeg ik achteraf ook sorry Ik weet gewoon nu niet wat ik moet doen kwa me moeder ik mis haar niet maar ook weer wel Ik WIL Bij De Familie Zijn MAAR Ik Hoef Hem Niet Te Zien Als iemand weet hoe ik mijn contact met me moeder kan beter maken en hoe ik meer aan haar nieuwe vriend kan Wenen want ik heb hem al 2 jaar niet gezien Groeten een meisje van 13 jaar

Mijn ouders zijn gescheiden sinds dat ik een paar maanden oud was. Mijn ouders wonen ook ongeveer 75km uit elkaar. Ik woon bij mijn moeder, maar met haar maak ik alleen maar ruzie. Ik wil bij mijn vader gaan wonen. Maar nu komt het probleem. Mijn oudste zus is ook al een naar mijn vader gegaan, en toen mijn moeder en ik weer een keer ruzie hadden heeft ze gezegd, dat als ik bij mijn vader zou gaan wonen, dat ze zelfmoord zou gaan plegen. Ik weet niet hoe ik dit moet gaan aanpakken. Kan iemand mij helpen? ~Cédric

Ik en mijn moeder hebben een hele goeie band mijn vader en ik niet zo. dus ben ik liever bij mama dan bij papa. Kan ik het maken om als ik het wil naar mama te gaan ook al moet ik bij papa zijn of doe ik daar papa mee pijn?

Hai iedereen Ik zit nu in 2 vwo en het jaar is pas weer begonnen. Ik fietste dus met een ‘vriendin’ naar huis. Toen zag ik een donkerblauwe BMW rijden ( de auto van mn vader ) en ik keek naar het nummerbord, het was echt zijn auto. Alleen toen zag ik er een vrouw in rijden, ik weet niet wie ze was ik heb haar nog nooit gezien. Ik weet niet wat ik ermee moet. Moet ik ermee naar mijn vader zodat hij het kan uitleggen, moet ik het wel aan mijn broer vertellen, of moet ik het gewoon laten rusten en op me af laten komen? Dankjewel alvast xx

Mijn ouders zijn zo'n 2 jaar uit elkaar nu en mijn vader heeft ongeveer 3/4 jaar een relatie. Ik kan het alleen niet goed met haar vinden. Ik heb het echt geprobeerd (ben zelfs met haar op vakantie geweest), maar het komt gewoon niet goed. Laatst had ik een gesprek hierover en mijn vader had belooft dat ik haar niet zou hoeven te zien als ik bij hem was alleen hij vroeg mij hoe het dan zou moeten als ze samen gingen wonen, echter op de zondagavond dat ik bij mijn vader was kwam zij eten. Mijn moeder had gezegd dat ik wel bij haar kon eten en die avond wilden we het uitpraten, maar toen ik met mijn vader aan de telefoon was zei hij dat hij nooit die belofte had gemaakt, ook vertelde hij dat hij met haar gaat samenwonen!? Natuurlijk was ik kwaad alleen het voelde alsof zijn vriendin hem woorden in de mond legde (zij zat er namelijk naast). We hadden best wel ruzie en ik had hem ook gezegd dat als het op deze manier moest het niet hoefde van mij. Mijn vader heeft ergens de telefoon abrupt opgehangen. Sindsdien heb ik niks meer van hem gehoord en ik weet dus niet wat nu het beste is om te doen.

Hi, Ik kende deze site nooit maar door de toespraak van Isa las in het Ziggo Dome ben ik enorm geraakt en werd ik nieuwschierig. Ik las alle verhalen en had gewild dat ik deze site eerder kende. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 15 jaar was. Ik heb het enorm moeilijk gehad met de scheiding van mijn ouders. Ik kwam er overigens zelf achter. Ik was boven bezig waarna ik mijn moeder hoorde scheeuwen maar ik mn vader niets terug hoorde zeggen. Dit vond ik al verdacht, ik liep dus naar beneden en zag mijn moeder huilend aan tafel zitten en mn vader met zijn armen over elkaar heen tegen de keuken rand leunend. Ik schrok en liep door. Mijn moeder fluisterde zachtjes, maar niet zacht genoeg ‘anders moet je op de bank slapen, anders gaat er ook niets veranderen’ waardoor ik zeker wist dat er iets niet goed zat. Mijn vader pakte zijn koffertje en vertrok. Mijn moeder stond half schreeuwend en huilend door het raam te kijken hoe mijn vader vertrok. Ik was echt ik shock. ‘Het ging niet goed met hun huwelijk’ vertelde mijn moeder me. Ik moest dit 2 maanden lang verzwijgen voor mijn zusje die destijds 13 jaar was. Tot mijn vader geheel random tijden het avond eten, vertelde dat hij voor een tijdje ergens anders ging wonen om te zien of hij ons én mamma zou gaan missen. 3 maanden later kwam hij terug, in die tijd heb ik hem 1 keertje gezien. Hij miste ons en mamma nogsteeds niet. Mijn moeder besloot toen een tijdje bij een vriendin te gaan wonen en ik en mijn zusje moesten ook mee. Iets meer dan 2 maanden hebben wij ergens anders gewoond waarin wij onze vader ook weer maar 1 a 2 keer hebben gezien. Thuis gekomen leek alles weer normaal tot mijn moeder mij belde toen ik uit was van school, ik moest gelijk naar huis komen. Dit hoefde nooit. Ik kwam thuis en het enige wat mij gevraagt werd was ‘welk huis vind je mooier’. Groooote vraagtekens bij mij natuurlijk. Al met al heeft het ander half jaar geduurd voor de scheiding officieel was. We verhuisde en zagen mijn vader om het weekend, wat 2 dagen ik de 2 weken betekende. Mijn moeder werd depressief en deed niets anders dan huilen, waar mijn zusje en ik in mee getrokken werden. Het weekend dat we bij mijn vader waren probeerde hij het altijd zo leuk mogelijk te maken. Ik zei dan ook alles voor dat weekend af om zoveel mogelijk met mijn vader te kunnen zijn. Ik ging niet naar feestjes, sprak niet af met vriendinnen, regelde dat ik die weekende niet hoefde te werken. Zelfs mijn vriendje (destijds) kon/wilde ik niet zien dat weekend. Terug kijkend hierop, was dit niet zoals het hoorde te gaan. Maar ik had heel sterk het gevoel dat ik mijn vader teleurstelde als ik dat weekend iets anders zou hebben gepland. Terwijl hij wel gewoon naar festivals en verjaardagen ging. Dus eigenlijk was het totaal niet logisch. Ik weet nog dat ik het verschrikkelijk vond om na dat weekend mijn vader weer alleen achter te laten. Daar heb ik vaak om gehuild. Praten over de scheiding deden we niet echt, al helemaal niet met mijn moeder omdat zij altijd moest huilen en vaak geirriteerd of zelfs boos werd als ik of mijn zusje huilde. Daardoor heb ik veel woede naar mijn moeder opgebouwd. Zij was mijn moeder en moest er dus voor mij en mijn zusje zijn. Zij was degene die ons moest troosten, met ons moest praten. Maar inplaats daarvan werdt ze boos wanneer wij verdrietig werden of haar tegen spraken wanneer ze weer suggereerde dat mijn vader nooit zijn best heeft gedaan om het huwelijk te redden. Mijn vader hield niet meer van mijn moeder, dat was niet meer te redden. Ook niet door 5 maanden van elkaar weg te zijn. Mijn moeder kreeg na een half jaar weer een nieuwe vriend. De ene week zat ze nog elke dag te huilen en de andere week was ze het meest gelukkig en verwachtte zij dat ik en mijn zusje dat ook zouden zijn. Nee dus. We wilde hem nog niet ontmoeten, wat zij niet begreep. De band met mijn moeder verslechterde zo erg dat we elke dag ruzie hadden. Via een vriendin kreeg ik een tip om met iemand te gaan praten, dit deed ik dus ook maar wel stiekem. Dit hielp enorm, maar ik moest er helaas mee stoppen omdat ik het niet meer kon betalen. Ik besloot op mijn 18de uit huis te gaan. En woon dus nu 2 jaar op mijzelf, wat mij wel wat rust heeft gegeven. Mijn vader kreeg 8 maanden na de scheiding ook een nieuwe vriendin. Op mijn 18de kwamen er problemen over het geld. Wat nu nogsteeds door gaat. Zij hebben en mogen nu alleen nog maar contact met elkaar via de advocaat, en hebben een aantal rechtzaken gehad. Ik weet dat dit geen vraag is haha. Maar heb het gevoel dat het mij maar misschien ook andere helpt door dit met jullie te delen. Er is zoveel gebeurd de afgelopen 5 jaar waarvan dit een kleine samenvatting is. Voor alle kids met gescheiden ouders, blijf bij jezelf, geloof in jezelf, alles komt goed, heb vertrouwen, je komt hier sterker uit.