Het houdt me zo bezig

Lieve Fleur, Wat ontzettend knap dat jij je verhaal met ons deelt! Ik kan me voorstellen dat het voor jou vervelend is dat dit gebeurt. Toen mijn ouders gingen scheiden, en nog steeds, konden zij ook niet met elkaar omgaan. Vooral mijn moeder zei lelijke dingen over mijn vader. Ik werd daar vaak verdrietig van. Het heeft bij mij lang geduurd voordat ik het van me af kon zetten. Als het nu nog gebeurd, dan reageer ik er niet op en wacht ik zelf tot mijn ouder over een ander onderwerp begint. Als je er met iemand over wil praten, is een buddy een optie. Zij kan jou helpen en naar je luisteren! Op deze site staat alle informatie daarover https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ . Ik hoop dat je hier iets aan hebt! Liefs, Evelien

Hoihoi Fleur, Dankjewel voor jouw berichtje op het forum, goed dat je dit met ons deelt. Wel vervelend om te lezen wat er aan de hand is, dat is natuurlijk helemaal niet leuk. Ik herken het ook wel heel erg. Bij mij was het een beetje andersom, mijn moeder praatte altijd heel onaardig over mijn vader en ze had het vooral over wat hij allemaal fout had gedaan. Dit was voor mij toen moeilijk en ik kan me inderdaad goed voorstellen dat het jou ook zo bezig houdt. Zelf durfde ik er nooit zoveel over te zeggen tegen mijn ouders, dus heeft mijn oma toen met mijn moeder gepraat. Als mijn oma en als de moeder van mijn moeder kon zij beter duidelijk maken dat het moest stoppen. Mijn moeder nam dit ook wel van haar aan en toen kwam ook naar boven dat ze het er gewoon heel erg moeilijk mee heeft. Alle ouders hebben natuurlijk het recht om het er moeilijk mee te hebben, maar jij als kind van jouw ouders ook. Een oplossing voor jou kan dus misschien ook zijn om het er zelf over te hebben met je ouders, of dus ook iemand in jouw omgeving met jouw ouders te laten praten. Zo weten zij ook hoe het voor jou voelt en kunnen jullie vast samen tot een oplossing komen. Dat je er niet altijd voor je moeder kunt zijn is ook heel normaal, niemand kan er ALTIJD zijn voor iemand. Het is al heel lief dat je hier om advies vraagt en zo iedereen verder wilt helpen. Het geluk van jouw ouders is alleen niet jouw verantwoordelijkheid, dat is niet iets waar jij voor kan zorgen. Ook las ik dat je je nu moeilijker kan concentreren op school. Dit had ik zelf ook heel erg. Ik heb toen heel vaak gesprekken gehad met leraren op school en die hielpen mij dan ook af en toe met huiswerk maken. Het is heel fijn om te weten dat er mensen voor je klaarstaan. Dit had ik dus ook op school door er met mensen op school over te praten. Is dit iets wat voor jou ook fijn zou zijn? Ik hoop dat dit je een beetje heeft geholpen! Lieve groetjes, Sandra

Hi Fleur, Allereerst: wat goed dat je je gevoel en probleem bij ons uit! Wat een ongelooflijk naar gevoel is dat he? Ik kan me goed in jouw situatie verplaatsen en heb dit ook heel sterk gevoeld. Ik snap heel goed dat dit jou bezighoudt. Ouders zijn mensen en mensen maken fouten, vaak zelfs zonder dat zij dit doorhebben. Ik denk niet dat jouw ouders echt doorhebben hoeveel impact dit op jou heeft. Mijn advies zou zijn om dit uit te spreken, maar ik snap ook heel goed dat dat een grote drempel is en je dat misschien niet durft. Vanuit villa Pinedo zijn er open brieven, ook een open brief aan ouders. Hierin worden dingen genoemd die voor ons, kinderen van gescheiden ouders, helemaal niet fijn zijn. Ook dit punt staat ertussen. Als je het niet durft aan te geven hoe vervelend je dit vindt, kan je misschien de brief eens bekijken en overwegen deze door te sturen naar je ouder(s)? Ook zou ik op school een contactpersoon benaderen en jouw situatie uitleggen, dan zullen ze misschien wat soepeler met jou omgaan en rekening houden met het feit dat jij je minder goed kan concentreren op het moment. Ik wens je heel veel succes met deze situatie en hoop oprecht dat het snel zal verbeteren! Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Veel liefs, Anouk.

heyy Fleur, praat erover met iemand die je vertrouwt! en praat erover met je ouders