Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Is het raar?

Bettine, 32 jaar

Familie
Mijn situatie: Mijn ouders zijn nu al zo'n 10 jaar gescheiden. Ik was al volwassen toen zij uit elkaar gingen. Ik heb ervoor gekozen om bij mijn vader te blijven, om mijn eigen plek te houden, om rust te krijgen en zelfstandig te worden. Mijn ouders hebben nu allebei een ander, zijn hertrouwd en zijn gelukkig op hun plek. Mijn broers en ik hebben al vanaf onze tienerjaren niet veel contact. We zijn nogal op onszelf en we praten niet met elkaar. Mijn oudste broer zegt geen problemen te hebben en mijn jongste broer praat er niet over. - Is het gek dat ik me nog steeds nergens thuis voel, niet bij mijn moeder met haar man en niet bij mijn vader met zijn vrouw? - Is het raar dat ik me wel eens verdrietig voel als ik bij mijn vriend's ouders ben? Zij gaan wel heel hecht met elkaar om. - Is het raar dat ik een familiefoto met mijn broers niet zie zitten, omdat het herinneringen ophaalt aan het hechte gezin dat we niet zijn? Het confronteert mij en haalt de pijn en het verdriet weer naar boven. Vooral het laatste is iets dat mijn moeder graag wil en waarop zij maar geen nee kan verdragen. Ik wou dat ik de hele scheiding en de stroeve thuissituatie daarvoor kon loslaten en er niet meer aan hoefde te denken, maar zo werkt het blijkbaar niet. Hoe zouden jullie hiermee omgaan?
OF

Reacties (3)

Catlin

bijna 10 jaar geleden

Hoi Bettine, Bedankt voor je bericht op het forum. Ondertussen zijn mijn ouders al bijna 20 jaar uit elkaar en ik vind het helemaal niet gek wat je allemaal beschrijft. Een niet zo hechte familie kan lastig zijn. Wel denk ik dat het logisch is dat je moeder een foto van haar kinderen wil. Misschien kun je er rustig over nadenken en het voor haar doen? Je moet maar zo denken dat het zo voorbij is. Wel kun je uitleggen wat je er lastig aan vindt. Verder snap ik heel goed dat het gezin van je vriend je doet denken aan vroeger. De ouders van mijn vriend zijn ook nogsteeds samen en het is een hecht gezin. Ik ken dit zelf ook niet van vroeger en ik probeer het altijd positief te zien dat ik blij ben dat zij het zo met elkaar hebben en dat ik hier bij hoor nu. Maar natuurlijk is het niet altijd makkelijk. Ook omdat mensen die uit een gezin komen waarvan hun ouders nog samen zijn vaak niet snappen hoe het voelt en wat het is als ouders uit elkaar zijn. Heb je wel eens met iemand over alles gesproken in de afgelopen jaren? Verwerken kost heel veel tijd. Vaak helpt praten met een buitenstaander of schrijven hier goed bij. Schrijven voor dit forum helpt mij bijvoorbeeld vaak nog een keer over dingen na te denken en het helpt me ook zeker bij het verwerken van alles wat er is gebeurt. Misschien een idee om dit nog te doen als je dit nog niet hebt gedaan? Ik hoop dat je hier wat mee kunt. Succes! Liefs. Catlin

0

sarosh

bijna 10 jaar geleden

Hoi bettine Ik ben sarosh Ik vindt het niet raar want Ik heb dat gevoel ook als ik Bij iemand speelt en hij heeft geen Gescheiden ouders Ik denk dat je niet moet denken Dat je je vader mist gewoon lol makken korten reactie Groetjes sarosh

0

Nicoline

bijna 10 jaar geleden

Hallo Bettine, Wat ontzettend vervelend dat je nog zoveel last hebt van de scheiding. Ik denk dat het helemaal niet raar is dat je je nergens thuis voelt. Dit komt namelijk ook omdat veel ouders al gaan scheiden als de kinderen nog op school zitten en thuis wonen. Omdat je dan nog thuis woont ga je je na een tijdje thuisvoelen bij een of allebei de huizen. Als je al uit huis bent wanneer je ouders gaan scheiden dan ben je niet meer zo vaak thuis en dan is het huis bij je vader en bij je moeder niet echt jouw huis, maar het huis waar je vader/moeder woont. Ik begrijp dat het lastig is om bij de ouders van je vriend te zijn als je ziet dat het daar zo gezellig is, maar misschien kan je juist proberen het daar heel gezellig te hebben en dat als een soort thuis te zien? Thuis hoeft niet persΓ© te zijn waar je ouders wonen, thuis is waar je je thuis voelt. Wat je zei over dat je het moeilijk vindt om met je broers op de foto te gaan, misschien kan je het voor je moeder doen? Daarna hoef je nooit meer naar de foto te kijken als je dat niet wil. Het helpt om het hier met iemand over te hebben, zoals je vriend of een goede vriendin. Of anders een psycholoog? Ik hoop dat dit hielp! Heel veel succes! Liefs Nicoline

0

πŸ“ Geef zelf antwoord op deze vraag

Deel hier jouw ervaring, tips en adviezen!

respond to letter