Ik mis hoe het was..

jongens mijn ouders gaan scheiden hebben jullie misschien advies voor mij

ik heb een korte tijd geleden door mijn psycholoog deze site ontdekt. ik zit hier dan ook vaak op te kijken voor advies van andere kinderen. hier heb ik meestal veel aan. daarom deel ik met jullie ook mijn verhaal en mijn tips. zo begon het bij mij al technisch gezien al jaren geleden. mijn vader dacht altijd heel veel aan zichzelf. hij vond zichzelf altijd zielig en dacht alleen aan zijn eigen moeilijkheden. Ook dronk hij heel veel. of ja, hij dronk niet zo zeer veel, maar gewoon meer dan hij aankon van alcohol. Hier is mijn moeder bijvoorbeeld heel erg op afgeknapt. niet alleen mijn moeder vond dit vreselijk, maar mijn twee oudere broers en ik ook. wij moesten elk avondeten vragen wat hij op had, omdat hij heel raar uit zijn ogen keek. wij hebben vaak moeten vragen waar de oude papa was, maar nu ben ik de oude eigenlijk al vergeten, omdat de oude te lang geleden is om te herinneren. nu ongeveer één jaar geleden kreeg ik gitaarles bij een leraar van een paar jaar geleden. hij woont achter ons, en daarom kan je er makkelijk heen. maar hier werd vaak misbruik van gemaakt. mijn moeder kwam me altijd ophalen, maar ik moest altijd eerder weg. ik ben nooit sámen met mijn moeder terug gegaan. en mijn moeder kwam dus vaak later dan 12 uur 's nachts thuis. ik had dus al door dat er iets niet helemaal klopte. net voor de scheiding ging mijn moeder vaak naar oma. hier bleef ze dan meer dan één uur. maar werkelijk was ze maar een kwartier bij oma geweest, en was ze de rest van de tijd bij haar nieuwe vriend. nu ongeveer een half jaar geleden werd ik vroeg in de morgen wakker gemaakt door mijn geschrokken vader, die mij het nieuws doorgaf dat mijn moeder was vertrokken. ik vroeg als eerste:'Wat bedoel je met vertrokken?'. waarop mijn vader antwoordde dat ze naar haar nieuwe vriend was. waarschijnlijk voor altijd. ik kon niks zeggen en ik wist niet wat ik voelde diep van binnen. ik was als eerste super boos. het liefst wou ik de hele wereld uitschakelen zodat er gewoon geen zorgen was. of terug in de tijd zodat het nog even zoals het vroeger was. maar later voelde ik vooral verdriet. waarom ik? waarom het gezin wat eigenlijk gewoon prima was? maar nog geen maand later was ik er al overheen. ik ben er achter gekomen dat één van de drie gezinnen hetzelfde hebben meegemaakt. mijn moeder had me alles uitgelegd, en eigenlijk was ik het er helemaal mee eens. de schuld ligt eigenlijk bij allebei van mijn ouders. en natuurlijk blijven mijn vader én moeder allebei in mijn hart. want gescheiden of niet, het blijven mijn ouders, die toch aan mij denken. ook al is het even moeilijk. jammer genoeg willen mijn vader en mijn twee broers niet zo denken zoals het eigenlijk is. ze denken vrij direct. mama is weggegaan, dus zij is schuld. maar zo makkelijk ligt het niet. ook ben ik nu vaak bij de nieuwe vriend van mijn moeder. hij was mijn favoriete leraar van de basisschool, dus ik kon al goed met hem overweg. maar als ik eigenlijk thuis ben, voelt het huis niet veilig. vooral als mijn oudste broer geen goede bui heeft. dan zet hij het hele huis op zijn kop. hij denkt altijd dat ik raar denk, maar dat is helemaal niet zo. ik denk wat verder dan zij doen. mijn vader is vaak bang voor mijn oudste broer, waardoor hij uit angst met hem mee gaat doen. als ze dan samen hun team hebben, zijn zij ook sterk. dan schelden ze me uit voor de ergste dingen die je kan bedenken. meestal zit ik dan huilend op mijn kamer met mijn telefoon in mijn handen, hyperventilerend mijn moeder te bellen. dit is mij nu al twee keer overkomen. dan vind ik het eng om de trap af te lopen, omdat ik bang ben dat ze me horen en mij in elkaar slaan. ik heb nu al een paar keer gehad dat ik moet "vluchten" naar het andere huis. hopelijk hoeft dit over een tijdje niet meer te gebeuren, want het is echt vreselijk. sinds dit al een paar keer is gebeurd heb ik hulp gekregen bij een hele lieve kinderpsycholoog. zij heeft mij een paar tips gegeven, die ik graag met jullie deel. 1: Als je net zo'n broers/zussen heb zoals ik, die je de hele tijd belachelijk maken, geef ze vooral geen aandacht. Hier zijn ze vaak naar op zoek. Als het kan, ga gewoon naar je kamer, als ze dit ook "grappig" vinden, ga dan gewoon niet ertegenin. Je zal zien dat ze na een tijdje, hoe lang dat ook duurt, gewoon ophouden. 2: In de open brief staat dat een scheiding eigenlijk net zoals een nieuw huis werkt. Het begint met de verhuizing, het moment waarop de scheiding bekend wordt gemaakt. Dan heb je meestal heimwee naar vroeger, maar als je een beetje geduld hebt en het gewoon accepteert, komt er langzaam een heel mooi nieuw hui uit. Je leest als eerste dat de kinderen het vreselijk vinden, en ook heel boos zijn op hun ouders. Maar de tip die ik hierbij geef, is het eigenlijk gewoon zo goed mogelijk accepteren. 3: Soms zijn je ouders een beetje in de war met vroeger. Help ze dan gewoon. Ik heb dit vaak moeten doen. Mijn ouders vinden dat best wel fijn. Ze zeggen dat ik goed, helder en diep kan denken, en daardoor alles goed op een rijtje kan zetten. Laat ze vooral niet in hun verdriet zitten. Help ze er uit en laat ze de voordelen zien. Want herinner, uiteindelijk zijn het niet alleen nadelen. 4: Zoek goede afleiding. IK had vlak na de scheiding een feest voor de hele klas. Dit is een hele leuke dag geweest en heeft me even uit mijn depressie geholpen. Je kan ook gewoon lekker even je hobby doen. Ik zit op ballet, dus ik kan het er altijd uit dansen. Dit helpt mij altijd. Dit was mijn verhaal met mijn tips. Hopelijk hebben jullie er nog net een paar dingetjes bij geleerd. Bij mij heeft het zeker geholpen. Groetjes

Mijn situatie: Mijn ouders zijn nu al zo'n 10 jaar gescheiden. Ik was al volwassen toen zij uit elkaar gingen. Ik heb ervoor gekozen om bij mijn vader te blijven, om mijn eigen plek te houden, om rust te krijgen en zelfstandig te worden. Mijn ouders hebben nu allebei een ander, zijn hertrouwd en zijn gelukkig op hun plek. Mijn broers en ik hebben al vanaf onze tienerjaren niet veel contact. We zijn nogal op onszelf en we praten niet met elkaar. Mijn oudste broer zegt geen problemen te hebben en mijn jongste broer praat er niet over. - Is het gek dat ik me nog steeds nergens thuis voel, niet bij mijn moeder met haar man en niet bij mijn vader met zijn vrouw? - Is het raar dat ik me wel eens verdrietig voel als ik bij mijn vriend's ouders ben? Zij gaan wel heel hecht met elkaar om. - Is het raar dat ik een familiefoto met mijn broers niet zie zitten, omdat het herinneringen ophaalt aan het hechte gezin dat we niet zijn? Het confronteert mij en haalt de pijn en het verdriet weer naar boven. Vooral het laatste is iets dat mijn moeder graag wil en waarop zij maar geen nee kan verdragen. Ik wou dat ik de hele scheiding en de stroeve thuissituatie daarvoor kon loslaten en er niet meer aan hoefde te denken, maar zo werkt het blijkbaar niet. Hoe zouden jullie hiermee omgaan?

hoi ik ben sarosh mijn ouders zijn gescheiden. en mijn moeder is niet goed bezig. want mijn moeder liegt heel veel. en mijn vader daar wil ik blijven maar alleen mijn moeder houd me tegen. omdat ik alleen zaterdag en zondag mag gaan naar mijn vader. en ik mag mijn vader alleen maar 2 keer per week bellen.ik wil alleen bij mijn vader blijven. want mijn moeder maakt me in de war. en als ik bij me vader ben kan ik alles vertellen. daar door raakt me hoofd leeg. en mijn moeder wilt mij ompraten. en mijn zusje die is makkelijk om te praten. ze is super aardig tegen over mij en mijn vader. ik kan echt niet zonder mijn vader. en mijn mobiel wordt telkens afgepakt door mijn moeder. en bij mijn vader mag ik normaal mijn mobiel gebruiken om games te spelen, om mijn familie te bellen om met mijn vrienden te spelen.en mijn moeder die is maar bezig op haar mobiel.en dan zit ik maar op de bank en kijken hoe mijn moeder op haar mobiel zit.en ze heeft geen aandacht voor ons.en ze schreeuwt heel veel. en soms geef ze geen eten aan ons voor het slapen gaan. en mijn zusje die is al een beetje omgepraat. ik probeer haar van daar weg te krijgen en het is nog niet gelukt omdat ze 7jaar is ik maak zorgen om mijn zusje. dus mijn moeder is stom bezig bedankt voor het lezen. hebben jullie nog tips ik ben heel erg bang voor mijn moeder. groetjes sarosh

mijn vader doet net alsof mijn moeder niet bestaat en geeft haar nooit antwoord. hij vraagt het dan aan ons. hij zegt dat hij het niet anders kan en dat het vanzelf went. maar dat is niet zo dit gaat al heel lang zo. ik vin dit niet leuk en mijn zusje ook niet. hij luistert naar niemand.

HALLO, ik ben het meisje van (HIJ KWAM NIET) lees dat verhaal eerst voordat je dit leest....nou mijn vader heeft het ontdekt en hij was heel erg boos enz.....en nu is het al een paar maanden enz..maar die awkardness blijft....skype doet ie niet....appen niet vaak.....maar ik voel me gewoon niet meer op mn gemak met hem....is dit raar?

hoi, mijn ouders zijn al een paar jaar gescheiden. ik heb het er erg moeilijk mee gehad en nu nog steeds... ik heb het idee dat niemand mij begrijpt, ook mijn vriendinnen. iedereen doet er maar zo over alsof het niks is terwijl ik er zelf heel veel last van heb en niet weet wat ik moet doen. mijn ouders zijn in groep 5 gescheiden en sindsdien moest ik eigenlijk alles alleen doen. ik moest het verdriet van mijn ouders aanzien terwijl ik zelf het er ook moeilijk mee had maar ik had het gevoel dat niemand dat begreep en niemand me hielp. papa was altijd werken dus als ik bij hem was was hij nooit thuis daarvoor schaamde ik me best wel erg want bij mijn vriendinnen was er altijd iemand thuis maar als ze dan bij mij kwamen nooit... mama had nog geen werk dus ook geen geld en papa wilde haar niet genoeg geld geven en dat doet hij nu nog steeds niet genoeg daardoor hebben mijn ouders nog steeds veel ruzie en er zijn verschillende rechtszaken daarover. papa wil geen genoeg geld geven en daardoor staat er bijna nooit iets op de kindertekening. daardoor koop ik alles zelf en nu is mijn eigen geld ook op, ik krijg geen zakgeld of kleedgeld want dat durf ik allemaal niet te vragen ik heb zelfs al m'n zomerkleren en schoenen enzo van m'n eigen geld gekocht want ik durf het niet terug te vragen. mama wil het me wel geven maar die kan het niet want ze heeft het geld daar niet voor en dus moet ik het aan papa vragen want die heeft het geld wel aangezien hij zo ongeveer 24/7 werkt. maar telkens al ik of mijn zussen over iets wat we nodig hebben beginnen word hij boos en dan krijgen we ruzie zelfs als er een vriendin bij is en dan schaam ik me echt. papa en mama hebben daar dus ook veel ruzie over en eigenlijk over alles wat ze moeten regelen en dan regelen ze het niet eens goed want nu is het vakantie en het is niet eens goed geregeld wanneer we waar zijn want we zijn nu een nacht langer bij papa en toen werd papa ook weer helemaal boos. ik hou wel van papa hoor maar ik weet niet wat ik dan moet doen want ik durf er niks van te zeggen en mama en m'n zussen zeggen dan altijd dat ik stil ben aan tafel bijvoorbeeld maar ik weet gewoon niet wat ik er over moet zeggen. ik word trouwens ook helemaal gek van spullen mee op en neer nemen ik ben er echt klaar mee elke dag moet ik met 3 of 4 zware tassen op en neer fietsen en dan vergeet ik meestal weer iets en dan kan ik weer op en neer. heeft iemand daar tips voor? ik weet niet of jullie mijn verhaal begrijpen maar ik ben toch blij dat ik het even kwijt ben dus sorry voor het lange verhaal en bedankt voor het lezen!

Hallo alemaal Ik ben Herman en zit soms in moeilijke situaties Mijn ouders zijn gescheiden en ik woon in een pleeggezin Nu heeft mama al een jnieuwe vriend Ik heb een keer in de maand een bezoekmoment met om en om Mijn vader of moeder . Mijn vader woont in borssele en mijn moeder in krabbendijke Ver van elkaar dus! Ik heb vaak ruzie met mijnpleeg ouders, heeft er iemand tips? Groeten jasper

hoi, mijn ouders zijn al een paar jaar gescheiden. ik heb het er erg moeilijk mee gehad en nu nog steeds... ik heb het idee dat niemand mij begrijpt, ook mijn vriendinnen. iedereen doet er maar zo over alsof het niks is terwijl ik er zelf heel veel last van heb en niet weet wat ik moet doen. mijn ouders zijn in groep 5 gescheiden en sindsdien moest ik eigenlijk alles alleen doen. ik moest het verdriet van mijn ouders aanzien terwijl ik zelf het er ook moeilijk mee had maar ik had het gevoel dat niemand dat begreep en niemand me hielp. papa was altijd werken dus als ik bij hem was was hij nooit thuis daarvoor schaamde ik me best wel erg want bij mijn vriendinnen was er altijd iemand thuis maar als ze dan bij mij kwamen nooit... mama had nog geen werk dus ook geen geld en papa wilde haar niet genoeg geld geven en dat doet hij nu nog steeds niet genoeg daardoor hebben mijn ouders nog steeds veel ruzie en er zijn verschillende rechtszaken daarover. papa wil geen genoeg geld geven en daardoor staat er bijna nooit iets op de kinderrekening. daardoor koop ik alles zelf en nu is mijn eigen geld ook op, ik krijg geen zakgeld of kleedgeld want dat durf ik allemaal niet te vragen ik heb zelfs al m'n zomerkleren en schoenen enzo van m'n eigen geld gekocht want ik durf het niet terug te vragen. mama wil het me wel geven maar die kan het niet want ze heeft het geld daar niet voor en dus moet ik het aan papa vragen want die heeft het geld wel aangezien hij zo ongeveer 24/7 werkt. maar telkens al ik of mijn zussen over iets wat we nodig hebben beginnen word hij boos en dan krijgen we ruzie zelfs als er een vriendin bij is en dan schaam ik me echt. papa en mama hebben daar dus ook veel ruzie over en eigenlijk over alles wat ze moeten regelen en dan regelen ze het niet eens goed want nu is het vakantie en het is niet eens goed geregeld wanneer we waar zijn want we zijn nu een nacht langer bij papa en toen werd papa ook weer helemaal boos. ik hou wel van papa hoor maar ik weet niet wat ik dan moet doen want ik durf er niks van te zeggen en mama en m'n zussen zeggen dan altijd dat ik stil ben aan tafel bijvoorbeeld maar ik weet gewoon niet wat ik er over moet zeggen. ik word trouwens ook helemaal gek van spullen mee op en neer nemen ik ben er echt klaar mee elke dag moet ik met 3 of 4 zware tassen op en neer fietsen en dan vergeet ik meestal weer iets en dan kan ik weer op en neer. heeft iemand daar tips voor? ik weet niet of jullie mijn verhaal begrijpen maar ik ben toch blij dat ik het even kwijt ben dus sorry voor het lange verhaal en bedankt voor het lezen!